Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονόμου Κ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονόμου Κ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 24 Αυγούστου 2012

επιστρέφει φέρνοντας μαζί του τη σωτηρία και τη ζωή

 

ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΚΑΙΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

εκδ Ψυχογιός

Αυτό που είχε η Άννα με τον Φάνη ήταν μοναδικό κι ανεπανάληπτο – έρωτας μαζί και πόλεμος, ευτυχία και απόγνωση, ζωή και θάνατος. Ένας άπιαστος αντικατοπτρισμός, κάτι που το φαντασιωνόταν μόνο η ίδια. Γι’ αυτό χάθηκε τόσο εύκολα, επειδή δεν υπήρχε…
Η Άννα ερωτεύτηκε τον Φάνη από την πρώτη στιγμή. Ψηλός, αδύνατος, μυστηριώδης, γοητευτικός, χαρισματικός. Δεν υπολόγισε κοινωνικές διαφορές, δεν άκουσε τις φωνές των γύρω της που τη συμβούλευαν ότι είναι επικίνδυνος, αυτοκαταστροφικός. Άκουγε μόνο την καρδιά της και το πλήρωσε ακριβά. Γιατί ο Φάνης, έρμαιο των παθών του, όσο κι αν προσπάθησε να βρει απάγκιο στην αγκαλιά της, δεν τα κατάφερε. Και άγγιξε το θάνατο.
Ο έρωτας μπορεί να είναι φονιάς, μπορεί να είναι, όμως, και λυτρωτής. Αν είναι αληθινός, δε χάνεται ποτέ. Προδίδεται, κρύβεται, υποχωρεί, αλλά τελικά επιστρέφει φέρνοντας μαζί του τη σωτηρία και τη ζωή. Αυτό αποδεικνύει η ιστορία της Άννας και του Φάνη.

Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

Το κλείσιμο του κύκλου


ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑΣ
Καίτη Οικονόμου

Εκδ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Το κλείσιμο του κύκλου

Η Μυρσίνη είναι μια νεαρή, σύγχρονη γυναίκα που ζει στην Αθήνα: τα παιδικά της χρόνια σημαδεύτηκαν από μια τραυματική εμπειρία, όταν η τσιγγάνα μητέρα της -μην μπορώντας να προσαρμοστεί στην αστική ζωή-, εγκατέλειψε εκείνη και τον πατέρα της που θυσίασε τα πάντα, ακόμα και τις σχέσεις με την οικογένειά του, για να ζήσει μαζί της. Μοναδική κληρονομιά της από το τσιγγάνικο αίμα της, ένα παράξενο χάρισμα, ένα είδος έκτης αίσθησης, το οποίο όμως απαρνείται συνειδητά όπως και κάθε τι που της θυμίζει την καταγωγή της. Μετά το θάνατο τού πατέρα της, θα βρεθεί στη φθινοπωρινή Μακεδονία μαζί με τον μνηστήρα της για να τακτοποιήσει τις κληρονομικές της υποθέσεις: ένας άντρας και μια σειρά από περίεργα αλλά και επικίνδυνα γεγονότα θα αναγκάσουν τη Μυρσίνη να αντιμετωπίσει το παρελθόν της αλλά και να πάρει δύσκολες αποφάσεις για το μέλλον της.

''Το φθινόπωρο της μάγισσας'' της Καίτης Οικονόμου - μεταφράστριας μεταξύ άλλων και των περιπετειών του Χάρι Πότερ, εκτός από έναν εξαιρετικό τίτλο και 600 (ναι, 600) ''χορταστικές'' σελίδες που διαβάζονται σαν νερό που κυλάει, έχει ένα μεγάλο προσόν που πραγματικά κάνει τη διαφορά: είναι προφανές ότι η συγγραφέας κατάφερε να αξιοποιήσει την εμπειρία της ως μεταφράστρια στη χρήση της γλώσσας του κειμένου. Βέβαια, η πλοκή δεν ξεφεύγει από κάποια κλισέ: ειδικά το αστυνομικό σκέλος της είναι εντελώς προβλέψιμο, με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να έχει αντιληφθεί πολύ νωρίς ποιος επιβουλεύεται τη ζωή της ηρωίδας.

