τα φαντάσματα χάνονται την ημέρα

Ο λεμονόκηπος
ΓΑΒΑΛΑ, ΜΑΡΙΑ

εκδ Κέδρος
Πού οδηγεί η αχαλίνωτη φαντασία ενός μικρού κοριτσιού, η οποία το σπρώχνει σε ένα παιχνίδι διόγκωσης των γεγονότων και αλλοίωσης της πραγματικότητας; Και τι γίνεται όταν κάποιος ζητά εκδίκηση επειδή τον έδιωξαν μακριά από τον παράδεισο των πρώτων στιγμών της ζωής του; Πώς συνδυάζονται η νοικοκυροσύνη και η λογική με την αταξία και την παραφορά; Και πόσο σώφρον είναι τελικά μια ενήλικη γυναίκα να τρυπώνει σε ξένες αυλές και σε απαγορευμένους κήπους, γυρεύοντας την ηδονή του ξεχωριστού και του σπάνιου;
Τα κύρια πρόσωπα αυτού του μυθιστορήματος είναι δύο φίλες. Η Ιωάννα προσπαθεί να ενηλικιωθεί, να βγει από τα σκοτάδια όπου η παιδική ηλικία έστησε το βασίλειό της και να γίνει αυτεξούσια γυναίκα. Απ’ την άλλη μεριά, η Σμαράγδα ανεβαίνει τον δύσκολο δρόμο της καλλιτεχνικής καταξίωσης. Η πρώτη θέλει να γίνει συγγραφέας, αλλά καταλήγει εστιάτορας. Η δεύτερη, που είναι ηθοποιός, στο τέλος καταφέρνει να κερδίσει την καρδιά του κοινού της, διασχίζοντας έναν κόσμο μυστικών και ψεμάτων. Δύο νέες γυναίκες με ομοιότητες και διαφορές, μια σχέση έλξης και απώθησης, και ένας ολόκληρος κόσμος που αγωνίζεται να μην καταρρεύσει.
Αυτό που διασώζεται όμως είναι η βεβαιότητα πως «τα φαντάσματα χάνονται την ημέρα, πρώτα όμως πρέπει να ’χει κανείς το κουράγιο να τα καλέσει στο φως».

η θεωρία του χάους και ένας ανεξήγητος φόνος

Η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙΣ

ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

εκδ Κέδρος

ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Η ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδας, η θεωρία του χάους και ένας ανεξήγητος φόνος στη φανταχτερή ατμόσφαιρα των Καννών σπρώχνουν τον επιθεωρητή Ζιλμπέρ Λεσπές στην πιο συγκλονιστική υπόθεση της καριέρας του. Το θύμα, δημιουργός μαθηματικών μοντέλων για οικοσυστήματα, ασκούσε αθέατη εξουσία, καθοριστική για τις τύχες του κόσμου.

Μια αόριστη ενοχή συνδέει τον δολοφονημένο με τη σκοτεινή εποχή της ναζιστικής κατοχής στη Γαλλία…

Το νέο βιβλίο του Γιάννη Γρηγοράκη είναι ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό μυθιστόρημα που διερευνά τη διαπλοκή οικονομικών συμφερόντων και πολιτικής εξουσίας.

Το φετινό όμως καλοκαίρι θα είναι διαφορετικό

Η Αννούλα στην κατασκήνωση

Ροδούλα Σερδάρη - Παπαϊωάννου

εκδ Κέδρος

Είναι Ιούνιος, μόλις έχουν κλείσει τα σχολεία και έχουν αρχίσει οι καλοκαιρινές διακοπές των μαθητών. Κάθε χρόνο η Αννούλα περνούσε τις διακοπές της στο σπίτι μαζί με την μαμά της, που προσπαθούσε να της κάνει όλα τα χατίρια, αφού η μικρή μας ηρωίδα είναι μοναχοκόρη.
Το φετινό όμως καλοκαίρι θα είναι διαφορετικό. Ο κύριος Νίκος, ο μπαμπάς, και η κυρία Ελευθερία, η μαμά, της Αννούλας, αποφάσισαν η κόρη τους να περάσει είκοσι ημέρες από τις διακοπές της σε μια κατασκήνωση.
Έτσι μια Δευτέρα πρωί, η Αννούλα έφυγε για πρώτη φορά μακριά από τους δικούς της και ξεκίνησε -χωρίς να το θέλει, είναι γεγονός- την εικοσαήμερη περιπέτεια της κατασκήνωσης. Στην αρχή ο εγωισμός της θα την κρατήσει μακριά από την παρέα των άλλων παιδιών.

.........

συνέχεια στο matia.gr

σε τι διαφέρει ένα πλαστό από ένα αυθεντικό έργο;

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΣΚΕΥΩΡΙΑ
ΤΡΙΣΟΝ-ΜΙΛΣΑΝΗ ΕΥΡΙΔΙΚΗ
εκδ Κέδρος

Μια συναρπαστική πορεία μέσα στον κόσμο της τέχνης, όπου το πραγματικό και το φανταστικό ακολουθούν παράλληλες πορείες. Το Μπομπούρ, το πιο σημαντικό πολιτιστικό κέντρο του Παρισιού, γίνεται το θέατρο μιας σκοτεινής σκευωρίας. Ο Σιμόν Μπερτιέ, ένας ιδεολόγος επιμελητής του μουσείου, επιθυμεί να συγκεντρώσει σε μια έκθεση όλα τα εξαίσια όσο και αμφιλεγόμενα έργα του ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο.
Ωστόσο, ζηλόφθονοι και μοχθηροί συνάδελφοι του στήνουν παγίδες για να τον παρασύρουν σε λάθη που θα αμαυρώσουν τη φήμη του και θα καταστρέψουν την καριέρα του. Αν και αθώος, χάνεται όλο και πιο πολύ μέσα στο λαβύρινθο της πλεκτάνης, μέχρι που η πανέξυπνη βοηθός του Αριάδνη θα ανακαλύψει το μίτο που θα τον οδηγήσει στη σωτηρία.
Πίσω από αυτόν το σφιχτά υφασμένο καμβά, όπου απρόσμενα συμβάντα διατηρούν άγρυπνο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, οι ήρωες αναπτύσσουν αντικρουόμενα αισθήματα και αποκαλύπτουν τις ενδιαφέρουσες προσωπικότητές τους. Ταυτόχρονα όμως τίθενται και ορισμένα ερωτήματα: Ποιος είναι ο ρόλος του μουσείου, ποιες οι ευθύνες εκείνων που διαχειρίζονται την πολιτιστική κληρονομιά, ποιες οι σχέσεις του καλλιτέχνη με το κατεστημένο και με το ανώνυμο κοινό; Και κυρίως, σε τι διαφέρει ένα πλαστό από ένα αυθεντικό έργο;

Οι εκδότες απαντούν | Κάτια Λεμπέση

Συνέντευξη στον Κώστα Αγοραστό

Βρίσκεται στο τιμόνι του Κέδρου εδώ και πολλά χρόνια καταφέρνοντας να ισορροπήσει την αγάπη της για τα βιβλία και τους συγγραφείς με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του εκδοτικού οίκου. Η κυρία Κάτια Λεμπέση, με το γνωστό της sui generis στιλ, μας μιλά για την κρίση στο χώρο του βιβλίου και απαντά στις φήμες για τον κλυδωνισμό του Κέδρου.

Κυρία Λεμπέση, ήθελα αρχικά να σας ευχαριστήσω για το χρόνο σας. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με μια ερώτηση επικαιρότητας που αφορά τον Κέδρο. Ηγείσθε ενός ιστορικού εκδοτικού οίκου που κατά τις κακές γλώσσες κλυδωνίζεται. Θα ήθελα το σχόλιό σας πάνω σ’ αυτό.

Ο εκδοτικός οίκος δεν κλυδωνίζεται. Ο Κέδρος είναι σταθερός, γόνιμος και παραγωγικός, και το εκδοτικό μας πρόγραμμα για το 2012 πλούσιο και με πολλά δυνατά χαρτιά. Περνάμε δυσκολίες, αυτές που περιγράφουν όλοι οι εκδότες. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που περνάμε δυσκολίες. Ίσως γι' αυτό και τις αντιμετωπίζουμε πιο ψύχραιμα. Όσο για τις κακές γλώσσες, αρκεί να δει κανείς ποιοι ωφελούνται από τις φήμες αυτές, για να καταλάβει από πού πηγάζουν.

Έπειτα από όλα αυτά τα χρόνια στο τιμόνι του Κέδρου, θεωρείτε ότι ο κάθε εκδοτικός οίκος έχει ανάγκη τους συγγραφείς του ή οι συγγραφείς είναι αυτοί που εξαρτώνται από τον οίκο, που τους δίνει το βήμα και τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν το έργο τους με το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό;

Για έναν πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα, είναι πολύ σημαντικό το ποιος εκδότης θα τον εμπιστευτεί. Και είναι λίγοι οι εκδότες που πειραματίζονται με νέους συγγραφείς. Για τους καταξιωμένους συγγραφείς, πιστεύω πως η επιλογή του εκδότη έχει μικρότερη σημασία. Συγγραφείς και εκδότες είναι σύμμαχοι σε μια κοινή προσπάθεια, τα οφέλη και των δυο άρρηκτα συνδεδεμένα. Οι εκδότες χρειάζονται τους συγγραφείς ακριβώς όπως οι συγγραφείς τους εκδότες, στην μέχρι σήμερα τουλάχιστον διαμορφωμένη κατάσταση. Ίσως οι τεχνολογικές εξελίξεις αλλάξουν στο μέλλον τις ισορροπίες.

