έκανα τη κακιά πεθερά μου από στρίγκλα...αρνάκι!

Η πεθερόπληκτη
Μωύσογλου Γιώργος
Εκδ Δυάς Εκδοτική

Είμαι η Εύα η Πεθερόπληκτη και διαβάζοντας την ιστορία μου θα γελάσετε...μέχρι δακρύων πώς κατάφερα και έκανα τη κακιά πεθερά μου από στρίγκλα...αρνάκι!

Τον σκληρό αγώνα που έδωσα μέχρις εσχάτων για να απαλλάξω το σβέρκο μου από το ζυγό της και να σώσω το γάμο μου που καρκινοβατούσε εξ αιτίας της και πώς αντιμετώπισα το οιδιπόδοιο σύμπλεγά της που είχε με τον κανακάρη της!

Φίλες μου Πεθερόπληκτες αλλά κι εσείς που έχετε όπως λέτε...καλές πεθερές ή πρόκειται να αποκτήσετε πεθερές διαβάστε την ιστορία μου γιατί θα σας βοηθήσει και στο δικό σας αγώνα απελευθέρωσης από το σύνδρομό της. Γιατή η καλή μπορεί εύκολα να γίνει κακιά πεθερά και να χρειαστείτε τη βοήθειά μου.

Και μη ξεχνάτε ποτέ πως και οι Πεθερόπληκτες... έχουν ψυχή!

Η προδιαγεγραμμένη πορεία της

Χάρτινες ζωές

Πέρσα Κουμούτση
εκδ Ψυχογιός

"Στάθηκε στο πεζοδρόμιο, σαν μικρό και αναποφάσιστο παιδί. Κάτι σαν νεύμα –ή μήπως κίνηση αχνή, αμυδρή, σχεδόν ανεπαίσθητη;- έσυρε τη ματιά της στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ρίχνοντας το βλέμμα εκεί όπου αυτή η αίσθηση την καλούσε, είδε τις τέσσερις γυναίκες της ζωής της. Στέκονταν ασάλευτες στο πεζοδρόμιο, η μία δίπλα στην άλλη. Η γιαγιά της, η γριά Ευσταθία, η μάνα της και τέλος η κόρη της, η Βικτωρία. Και το παράδοξο ήταν ότι καμία δεν την επέπληξε για την παράτολμη απόφασή της... Μόνο της χαμογέλασαν ενθαρρυντικά – ακόμα και η κόρη της.

Η Ανθή, μεγαλώνοντας στον ίσκιο της Μαριάνθης, στοιχειωμένη από την απουσία της νικημένης πια και αιχμάλωτης των περιστάσεων Βικτωρίας, θα ακολουθήσει την προδιαγεγραμμένη πορεία της. Καταπιέζοντας τα συναισθήματά της, θα παίξει ρόλους που δεν μπορεί να υποστηρίξει, θα ζει και δε θα ζει ταυτόχρονα.

Αντιμέτωπη με την αλήθεια αλλά και τις επιλογές των γυναικών της γενιάς της, όλων των γυναικών, έχοντας τη βεβαιότητα ότι εκείνες την καθοδηγούν και την κατευθύνουν, θα βρεθεί έπειτα από χρόνια στο κρίσιμο σταυροδρόμι μιας μεγάλης πρόκλησης.

Tρεις γυναίκες, τρεις ζωές· παράλληλες όχι, αλλά σχεδόν επαναλαμβανόμενες μέσα στο χρόνο... Η Ιστορία θα τις αφουγκραστεί, ή θα τις προσπεράσει;"