Παρόλα αυτά -κατά την εκτίμησή μου-, το βιβλίο ξεχωρίζει: είναι προφανές ότι η συγγραφέας όχι μόνο έχει δουλέψει το υλικό της αλλά κυρίως ότι δεν επαναπαύεται στις δάφνες τής προηγούμενης επιτυχίας της με τη ''Λευκή ορχιδέα'' - επιθυμεί να εξελιχθεί. Τέλος, υπήρξε για μένα μια ευχάριστη έκπληξη η ρεαλιστική και διευρυμένη κοινωνική οπτική της συγγραφέως (π.χ. ο τρόπος που εικονογραφεί την κοινότητα των τσιγγάνων), και ιδιαίτερα η ευαισθησία της απέναντι στα παιδιά, όλα τα παιδιά - και τα ''διαφορετικά''.

Αντί επιλόγου: όσοι και όσες παρακολουθείτε τις κριτικές μου, θα έχετε διαπιστώσει ότι για μένα όλα τα βιβλία είναι βιβλία - τελεία. Αρνούμαι κατηγορηματικά να τα κατατάξω σε κατηγορίες, να τους βάλω ταμπέλες, να τα απορρίψω ή να τα εξυψώσω ανάλογα με το ποιος είναι ο συγγραφέας τους ή το κοινό τους. Κάθε φορά που ανοίγω τις σελίδες ενός βιβλίου, τίποτα από τα παραπάνω δεν έχει σημασία παρά μόνο το κείμενο που διαβάζω. Για να μην ξεχνάμε τα αυτονόητα, η ανάγνωση προηγείται, η κριτική έπεται...
Αγγέλα Γαβρίλη
www.diavasame.gr

Σάββατο 7 Μαΐου 2011

έκτη αίσθηση

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑΣ
Καιτη Οικονομου
εκδ Ψυχογιος

Η Μυρσίνη, καρπός του παράφορου έρωτα ενός Μακεδόνα και μιας τσιγγάνας, μεγαλώνει ανάμεσα στους διαφορετικούς κόσμους του πατέρα και της μητέρας της, νιώθοντας πως δεν ανήκει απόλυτα σε κανέναν. Στα εννιά της χρόνια, όταν την εγκαταλείπει η μητέρα της, η μικρή Μυρσίνη πρέπει ν’ αντιμετωπίσει ολομόναχη το παράξενο χάρισμά της, την έκτη αίσθηση που έχει κληρονομήσει από την τσιγγάνα προγιαγιά της. Αδυνατώντας να διαχειριστεί ένα χάρισμα που το βλέπει σαν κατάρα, το καταπιέζει και εντάσσεται στον κόσμο του πατέρα της. Πολλά χρόνια αργότερα, γυναίκα πια, επισκέπτεται για πρώτη φορά με το μνηστήρα της τον τόπο καταγωγής της για να τακτοποιήσει τις κληρονομικές της υποθέσεις. Κι εκεί γνωρίζει τον Στέφανο Βρεττό, έναν άντρα που ανατρέπει όλες τις βεβαιότητες της ζωής της. Στη φθινοπωρινή Μακεδονία, ο διαισθητικός της εαυτός αφυπνίζεται μετά από ένα λήθαργο που κράτησε είκοσι χρόνια. Κι ενώ η Μυρσίνη παλεύει με τα χαώδη συναισθήματά της, ένας άγνωστος εχθρός επιβουλεύεται τη ζωή της…