Ο Κέδρος είναι ένας από τους ελάχιστους εναπομείνατες ιστορικούς εκδοτικούς οίκους. Τα τελευταία χρόνια έχει πληγεί από μια σειρά μετεγγραφών ηχηρών ονομάτων που παραδοσιακά του εμπιστεύονταν τα βιβλία τους. Θέλετε να κάνετε μια εκτίμηση για το τι συνέβη και δεν μπορέσατε να κρατήσετε τους συγγραφείς σας;

Κάποιοι συγγραφείς μετακινήθηκαν γιατί άλλοι εκδότες τους πρότειναν υψηλότερα ποσοστά, κάτι που για εμάς δεν ήταν εφικτό. Είναι άλλωστε πιο εύκολο να προσφέρεις υψηλότερα ποσοστά σε ήδη καταξιωμένους συγγραφείς, από το να αναζητάς νέους και να προσπαθείς να τους καθιερώσεις. Άλλοι μετακινήθηκαν γιατί θεώρησαν ότι δεν προωθούσαμε επαρκώς το έργο τους, δεν είδα όμως να επιβεβαιώνονται οι προσδοκίες τους. Άλλοι, πάλι, δεν μπήκαν ούτε στον κόπο να δώσουν μια εξήγηση για τη λήξη μακρόχρονων, απρόσκοπτων και επιτυχών συνεργασιών. Λάθη σίγουρα έγιναν και από την πλευρά μας, όμως όχι τόσα -και τόσο σοβαρά- όσο μας καταμαρτυρούν ορισμένοι. Μας πήγε λίγο πίσω όλο αυτό, όμως εμείς κοιτάμε πάντα μπροστά, και βρισκόμαστε ήδη σε τροχιά ανάκαμψης.

Ίσως το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Κέδρου είναι η τεράστια και πολύ πλούσια εκδοτική δραστηριότητα σε ποίηση και πεζογραφία τα τελευταία 60 χρόνια. Θεωρείτε ότι έχετε αξιοποιήσει (ως προς τη διάθεση στα βιβλιοπωλεία και τις εκδόσεις) με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όλο σας το υλικό;

Για μας, ένα από τα μεγάλα στοιχήματα αυτής της δύσκολης για την αγορά περιόδου είναι ακριβώς αυτό: να αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο τον κορμό του εκδοτικού μας οίκου, που είναι βιβλία κάποιων από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα, βιβλία που θεωρούνται κλασικά. Στο πλαίσιο αυτό, ξεκινήσαμε τη χρονιά με αυτές τις ενέργειες, ενώ έπονται και πολλές άλλες:

- επανεκδώσαμε τον Οδυσσέα του Τζαίημς Τζόυς και σε επετειακή έκδοση με σκληρό εξώφυλλο

- ετοιμάζουμε ένα μεγάλο αφιέρωμα τιμώντας τα 90 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, με πολλές ενέργειες, εκδηλώσεις και διαγωνισμούς, δίνοντας έμφαση στην παρουσίαση των παλαιότερων και νεότερων βιβλίων που αναφέρονται στα γεγονότα της εποχής

- ετοιμάζουμε συλλεκτική έκδοση του έργου Η φανέλα με το εννιά, του Μένη Κουμανταρέα, με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων παρουσίας του στα Γράμματα, καθώς και μεγάλη εκδήλωση για τον συγγραφέα

- σχεδιάζουμε αφιέρωμα στον Τάσο Λειβαδίτη, με αφορμή τα 90 χρόνια από τη γέννησή του

- επανεκδώσαμε την Φανταστική περιπέτεια του Αλέξανδρου Κοτζιά, με πρόλογο του Ηλία Μαγκλίνη. Αυτό είναι ένα βιβλίο ελάχιστα γνωστό στους νεότερους, μα τόσο επίκαιρο σήμερα, καθώς μιλά για την παθογένεια του ελληνικού Δημοσίου.

Η αλήθεια είναι πως τα προηγούμενα χρόνια είχαμε μπει και εμείς στην κούρσα του πρωταθλητισμού, όπου μέτρο για τη δραστηριότητα των εκδοτικών οίκων ήταν ο αριθμός των νέων τίτλων που εξέδιδαν. Σήμερα, συνεχίζοντας βέβαια την παραγωγή νέων βιβλίων, δίνουμε περισσότερη έμφαση στον λογοτεχνικό αυτό πλούτο που, όπως επισημάνατε και εσείς, είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημά μας.

Αυτή την περίοδο οι εκδόσεις Κέδρος εμφανίζουν ένα προφίλ πολυσυλλεκτικό, που περιλαμβάνει από ταξιδιωτικούς οδηγούς και βιβλία μαγειρικής έως ογκώδη μπεστ σέλερ και παιδικά βιβλία, σε αντίθεση με τον Κέδρο που ξέραμε, που ήταν αυστηρά προσηλωμένος στην πεζογραφία και την ποίηση αξιώσεων. Ποιες από τις δύο εκδοχές εσείς προτιμάτε και τι είναι αυτό που σας οδήγησε στον σημερινό, διευρυμένο κατάλογο.

Ο κατάλογός μας δεν διευρύνθηκε τώρα, αλλά στις δεκαετίες του 1980 και 1990, όταν η κατάσταση στο χώρο του βιβλίου μα και γενικότερα στην κοινωνία άλλαζε ραγδαία και ήταν αναγκαία -και ευχάριστη- η προσαρμογή μας στις αλλαγές. Η επιλογή για έναν εκδοτικό οίκο σαν τον Κέδρο θα ήταν ή να εκδίδει ελάχιστα βιβλία, αυτά που χαρακτηρίσατε “αξιώσεων” και να επανεκδίδει τα παλαιότερα βιβλία του, που σημαίνει ότι, μοιραία, θα συρρικνωνόταν, ή να επεκταθεί και σε άλλες εκδοτικές δραστηριότητες. Αυτό επιλέξαμε να κάνουμε εμείς. Πάντως είναι πραγματικά ελάχιστες οι επιλογές που γίνονται για αμιγώς εμπορικούς λόγους˙ το κριτήριό μας είναι πάντα και ποιοτικό.

Από τα χρόνια που αναλάβατε εσείς τον Κέδρο έχουν γίνει σχεδόν θρυλικές οι σχέσεις που έχετε και αναπτύσσετε με τον καθένα συγγραφέα του οίκου σας ξεχωριστά. Τους αγαπάτε, τους φροντίζετε, τολμώ να πω, τους μεγαλώνετε. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να βρίσκεστε τόσο κοντά στους συγγραφείς σας;

Είναι το πιο ευχάριστο κομμάτι της δουλειάς μου. Πραγματικά τους αγαπώ τους συγγραφείς με τους οποίους συνεργάζομαι, και τους θεωρώ πολύ δικούς μου ανθρώπους. Είναι φίλοι μου, τους εκτιμώ, περνάω καλά μαζί τους και μου αρέσει να τους φροντίζω και να τους νοιάζομαι. Είμαι άνθρωπος αυθόρμητος, και με αυτό τον αυθορμητισμό φέρομαι και στους συγγραφείς, όπως και στους φίλους μου. Ποτέ δεν ήμουν “καθώς πρέπει”, ούτε και θα γίνω τώρα. Αυτό άλλοι το εκτιμούν και άλλοι όχι. Πάντως είναι πολύ σημαντικό για μένα το ανθρώπινο επίπεδο των σχέσεων, και σίγουρα δεν μετράω τους ανθρώπους με βάση το πόσα χρήματα θα αποκομίσω από τη συνεργασία μου μαζί τους.

Σας έχει ποτέ κοστίσει αυτό σε ειλικρίνεια ως προς τα κείμενα των συγγραφέων;

Όπως εκδηλώνω τον ενθουσιασμό μου για όσα μου αρέσουν, έτσι εκφράζω και τις επιφυλάξεις μου για όσα δεν μου αρέσουν. Άρα, οι φιλικές μου σχέσεις δεν μου έχουν κοστίσει σε ειλικρίνεια, όμως η ειλικρίνειά μου μού έχει κοστίσει σε... επαγγελματικό επίπεδο. Όπως σας είπα και νωρίτερα, είμαι αυθόρμητη. Δεν λειτουργώ διπλωματικά. Για κάποιους αυτό είναι ελάττωμα.

Μια πολύ σημαντική παράμετρος της δραστηριότητας του Κέδρου ήταν τα πολιτικά, με την ευρύτερη έννοια του όρου, κείμενα τα οποία εξέδιδε. Σήμερα, που οι συνθήκες είναι εξίσου αμφιλεγόμενες, βλέπετε να αφορά τους νέους συγγραφείς να μιλήσουν πολιτικά; Και, αν ναι, με ποια εκφραστικά μέσα; Μέσα από την ποίηση, το μυθιστόρημα ή τα θεατρικά κείμενα;

Και τα τρία είδη που αναφέρατε προσφέρονται για αποτύπωση της πολιτικής κατάστασης και -κυρίως- για σχολιασμό της. Εκτός από την έκδοση αμιγώς πολιτικών, μη λογοτεχνικών, κειμένων (όπως το Ευημερία χωρίς ανάπτυξη – ένα εναλλακτικό μοντέλο διεξόδου απ' την κρίση του Τιμ Τζάκσον, το Τι να κάνουμε; του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ ή το Μικρός οδηγός της πολιτικής διαφθοράς του Brice de Tours και οι Εξομολογήσεις ενός διεφθαρμένου τραπεζίτη του επονομαζόμενου “Κροίσου”) ενθαρρύνουμε ιδιαίτερα την ενασχόληση των λογοτεχνών μας με θέματα πολιτικής. Μπορεί ο όρος “πολιτική” να έχει αλλάξει περιεχόμενο, όμως η λογοτεχνία οφείλει να σχολιάζει, και πιστεύω ότι το κάνει. Από τα βιβλία που θα εκδοθούν το 2012, το Abacus, ένα παιχνίδι απληστίας της πρωτοεμφανιζόμενης Ναταλίας Δαδίδου είναι ένα σύγχρονο και απόλυτα πολιτικό μυθιστόρημα, που αποτυπώνει όλη την παρούσα κατάσταση και τα χρηματοοικονομικά παιχνίδια που οδήγησαν σ' αυτήν. Το Η καταιγίδα έρχεται, συνέχισε να τρέχεις του Γιάννη Γρηγοράκη μιλά για τις εταιρίες που εκμεταλλεύονται τα οικοσυστήματα χωρών του Τρίτου Κόσμου (και όχι μόνο, καθώς υπάρχει αναφορά και στην Ελλάδα), για την ιδιαίτερα επωφελή γι' αυτές παραγωγή ενέργειας. Το Δεν θα ησυχάσουμε ποτέ του Βασίλειου Χριστόπουλου είναι ένα πολιτικό-υπαρξιακό μυθιστόρημα για τη σκληρή εποχή της χρεοκοπίας και των οικονομικών μεταναστών. Επίσης, το μυθιστόρημα Τι είδε η Λίρα Καζάν της Ευά Ζολί, υποψήφιας των Οικολόγων Πράσινων στις επικείμενες γαλλικές προεδρικές εκλογές, και της διακεκριμένης δημοσιογράφου Ζυντίτ Περινιόν, είναι ένα πολιτικό και οικολογικό θρίλερ με θέμα τις σκοτεινές διασυνδέσεις μεταξύ της ολιγαρχίας που ελέγχει την ρωσική στρατιωτική βιομηχανία, των υπηρεσιών πληροφοριών της Δύσης και των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών που απειλούν με καταστροφή το Δέλτα του Νίγηρα. 

Αυτά είναι, κατά τη γνώμη μου, τέσσερα σύγχρονα πολιτικά μυθιστορήματα. Όπως πολιτική θεωρώ κατ' ουσίαν και την ποίηση του Τίτου Πατρίκιου (Συγκατοίκηση με το παρόν). Σήμερα, που δεν υπάρχει πια “στρατευμένη” τέχνη, κανείς ανακαλύπτει και την πολιτική διάσταση του προσωπικού. Πιστεύω, με δυο λόγια, πως ένα σημαντικό μέρος της σημερινής μας λογοτεχνικής παραγωγής είναι βαθιά πολιτική, αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι παλαιότερα.

www.bookpress.gr

Το Diavasame διαβάζει

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Κανή Καραβά
Εκδ ΚΕΔΡΟΣ

Από το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Προυστ και μετά, με την επικράτηση των ψυχαναλυτικών θεωριών και πρακτικών στην καθημερινότητα του πολίτη των δυτικών, «ανεπτυγμένων» (σε εισαγωγικά ή χωρίς) χωρών, πληθαίνουν οι επιχειρούμενες συγγραφικές ανατομίες του παρελθόντος (πραγματικού ή μυθοπλαστικού ή ανάμεικτου). Πολλοί καλοί πεζογράφοι επιδίδονται διεθνώς σε αυτή την ιδιότυπη ψυχανάλυση των ηρώων τους, προσθέτοντας ή όχι αυτοβιογραφικά στοιχεία. Στην περίπτωση αυτή, η ίδια η συγγραφέας δήλωσε (στην παρουσίαση του μυθιστορήματός της στον «Ιανό» στις 9 Φεβρουαρίου του κρίσιμου έτους 2012) ότι πρόκειται για καθαρή μυθοπλασία, χωρίς να υπεισέρχονται –ούτε στο ελάχιστο–, αυτοβιογραφικά στοιχεία ή «δάνεια» από τις προσωπικές ιστορίες του κοινωνικού της κύκλου.

Ένα δεύτερο στοιχείο των μυθιστορημάτων ευρείας κυκλοφορίας που γράφονται την τελευταία δεκαετία είναι η επιστημονική τεκμηρίωση και οι σχολαστικές παραπομπές, είτε πρόκειται για διακειμενικές επιρροές είτε πρόκειται για ιστορικές πηγές των εποχών που αγγίζει η αφήγηση.

Και τα δύο στοιχεία διαμορφώνουν ένα νέο είδος μυθιστορήματος, που θα το ονόμαζα “novela erudita” (κατά το “commedia erudita”). Αντίθετα όμως από τον ερασιτεχνικό σχολαστικισμό των λόγιων κωμωδιών που αντιπαραβάλλονταν με τις περισσότερο λαϊκές και αυτοσχέδιες διαλογικές φόρμες οι οποίες εντάσσονταν στο πασίγνωστο και δημοφιλές είδος της commedia dell’arte, οι σύγχρονοι «λόγιοι» μυθιστοριογράφοι απευθύνονται σε ένα όλο και μεγαλύτερο αναγνωστικό κοινό. Σε αυτό συνετέλεσε η άνοδος του μορφωτικού επιπέδου των μέσων και κατώτερων λαϊκών στρωμάτων, η πληθώρα προσφερόμενων κι εκπονούμενων μεταπτυχιακών εργασιών, η πρόσβαση σε όλο και μεγαλύτερη βιβλιογραφία (του διαδικτύου βοηθούντος). Έτσι, δίπλα στην “Trivial Literature” (στη «λογοτεχνία βραχείας κι αμέσου καταναλώσεως») που θριαμβεύει εισπρακτικά σε όλες τις εποχές, από ανακαλύψεως της τυπογραφίας, έρχεται να προστεθεί ένα καινούργιο λογοτεχνικό υβρίδιο, στο οποίο αφθονούν οι παραπομπές και παρατίθεται στοιχειώδης βιβλιογραφία, ακόμα και χάρτες, όπου αυτό είναι εφικτό ή απαραίτητο (σύμφωνα με την κρίση του μυθιστοριογράφου). Πολλές φορές αυτά τα υβρίδια επικροτούνται από κριτικούς κι από κοινό κι αποσπούν υψηλές διακρίσεις, οι δε τυχεροί πονητές τους κατακτούν πολυπόθητα λογοτεχνικά βραβεία.

Το γεγονός ότι συνήθως μπορούμε εμείς οι επαγγελματικώς ασχολούμενοι με την κριτική της λογοτεχνίας να τα εντάξουμε στο λεγόμενο «μετά-μοντέρνο» ή στη μετά το μεταμοντέρνο παραγωγή, που δεν έχει ακόμα διαμορφωθεί σε κάποιο αναγνωρίσιμο ρεύμα ή σχολή, ουδόλως επηρεάζει το γεγονός ότι ακαδημαϊκοί πολίτες κι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι συναγωνίζονται στη μυθοπλαστική αρένα τούς ελάχιστους πλέον αυτοσχέδιους «μάστορες» δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως.

Η μακρά αυτή εισαγωγή, προκειμένου να ομιλήσω για το βιβλίο της Κανής Καραβά, με τίτλο «Το πείραμα του χαμένου χρόνου», από τις εκδόσεις Κέδρος, δικαιολογείται σε κάθε προσεκτικό αναγνώστη του επιμελημένου αυτού κι ενδιαφέροντος βιβλίου, για τον απλούστατο λόγο ότι η συγγραφέας του, που έχει σπουδάσει δημοσιογραφία και δημοσιολογία κι εργάζεται στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χρησιμοποιεί με αποτελεσματικό τρόπο το διαδίκτυο προκειμένου να εντάξει στον λόγο των ηρώων της σύγχρονες θεωρίες Φυσικής και Μαθηματικών. Διαλέγει επίσης να παραπέμψει σε γνωστούς λογοτέχνες και ιστορικούς μιλώντας για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και για τη χαμένη σήμερα τέχνη της σηροτροφίας, για τον «δρόμο του μεταξιού» και παραθέτει μάλιστα στο τέλος του πονήματός της επεξηγηματικό πίνακα. Είναι αρκετά τίμια στις προθέσεις της όταν βάζει εντός εισαγωγικών (και δηλώνει στην αντίστοιχη υποσημείωση) την προέλευση επιτυχημένων φράσεων ή λέξεων που παραπέμπουν σε μακρινές εποχές.

Κι αν το ταξίδι της στο παρελθόν της μυθιστορηματικής ηρωίδας φαντάζει ως αυτοσκοπός και ως πηγή αισθητικής αφηγηματικής ηδονής, το μέλλον την απασχολεί σχεδόν καθόλου, ενώ το παρόν ελάχιστα, παρά μόνο στη σύνδεσή του με το παρελθόν και ως απόρροιά του. Αυτή η ενδοσκοπική νοσταλγική ματιά σε ένα τραυματικό «πριν» που ακυρώνεται από το ευτυχές (παρά τις δυσκολίες του) και τυχερότερο «τώρα», παραλληλίζεται ευστόχως με μια «μηχανή χρόνου» που μας καθιστά θεατές του παρελθόντος, αλλά όχι και ακυρωτές ή συνδημιουργούς του. Αντιθέτως, πολλοί προσπαθούν να προφυλάξουν τις αδύναμες ψυχές από μια τέτοια ενατένιση του αληθινού, μήπως και μαρμαρώσουν σαν τη γυναίκα του Λωτ ή σαν τη γυναίκα του Ορφέα, που γύρισε πίσω και κοίταξε τον Άδη, χωρίς να μπορέσει έκτοτε να τον αποχωριστεί. Και το ερώτημα παραμένει: γνωρίζοντας τα πραγματικά συμβάντα ενός τραυματικού παρελθόντος, αποκτώντας την πολυπόθητη εκείνη αυτογνωσία, λυτρωνόμαστε από τον άδηλο πόνο, από το περίφημο «αντιπεπονθός» που μας τρώει τα σωθικά; Οι ψυχαναλυτές απαντούν «ναι», οι ψυχαναλυόμενοι δικαιολογούν τα χρήματα που επένδυσαν σε αυτή τη θεραπεία και οι συγγραφείς αυτοψυχαναλύονται ιδίοις (ή άλλοις – στην καλύτερη των περιπτώσεων) αναλώμασιν.

Βεβαίως και υπάρχει ο αντίποδας: η «φανταστική» λεγόμενη λογοτεχνία, τα πολυποίκιλα συνωμοσιολογικά σενάρια, οι ζοφερές ή ευοίωνες λογοτεχνικές ενατενίσεις του μέλλοντος, ή αναζωπύρωση αρχαίων μύθων, η επίκληση ιδεατών εξωγήινων που κανείς δεν έχει ακόμα αντικρύσει. Κι αυτή νομίζω ότι είναι μια απάντηση στην εδώ κι έναν αιώνα επιχειρούμενη παρελθοντολογία ή ανατομία τού παρελθόντος στο ζεστό ακόμα πτώμα του παρόντος, που βεβαίως έχει προκαθορισμένο ανύπαρκτο μέλλον.

Μέσα σε αυτά τα ιστορικά και λογοτεχνικά πλαίσια, η Κανή Καραβά, εκπονεί ένα λεπτουργημένο αφηγηματικό κέντημα, χρησιμοποιώντας βεβαίως τεχνικές του παρελθόντος και «δρόμους» που έχουν ανοίξει οι μεγάλοι του μυθιστορηματικού είδους, αναμειγνύει με αξιοσημείωτη ευελιξία το λαϊκό με το λόγιο, το αναμενόμενο με το απρόβλεπτο, τον μελοδραματισμό με την αποδραματοποίηση, την «ερωτική» λογοτεχνία που απευθύνεται εύστοχα στο θυμικό των αναγνωστών με την υψηλών προδιαγραφών και αξιώσεων λογοτεχνία. Στο τέλος φαίνεται σα να «κλείνει το μάτι» στον αναγνώστη της, γνωρίζοντας ότι έχει καλύψει ένα μεγάλο φάσμα βιβλιοφιλικών απαιτήσεων. Δεν επιθυμεί να αποδείξει τίποτα και δεν επιδιώκει να θαυμάσουμε τις πεζογραφικές ακροβασίες της. Είναι προφανές και έκδηλο από τον τρόπο που αφηγείται ότι βιώνει πρώτα η ίδια την αισθητική ηδονή του παραμυθά και τη μεταδίδει ακολούθως στον αναγνώστη της, εφ’ όσον βέβαια αυτός προσέρχεται αθώος, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς στεγανά στην αντίληψή του. Αυτή η συγγραφέας δεν υποδύεται τον λογοτέχνη. Είναι. Με την πατροπαράδοτη έννοια του όρου. Και για να θυμηθούμε τον Καβαφικό στίχο «οι ελαφροί ας με λέγουν ελαφρόν», «Το πείραμα του χαμένου χρόνου» κινείται στα όρια μεταξύ του παραδοσιακού μεγάλου μυθιστορήματος και του μοντέρνου, μεταμοντέρνου, παρα-μοντέρνου, μετά-μεταμοντέρνου. Κι αυτό το καθιστά επιτυχημένο ως προς τον σκοπό του, χωρίς να είναι πάντα ευδιάβατο (ας μου συχωρεθεί ο νεολογισμός).

Κωνσταντίνος Μπούρας 
http://www.diavasame.gr/book.cfm?itemID=1041

το συναρπαστικό ταξίδι της Αποδημίας των Ελλήνων

ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΖΑΧΑΡΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΙΣΙΡΙ ΡΥΖΙ

ΓΚΙΑΛΗ ΕΛΕΝ-ΕΛΛΗ
εκδ Κέδρος

Δύο οικογένειες, μία μεγαλοαστική και μία μεσοαστική, μέσα από τις διηγήσεις των μελών τους, ξετυλίγουν το συναρπαστικό ταξίδι της Αποδημίας των Ελλήνων στη χώρα των φαραώ. Μια πορεία εκατόν πενήντα χρόνων που συμπίπτει απόλυτα με αυτήν του αναμορφωτή της χώρας Μωχάμετ Άλη και των διαδόχων του.

Παράλληλα με τη ζωή των ηρώων εκτυλίσσεται και όλο το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της κάθε εποχής, από την εγκατάσταση των Ελλήνων μέχρι τη διαρροή των παροικιών. Λίγο μετά τα μέσα του 20ού αιώνα. Ένας ολόκληρος κόσμος ζωντανεύει μέσα από τη ζωή των Ελλήνων Αιγυπτιωτών που κουβαλούν την ιστορία των προγόνων τους. Με τη μεγαλοαστική τάξη να διευρύνει την ακτινοβολία της με τις ευεργεσίες της προς την πατρίδα.

Από τις αφηγήσεις των ηρώων γνωρίζουμε τις γειτονιές των Ελλήνων, την καθημερινότητά τους, τα γιορτάσια τους, τις βεγγέρες και τις ζουρ φιξ. Τις προσδοκίες τους και τις κατακτήσεις τους, και συγχρόνως την αγωνία τους για το μέλλον.

Μια ανθηρή παροικία που βιώνει το έντονο πνευματικό αλεξανδρινό περιβάλλον, με τις λογοτεχνικές αψιμαχίες στους χώρους των βιβλιοπωλείων ή μέσα από τα αλεξανδρινά έντυπα. Και σε όλα αυτά να κυριαρχεί η παρουσία του ποιητή της πόλης, του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη. Σιμά του οι άλλοι ποιητές και λόγιοι να διεκδικούν μια θέση...

Και ο απόηχος αυτής της πνευματικής έξαρσης να φτάνει ως τις νεότερες γενιές του ξεριζωμού. Ένας κόσμος που φεύγει κι ένας άλλος που έρχεται, αβέβαιος και αδιευκρίνιστος…

υπόσχεται ο Ανδρέας στη Δανάη.

Το πείραμα του χαμένου χρόνου
Κανη Καραβα
εκδ Κέδρος

«Το πείραμα του χαμένου χρόνου θα το κάνουμε μαζί», υπόσχεται ο Ανδρέας στη Δανάη.

Συναντήθηκαν τυχαία τον Απρίλιο του 2010 στο αεροδρόμιο της Στοκχόλμης, όταν το ηφαίστειο της Ισλανδίας είχε καθηλώσει τα αεροπλάνα στο έδαφος. Εκείνος για ένα συνέδριο με θέμα το Πείραμα του Χρόνου, εκείνη για ένα επαγγελματικό ραντεβού. Για τη Δανάη η συνάντηση αυτή θα είναι τόσο καθοριστική όσο και μοιραία. Από τη στιγμή που ο Ανδρέας της μιλά για τη μετάβαση στο μέλλον και στο παρελθόν, οι λευκές πεταλούδες που ταράζουν τα όνειρά της μπλέκονται με πυραύλους, διαστημικά ταξίδια, σκουληκότρυπες και χωροχρόνους. Όμως η αλήθεια της Δανάης βρίσκεται σε ένα ημερολόγιο του 1926 που κρύβει έναν ζωντανό, παλλόμενο θησαυρό.
Μέσα από μια ανάγλυφη τοιχογραφία της περιόδου 1926-1941 διαγράφεται η τραγική πορεία μιας οικογένειας. Η αέρινη Αγγέλικα με τον επαναστατικό χαρακτήρα, που βλέπει τα όνειρά της να θρυμματίζονται στην αυγή της ζωής της. Ο γλυκός και τρυφερός Τρύφωνας με το παράλογο πείσμα. Η στωική και τραγική συνάμα Ιφιγένεια. Ο Άλκης και οι ερωτικές του ακροβασίες, ο Στέφανος και οι δρόμοι του μεταξιού, η Τσόφα, η Βάσω και, τέλος, ο Φωτάκης, που η λατρεία του για την Αγγέλικα θα τον οδηγήσει σε σκοτεινά μονοπάτια.
Κλείνοντας το ημερολόγιο η Δανάη βλέπει το ταξίδι της στο χρόνο να παίρνει τέλος. Η λευκή πεταλούδα θα τρυπήσει το κουκούλι σπάζοντας τη μεταξένια κλωστή που χωρίζει το όνειρο από την πραγματικότητα και πριν από την απόπνιξη θα πετάξει ελεύθερη.

Εκδόσεις Κέδρος 2011

	Η ΓΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΡΤΟΒΕΚΙΟ ISBN: 978-960-04-4204-5 Έτος έκδοσης: 2011		ΣΤΡΑΝΗ - ΠΟΤΣ, ΜΑΡΙΑ
	ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ISBN: 978-960-04-4189-5 Έτος έκδοσης: 2011		ΚΟΥΛΟΥΡΗ, ΜΑΡΙΝΑ
	ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΕΔΩ ISBN: 978-960-04-4187-1 Έτος έκδοσης: 2011		ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΟΥ, ΕΛΙΑΝΑ
	Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ISBN: 978-960-04-4172-7 Έτος έκδοσης: 2011		ΜΑΛΙΩΤΗ, ΤΕΡΙΝΑ
	ΑΠΟ ΓΥΑΛΙ ISBN: 978-960-04-4167-3 Έτος έκδοσης: 2011		ΓΑΒΑΛΑ, ΜΑΡΙΑ
	Ο ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ISBN: 978-960-04-4174-1 Έτος έκδοσης: 2011		ΚΑΤΣΟΥΛΑΡΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ
	ΠΟΙΟΙ ΑΚΟΥΝΕ ΑΚΟΜΑ ΤΖΑΖ; και άλλες περίεργες ιστορίες ISBN: 978-960-04-4181-9 Έτος έκδοσης: 2011		ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ Ν.
	ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΜΙΔΑ - Μια υπόθεση για τον από μηχανής ντετέκτιβ ISBN: 978-960-04-4173-4 Έτος έκδοσης: 2011		ΖΟΥΡΟΥΔΗ, ΑΝΝ
	ΧΑΜΑΜ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ISBN: 978-960-04-4192-5 Έτος έκδοσης: 2011		ΜΠΑΓΙΑΤΣ, ΒΛΑΝΤΙΣΛΑΒ
	ΜΑΥΡΗ ΠΕΤΡΑ ISBN: 978-960-04-4191-8 Έτος έκδοσης: 2011		ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ
	ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ ISBN: 978-960-04-4170-3 Έτος έκδοσης: 2011		ΒΛΑΧΟΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
	ΜΑΝΧΑΤΑΝ-ΜΠΑΝΓΚΟΚ μαρτυρίες, μεταβάσεις ISBN: 978-960-04-4188-8 Έτος έκδοσης: 2011		ΒΕΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ
	ΑΤΜΟΣ ISBN: 978-960-04-4183-3 Έτος έκδοσης: 2011		ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
	ΟΥ ΜΠΛΕΞΕΙΣ ISBN: 978-960-04-4171-0 Έτος έκδοσης: 2011		ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ, ΑΡΗΣ
	ΝΕΡΟ ISBN: 978-960-04-4168-0 Έτος έκδοσης: 2011		ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΚΩΣΤΑΣ Γ.
	ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ISBN: 978-960-04-4169-7 Έτος έκδοσης: 2011		ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ
	ΑΟΡΑΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ISBN: 978-960-04-2921-3 Έτος έκδοσης: 2011		ΕΛΙΣΟΝ ΡΑΛΦ
	ΟΥΡΟΒΟΡΟΣ ΚΡΙΝΟΣ 2: ΑΜΑΡΑΝΘΟΣ, Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΩΝ ΒΡΙΚΟΛΑΚΩΝ ISBN: 978-960-04-4143-7 Έτος έκδοσης: 2011		ΠΟΛΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΙΖΑ
	ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ ISBN: 978-960-04-3981-6 Έτος έκδοσης: 2011		ΒΟΛΜΑΝ, ΓΟΥΙΛΙΑΜ Τ.
	ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ISBN: 978-960-04-4073-7 Έτος έκδοσης: 2011		ΓΚΟΪΤΙΣΟΛΟ, ΧΟΥΑΝ
	ΠΕΡΙ ΑΛΗΤΕΙΑΣ ISBN: 978-960-04-4136-9 Έτος έκδοσης: 2011		ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
	ΜΠΑΡ ΤΑΡ ISBN: 978-960-04-4012-6 Έτος έκδοσης: 2011		ΡΙΖΙΩΤΗ, ΓΑΛΑΤΕΙΑ
	ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ ISBN: 978-960-04-4145-1 Έτος έκδοσης: 2011		ΠΕΤΡΙΤΣΗ ΜΑΡΙΑ

Οι ιχνηλάτες του σκότους

Του Μάκη Πανώριου

Η μνήμη, σύμφωνα με την επιστήμη, και όχι μόνο, είναι το θησαυροφυλάκιο του παρελθόντος. Κατά τη διαδρομή της, όμως, μέσα στους αιώνες, και μέσα στο ανθρώπινο σύμπαν που είναι και το υπαρξιακό πλοίο της, υφίσταται αλλεπάλληλες διαφοροποιήσεις, μεταπλάσεις και μεταμορφώσεις. Ως εκ τούτου η αναπαραγωγή του «χαμένου χρόνου» παραδίνεται στον αποδέκτη της αλλοιωμένη. Τη διεργασία της εν λόγω διαφοροποίησης διαπραγματεύεται η ανθρώπινη φαντασία η οποία και προσπαθεί να αναστηλώσει και να αποκρυπτογραφήσει τη μορφή, τον ήχο και τα σύμβολα μιας αδιανόητης δημιουργίας που συνεχώς και αενάως μεταλλάσσεται. Υπό αυτή την έννοια, οι μυθολογίες του κόσμου και οι έντεχνες προσεγγίσεις της προαναφερθείσας «αφάνταστης» δημιουργίας, μέσω της φανταστικής λογοτεχνίας, κυρίως, υπονοούν πολλά. 

Τα επτά διηγήματα φαντασίας του Νίκου Φαρούπου, τα οποία συστεγάζονται στον ανά χείρας τόμο, συνηγορούν υπέρ αυτού. Ο τίτλος εξάλλου της συλλογήςείναι ενδεικτικός του πνεύματος που έχει υπαγορεύσει την ερεθιστική γραφή της. Υπονοεί, και όχι μόνο, αυτόν που ανασύρει υποσυνείδητα την «ξεχασμένη γλώσσα», για να ξαναθυμηθούμε τον Έριχ Φρομ, η οποία προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τη μνήμη, στην ουσία να επικοινωνήσει με τον εαυτό, με σύμβολα η πιθανώς αυθεντική καταγωγή των οποίων έχει χαθεί στις αλλεπάλληλες μετακινήσεις τους από «σώμα σε σώμα» – γι’ αυτό εξάλλου και εμφανίζονται παραμορφωμένα.

Η μνήμη, σύμφωνα με την επιστήμη, και όχι μόνο, είναι το θησαυροφυλάκιο του παρελθόντος. Κατά τη διαδρομή της, όμως, μέσα στους αιώνες, και μέσα στο ανθρώπινο σύμπαν που είναι και το υπαρξιακό πλοίο της, υφίσταται αλλεπάλληλες διαφοροποιήσεις, μεταπλάσεις και μεταμορφώσεις. Ως εκ τούτου η αναπαραγωγή του «χαμένου χρόνου» παραδίνεται στον αποδέκτη της αλλοιωμένη. Τη διεργασία της εν λόγω διαφοροποίησης διαπραγματεύεται η ανθρώπινη φαντασία η οποία και προσπαθεί να αναστηλώσει και να αποκρυπτογραφήσει τη μορφή, τον ήχο και τα σύμβολα μιας αδιανόητης δημιουργίας που συνεχώς και αενάως μεταλλάσσεται. Υπό αυτή την έννοια, οι μυθολογίες του κόσμου και οι έντεχνες προσεγγίσεις της προαναφερθείσας «αφάνταστης» δημιουργίας, μέσω της φανταστικής λογοτεχνίας, κυρίως, υπονοούν πολλά.

Τα επτά διηγήματα φαντασίας του Νίκου Φαρούπου, τα οποία συστεγάζονται στον ανά χείρας τόμο, συνηγορούν υπέρ αυτού. Ο τίτλος εξάλλου της συλλογής είναι ενδεικτικός του πνεύματος που έχει υπαγορεύσει την ερεθιστική γραφή της. Υπονοεί, και όχι μόνο, αυτόν που ανασύρει υποσυνείδητα την «ξεχασμένη γλώσσα», για να ξαναθυμηθούμε τον Έριχ Φρομ, η οποία προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τη μνήμη, στην ουσία να επικοινωνήσει με τον εαυτό, με σύμβολα η πιθανώς αυθεντική καταγωγή των οποίων έχει χαθεί στις αλλεπάλληλες μετακινήσεις τους από «σώμα σε σώμα» – γι’ αυτό εξάλλου και εμφανίζονται παραμορφωμένα.

Στο πρώτο διήγημα, επί παραδείγματι, κυκλοφορεί ένα ανθρωποφάγο θηλυκό πλάσμα που πιθανώς να κατάγεται από τις μυθολογικές Άρπυες, οι οποίες και αυτές ενδεχομένως να είναι «αναμνήσεις» προϋπαρχόντων πλασμάτων. Ούτως ή άλλως, η πραγματική φύση του παραπέμπει στο θηλυκό έντομο που κατατρώγει το άρρεν μετά την εκτέλεση της συνεύρεσης. Στη συνέχεια, «Τα 21 σκαλοπάτια», οδηγούν σε μια μαγική τελετουργία που γίνεται προς τιμήν κάποιων απολεσθέντων πλέον υπερ-πλασμάτων, η οποία καταλλήλως διαμορφωμένη επιβιώνει μέχρι των ημερών μας σε όλες τις θρησκείες του κόσμου. «Η τρύπα δίπλα στο Ηρώο», που ακολουθεί, μπορεί πιθανώς να είναι συμβολικά η είσοδος προς το ανθρώπινο άδυτο, το κατοικημένο από «ζωντανό σκοτάδι», εντός του οποίου επαγρυπνούν τα «τέρατα» του εαυτού. Δεν αποκλείεται όμως να είναι και η Πύλη-Δίοδος που ενώνει τη Γη με ένα άλλο «Χωροχρονικό Συνεχές». Έπεται «Ο κυνηγός της ηδονής», μια κλασική περίπτωση εισβολής ανορθολογικού στο ορθολογικό. Ο ήρωας που δανείζει τον εν λόγω τίτλο στο διήγημα είναι ο διάσημος εραστής Καζανόβα. Μετά τον επίγειο θάνατό του, κι έχοντας μεταφερθεί σε άλλο υπαρξιακό επίπεδο, παρακολουθεί από εκεί την τελετή της ταφής του. Ο μύθος μπορεί να είναι απλώς η παράδοξη εικονογράφηση ενός ονείρου. Το όνειρο όμως μπορεί να θεωρηθεί και ως αντανάκλαση της μνήμης. Ανάλογη περίπτωση «Άλλου Κόσμου» περιγράφει και «Το χειρόγραφο του μοναχού Ιωάννη». Το εξωτερικό σχήμα της παράδοξης ιστορίας του αντλείται από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Ένας σύγχρονος σκεπτικιστής κατέρχεται στον αρχαιοελληνικό Άδη, κι εκεί θα συναντήσει την Ευρυδίκη. Δεν θα διακινδυνεύσει όμως μια αμφίβολη επιστροφή στον «Επάνω Κόσμο» για να μην υποστεί μια δεύτερη μάλλον πιθανή απώλειά της. Η προβληματική του Άγνωστου και η «γνωριμία» με τους «μυθικούς» κατοίκους του, απασχολούν τον συγγραφέα σε όλη την εργασία του. «Ο ιχνηλάτης του σκότους», που τιτλοφορεί και την συλλογή, το επιβεβαιώνει. Στο κέντρο του εν λόγω διηγήματος το ακρωτήριο Ταίναρο, στο οποίο βρίσκονταν οι Πύλες του Κάτω Κόσμου, είσοδος του Ψυχοπομπείου, απ’ τα βάθη του οποίου αναδύεται ο ήχος του χάους. Τέλος, η «Υπόθεση Πέτρινο», μοιάζει να συνυπογράφει την προβληματική του προηγούμενου διηγήματος, ο δυσοίωνος ήχος του οποίου εδώ αναδύεται από τα απύθμενα βάθη ενός σπηλαίου ωσάν κραυγές αδικοσκοτωμένων παιδιών που ζητούν δικαίωση.

Ιστορίες φαντασίας, χαρακτηρίζει την πολύ ενδιαφέρουσα εργασία του ο συγγραφέας. Και είναι υπό μία έννοια, και πιθανώς εύκολη και ανώδυνη η επιφανειακή ανάγνωσή της, δεδομένου ότι χειρίζεται με δεξιοτεχνία τον Λόγο ως λειτουργικό εργαλείο οικοδόμησης έργου τέχνης, με αποτέλεσμα οι εν λόγω ιστορίες να προσφέρουν την απόλαυση της ανάγνωσης. Η ρεαλιστική απεικόνιση όμως των συμβόλων του, ως «φυσιολογικές συμπαραδηλώσεις» μιάς αδιανόητης φύσης, υπονομεύει τη ρασιοναλιστική προσέγγισή της∙ θέτει σε δοκιμασία τη σκέψη η οποία καλείται να επαναπροσδιορίσει τη σημασία της φαντασίας και την υποτιθέμενη «επιστημονική» διερμηνεία της.

 

Νίκος Φαρούπος
Οι ιχνηλάτες του σκότους – Ιστορίες φαντασίας 

ΚΕΔΡΟΣ, Αθήνα 2010
www.bookpress.gr

Σε μια Τουρκία άγνωστη

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ 2 - 

ITTIHAT VE TERRAKI (ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ)
ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
εκδ Κέδρος

Η πολιτική έκφραση του κινήματος των Νεότουρκων, που σήμανε το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έβαλε τα θεμέλια για τη δημιουργία του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Ένα ταξίδι στο χρόνο. Σε μια Τουρκία άγνωστη, συναρπαστική, που η αλήθεια της καθηλώνει. Μια κόκκινη κλωστή –το μοναδικό εύρημα ενός ανεξιχνίαστου φόνου- συνδέει Τούρκους και Έλληνες σε μια διαδρομή με αναπάντητα ερωτηματικά και μοιραίες αποκαλύψεις. Πού οφείλεται η ομοιότητα στα χαρακτηριστικά του Τούρκου καραγκιοζοπαίχτη Ικίζ Μενεξελή και του Έλληνα δημοσιογράφου Πάρη Πηλείδη; Η αναζήτηση της αλήθειας ξεκινά από τη σύγχρονη Σμύρνη και φτάνει στα χρόνια που οδήγησαν στους Βαλκανικούς πολέμους, στους ηρωισμούς και στις γενοκτονίες. Τούρκοι, Αρμένιοι και Έλληνες θα διεκδικήσουν εκείνο που πιστεύουν ότι τους ανήκει. Μια συναρπαστική διαδρομή από το Παρίσι στην Τρίπολη της Λιβύης, από τον Πειραιά στο Ερζερούμ, από την Κωνσταντινούπολη στην επαναστατημένη Θεσσαλονίκη. Ερωτικές περιπέτειες, ίντριγκες, συνωμοσίες που πνίγονται στο αίμα. Ιστορικές προσωπικότητες ζωντανεύουν με τα πάθη και τις αγωνίες τους: ο Μουσταφά Κεμάλ, ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ, ο φιλελεύθερος πρίγκιπας Σαμπαχεντίν, ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, αλλά και η ιέρεια του χορού Ισιδώρα Ντάνκαν.

Η οδύσσεια δύο οικογενειών. Φως στην ψυχή δύο λαών. Μια μυθιστορηματική εποποιία, το δεύτερο μέρος της τριλογίας ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ.

Επιστροφή στη Σμύρνη
Γράφει ο Λέων Ναρ,
Συγγραφέας,
δρ Νεοελληνικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Μολονότι η Σμύρνη και η Μικρασιατική Καταστροφή απασχολούν εδώ και πολλά χρόνια την ελληνική πεζογραφία, με την οπτική είτε της εθνικής θλίψης (ακόμη και ύστερα από έναν ολόκληρο αιώνα) είτε της απώλειας ενός εξιδανικευμένου τρόπου ζωής, στα αριστουργηματικά μυθιστορήματα Η θάλασσά μας και Ittihat ve Terakki Ένωση και Πρόοδος (μέρη μιας τριλογίας με τον γενικό τίτλο Επιστροφή στη Σμύρνη) καλύπτουν το ίδιο χρονικό και γεωγραφικό πλαίσιο, αποφεύγοντας συστηματικά την οποιαδήποτε ιδεολογική έξαρση και τις αισθηματολογικές κραυγές. Ο Ευάγγελος Μαυρουδής έχω την αίσθηση ότι διατηρεί τη μνήμη ζωντανή, μια και με τα μυθιστορήματα που παρουσιάζουμε απόψε επανατοποθετεί με διαφορετικό τρόπο την ιστορία Ελλήνων και Τούρκων, με τη Σμύρνη στο επίκεντρο, μέσα σε αφήγηση ανθρώπινη, συναισθηματική που αποτελεί τελικά όργανο σύνθεσης μια εντυπωσιακής εποποιίας.

Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του κυρίως στην πρώτη εικοσαετία του 20ού αιώνα (από την Κρήτη και το Μακεδονικό μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Εθνικό Διχασμό) ο Ευάγγελος Μαυρουδής οριοθετεί το πλαίσιο που οδηγεί στο 1922, μέσα από παθιασμένους ή αποτυχημένους έρωτες, οικονομικές πανωλεθρίες, επαγγελματικούς ανταγωνισμούς, πολιτικές επιτυχίες, προσωπικές φιλοδοξίες και συλλογικά οράματα. Όλα αυτά συμπλέκονται αρμονικά στα μυθιστορήματα του Μαυρουδή, σ’ ένα χωρικό πλαίσιο που απλώνεται από τη Σμύρνη και την Αθήνα έως τη Θεσσαλονίκη και το Κιλελέρ.

Μ’ ένα υποδειγματικό πήγαινε έλα από τον ιστορικό στον παροντικό χρόνο, ο συγγραφέας διαχωρίζει σαφέστατα τη θέση της ιστορικής πραγματικότητας από την πεζογραφία. Και στα δύο μυθιστορήματα του Μαυρουδή, άλλωστε, τα γεγονότα που ο αφηγητής ανασύρει είτε από το ιστορικό παρελθόν είτε από τη ρευστή σημερινή πραγματικότητα ταξινομούνται σύμφωνα πάντα με τις ανάγκες της μυθοπλασίας, προκειμένου να συμβάλλουν στην ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και του ψυχισμού των επινοημένων προσώπων. Και στα δύο βιβλία η ιστορική πραγματικότητα, σκοτεινών και ανεπούλωτων πτυχών της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, παραδίδεται ολοκληρωτικά στους λογοτεχνικούς χειρισμούς του συγγραφέα.

Πιστεύω ακράδαντα ότι, πέρα από την επίσημη ιστοριογραφία, τα πορίσματα της οποίας ασφαλώς και σέβομαι απεριόριστα, δεν υπάρχει άλλος τρόπος παρά η λοξή λογοτεχνική ματιά για να μπορέσουμε να προσεγγίζουμε ιστορίες και μαρτυρίες όσων έζησαν στη δίνη των γεγονότων οι οποίες είναι πολύ υποκειμενικές για να γίνουν ανεπιφύλακτα δεκτές. Η οπτική αυτή εξασφαλίζει στους συγγραφείς μεγάλη ευελιξία, τους δίνει τη δυνατότητα να κινούνται στον χρόνο και στον χώρο. Οι σχέσεις μυθοπλασίας και ιστορικής πραγματικότητας δεν είναι ποτέ αυτονόητες ως προς την ακρίβεια και την πιστότητα. Η λογοτεχνία, βέβαια, όπως συμβαίνει και στα μυθιστορήματα που παρουσιάζουμε απόψε, περιγράφει πιο ανάγλυφα τα κοινωνικά φαινόμενα και τις πολιτικές συγκρούσεις.

Το σημαντικότερο όμως για μένα δεν μετριέται μόνο με αισθητικούς όρους, αλλά ως προς το γεγονός ότι με βιβλία σαν κι αυτά του Ευάγγελου Μαυρουδή η λογοτεχνία ξαναποκτά, λέω ξαναποκτά, γιατί πολύ συχνά τελευταία έχω την αίσθηση ότι την έχει χάσει, σιγά σιγά πολιτισμική οντότητα, έπειτα από μακρά περίοδο εφησυχασμού στον στενό της περίγυρο. Η λογοτεχνία ολοένα και περισσότερο αποτυπώνει τη διαλογική σχέση παρελθόντος και παρόντος, η Μικρασιατική Καταστροφή και τα παρεπόμενά της είναι και πάλι ενεργή τόσο στη συλλογική όσο και στην ατομική μνήμη, φαίνεται ότι η μυθοπλαστική επεξεργασία των γεγονότων αναπροσαρμόζεται και υπόκειται σε πολλαπλές και αντικρουόμενες αναγνώσεις, επαναδιαπραγματεύεται κατασκευασμένες εικόνες και αποτιμώνται οι όποιες διαστάσεις του, με αποτέλεσμα να φουντώνει η δημόσια συζήτηση. Αν η βασική μας απαίτηση από το διάλογο ανάμεσα στη λογοτεχνία και την ιστορία είναι η έκφραση του «ανείπωτου», αυτού που κρύβεται πίσω από τις γραμμές της επιστημονικής ιστορικής έρευνας, ο Ευάγγελος Μαυρουδής καταφέρνει να την καλύψει με το παραπάνω.

Ο Μαυρουδής γράφει δύο πολυφωνικά μυθιστορήματα, με άρτια επεξεργασμένους αφηγηματικούς χαρακτήρες, ενσωματώνοντας δημιουργικά στο λόγο των ηρώων του τις ποικίλες ιδεολογικοπολιτικές αποχρώσεις της εποχής. Και στα δύο βιβλία συνταιριάζονται λειτουργικά τα επινοημένα με τα ιστορικά πρόσωπα (τον Βενιζέλο, τον Γούναρη, τον Κωνσταντίνο, αλλά και τον Μεταξά ή τον Δραγούμη), εξισορροπείται αρμονικά το πραγματολογικό υλικό με τις μυθοπλαστικές του ιστορίες, και υπογραμμίζεται με λοξή ματιά η ασύμμετρη διάσταση συλλογικότητας και ατομικότητας.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι για μένα έχει πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τι αποσιωπούν από το ιστορικό υλικό που κάθε φορά συλλέγουν, τι θυμούνται σε σχέση με όσα ξεχνούν, αν ταυτίζουν το χρέος της μνήμης με την έννοια της αντίστασης. Οι μνήμες του συγγραφέα είναι κατασκευασμένες, δεν πρόκειται δηλαδή για καταστάσεις που έχει ο ίδιος ζήσει, αλλά ακούσει ως βιώματα των γονέων, των συγγενών και ενδεχομένως των φίλων του και εδώ λειτουργεί ο προστατευτικός μηχανισμός της μνήμης: οι μνήμες, είτε οικογενειακές είτε εθνικές, συλλογικές, λειτούργησαν και είναι παρούσες μέσα στο βιβλίο, συνδυασμένες όμως με επινοημένους μύθους, με μύθους που δίνουν άλλες διαστάσεις.

Το κείμενο αποτελεί την κριτική παρουσίαση του Λ. Ναρ στις 10/12/2010, στο Public Θεσσαλονίκης (στοά Χιρς)

Τυπογραφείο | Από τον ΒΑΓΓΕΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες

Η Σμύρνη και η Μικρασιατική Καταστροφή έχουν μετατραπεί εδώ και πολλά χρόνια σε έντονο τικ μιας μερίδας της ελληνικής πεζογραφίας, που σπεύδει να συνδυάσει την εθνική οιμωγή (ακόμη και ύστερα από εκατό ολόκληρα χρόνια) με τον θρήνο για την απώλεια ενός μυθικού, ποικιλοτρόπως εξιδανικευμένου τρόπου ζωής.

Το πολυσέλιδο μυθιστόρημα «Η θάλασσά μας» (πρώτο μέρος μιας τριλογίας με τον γενικό τίτλο «Επιστροφή στη Σμύρνη») του πρωτοεμφανιζόμενου Ευάγγελου Μαυρουδή (γεννημένος στην Αθήνα το 1953) καλύπτει το ίδιο χρονικό και γεωγραφικό τόξο, αλλά αποφεύγει συστηματικά την οποιαδήποτε ιδεολογική έξαρση, παραμερίζοντας από την έκφρασή του και κάθε αισθηματολογικό τόνο.

Η αφήγηση στη «Θάλασσά μας» (εκδόσεις «Κέδρος») ξεκινάει από τον Μάιο του 1897 για να φτάσει μέχρι τον Αύγουστο του 1918, σε απόσταση αναπνοής από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Συγκεντρώνοντας την προσοχή του στην πρώτη εικοσαετία του 20ού αιώνα (από την Κρήτη και το Μακεδονικό μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Εθνικό Διχασμό), ο Μαυρουδής σχεδιάζει τον οδικό χάρτη που οδηγεί στο 1922 μέσα από την εξιστόρηση των περιπετειών δύο κατά βάσιν προσώπων: του γιατρού Πλάτωνα Πηλείδη, που εγκαταλείπει μετά από έναν φόνο τη Σμύρνη για να εγκατασταθεί στην Ελλάδα, και του βενιζελικού αξιωματικού Γιώργου Μίνερ, που ζει στο πετσί του όλα τα σημαντικά πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα της περιόδου.

Πολιτικές επιτυχίες και οικονομικές πανωλεθρίες, παθιασμένοι ή αποτυχημένοι έρωτες, επαγγελματικοί ανταγωνισμοί, προσωπικές φιλοδοξίες και συλλογικές αποβλέψεις συμπλέκονται στο μυθιστόρημα του Μαυρουδή σ' ένα μωσαϊκό απλωμένο από τη Σμύρνη και την Αθήνα ώς τη Θεσσαλονίκη και το Κιλελέρ, όπου η αλήθεια δεν αποτελεί ποτέ μονόδρομο και τα πράγματα έχουν κατά κανόνα διπλή και τριπλή όψη. Ο Πηλείδης και ο Μίνερ πιστεύουν σε ένα σύνολο αξιών, αλλά αποσπώνται ευθύς εξαρχής από τα πάθη τα οποία τους περιβάλλουν χάρη στον έμφυτο σκεπτικισμό τους.

Πλάθοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τους αφηγηματικούς του χαρακτήρες, ο συγγραφέας φτιάχνει ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα (στον λόγο του Πηλείδη και του Μίνερ ενσωματώνονται οι πιο διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές αποχρώσεις της εποχής), που συνταιριάζει λειτουργικά τα επινοημένα με τα ιστορικά του πρόσωπα (τον Βενιζέλο, τον Γούναρη, τον Κωνσταντίνο, αλλά και τον Μεταξά ή τον Δραγούμη), εξισορροπεί χωρίς τριγμούς το πραγματολογικό του υλικό με τις μυθοπλαστικές του ιστορίες και υποδεικνύει στοχαστικά την ασύμμετρη συμπλοκή του συλλογικού με το ατομικό.

Ελευθεροτυπία | Έντυπη Έκδοση
Επτά, Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Πως θα βρούμε την αληθινή αγάπη

Από Ανθούλα Αθανασιάδου

H συγγραφέας Ανθούλα Αθανασιάδου μας έστειλε το παρακάτω κείμενο και σας το παραθέτουμε! (booknights.gr)

Όλοι την ψάχνουμε, όλοι μιλάμε γι αυτήν και σχεδόν κανείς δεν μοιάζει να την έχει κατακτήσει.

Παράξενο αυτό, αν σκεφτεί κανείς ότι η αγάπη είναι το υπέρτατο αγαθό που όλοι διψάμε γι αυτό, σχεδόν περισσότερο από ότι διψάμε για πόσιμο νερό. Α ναι, το νερό  βρίσκεται εύκολα...απλά ανοίγεις την βρύση.  Η αληθινή αγάπη όμως, προϋποθέτει αρετές που τις έχουμε ξεχάσει:Ανιδιοτέλεια, απουσία εγωισμού, σεβασμό..

 Για να την βρεις, πρέπει λοιπόν πρώτα να ξέρεις τι είναι «αληθινό». Ως γνωστόν είναι αδύνατο να βρεις οτιδήποτε αν δεν ξέρεις με τι μοιάζει

 Στο παραμύθι Ένα ξεχωριστό δώρο για την πριγκίπισσα (εκδ. Κέδρος, 2010), η ηρωίδα μας είναι μια όμορφη, καλή και έξυπνη πριγκίπισσα. Έχει δηλαδή όλες τις χάρες και τις αρετές. Μεταφορικά, είναι η ίδια η τελειότητα, το θείο. Η πριγκίπισσα λοιπόν- ως τέλεια η ίδια- δεν δέχεται τίποτα λιγότερο από την αληθινή αγάπη.

Πως θα την βρει και μαζί της κι εμείς;Βάζει στους επίδοξους γαμπρούς μια δοκιμασία που ενώ μοιάζει απλή, κρύβει πολλές παγίδες. Τους ζητάει να «πάρουν τον χρόνο τους», τους δίνει περιθώριο έξι μήνες για να της φέρουν ένα δώρο που θεωρούν αντάξιό της.

Δοκιμασία πρώτη: ο χρόνος. Δεν αντέχουν πολλοί στην απόσταση του χώρου και του χρόνου, παρά μόνο εκείνοι που την θέλουν  αλήθεια.

Δοκιμασία δεύτερη: η επιλογή. Τι μπορεί να θέλει μια τέλεια πριγκίπισσα που τα έχει όλα; Οι περισσότεροι πέφτουν στην παγίδα των υλικών πραγμάτων: το μεγαλύτερο διαμάντι, το ακριβότερο φόρεμα..

Λάθος! Εκείνη ζητάει αληθινή αγάπη κι αυτή δεν έχει υλική υπόσταση.

Δοκιμασία Τρίτη: η ταπείνωση. Πως μπορείς να παρουσιάσεις μπροστά σε όλη την αφρόκρεμα  ένα δώρο που δεν είναι το καλύτερο, το ομορφότερο, το ακριβότερο;

Και όμως, αυτός που την αγαπάει αληθινά, έρχεται σκονισμένος, κρατώντας απλά έναν ταπεινό καθρέφτη. Γιατί δεν βρήκε τίποτα τόσο πολύτιμο και όμορφο, όσο την ίδια της την αντανάκλαση.  Γιατί άντεξε στον χρόνο, στην απόσταση, έκανε την σωστή επιλογή που δεν είχε σχέση με υλικά αγαθά και δεν τον ένοιαξε να ταπεινωθεί.