Αγγελική. Το ημερολόγιο μιας πόρνης

Ιωάννα,

Καλό μου παιδί, Ιωάννα μου! Να, που σου κάνω ένα δώρο -αν κι εγώ δεν το θεωρώ τέτοιο- το δώρο που πάντα ζητούσες, την ιστορία της ζωής μου! Συγχώρεσέ με, ψυχή μου, που διάλεξα αυτόν τον ιδιόρρυθμο τρόπο για να στην πω, όμως αλλιώς δε γινόταν. Δε θα μπορούσα να τη διηγηθώ διαφορετικά. Δε θα είχα τα λόγια. Δε θα είχα τον τρόπο. Ελπίζω να με καταλάβεις. Ή μάλλον, ξέρω ότι θα με καταλάβεις, κι απλά ελπίζω να μη σε πληγώσω, γιατί δε σου πρέπει. Όχι, δε σου πρέπει, καρδούλα μου. Εσένα σου πρέπουνε μόνο το χαμόγελο και η χαρά, η ευτυχία.
Ένας δρόμος πόνος ήταν η ζωή η δικιά μου για χρόνια πολλά, Ιωάννα, ένας δρόμος πόνος. Γι’ αυτό και δε θέλησα ποτέ πριν να σου μιλήσω γι’ αυτή. Δεν ήθελα να μάθεις τι πέρασα, πόσα πέρασα, πόσο υπέφερα, ώσπου να βρω λίγη χαρά που να διαρκεί σ’ αυτόν τον κόσμο. Δεν ήθελα να έχεις ιδέα καμιά για το φαρμάκι της ζήσης μου -όχι ακόμη. Και χαίρομαι στ’ αλήθεια πολύ που εσύ δε θα περάσεις ποτέ απ’ τα μονοπάτια που περπάτησα, που ποτέ δε θα ζήσεις το δράμα το δικό μου. Μέσα στο σκοτάδι όπου ζούσα, πάντα ήσουνα το φως. να το ξέρεις αυτό, καλή μου.
Τώρα, καθώς τα χρόνια πέρασαν, καθώς οι πληγές λίγο πολύ επουλώθηκαν, καθώς οι μνήμες πήραν σιγά σιγά να ξεθωριάζουν, τώρα νιώθω πως όλα έγιναν όπως ακριβώς έπρεπε να γίνουν. Και δε μετανιώνω για τίποτα, για τίποτα απ’ αυτά που έκανα. Και δε διαγράφω τίποτα, τίποτα απ’ αυτά που έπαθα, καθώς έμαθα. Έμαθα τα μαθήματά μου. Έμαθα να εκτιμώ το καθετί σαν κάτι το μοναδικό, σα μια ξεχωριστή πράξη, σα μια ιδιαίτερη στιγμή, σα μια ακόμα σημαντική ψηφίδα στο πολύχρωμο μωσαϊκό της ύπαρξής μου.
Αλλά, ας αφήσω τις φιλοσοφίες, κι ας σου μιλήσω απλά, όπως μου έρχεται, απ’ την καρδιά μου. Ας μιλήσω για να σου πω πως σ’ αγαπώ απέραντα, απεριόριστα, σαν τη ζωή μου την ίδια, για να σου πω πως είσαι η ζωή μου η ίδια και πως είμαι περήφανη για σένα πιο πολύ απ’ ό,τι τα λόγια τα φτωχά θα μπορούσαν ποτέ να περιγράψουν. Είμαι περήφανη για την ψυχή σου και την καλοσύνη της. Εσύ είσαι το καλύτερό μου «έργο», το μεγάλο «κόλπο» μου. ένα ηχηρό χαστούκι στα πρόσωπα των ψεύτικων θεών των μεγάλων, στους οποίους θέλω να πω, να βροντοφωνάξω: «Να, φάτε στη μούρη ετούτη την όμορφη, την κόρη μου, εσείς όλοι οι τρανοί και μεγάλοι, που για χρόνια ολόκληρα μου κάνατε τη ζωή ποδήλατο. Φάτε τη στη μούρη, αφού η αφεντιά σας ποτέ της δε θα κατάφερνε να δημιουργήσει κάτι τόσο όμορφο και τόσο καλό όσο αυτό το κορίτσι, δε θα μπορούσε να φτιάξει τέτοιο θαύμα!»
Ναι, ναι, ξέρω τι σκέφτεσαι: τα παραλέω. Τα παραλέω όντως, αλλά τα εννοώ. Την κάθε λέξη, την κάθε υπερβολή! Γι’ αυτό, σε παρακαλώ πολύ, μην αφήσεις ποτέ κάποιον να σε μειώσει, να σε κάνει να νιώσεις λιγότερο ξεχωριστή απ’ ό,τι είσαι.
Με μια συμβουλή θα κλείσω αυτό το γράμμα, ψυχή μου, με μια συμβουλή που αν τηρήσεις, που αν ακολουθήσεις πιστά, δύσκολα θα πληγωθείς, θα είσαι πάντα λίγο ή πολύ προστατευμένη απ’ τα δεινά αυτού του κόσμου: να προσέχεις απ’ τους καλούς ανθρώπους, Ιωάννα μου, απ’ αυτούς να προσέχεις. Αυτοί μπορούν να σε πληγώσουν ξαφνικά και δίχως λόγο, να σε στήσουν απροσδόκητα στον τοίχο. Ενώ οι άλλοι, οι κακοί, οι άτιμοι, είναι πιο τίμιοι -πιο τίμιοι με τους εαυτούς τους και με τους άλλους- αφού από δαύτους ξέρεις τι να περιμένεις. Να φυλάγεσαι, λοιπόν, απ’ τους καλούς ανθρώπους και τις καλές τους προθέσεις.
Θα σε αφήσω τώρα, καλή μου. Θα σε αφήσω να διαβάσεις την ιστορία μου, να κάνεις μακροβούτι στο χθες μου, να μάθεις ό,τι ποτέ δε σου είπα, να με κρίνεις για ό,τι ποτέ δεν έμαθες. Ναι, να με κρίνεις αμείλικτα, αλλά να με κρίνεις μ’ αγάπη, με της καρδιάς σου όλη τη ζεστασιά.
Σ’ αγαπώ! Να προσέχεις.
Η μαμά,
Αγγελική

ΥΓ. Συγχώρεσέ με, αλλά δεν μπόρεσα να γράψω την ιστορία μου στο πρώτο πρόσωπο. Ίσως και να είναι καλύτερα έτσι, αφού τα μυθιστορήματα, τα παραμύθια, δεν πληγώνουν τόσο πολύ, δεν αιμορραγούν όπως οι προσωπικές μαρτυρίες.
(από http://lakisf.blogspot.com/2009/11/blog-post_26.html)

Από παιδί δεν του χαμογέλασε η μοίρα

Η ΠΟΙΝΗ

ΕΛΣΗ ΤΣΟΥΚΑΡΑΚΗ

εκδ Ψυχογιός

Από παιδί δεν του χαμογέλασε η μοίρα. Ίσως να μην του χαρίστηκε στιγμή. Άλλαζε συνέχεια τόπους και επιβίωνε με τον δικό του σκληρό τρόπο. Μέρα με τη μέρα βούλιαζε στην παρανομία, στη βία, στο έγκλημα. Ένα νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις, όμως το αγόρι που έγινε άντρας απότομα δεν είχε γνωρίσει παρά μόνο τη μία. Και ξαφνικά, η ζωή του παίρνει άλλη τροπή. Μια τρικυμία τον ξεβράζει σ' ένα άγονο νησί, ναυαγό, μ' ένα μωρό στα χέρια. Ο γερο-Θωμάς και η νεαρή Βέρα του προσφέρουν καταφύγιο, κι εκείνος αναγκάζεται να αναλάβει το ρόλο του πατέρα. Μα λίγο λίγο η ανάγκη γίνεται συνήθεια, καθώς συναισθήματα πρωτόγνωρα ξυπνούν μέσα του, και μια ζωή που έδειχνε να φτάνει πια στο τέλος ξεκινά από την αρχή. Από το άλφα της Αγάπης. Μια ιστορία για το παιδί της διπλανής πόρτας, μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή.

Ανεμοδαρμένες ακτές της Κορνουάλης

Σαν παραμύθι
Μόρτον Κέιτ
εκδ Ωκεανίδα

Ένα κοριτσάκι βρίσκεται εγκαταλειμμένο σ' ένα πλοίο που ταξιδεύει για την Αυστραλία. Αργότερα η αναζήτηση της αλήθειας για την καταγωγή της οδηγεί αυτή την κοπέλα σ' έναν ξεχασμένο κήπο στις ανεμοδαρμένες ακτές της Κορνουάλης.

Ένα εγκαταλειμμένο παιδί…

Τις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα κοριτσάκι, η Νελ, βρίσκεται εγκαταλειμμένο σ’ ένα πλοίο για την Αυστραλία. Μια μυστηριώδης γυναίκα, η Συγγραφέας, που υποσχέθηκε να την προσέχει, εξαφανίστηκε χωρίς ν’ αφήσει ίχνη.

Ένα τρομερό μυστικό…

Το βράδυ των γενεθλίων της, όταν έκλεισε τα είκοσι ένα, η Νελ μαθαίνει ένα μυστικό που θ’ αλλάξει τη ζωή της για πάντα. Πολύ αργότερα, ξεκινάει ένα ταξίδι για να βρει την αλήθεια, που την οδηγεί στις ανεμοδαρμένες ακτές της Κορνουάλης και σ’ ένα αρχοντικό που ανήκε κάποτε στην αριστοκρατική οικογένεια Μαουντράσετ.

Μια μυστηριώδης κληρονομιά…

Όταν πεθαίνει η Νελ, η εγγονή της η Κασσάνδρα δέχεται μια απροσδόκητη κληρονομιά. Το Κλιφ Κότατζ κι ο ξεχασμένος του κήπος είναι περιβόητα στους ντόπιους της Κορνουάλης για τα μυστικά που κρύβουν. Μυστικά για την καταραμένη οικογένεια Μαουντράσετ και την προστατευόμενή τους Ελάιζα, μια συγγραφέα σκοτεινών βικτοριανών παραμυθιών. Εκεί η Κασσάνδρα θ’ ανακαλύψει τελικά την αλήθεια για την οικογένεια Μαουντράσετ και θα λύσει το παλιό μυστικό ενός μικρού εγκαταλειμμένου παιδιού.

Οι σκέψεις των μικρών όταν ο μπαμπάς φεύγει...

Πέντε κόλπα μπας και γυρίσει σπίτι ο μπαμπάς

Συγγραφέας : Χούτα Παναγιώτα
Εικονογράφος : Αντωνοπούλου Αλεξάνδρα
Συλλογή: Χελιδόνια
εκδ Πατάκη

Όνομα: Ήρα.

Επώνυμο: Οδυσσοπούλου.

Σκοπός: Να γυρίσει ο μπαμπάς στο σπίτι, για να ξαναγίνει η οικογένειά της μια κανονική οικογένεια.

Προτιμήσεις: Να κοιμάται με το πάνινο σκυλάκι της και να διώχνει μαζί του και μαζί με τον μπαμπά της τα δωματοτέρατα.

Μυστικά: Βρέχει το κρεβάτι της, γράφει τις πιο κρυφές της σκέψεις στο ροζ τετράδιο.

Απεχθάνεται: Να επισκεφτεί το καινούριο σπίτι του μπαμπά, γιατί εκεί θα συναντήσει τους παλιοκλέφτες μπαμπάδων, δηλαδή την κ. Αυτή και το Μυξιάρικό της, με το υποκοριστικό Μυξ. Να αλλάξει το όνομά της, να μιλά άσχημα η μαμά για τον μπαμπά.

Αγωνίες: Μήπως το Μυξιάρικο ή αλλιώς Μυξ κάνει δικό του τον μπαμπά της.

Πείσμα: Να παντρευτεί ο Κύριος του σχολείου τη μαμά.

Η πιο τρυφερή ιστορία τoυ κόσµου

Σ'αγαπώ, καρδιά μου! Σ'αγαπώ, μαμά μου!

Ρόδου Νανίνα
εκδ Λιβάνη

Η µητέρα που σκιρτά η καρδιά της όταν πρωταγκαλιάζει το μωρό της, που συγκινείται να το βλέπει στα πρώτα του βήματα, που θέλει να το τυλίξει σε μια κορδέλα γεμάτη χρώματα, αρώματα και γεύσεις της γης και να του τραγουδήσει τα τραγούδια της ζωής.

Το παιδί γεύεται όλα όσα απλόχερα η μητέρα τού προσφέρει, για να ανοίξει κάποια στιγμή τα φτερά του και να πετάξει στο φως…

Ένα σημαντικό πρόβλημα της εποχής μας

Άρωμα ζωής
Αποστολάκης Άρης
εκδ Ελληνική Πρωτοβουλία

Δάκρυ μες στον κόλπο της που έγινε ζωή.... Καυτό δάκρυ σαν καμένο ρόδο.... Μια νύχτα σκοτεινή και αλαφροΐσκιωτη χύθηκε το αίμα ορμητικό.... Θεοί και δαίμονες, έχασαν δύο μάνες. Πού κρύφτηκαν; Τι απέγιναν; Ποιο ποτάμι τις ρούφηξε στα νερά του; Δεκαπέντε χρόνια μετά, μια γυναίκα τολμά και πετά απ' το δάχτυλό της ένα γάμο που δεν ήταν γι' αυτή.. Ένα δωδεκάχρονο αγόρι κλειδώνεται στα ξαφνικά σε μια ζοφερή φυλακή. Πληρώνει ένα χρέος που δεν χρώσταγε. Εκεί μέσα θα φωλιάσει τα όνειρά του, τα δάκρυα και την πρώτη του αγάπη. Ένα παιδί- μαριονέτα, σαν άδεια κορνίζα. Πολλά τα μυστικά. Κρυμμένα πρόσωπα και αλήθειες. Κι όταν τα ρυάκια της καρδιάς τους λιμνάσουν ξανά, το θαμμένο παρελθόν επιστρέφει…..Τρυπώνει στα τρίσβαθα της ψυχής τους.
Κι εκείνη η γυναίκα για να γλιτώσει, καταφεύγει σ' ένα μοναστήρι. Πού να ήξερε όμως πως τα νερά του ποταμού ξέβρασαν εκεί μια χαμένη ύπαρξη απ' το καταχωνιασμένο χθες της...
Το δίλημμα βαθύ
Οι ανατροπές πολλές
Και οι πληγές ακόμη αιμορραγούν

Προσπάθεια για εξιλέωση

Ένοχες αναμνήσεις
ΦΛΕΤΣΕΡ ΣΟΥΖΑΝ

εκδ Μίνωα

«Ακόμα και τώρα ονειρεύομαι τη θάλασσα. Τα βράδια, στην παραλία, μετράω τις ψαρόβαρκες και χαζεύω, καθώς ανάβουν τα φώτα κατά μήκος της ακτής. Ονειρεύομαι επίσης άγνωστα χέρια να με αγγίζουν, να μου πιάνουν τα μαλλιά και να προσπαθούν να με σώσουν. Μερικές φορές, τα πλησιάζω και ξυπνάω απότομα. Ως επί το πλείστον, όμως, τους γυρίζω την πλάτη. Δε θέλω να αποχωριστώ τη σιωπή μου, ούτε το πρασινωπό της φως ».

Η Μόιρα μεγαλώνει αμέριμνη σε μια παραλιακή πόλη της Ουαλίας. Η γέννηση της αδερφής της Έιμι τη γεμίζει ζήλια και επιλέγει να πάει σε οικοτροφείο. Εκεί, κλείνεται στον εαυτό της, γίνεται σκληρή και μοναχική. Ώσπου γνωρίζει το Ρέι και αρχίζει να ελπίζει ότι βρήκε επιτέλους την αγάπη που τόσο είχε στερηθεί. Μπορεί όμως να αφήσει κάποιον να την αγαπήσει πραγματικά;

Σήμερα, η Μόιρα περνάει τις νύχτες της στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται η μικρότερη αδερφή της, έπειτα από ένα σοβαρό ατύχημα. Η Μόιρα κατηγορεί τον εαυτό της για το ατύχημα αυτό. Κάθεται δίπλα της και της διηγείται την ιστορία της ζωής της σε μια προσπάθεια να βρει την εξιλέωση.

είναι καλύτερο να τις διαβάζει παρά να τις ζεις

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΤΥΧΗΣ ΠΕΣΤΡΟΦΑΣ
(Η Βίβλος της Αμφιβολίας)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Κ.
εκδ Κέδρος

Το βιβλίο αυτό δεν έχει σχέση με το ψάρεμα. Το βιβλίο αυτό μιλά για ένα άλλο βιβλίο. Για ένα βιβλίο μαγικό και παμπάλαιο, που μπορεί να χαρίσει στον κάτοχό του δύναμη πέρα από κάθε φαντασία. Μιλά ακόμη για κλειδωμένα μπαούλα, για πονηρούς αριστοκράτες, για μυστηριώδη κοχύλια, για εκδικητικούς χαρτογράφους… Κυρίως όμως μιλά για ένα παιδί που, στην προσπάθειά του να φέρει ξανά την ευτυχία στην οικογένειά του, θα βιώσει πράγματα παράξενα και θαυμαστά. Θα μπει σε στοιχειωμένα σπίτια, θα διασχίσει θολούς ωκεανούς, θα τα βάλει με απόκοσμα ασκέρια και γενικά θα μπλέξει σε περιπέτειες από εκείνες που, αν δεν αντέχεις τις συγκινήσεις, είναι καλύτερο να τις διαβάζει παρά να τις ζεις…