Τρίτη 25 Μαΐου 2010

Γιατί η αληθινή αγάπη είναι σαν τη λευκή ορχιδέα

ΛΕΥΚΗ ΟΡΧΙΔΕΑ
ΚΑΙΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

εκδ Ψυχογιός

"Ήθελα να σου πάρω ένα ρολόι για να θυμάσαι κάθε ώρα και λεπτό πόσο σ' αγαπώ". Ο Μάρκος έσυρε το δάχτυλό του στην πλατινένια αλυσίδα. "Στο ρολόι αυτό βρίσκεται όλη η αγάπη μου - όλη, ακούς;". Σε μια ονειρική παραλία ανθίζουν το καλοκαίρι οι λευκές ορχιδέες της άμμου. Και στο εύφορο κτήμα δίπλα στην ακτή μεγαλώνουν τέσσερις αχώριστοι φίλοι: ο Νικηφόρος και η Έλλη, δίδυμα αδέλφια, παιδιά του κτηματία, η Φιλιώ, κόρη του θυρωρού του κτήματος, κι ο Αντώνης, γιος ενός φτωχού ψαρά. Οι ακατάλυτοι δεσμοί που τους ένωσαν από τα παιδικά τους χρόνια τούς συνοδεύουν στα πρώτα εφηβικά σκιρτήματα, αλλά και ως ενηλίκους, όταν η Έλλη αποφασίζει να θυσιάσει τον μεγάλο έρωτα της ζωής της για να διασφαλίσει το μέλλον του αδελφού της, ενώ η Φιλιώ υποφέρει βουβά από τον χωρίς ανταπόδοση έρωτά της για τον Νικηφόρο. Αμείλικτα παιχνίδια της μοίρας και ραδιουργίες αδίστακτων ανθρώπων οδηγούν σε χωρισμούς, προδοσίες και ατυχήματα με τραγικές συνέπειες. Ωστόσο, σε κάθε σκληρή δοκιμασία υπάρχει πάντα ένα ανεκτίμητο στήριγμα: η αγάπη σε όλες τις μορφές της - ερωτική, αδελφική, φιλική, μητρική. Γιατί η αληθινή αγάπη είναι σαν τη λευκή ορχιδέα: ριζωμένη γερά στην άμμο, αψηφά τα καταστροφικά στοιχεία της φύσης και τα αδέξια ποδοπατήματα των ανθρώπων κι ανθίζει ξανά με το πρώτο φιλί της άνοιξης.

Πέμπτη 7 Μαΐου 2009

Ένας χρόνος πέρασε από το τελευταίο βιβλίο

Δράκος στο χιόνι
Οικονόμου Καίτη
Πρώτη έκδοση: 05/05/2009
εκδ Ωκεανίδα

Το νέο μυθιστόρημα της συγγραφέως των επιτυχιών
Ο κήπος με τις μουριές, Το σκουλαρίκι της τύχης και Μου το είπε ένας άγγελος.

Πέρα ψηλά στα βουνά της Ηπείρου υπάρχει μια αλπική λίμνη που λέγεται Δρακολίμνη γιατί ζει εκεί ένας δράκος, προστάτης του βουνού και όλων των αγαθών πλασμάτων. Λίγο πιο χαμηλά, στο Πάπιγκο, γεννήθηκε κάποτε ένα νόθο παιδί, ο Χρήστος, που είχε στην ψυχή του όλα τα χαρίσματα του δράκου: περηφάνια, δύναμη, ευγένεια, μαχητικότητα.


Ο Χρήστος μεγάλωσε στα Γιάννενα κουβαλώντας στους παιδικούς ώμους του το στίγμα του νόθου. Έβλεπε μόνο από μακριά τον πλούσιο πατέρα του και στα δεκατρία του, όταν πέθανε η μάνα του κι έμεινε ορφανός στους πέντε δρόμους, ξύπνησε μέσα του η ψυχή του δράκου για να μπορέσει να επιβιώσει.

Ο Χρήστος πάλεψε μόνος του στη ζωή αλλά όταν ήρθε η επιτυχία και η καταξίωση, μια άδικη κατηγορία τον σημάδεψε μ’ ένα νέο ατιμωτικό στίγμα. Απογοητευμένος από τους ανθρώπους, αποσύρθηκε στο Πάπιγκο να γλείψει τις πληγές του. Κι εκεί, στο άντρο του, εμφανίστηκε μια άγνωστη γυναίκα μες στη χιονοθύελλα κι έκλεψε την καρδιά του δράκου…
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση