Μόνος στο ΒερολίνοHans Fallada
εκδ Πόλις
<<Βερολίνο 1940. Τα γερμανικά στρατεύματα έχουν κατακτήσει τη Γαλλία και ο ναζισμός περνά μέρες δόξας. Πίσω όμως από τη θριαμβευτική πρόσοψη, κρύβονται η αθλιότητα και ο τρόμος. Σε μια λαϊκή πολυκατοικία της οδού Γιαμπλόνσκι, διώκτες και διωκόμενοι συγκατοικούν. Είναι η κυρία Ρόζενταλ, Εβραία, την οποία καταδίδουν (και καταληστεύουν) οι γείτονές της. Είναι ο Μπαλντούρ Περζίκε, ομαδάρχης της Χιτλερικής Νεολαίας που τρομοκρατεί την ίδια του την οικογένεια. Είναι οι Κβάνγκελ που, απελπισμένοι από τον θάνατο του γιου τους στο μέτωπο, διανέμουν προκηρύξεις εναντίον του Χίτλερ. Με ρεαλισμό και ειλικρίνεια ο Φάλαντα περιγράφει την καθημερινή ζωή των Γερμανών πολιτών, Εβραίων και μη, και την αντίσταση που πρόβαλαν στον ναζισμό κάποιοι -λίγοι- συνηθισμένοι άνθρωποι. Ο Πρίμο Λέβι χαρακτήρισε το "Μόνος στο Βερολίνο" ένα από τα ωραιότερα βιβλία για τη γερμανική αντίσταση κατά του ναζισμού.>>
Το βιβλίο αυτό το διάβασα πέρυσι και ομολογώ πως ήταν πολύ ενδιαφέρον. Κατά καιρούς ψάχνω να βρω βιβλία με κάποιο συγκεκριμένο θέμα για να διαβάσω, τότε λοιπόν ήθελα να διαβάσω, για άλλη μία φορά, κάτι που να αφορά τον πόλεμο του '40.
Έχω διαβάσει για το Λένινγκραντ, για την Ελλάδα αλλά δεν είχα διαβάσει κάποιο βιβλίο που να αφορά την Γερμάνια στα χρόνια εκείνα. Και έτσι μία μηχανή αναζήτησης μου παρουσίασε το “Μόνος στο Βερολίνο”.
Είναι στα αλήθεια περίεργο, όχι ότι δεν το έχω οι περισσότεροι σκεφτεί, να “βλέπεις” σε τι κατάσταση ζούσανε και οι ίδιοι οι Γερμανοί στη χώρα τους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου. Δικτατορία και κομμουνισμός μαζί, σε μία περίεργη μορφή (μη με παρεξηγήσουν οι φίλοι του κομμουνισμού). Βέβαια θα μου πείτε, αυτοί το επιλέξανε. Είμαστε όμως σίγουροι πως η πλειοψηφία του Γερμανικού λαού ήθελε αυτό τον πόλεμο; Ή ήτανε άλλη μία απόφαση των λίγων και δυνατών, για να μην πω τρελών.
Δεν σας θυμίζει κάτι από τα παλιά αυτό; Εννοώ, το πραξικόπημα στην Κύπρο, και λίγο πιο παλιά η ανταλλαγή πληθυσμού με την Τουρκία, η Καταστροφή της Σμύρνης (και όχι συνωστισμός στο λιμάνι για να πάρουν το κρουαζιερόπλοιο, όπως θέλουν να το παρουσιάζουν πλέον στα σχολεία) και βέβαια πολύ πιο πίσω στην ιστορία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τελικά αυτό ήθελε να μιμηθεί ο Χίτλερ, την Οθωμανική Αυτοκρατορία;
