Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παραμύθια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παραμύθια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012

Είναι παραμονές Χριστουγέννων




Η μάγισσα Τσαπατσούλα και οι καλικάντζαροι
Χαρά Κατσαρή
Εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου
Εκδ Διάπλαση

Είναι παραμονές Χριστουγέννων και τα καλικαντζαράκια έχουν ανέβει στη γη για τις γνωστές τους σκανταλιές στα σπίτια των ανθρώπων. Τρεις απ’ αυτούς όμως, ο Φρίτιο, ο Θρίτιο και ο Αμπλεμπούμπλης, έχουν την ατυχία να μπουν στο σπίτι της μάγισσας Τσαπατσούλας. Η οικοδέσποινα, αντί να τρομάξει και να τους διώξει άρον-άρον, θα τους προσκαλέσει όλο χαρά σ’ ένα επεισοδιακό χριστουγεννιάτικο πάρτι. Ιπτάμενοι κουραμπιέδες, χαμένα δόντια και σβούρες στον αέρα θα κάνουν τη βραδιά αξέχαστη για τους τρεις κατεργάρηδες, που ακόμα τρέχουν για να γλιτώσουν! 

Η εικονογράφηση είναι της Κατερίνας Βερούτσου, η οποία μας μεταφέρει στις γιορτές με πολλές-πολλές τσαπατσουλιές! 

Ο Βαγγέλης Περρής μας την περιγράφει με τους ακόλουθους στίχους: 

Το τραγούδι της μάγισσας Τσαπατσούλας 

Χάνει το δρόμο συνεχώς, χάνει και τα γυαλιά της
θέλει να δικαιολογηθεί, δεν βρίσκει τη μιλιά της.
Αντί γι’ αλάτι έβαλε, πολύ ζάχαρη άχνη
μέχρι και το ραβδάκι της συνέχεια το ψάχνει. 

Και όμως είναι μάγισσα, μάγισσα με τη βούλα;,
σε κάνει να την αγαπάς, τη λένε Τσαπατσούλα 

Μπερδεύει όλα τα χρώματα, το άσπρο το λέει μαύρο
μια μέρα έναν ελέφαντα, τον πέρασε για γαύρο
Μεταφορές κάνει νερού, με τρύπιους ντενεκέδες
βάζει πετρούλες και καρφιά, μέσα στους κουραμπιέδες. 

Και όμως είναι μάγισσα, μάγισσα με τη βούλα
Σε κάνει να την αγαπάς, τη λένε Τσαπατσούλα 

Για κατοικίδιο προτιμά να έχει μία μύγα
ούτε κι εγώ το πίστευα, μα πήγα και το είδα.
Με δέχτηκε μετά χαράς, μού ‘ταξε σοκολάτα
μα ραπανάκια έφερε, να φτιάξουμε σαλάτα 

Και όμως είναι μάγισσα, μάγισσα με τη βούλα
Σε κάνει να την αγαπάς, τη λένε Τσαπατσούλα 

Βαγγέλης Περρής 

Το τραγούδι δεν συμπεριλαμβάνετε στο βιβλίο αλλά σύντομα θα ηχογραφηθεί και θα ανέβει δωρεάν στο διαδίκτυο.

Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012

Προτάσεις μουσικοπαιδαγωγικών βιβλίων και όμορφα νέα


Η Πιπίτσα ταξιδεύει ... στην ορχήστρα...και μαθαίνει τα έγχορδα και τα πνευστα!!!
βιβλίο με CD




Συγγραφέας:Μάρω Θεοδωράκη
Εικονογράφος: Νίκος Μαρουλάκης
Έτος:2004
Σχήμα:22x24
Σελίδες:48
Εξώφυλλο:Σκληρό
ISBN:960-87937-0-X ΔΕΙΤΕ ΤΟ


Η Πιπίτσα ταξιδεύει... στο πεντάγραμο...
...και γνωρίζει τις νότες!!!

βιβλίο με CD



Συγγραφέας:Μάρω Θεοδωράκη
Εικονογράφος: Νίκος Μαρουλάκης
Έτος:2004
Σχήμα:22x24
Σελίδες:40
Εξώφυλλο:Σκληρό
ISBN:960-88377-2-3 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

Μουσικά ρυθμικά και κινητικά παιχνίδια (βιβλίο με 2 CD και 42 καρτέλες)





Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Έτος:2006
Σχήμα:22x22
Σελίδες:112
Εξώφυλλο:Μαλακό
ISBN:960-6638-22-7 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΔΑΣΚΕΤΕ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ!
________________________________________________________________________________________________


Ο μπαξές της Βερενίκης - τραγούδια με κίνηση. Ρυθμικά και κινητικά παιχνίδια για πολύ μικρά παιδιά με CD







Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Έτος:10 Μαρτίου 2009
Σχήμα:22x22
Σελίδες:60
Εξώφυλλο:Μαλακό
ISBN:978-960-6864-04-9 ΔΕΙΤΕ ΤΟ



ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΔΑΣΚΕΤΕ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ!

____________________________________________________________________________________________________

Μικρές ιστορίες με ήχους και κίνηση (με CD)







Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Έτος:Νοέμβιρος 2007
Σχήμα:15Χ16
Σελίδες:24
Εξώφυλλο:μαλακό
ISBN 978-:960-6638-52-7 ΔΕΙΤΕ ΤΟ



_________________________________________________________________________________

Ρυθμικές ασκήσεις (λόγος, χώρος, ρόντο και ρυθμός) με CD ΝΕΟ





Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Μουσική: Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Έτος:Οκτώβριος 2011
Σχήμα:17x24
Σελίδες:48
Εξώφυλλο:Μαλακό
ISBN:978-960-6864-85-8 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

____________________________________________________________________________________________
Μουσικοκινητικά παιχνίδια με άξονα τα συναισθήματα - Μουσικοσυναισθηματική αγωγή. με CD ΝΕΟ




Συγγραφέας:Μάρω Θεοδωράκη
Μουσική: Μάρω Θεοδωράκη
Έτος:25 Οκτώβριου 2011
Σχήμα:17x24
Σελίδες:144
Εξώφυλλο:Μαλακό
ISBN:978-960-6864-84-1 ΔΕΙΤΕ ΤΟ
________________________________________________________________________________

Παραμύθια με μουσικά όργανα (με CD)





Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Έτος 14 Μαρτίου 2008
Σχήμα:24Χ22
Σελίδες:60
Εξώφυλλο:σκληρό
ISBN:978-960-6638-58-9 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

__________________________________________________________________________________

Η μουσική του αέρα




Συγγραφέας: Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Έτος:1 Μαρτίου 2011
Σχήμα:17Χ24
Σελίδες:64
Εξώφυλλο:Σκληρό
ISBN:978-960-6864-74-2 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

__________________________________________________________________________________

Μαθαίνω τα Ελληνικά Λαικά Μουσικά Όργανα και Παιχνίδια





Συγγραφέας:Μαρία Αργυρίου
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Έτος23 Μαίου :2008
Κάρτες: 72
ISBN:978-960-6638-68-8 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

______________________________________________________________________________________

Μουσικό ντόμινο






Συγγραφέας:Μαρία Αργυρίου
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Έτος:10 Σεπτεμβρίου 2008
Κάρτες:59
ISBN : 978-960-6638-82-4 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

_____________________________________________________________________________________

Η Παγκόσμια Βιβλιοθήκη Νέων Μονάχου (Internationale Jugendbibliothek, Muenchen) συμπεριλαμάβει στο Ημερολόγιο 2013 ʽArche Kinder Kalnder 2013ʼ ένα ποίημα των εκδόσεων Διάπλαση.
Η έκδοση περιλαμβάνει 53 ποιήματα και αντίστοιχες εικονογραφήσεις από όλο τον κόσμο. Από την Ελλάδα επιλέχθηκαν η συγγραφέας Καίτη Στάθούδη, η εικονογράφος Αιμιλία Κονταίου για να ενταχθούν στο ημερολόγιο,.με ένα ποιήμα απ΄το βιβλίο Τραγουδώ τις παροιμίες των εκδόσεων Διάπλαση.


________________________________________________________________________________________________

Η αγαπημένη συγγραφέας Λένα Τερκεσίδου στις 6 Οκτωβρίου παρουσίασε το νέο της βιβλίο με CD ΄΄Ερμής το άτακτο πόνυ' απ την σειρά 'Μουσικά παραμύθια' των εκδόσεων Διάπλαση στον Ιανό της Αθήνας. Η Λένα Τερκεσίδου μαζί με την ηθοποιό-εμψυχώτρια Ια Χρυσανθοπούλου παρασύρανε τα παιδιά στο φανταστικό κόσμο του Ερμή και της παρέας του μέσα από θεατρικό παιχνίδι, γέλιο και πολλές εκπλήξεις!
Το Σάββατο το πρωί ο Ιανός μετατράπηκε σε ένας χαρούμενος παιδότοπος!






Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Συνέντευξη με την Εύα Πετροπούλου Λιανού

Κείμενο: Έρη Μαυράκη
Μια “παραμυθένια” συνέντευξη από την αγαπημένη συγγραφέα των παιδιών, Εύα Πετροπούλου Λιανού.
Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι
Πότε άρχισες να αποτυπώνεις σε χαρτί τον κόσμο της φαντασίας σου;
Ε.Π.Λ: Έγραφα από παιδί . Ιστορίες σε σελίδες κενές των βιβλίων , ποιήματα χωρις ρίμα. Έγραφα χωρίς να σκέφτομαι. Ήταν κάτι που το είχα μέσα μου  Όπως όταν αναπνέει κάποιος . Όταν το 1994 βρέθηκα στη Γαλλία, για σπουδές και δουλειά, έγραψα ένα παραμύθι στα γαλλικά. Νοσταλγούσα τη πατρίδα μου, τους γονείς μου, τους παππούδες μου. Έτσι εμφανίστηκε η Ζεραλντιν. Ο εκδοτικός οίκος Αμαλτέ στη Νάντ, στη Γαλλία την ξεχώρισε σαν ιστορία και την εξέδωσε το 2006. Από τότε δεν εχω σταματήσει να γράφω παραμύθια. Το 2009 εξέδωσα το δεύτερο μου βιβλίο Η κόρη της Σελήνης , από τις εκδόσεις Οσελότος και αργότερα το 2011 εξέδωσα τη μετάφραση στα Ελληνικά της Ζεραλντιν και το Ξωτικό της Λίμνης , από τις εκδόσεις Εναστρον. Και συνεχίζω να γράφω και να δημοσιεύω παραμύθια μου σε διάφορα μπλογκ και ηλεκτρονικές εφημερίδες σε Ελλάδα και Κύπρο.

Πιστεύεις πως τα παιδιά αγαπούν τα παραμύθια που ακολουθούν τον τρόπο γραφής και μεταδίδουν τα απλά νοήματα των κλασσικών παραμυθιών ή θέλουν κάτι πιο σύγχρονο και πολύπλοκο;
Ε.Π.Λ.
: Στα παιδιά αρέσει το παραμύθι και δη το παραμύθι με εικόνα και έντονα χρώματα. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μια ιστορία σε κλασσική ή μοντέρνα. Για μένα το μήνυμα που θέλω να περάσω στα παιδιά, είναι το βασικότερο συστατικό από όλα. Και τα δυο μου παραμύθια έχουν μια βασική ιδέα που στηρίζεται στο όνειρο και στην ελπίδα. Η άποψη μου είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται την φαντασία. Είναι σημαντικό για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην ωμή εικόνα της πραγματικότητας. Οπότε εάν θέλετε, το παλιό συνεχίζεται μέσα από τις νέες ιδέες δημιουργών και νέων συγγραφεων για τη δυνατή προσέγγιση του κόσμου των παιδιών, που είναι ευαίσθητος όμως απόλυτα αληθινός. Τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά τι τους αρέσει και τι όχι; Μπορούν να καταλάβουν τα παραμύθια, όπως και τους ανθρώπους που τα γράφουν. Για μένα τα παραμύθια, είναι ιστορίες της εποχής και φυσικά κάθε γενιά θέλει .. το παραμυθά της !!!

Η προσωπική σου έρευνα μέσα από τις παρουσιάσεις που έχεις κάνει και την επαφή σου με τα παιδιά, σε τι συμπεράσματα σε οδηγεί για τους μικρούς σου αναγνώστες;
Ε.Π.Λ.: Όταν τα παιδιά γνωρίζουν τους ήρωες ενός παιδικού βιβλίου που έχουν διαβάσει εκστασιάζονται. Νιώθουν ότι είναι μέρος της ιστορίας και μπορούν εύκολα να αναλύσουν, να πούν τη γνώμη τους ακόμη και να δημιουργήσουν νέους ήρωες . Είναι εποικοδομητικό και για μένα αλλά και για τα παιδιά, που μέσα από το παιχνίδι , την ιστορία μαθαίνουν και εκπαιδεύονται σε ηθικές αξίες κι αρχές ίσως ξεχασμένες στην εποχή μας , λογω της υπερβολικής παρακολούθησης της τηλεόρασης ή των βιντεο γκειμ . Τα παιδιά έχουν ανάγκη να βιώσουν και να νιώσουν ότι είναι δυνατόν να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα. Το παραμύθι τους μαθαίνει ότι έχουν δικαίωμα να ονειρεύονται . Οι φόβοι τους μπορούν να πάψουν να υπάρχουν . Όπως λέει κάποιος γνωστός « τα παραμύθια δε γράφτηκαν για να μας δείξουν ότι υπάρχουν οι δράκοι , αλλά για να μας διδάξουν ότι μπορούν να νικηθούν».
«Η Ζεραλντίν και το ξωτικό της λίμνης» αγαπήθηκε πολύ από τα παιδιά και μάλιστα οι ήρωες του πήραν ζωή μέσα από μια σειρά θεατρικών παραστάσεων. Πες μας λίγα λόγια γι αυτό..
Ε.Π.Λ.: «Η Ζεραλντιν και το ξωτικό της λίμνης» από τις εκδόσεις Εναστρον αγαπήθηκε αμέσως, ακόμη κι από την πρώτη παρουσίαση στην 8Η Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, όπου ένα τσούρμο από παιδιά έψαχνε το κόκκινο σκουφί του ξωτικού Σαπερλιπποπετ, κατά τη διάρκεια παρουσίασης – διαδραστικού παιχνιδιού, που οργανώθηκε από τον εκδοτικό οίκο. Θεωρήθηκε επιτυχημένο ως διαδραστικό παιχνιδι, η γνωριμία με τους ήρωες, από όλους όσους, που βρίσκονταν στην έκθεση εκείνη τη μέρα. Τα θέματα που αγγίζει αυτή η ιστορία της Ζεραλντιν είναι πολυποίκιλα. Από τη μια η αγάπη για τη φύση, το περιβάλλον και τη φυγή από την καθημερινότητα . Από την άλλη η συμβίωση με τον ηλικιωμένο παππού Λιονέλ , που θα περάσει όλη τη γνώση και τη σοφία του , στην εγγονή του Ζεραλντίν και τρίτο η ύπαρξη ενός τρίτου ήρωας εξίσου σημαντικό, του Σαπερλιπποπετ, του ξωτικού-ψαριού , που προσπαθεί να ξαναβρεί την ξωτικό – οικογένεια του . Όλοι οι ήρωες αγαπήθηκαν από τα παιδιά Ιδιαίτερα η σχέση φιλίας Ζεραλντιν – Σαπερλιποππετ ενθουσίασε πολύ.  Πολλά παιδιά στο τέλος της παράστασης , ερχόντουσαν και με ρωτούσαν , έαν θα μπορέσουν κι αυτά , να γνωρίσουν ένα ξωτικό και να γίνουν φίλοι. Η φιγούρα του παππού Λιονέλ άρεσε πολύ , γιατί τους θύμιζε κάτι γνώριμο. Όλοι έχουμε κάποιον ηλικιωμένο που θα επισκεφτούμε κατά τη διάρκεια των εορτών. Όσο πιο γνώριμος και οικείος είναι ένας ήρωας στα παιδιά , τόσο ταυτίζονται μαζί του κι επιθυμούν, να τον γνωρίσουν ακόμη περισσότερο . Τέλος είμαι σχεδόν σίγουρη ότι όσα από αυτά έχουν ενυδρείο, έχουν αρχίσει να κοιτούν τα ψάρια μ ένα άλλο μάτι ..
Τελικά τα παραμύθια είναι μόνο για παιδιά;
Ε.Π.Λ.: Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι. Όλοι έχουμε ανάγκη από την αθωότητα, την ελπίδα και το όνειρο.  Σε όποια ηλικία κι αν είμαστε , πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη από ένα όμορφο παραμύθι.


Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Πασχαλινά παιδικά βιβλία από τις εκδόσεις Διάπλαση

Ο λαγός που μισούσε τα κόκκινα αυγά

Ένας λαγός συναντά τυχαία κάποιες κότες σε ένα κοτέτσι. Εκεί μαθαίνει με έκπληξη πως οι άνθρωποι κάθε Πάσχα βάφουν κόκκινα αυγά. Πώς είναι δυνατόν να έχουν οι άνθρωποι ένα τόσο ανόητο έθιμο; Γιατί δηλαδή έπρεπε να βάφουν και να τσουγκρίζουν αυγά και όχι λαγούς; Οι κότες είναι καλύτερες από τους λαγούς; αναρωτιέται συνέχεια.Έτσι καταστρώνει ένα σχέδιο: αν πετύχει, τα κόκκινα αυγά θα είναι πλέον παρελθόν για τους ανθρώπους. Λέτε να τα καταφέρει;
Μετά την επιτυχία του βιβλίου Το αυγό που μισούσε το κόκκινο χρώμα η Χρυσάνθη Καραίσκου και ο Νέστορας Ξουρής επιστρέφουν με μια ακόμη χιουμοριστική ιστορία που σίγουρα θα σας συναρπάσει! 

----------------------------------

Το αυγό που μισούσε το κόκκινο χρώμα

Μια χιουμοριστική ιστορία με ένα αυγό που είχε την ατυχία να γεννηθεί λίγες μέρες πριν από το Πάσχα
Ξεσήκωσε τον κόσμο απ’ τις φωνές του και θα έκανε τα πάντα προκειμένου ν’ αποφύγει αυτό που απεχθανόταν... το κόκκινο χρώμα!
Ναι, καλά διαβάσατε, δεν ήθελε με τίποτα να το βάψουν κόκκινο!
Προτιμούσε να το κάνουν ομελέτα ή αυγολέμονο, αρκεί να μην το βάψουν κόκκινο. Τι λέτε να έγινε;
Έξοχη όπως πάντα η εικονογράφηση του Νέστορα Ξουρή αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο το χιουμοριστικό κείμενο και το κάνει ακόμη πιο διασκεδαστικό στο παιδί.

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου και ο Σμουτς μας ταξιδεύουν στην πολιτεία του μαγικού κύκλου!


Ο Σμουτς ταξιδεύει στην πολιτεία του μαγικού κύκλου!
Ο Αλέξης Ασημακόπουλος τον σχεδιάζει,
ο Θανάσης Τσαλταμπάσης διηγείται τις περιπέτειές του
και η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου, η δημιουργός του, μας μιλάει για το νέο της ήρωα!




Όταν πρωτοαντίκρυσα τον Σμουτς, αυτό που με ενθουσίασε περισσότερο απ' όλα ήταν το φουντωτό πορτοκαλί μαλλί του και η μοναδική καραμελόσαλτσά του! Αν τύχει και σε εσάς να την δοκιμάσετε δεν θα ξεχάσετε ποτέ τη γεύση της! Διαβάζοντας το παραμύθι της Παναγιώτας Παρασκευοπούλου ταξίδεψα μαζί με τον Σμουτς, το ξωτικό του δάσους, στην Πολιτεία του Μαγικού Κύκλου και έπειτα θέλησα να γνωρίσω ποιος κρύβεται πίσω από αυτό το παιχνιδιάρικο και ευαίσθητο ξωτικό! Διαβάστε τη συνέντευξη που έδωσε η συγγραφέας στο CaptainBook.gr! =)



CaptainBook: Ο Σμουτς είναι ένας ιδιαίτερος ήρωας με χαρακτηριστικό φουντωτό μαλλί και γεμάτος ευαισθησία. Πώς προέκυψε αυτός ο ήρωας;

Παναγιώτα Παρασκευοπούλου: Πράγματι, ο Σμουτς είναι πολύ ιδιαίτερος. Πρόκειται για ένα ξεχωριστό ξωτικό, καλόκαρδο, με τις παραξενιές του, τις ανασφάλειές του και τις ευαισθησίες του, ο οποίος λατρεύει δυο πράγματα: τα γλυκά και τις περιπέτειες. Από μικρή με «ακολουθούσε» ως φανταστικό μου φιλαράκι, έτσι ώστε σήμερα να μπορώ να τον αποτυπώσω ως τον βασικό ήρωα του παραμυθιού μου. Το μαλλί του, σε χρώμα μελί-πορτοκαλί είναι το σήμα κατατεθέν του, καθώς είναι ίδιο με το χρώμα του σπιτιού του, μια κολοκύθα σε χρώμα και αυτή, μελί-πορτοκαλί!

CB.: Ποια είναι η σχέση που είχατε με τα παραμύθια ως παιδί και ποια ως ενήλικας;

Π.Π.: Σαν παιδί, «βούλιαζα» στην κυριολεξία μέσα στα παραμύθια, ιδιαίτερα εκείνα που μίλαγαν για νάνους, ξωτικά, νεράιδες και παρόμοιους ήρωες. Φανταζόμουν τον εαυτό μου να συμμετέχει ενεργά στις περιπέτειες τους, με αποτέλεσμα οι γονείς μου να δυσκολεύονται να μου πάρουν το βιβλίο από τα χέρια! Θυμάμαι, μάλιστα, μια φορά που ζωγράφισα στον τοίχο του σπιτιού μας έναν νάνο!
Ως ενήλικας, μου αρέσει ακόμα να ονειρεύομαι προσπαθώντας να βάλω στην ζωή μου την μαγεία που βγάζουν αυθόρμητα από μέσα τους τα παιδιά. Βέβαια, αυτό δεν είναι τόσο απλό, καθώς η καθημερινότητα με τις δυσκολίες της κάνει τα πάντα για να μας αποτραβήξει. Πιστεύω όμως ότι τα έχω καταφέρει αρκετά καλά έως τώρα.


CB.: Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς παραμυθιών ή κάποιοι παραμυθάδες τους οποίους θαυμάζετε ή από τους οποίους έχετε επηρεαστεί;

Π.Π.:Από Έλληνες, θαυμάζω τον Ευγένιο Τριβιζά, καθώς κατά την γνώμη μου, πρόκειται για έναν από τους ευφυέστερους παραμυθάδες της εποχής μας. Από ξένους συγγραφείς, μου αρέσει πάρα πολύ η Beatrix Potter και η J.K. Rowling.

Η άποψή μου είναι ότι ο κάθε συγγραφέας αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα, η οποία προσφέρει το δικό της «κομμάτι», θα μπορούσαμε να πούμε, στην παιδική λογοτεχνία. Με αυτό το σκεπτικό, δεν θεωρώ ότι έχω επηρεαστεί από κάποιον άλλον συγγραφέα παραμυθιών.

CB.: Ποια ανάγκη οδηγεί έναν συγγραφέα να μπει στον κόσμο των παραμυθιών;

Π.Π.: Πολλές και διαφορετικές ανάγκες, ξεχωριστές για τον καθένα. Μιλώντας για εμένα προσωπικά, η ανάγκη που με οδήγησε να μπω στον κόσμο των παραμυθιών, είναι η αγάπη μου για τα παιδιά και τον κόσμο των παιδιών και η επιθυμία μου να τα ταξιδέψω σε χώρους μαγικούς με ήρωες με τους οποίους μπορούν να ταυτιστούν και μέσω των οποίων μπορούν να λάβουν όμορφα μηνύματα και συναισθήματα. Άλλη μια ανάγκη, εξίσου σημαντική και αυτή, είναι η εξωτερίκευση του εσωτερικού μου παιδιού, το οποίο, πιστέψτε με, είναι ολοζώντανο και πολλές φορές μου κλέβει τον ρόλο ως συγγραφέας!



CB.: Ποια χαρακτηριστικά πιστεύετε ότι είναι τα πιο σημαντικά σε ένα παραμύθι;

Π.Π.:Εκτός από την εικονογράφηση, που αποτελεί σημείο κλειδί για το παραμύθι, εξίσου σημαντικότατα είναι και τα μηνύματα τα οποία επιθυμεί να περάσει ο συγγραφέας στους μικρούς αναγνώστες του. Στο παραμύθι μου, παραδείγματος χάρη, δίνεται έμφαση στο πως όταν νιώθουμε πραγματική αγάπη και παίρνουμε τις αποφάσεις μας με βάση το τι θέλει η καρδιά μας, όταν δίνουμε κάτι σε κάποιον που το χρειάζεται πραγματικά, χωρίς να το σκεφτούμε, αλλάζει η οπτική με την οποία βλέπουμε τα πράγματα, και κατά συνέπεια και όλη μας η ζωή προς το καλύτερο! Γνωρίζω βέβαια ότι αυτό ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι, και είναι και ο λόγος για τον οποίον ο Σμουτς θα ζήσει στην συνέχεια περιπέτειες που θα τον αλλάξουν..λίγο.

CB.: Οι φανταστικοί φίλοι, που απ' ότι λέτε είχατε κι εσείς, πώς βοηθούν στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας;

Π.Π.:Μας βοηθούν να ονειρευόμαστε περισσότερο. Και το έχουμε ανάγκη. Επιμένω σε αυτό επειδή γνωρίζω το πόσο σημαντικό είναι για την διαμόρφωση του χαρακτήρα μας. Ένα παιδί έχει ανάγκη την ταύτιση με αυτό που ονομάζεται μαγεία, παραμύθι, φανταστικούς φίλους. Δεν είμαι αντίθετη στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, αλλά κατά την άποψή μου τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το παραμύθι στα μάτια ενός παιδιού.

CB.: Κι όταν πια δίνουμε στους φανταστικούς μας φίλους σάρκα και οστά, τους σκοτώνουμε ή τους χαρίζουμε την αθανασία;

Π.Π.: Τους χαρίζουμε..επιτέλους την αθανασία! Δίνοντας τους μορφή και κατά συνέπεια ζωή, τους απελευθερώνουμε από την φαντασία μας και τους κάνουμε πραγματικούς!



