Μια ιστορία εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα.

Ραντεβού πίσω στο χρόνο
Παπανικολάου Κατερίνα Α.
Εκδ: Διόπτρα
 
Η ηρωίδα βιώνει μια καθημερινότητα ήρεμη. Εξαιρώντας ίσως τη θανάσιμη μέλλουσα πεθερά της και κάτι... μικροατασθαλίες του παρελθόντος που δεν φαίνονται να την αφήνουν να ηρεμήσει...
Η αδερφή της ζει με το σύνθημα "άδραξε τη μέρα". Ή ό,τι άλλο της γυαλίσει!
Και η γιαγιά τους μπορεί να θυμίζει διασταύρωση Σφίγγας και στρατηγού εν αποστρατεία, όμως τα μυστικά που κρύβει στην ψυχή της είναι αυτά που θα αγγίξουν τελικά τις καρδιές όλων.

Ένα ερωτικό, χιουμοριστικό ταξίδι των τριών γυναικών στην Αίγυπτο του 2009.
Ένα ρομαντικό, ατμοσφαιρικό "ταξίδι" της γιαγιάς στην Αλεξάνδρεια του 1943.
Όταν αυτές οι δύο περιπλανήσεις καταλήξουν στον ίδιο προορισμό, ίσως μια δεύτερη ευκαιρία αλλάξει την πορεία της ζωής για πάντα.
Κάποιες φορές πριν να είναι πολύ αργά...

Μια ιστορία εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα.

Βιβλιο-κριτική του "Μην παίρνεις κι όρκο στον έρωτα..."

από την ΡΙΤΑ ΓΚΟΥΡΓΚΟΥΛΑ, στην εφημερίδα η ΓΝΩΜΗ της Άρτας.

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010 στις 10:29 μ.μ.

" Το λογοτεχνικό αριστούργημα της Κατερίνας Παπανικολάου πρόκειται καθαρά για ένα βιβλίο με γυναικεία σύγχρονη ψυχή και παλμό. Σαν ένα αεράκι φρέσκου ανέμου η ιστορία κυλάει και τελειώνει πριν καν το καταλάβει κανείς, ενώ στο μεταξύ έχει ζήσει το απόλυτο πάθος, το ψέμα, την προδοσία, έχει κλάψει και έχει γελάσει με μαύρο δάκρυ και όλα αυτά μέσα στις 319 σελίδες του.
Η γραφή της συγγραφέα ρέει σαν γάργαρο νερό -αγόγγυστα- και συνεπαίρνει τον αναγνώστη από την πρώτη κιόλας σελίδα του βιβλίου της. Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας, γλυκιά και αυθόρμητη βλέπει τον κόσμο από τη δική της ματιά. Ο αναγνώστης παρακολουθεί την ιστορία μέσα από τα δικά της μάτια, αλλά δεν στερείτε και γεγονότων που συμβαίνουν στις ζωές των άλλων μελών της παρέας, αφού συχνά μέσα στην ιστορία ακολουθούμε τη ροή των πραγμάτων μέσα από τα μάτια των υπολοίπων. Ενώ όλα βαίνουν καλώς στην αρχή της ιστορίας σύντομα βλέπουμε όλες τις ζωές των ηρώων να παίρνουν την κατηφόρα. Σε όλους ξαφνικά έρχεται η ζωή τους τα πάνω κάτω…
«…Μάλιστα. Ο απολογισμός άλλης μας μέρας από τη ζωή μου ήταν για άλλη μια φορά απλά συγκλονιστικός:
Η Μαριλού ήταν αδικαιολόγητα δυστυχισμένη.
Ο Άρης ήταν αδικαιολόγητα έξω φρενών.
Η μητέρα μου ήταν αδικαιολόγητα τρελή.
Οι φίλες μου είχαν μια αδικαιολόγητα έντονη διαμάχη.
Κι εγώ είχα μια αδικαιολόγητα κακή διάθεση και ένα αδικαιολόγητα άσχημο προαίσθημα.
Πανηγυρικό συμπέρασμα;
Η ζωή μου ήταν αδικαιολόγητα μίζερη και άδεια.
Μάλλον ήταν η ώρα για αλλαγές.
Ή, έστω, για ένα ακόμα σοκολατάκι.
Δικαιολογημένα…»
Η ιστορία δεν μας πάει και πολύ μακριά, μόλις στη σύγχρονη Αθήνα με τους γρήγορους ρυθμούς της. Η Έλενα, σύγχρονη, γλυκιά σαν κάθε νέα κοπέλα με την δουλειά της απόλυτα επιτυχημένη πιστεύει πως αν κρατηθεί μακριά από τους άνδρες θα φτάσει στην απόλυτη ευτυχία. Συγχρόνως βλέπουμε τις δυο κολλητές της φιλενάδες τη Σοφία… παντρεμένη από τα…τρία και την Τάνια αμετανόητη εργένισσα στο απόγειο της επαγγελματικής της καριέρας αλλά και την ίδια να έρχονται οι ζωές τους τα πάνω κάτω και να καταστρέφονται όλα μέσα σε μια νύχτα. Τι κάνεις τότε; Πώς πρέπει να δράσει κανείς για να μπορέσει να περισώσει τουλάχιστον την υπερηφάνεια του; Πόσους όρκους πρέπει να δώσεις στον έρωτα; Ή αν εσύ είσαι αυτή που θα ακούσει τα μεγάλα λόγια του έρωτα μήπως πρέπει να κλείσεις τ’ αυτιά σου;
Η Έλενα συναντά ξανά τον άνδρα που την είχε συγκλονίσει χρόνια πριν και καταλαβαίνει ότι στην πραγματικότητα ποτέ δεν τον είχε ξεπεράσει -όχι μόνο αυτό, αλλά είναι και ο νέος της διευθυντής. Ίντριγκες και μυστικά βρίσκονται σε κάθε γωνία, και τυφλά ραντεβού που αποτυχαίνουν οικτρά, αλλά και κρυφά ραντεβού θα είναι μερικά από τα γεγονότα τους επόμενους μήνες της ζωής της. Μέσα σε όλα αυτά οι κολλητές της περνάνε τη δική τους «κόλαση» και οι δυο της συνάδελφοι μοιάζουν σαν να πρόκειται να δημιουργήσουν τη δική τους σικελιάνικη βεντέτα μέσα στο σταθμό. Και το κερασάκι στην τούρτα θα είναι η προδοσία του μεγάλου της έρωτα… ή μήπως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι;
Έντονο χιούμορ και αναπάντεχες ανατροπές είναι τα πιο κύρια χαρακτηριστικά της ιστορίας που μας διηγείται η συγγραφέας. Στιγμές γεμάτες πάθος εναλλάσσονται με σκηνικά γεμάτα γέλιο μέχρι δακρύων, ενώ η συγγραφέας βγάζει έντονα συναισθήματα στον αναγνώστη με την αναπάντεχη πένα της.
Η Κατερίνα Παπανικολάου ξέρει να μιλάει για την αγάπη και χειρίζεται όλες τις καταστάσεις όπως ο μαέστρος την ορχήστρα του. Η ιστορία ρέει τόσο άνετα που θα νόμιζε κανείς ότι ακούμε τις τελευταίες εξελίξεις της ζωής μιας φίλης μας στο μπαλκόνι παρέα με τον καφέ. Με απόλυτη σιγουριά το βιβλίο αυτό συστήνεται για όσες χρειάζονται λάμψεις χιούμορ για το σαββατοκύριακο."

Ένα ξεκαρδιστικό βιβλίο

Που πας αγάπη μου!
Κατερίνα Παπανικολάου
εκδ Λιβάνη

Η τριαντατετράχρονη Ανδριάνα είναι πετυχημένη, έχει φίλους που την αγαπάνε, έχει σχεδόν τα πάντα... Και μετά, γνωρίζει αυτόν! Αυτόν που τη συναρπάζει, και στη συνέχεια, αργά και βασανιστικά, της δίνει το ένα χτύπημα μετά το άλλο.

Σε μια εποχή που η ανεύρεση του άλλου σου μισού θυμίζει… ρώσικη ρουλέτα, η Ανδριάνα πέφτει στην παγίδα και σιγά σιγά μετατρέπεται από συγκροτημένη δικηγόρος σε ηρωίδα αισθηματικού θρίλερ! Τρέχει σε μέντιουμ στην Ελλάδα και στην Ιαπωνία, προσπαθεί να αποπλανήσει τον αγαπημένο της, κάνει απόπειρες σεξ με όμορφους και αδιάφορους, βρίσκει παρηγοριά σε θεωρίες για αδελφές ψυχές, προσπαθεί να βρει την έξοδο κινδύνου. Ναι, προσπαθεί! Αλλά πρώτα πρέπει να καταλάβει σε ποιον αυτή η έξοδος την οδηγεί. Και, κυρίως, πρέπει να θυμηθεί ποια ήταν κάποτε και πού ήθελε να πάει!

Ένα ξεκαρδιστικό βιβλίο, που με ρομαντική διάθεση σατιρίζει το πολύπλοκο περιβάλλον των σύγχρονων ερωτικών σχέσεων.(Γιατί τα πράγματα πια είναι πολύ δύσκολα!)

«Εδώ και αρκετή ώρα, βρίσκομαι, σε έξαλλη κατάσταση, κλειδωμένη στην τουαλέτα του Χρήστου, ενός φίλου που κάνει πάρτι. Έχω ένα φετίχ με τις τουαλέτες και τους ταξιτζήδες, όπως θα διαπιστώσετε στην πορεία… Η Τζίνα πίνει και καπνίζει αρειμανίως –η φάτσα της είναι μελανιασμένη και μπανταρισμένη– έξω από την ίδια τουαλέτα, στο ίδιο πάρτι. Γιατί; Εξαιτίας όσων ζήσαμε λίγες ώρες πριν, εκεί ψηλά στο Λυκαβηττό, πίσω από κάτι σκουπιδοτενεκέδες και ακριβώς απέναντι από το μπαλκόνι του άντρα που με έχει τρελάνει… Ή μάλλον όχι! Όλα ξεκίνησαν πριν από οχτώ μήνες! Γιατί, από αλλού ξεκίνησα και εντελώς αλλού έχω βρεθεί τους τελευταίους αυτούς οχτώ μήνες. Ναι! Όλα ξεκίνησαν, λοιπόν, ένα όμορφο ανοιξιάτικο Σαββατόβραδο…»