Επισκεφθείτε και τα 2 site του συγγραφέα:
www.pestrofa.com
http://pestrofa.blogspot.com

Ως γνήσιο έργο παιδικής λογοτεχνίας είναι πολυεπίπεδο

Το τραγούδι του ποταμού
Baric Maija
εκδ Πατάκη
Σειρά: Βιβλία με Πολύχρωμη Εικονογράφηση

Κατηγορία: Παιδικό/Εφηβικό

Ακούς τον ποταμό που τραγουδάει και ψιθυρίζει;

Ακούς τον ποταμό που τραγουδάει και μουρμουρίζει;

Στη μια όχθη του ποταμού, κοντά στον βράχο, βρίσκεται η φωλιά της Αμάλιας, της ποντικίνας.

Στην άλλη όχθη του ποταμού, στο πράσινο λιβάδι, έχει κάνει τη δική του φωλιά ο Ίβαρι, ο ποντικός. Η Αμάλια ονειρεύεται την απέναντι όχθη με το πράσινο λιβάδι και ο Ίβαρι θέλει τόσο πολύ να σκαρφαλώσει στον ψηλό βράχο. Όμως ανάμεσά τους κυλάει ο ποταμός.

Οι εναλλαγές των εποχών στη φύση δημιουργούν το πλαίσιο για μια όμορφη και μεταφορική ιστορία, που έχει να κάνει με τη λαχτάρα της συνάντησης, τον αποχωρισμό και την αγάπη που υπερνικά τα εμπόδια.

Ένα ποιητικό, εικονογραφημένο παραμύθι, καρπός συνεργασίας μιας Φινλανδής συγγραφέα και παιδαγωγού και μιας βραβευμένης Ελληνίδας εικονογράφου Βάσως Ψαράκη.

κριτική του divasame:

http://www.diavasame.gr/book.cfm?itemID=440

Μαμά και κόρη

ΕΙΜΑΙ Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ
ΚΡΑΣΝΟΟΥ ΑΙΡΙΣ
εκδ Παλλάδιο 2006

Μητέρα και ενήλικη κόρη. Είναι εφικτή η αποκατάσταση σχέσεων που έχουν διαρραγεί, η επούλωση πληγών του παρελθόντος; Η Άιρις Κράσνοου σε αυτό το ιδιαίτερο βιβλίο μας παρουσιάζει την προσωπική της εμπειρία με μια σκληρή μητέρα, όπως επίσης και πολλές αφηγήσεις γυναικών με κλονισμένες με τη μητέρα τους σχέσεις.

Με απόλυτη πίστη στη δύναμη του γενετικού δεσμού μητέρας-κόρης, η Κράσνοου παρακινεί την ενήλικη κόρη σε μια πορεία ξεπεράσματος των νεανικών φαντασιώσεων της τέλειας και υπερ-καλοσυνάτης μητέρας και σε μία πορεία συμφιλίωσης.

Με την οπτική και την πνευματικότητα των κινημάτων της «Νέας Εποχής», η συγγραφέας μάς μιλά για την απαγκίστρωση από το θυμό και τον πόνο του παρελθόντος, απαγκίστρωση που απελευθερώνει τη ζωή μιας ενήλικης κόρης και της χαρίζει την ολοκλήρωση και την ισορροπία.

Εκδηλώσεις για παιδιά από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος

ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΔΩΝ
ΟΛΟΙ ΓΕΝΝΙΟΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ,

Η παγκόσμια διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου
«Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι»
Κάθε άντρας, κάθε γυναίκα και κάθε παιδί σε αυτόν τον πλανήτη προστατεύεται από 30 ειδικά διαμορφωμένα άρθρα – την Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Όπου κι αν ζούμε, όποιοι κι αν είμαστε, αυτά είναι τα δικαιώματά μας και κανείς δεν επιτρέπεται να μας τα στερήσει.
Με αφορμή το καινούργιο βιβλίο των εκδόσεων ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ και μέσα από μια σειρά εκπαιδευτικών παιχνιδιών και δημιουργικών δραστηριοτήτων τα παιδιά θα κατανοήσουν την έννοια του δικαιώματος και θα ανακαλύψουν βήμα βήμα τι είναι η Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ποια η σημασία της.
Κυριακή 5 Απριλίου, την ώρα που συναντιούνται οι δείχτες του ρολογιού στις 11:30 ακριβώς σας περιμένουμε στο Μουσείο Ηρακλειδών.
Για παιδιά ηλικίας 7-12 ετών.
Μουσείο Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16 – Θησείο
Δηλώσεις συμμετοχής: Ελένη Νομικού, τηλ. 210-3461981