 Τώρα, ξέρετε..;

Σχετικά με την συγγραφέα:  Με λένε Ανθούλα Αθανασιάδου και γεννήθηκα στην Αθήνα. Τον χειμώνα μένω στο Χαλάνδρι και το καλοκαίρι στην Σίφνο. Σπούδασα στο Παρίσι κιν/φο από μεγάλο έρωτα αλλά η ζωή με οδήγησε στη συγγραφή, πράγμα που θα έπρεπε να έχω καταλάβει από μόνη μου ότι θα ήταν η μοίρα και το ριζικό μου, μια που έγραφα από 5 χρονών.Μου αρέσουν πολλά πράγματα: τα παιδιά, το φαί, τα γλυκά, όλα τα λουλουδάτα αντικείμενα και οι τσαγιέρες. Σπανίως βαριέμαι, μάλλον γιατί δεν προφταίνω να κάνω όλα όσα θέλω. Είμαι παντρεμένη και έχω δυο κόρες που τις βρίσκω υπέροχες και άλλες δυο από τον πρώτο γάμο του άντρα μου, που τις βρίσκω κι αυτές υπέροχες.  Τελευταία ταξιδεύω συχνά –για προσωπικούς, πνευματικούς-λόγους. Τι άλλο να σας πω;

Ε, τα βιβλία μου μπορείτε να τα βρείτε στο site του ΚΕΔΡΟΥ (τα περισσότερα). Υπάρχουν και κάποια σκόρπια σε άλλους εκδοτικούς.Όποιος θέλει μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου στο: lofogo25@yahoo.gr

Είμαι πολύ επικοινωνιακή και θα χαρώ αν το κάνετε!

Καλή χρονιά, και ΚΑΤΩ Η ΓΚΡΙΝΙΑ!

www.booknights.gr

βιβλία που βρέθηκαν στην επικαιρότητα!

Οι νέες κυκλοφορίες, τα σημαντικότερα βιβλία των τελευταίων ημερών αλλά και επανεκδόσεις, βιβλία που βρέθηκαν στην επικαιρότητα!

150 ιδέες για υπέροχα οικολογικά σπίτια μόνο στο protoporia.gr με 19,80€! Μόλις κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της σειράς, 600 σελίδες, σκληρό εξώφυλλο, πολυτελής 4χρωμη εκτύπωση, το ιδανικό δώρο! Φτιαγμένα έτσι που να εκμεταλλεύονται στο έπακρο όλους τους διαθέσιμους πόρους, να ελαχιστοποιούν τις επιδράσεις του περιβάλλοντος και να βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ενοίκων τους, τα πράσινα σπίτια δεν αποτελούν πια μια λύση προσιτή μόνο στους λίγους περιβαλλοντολόγους, αλλά έχουν γίνει μια από τις ισχυρότερες τάσεις τον τομέα του ντιζάιν. Καθώς το ενδιαφέρον του κοινού μεγαλώνει ολοένα, οι αρχιτέκτονες εντείνουν τις προσπάθειές τους για να σχεδιάσουν κατοικίες με οικολογικές προδιαγραφές, που όμως δεν τους στερούν ούτε το προσωπικό τους στυλ ούτε τις ανέσεις τους. Στον τόμο αυτό λοιπόν παρουσιάζονται κτίρια φτιαγμένα με ντόπια υλικά, που χρησιμοποιούν ανακυκλωμένα δομικά στοιχεία, έχουν φυσικές πηγές κλιματισμού, εκμεταλλεύονται το νερό της βροχής και χρησιμοποιούν φωτοβολταϊκά συστήματα, ενώ οι πρωτότυπες αρχιτεκτονικές λύσεις επιτρέπουν τη μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του διαθέσιμου χώρου.

	Ο γύρος του θανάτου Συγγραφέας: Κοροβίνης, Θωμάς Ελληνική πεζογραφία Εκδότης:  Άγρα Τιμή Πρωτοπορίας: 13,50€		Στους δρόμους της μιας αναπνοής Συγγραφέας: Βουργουτζής, Νίκος Ελληνική πεζογραφία Εκδότης:  Κυριακίδη Αφοί ΑΕ Τιμή Πρωτοπορίας: 25,20€
	Το βιβλίο για τα βιβλία Συγγραφέας: Τατσόπουλος, Πέτρος Λογοτεχνία Εκδότης:  Οξύ Τιμή Πρωτοπορίας: 15,84€		Αλληλογραφία Νίκου Καββαδία - Μ. Καραγάτση Συγγραφέας: Καββαδίας, Νίκος-Καραγάτσης, Μ. Ελληνική πεζογραφία Εκδότης:  Άγρα Τιμή Πρωτοπορίας: 12,60€
	Ο Στάλιν σκέφτεται για σένα στο Κρεμλίνο Συγγραφέας: Πανούσης, Τζίμης Ελληνική πεζογραφία Εκδότης:  Opera Τιμή Πρωτοπορίας: 14,24€		Στις νύχτες να μπαίνεις γυμνός Συγγραφέας: Χονδρογιάννη, Χριστίνα Ελληνική πεζογραφία Εκδότης:  Λιβάνης- Νέα Σύνορα Τιμή Πρωτοπορίας: 12,60€
	Σμαραγδένια φυλακή Συγγραφέας: Κουζούμης, Κυριάκος Ελληνική πεζογραφία Εκδότης:  Σαββάλας Τιμή Πρωτοπορίας: 15,03€		Γεννημένη Τρίτη και 13 Συγγραφέας: Συμεωνίδου, Αγγελική Ελληνική πεζογραφία Εκδότης:  Περίπλους Τιμή Πρωτοπορίας: 13,29€
	Γράμμα σ ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ Συγγραφέας: Φαλάτσι, Οριάνα Ξένη πεζογραφία Εκδότης:  Νεφέλη Τιμή Πρωτοπορίας: 12,15€		Πέρα από την ενοχή και την εξιλέωση Συγγραφέας: Amery, Jean Ξένη πεζογραφία Εκδότης:  Άγρα Τιμή Πρωτοπορίας: 15,30€
	Τα βραβεία μου Συγγραφέας: Μπέρνχαρντ, Τόμας Ξένη πεζογραφία Εκδότης:  Βιβλιοπωλείον της Εστίας Τιμή Πρωτοπορίας: 14,40€		Το περιδέραιο της Σαλκίμ χανίμ Συγγραφέας: Καρακογιουνλού, Γιλμάζ Ξένη πεζογραφία Εκδότης:  Λιβάνης- Νέα Σύνορα Τιμή Πρωτοπορίας: 13,50€
	Μια αμερικάνικη προσευχή Συγγραφέας: Μόρρισον, Τζαίημς Ντάγκλας Ξένη ποίηση Εκδότης:  Γαβριηλίδης Τιμή Πρωτοπορίας: 7,60€		Ο θρύλος του περιπλανώμενου βασιλιά Συγγραφέας: Γκαγέγο - Γκαρσία, Λάουρα Ξένη πεζογραφία Εκδότης:  Opera Τιμή Πρωτοπορίας: 14,24€
	Σέρλοκ Χολμς Συγγραφέας: Rennison, Nick Βιογραφία Εκδότης:  Κέδρος Τιμή Πρωτοπορίας: 19,80€		Πέρα από την ενοχή και την εξιλέωση Συγγραφέας: Amery, Jean Βιογραφία Εκδότης:  'Αγρα Τιμή Πρωτοπορίας: 15,30€
	Το ταξίδι της ψυχής Συγγραφέας: Koven, Jean-Claude Gerard Ψυχολογία Εκδότης:  Ενάλιος Τιμή Πρωτοπορίας: 17,74€		Τι θέλει μια γυναίκα; Συγγραφέας: Andre, Serge Ψυχολογία Εκδότης:  Κέδρος Τιμή Πρωτοπορίας: 19,80€
Νέες παραλαβές σε ξενόγλωσσα βιβλία σε τιμές σκανδαλιστικά χαμηλές!!! Τετράχρωμες εκτυπώσεις, 256- 512 σελίδες, πολλά θέματα για να διαλέξετε δώρο για εσάς και τους αγαπημένους σας.
	Προχωρώντας και αναθεωρώντας Συγγραφέας: Μπίστης, Νίκος Πολιτική Εκδότης:  Πόλις Τιμή Πρωτοπορίας: 22,50€		Η ιστορία της τρομοκρατίας Συγγραφέας: Κουμ, Μπιόρν Πολιτική Εκδότης:  Εμπειρία Τιμή Πρωτοπορίας: 21,51€
	Συναρπαστικές ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ Συγγραφέας: Beyer, Rick Ιστορία Εκδότης:  Κλειδάριθμος Τιμή Πρωτοπορίας: 16,65€		Συναρπαστικές πολεμικές ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ Συγγραφέας: Beyer, Rick Ιστορία Εκδότης:  Κλειδάριθμος Τιμή Πρωτοπορίας: 16,65€
	Μικρασιατική εκστρατεία και αναγκαστικό δάνειο Συγγραφέας: Τσιχλής, Βασιλείος Σ.Ε. Ιστορία Εκδότης:  Νόβολι Τιμή Πρωτοπορίας: 26,59€		Πόλεμος: Από τη μάχη του Μάρνη έως το Ιράκ Συγγραφέας: Van Creveld, Martin Ιστορία Εκδότης:  Γκοβόστης Τιμή Πρωτοπορίας: 19,80€
	Οι δρόμοι των Ελλήνων Συγγραφέας: Συλλογικό Ιστορία Εκδότης:  Polaris Τιμή Πρωτοπορίας: 29,70€		Ο Μπερξονισμός Συγγραφέας: Deleuze, Gilles Φιλοσοφία Εκδότης:  Scripta Τιμή Πρωτοπορίας: 12,60€
	Ιστορία της Ελληνικής γλώσσας (χαρτόδετο) Συγγραφέας: Γλωσσολογία Εκδότης:  Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης Τιμή Πρωτοπορίας: 40,91€		Ρεμπέτικο (Το κακό βοτάνι) Συγγραφέας: Prudhomme, David Κόμικ Εκδότης:  Ελευθεροτυπία Τιμή Πρωτοπορίας: 14,40€