Πρόγραμμα εκδηλώσεων 2009

23/05/09 12:00
Παρουσίαση: Αντώνης Παπαθεοδούλου
Θέμα: Το κοκαλάκι της νυχτερίδας
βιβλιοπωλείο Τσαμαντάκη Καραολή και Δημητρίου 43 Πειραιάς


09/05/09 12:00
Παρουσίαση: Ελένη Σβορώνου
Θέμα: Οικοπεριπέτειες
Ιανός, Σταδίου 24, Αθήνα

11/04/09 12:00
Παρουσίαση: Μαρία Αγγελίδου
Θέμα: Το δέντρο με τα ψέματα
Ευριπίδης στη Στοά-Ανδρ. Παπανδρέου 11, Χαλάνδρι

04/04/09 12:00
Παρουσίαση: Ελένη Σβορώνου
Θέμα: Οικοπεριπέτειες
Περδίκης Χαροκοπου 53-55 Καλλιθέα

02/04/09 12:00
Παρουσίαση: Αντώνης Παπαθεοδούλου
Ιανός, Σταδίου 24, Αθήνα

http://www.picturebooks.gr/

Ένα βιβλίο για τους μέγαλους που αφορά τους μικρούς

Αν αγαπάτε τα παιδιά σας, αγαπήστε πρώτα τον εαυτό σας
Μαρκάκης Νίκος

εκδ Αγκυρα

Η ανατροπή των εδώ και αιώνες καθιερωμένων ρόλων και η αποσταθεροποίηση της οικογένειας, οδηγούν τα παιδιά σε σύγχυση που δεν τους επιτρέπει να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να φτιάξουν τη δική τους ταυτότητα. Συχνά βαδίζουν στα τυφλά, χωρίς καθοδήγηση, πρότυπα ζωής και κυρίως χωρίς αξίες. Το να είναι κανείς γονέας είναι τέχνη. Διδάσκεται. Καλός γονέας δεν είναι πλέον ο θυσιασμένος γονέας, αλλά ο ευτυχισμένος γονέας! Καλός γονέας είναι αυτός που προσπαθεί να γίνεται καλύτερος. Κι ας κάνει και λάθη. Οι τύψεις, οι ενοχές, ο θυμός γίνονται ενέργεια, ενδυνάμωση, δύναμη αλλαγής. Δε «μεγαλώνουμε» πλέον τα παιδιά μας, αλλά τον εαυτό μας: τις ανάγκες μας, τα θέλω μας, το όραμά μας. Βοηθήστε τα παιδιά σας, βοηθώντας τον εαυτό σας. Το φροντισμένο «δέντρο» είναι αυτό που δίνει καλό «καρπό». Συνήθως, κάτω από το μαθησιακό πρόβλημα ή την παραβατική συμπεριφορά του παιδιού κρύβεται κάποιο ψυχολογικό αίτιο ή/και κάποια δυσλειτουργία της οικογένειας. Εξάλλου, οι ίδιοι οι γονείς, από άγνοια ή ακόμα και με την πολλή τους αγάπη δημιουργούν κάποιες φορές την ενοχλητική αυτή συμπεριφορά. Η λύση (που δίνουν) είναι το πρόβλημα. Η «αγάπη» τους πολλές φορές ευνουχίζει, παραλύει τα παιδιά. Η αυθεντική αγάπη προπονεί, βοηθά το παιδί να γίνει ο εαυτός του, να αυτοποιηθεί. Ας αναγνωρίσουμε τ’ αυτονόητο: δεν υπάρχουν προβληματικά παιδιά. Υπάρχουν «κόμποι» που θέλουν λύσιμο ή κόψιμο... Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει φως! Τα ίδια τα παιδιά μάς δείχνουν το δρόμο. Ας τον ακολουθήσουμε...

Νίκος Μαρκάκης