CB.: Την εικονογράφηση του παραμυθιού ανέλαβε ο Αλέξης Ασημακόπουλος και ομολογουμένως έχει καταφέρει να προσδώσει στον Σμουτς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, κάνοντας τον να ξεχωρίζει και να εντυπωσιάζει. Υπήρξαν κάποιες προτάσεις που κάνατε στον εικονογράφο ή τον αφήσατε να δημιουργήσει αποκλειστικά και μόνο από τις εικόνες που του δημιουργήθηκαν διαβάζοντας το παραμύθι;

Π.Π.: Με τον Αλέξη υπήρξε μια πολύ καλή συνεργασία και συνεννόηση. Του έκανα τις προτάσεις μου για το πως είχα φανταστεί τον Σμουτς, το πως τον «έβλεπα» και στην συνέχεια τον άφησα να τον σχεδιάσει εντελώς ελεύθερα, διαβάζοντας το παραμύθι, χωρίς να επεμβαίνω.

CB.: Μέχρι στιγμής, τα παιδιά πώς έχουν υποδεχτεί τον Σμουτς; Υπάρχουν κάποια πολύ χαρακτηριστικά σχόλια ή ατάκες που έχετε ακούσει;

Π.Π.: Όλα τα παιδιά έως τώρα τον έχουν υποδεχτεί θερμά και με ενθουσιασμό. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση ήταν η αποδοχή ιδιαίτερα των παιδιών ηλικίας 2-4 ετών. Παρότι δεν ξέρουν ακόμη να διαβάζουν, εντυπωσιάστηκαν ιδιαίτερα από τον Σμουτς, ενώ ορισμένα επέμεναν και να τον γνωρίσουν. Σ'αυτό θέλω να προσθέσω ότι θεωρώ ότι έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο το cd του παραμυθιού, το οποίο έχει ντύσει με τους ήχους και την μαγευτική μουσική του ο συνθέτης Constantinos, ενώ ο ηθοποιός Θανάσης Τσαλταμπάσης κατάφερε να αποδώσει εξαιρετικά τον ρόλο του Σμουτς. Τώρα, για ατάκες και σχόλια παιδιών, θυμάμαι μια ατάκα ενός μικρού τριών ετών ο οποίος έλεγε τον Σμουτς..Σμιτς και μου είπε: « Κυρία συγγραφέα, πότε θα έρθει και ο ..Σμιτς μαζί σας να τον δούμε;» Η μια άλλη ατάκα μιας μικρής τεσσάρων ετών: « Θέλω κι εγώ να αφήσω τα μαλλιά μου σαν τον Σμουτς!»

CB.: ...και οι μεγάλοι; (συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης).

Π.Π.: Οι μεγάλοι ταξιδεύουν με το παραμύθι αυτό. Μου λένε μάλιστα ότι τους θυμίζει τα παραμύθια που διάβαζαν μικροί. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.

CB.: Πριν προχωρήσετε στην έκδοση του παραμυθιού το διαβάσατε σε μικρούς ή και μεγάλους για να δείτε τις αντιδράσεις τους, να πάρετε ιδέες και να ακούσετε τα σχόλιά τους;

Π.Π.: Το διάβασα στον άνδρα μου και στην αδερφή μου, οι οποίοι μου είπαν την άποψή τους, και στον ανιψιό μου που είναι επτά για να πάρω την γνώμη ενός πιο αυστηρού κριτή, καθώς πιστεύω ότι τα παιδιά είναι το αυστηρότερο κοινό.

CB.: Στο τέλος του παραμυθιού μας αφήνετε μία υπόνοια ότι ο Σμουτς μπορεί να επιστρέψει. Να περιμένουμε και συνέχεια;

Π.Π.: Εννοείται! Μια συνέχεια γεμάτη έντονες περιπέτειες με τον Σμουτς να ανακαλύπτει ...Αν σας το πω όμως, θα χαλάσω την έκπληξη, έτσι δεν είναι;

CB.: Ποια είναι τα όνειρά σας για τον Σμουτς; Π.Π.: Να καταφέρνει πάντοτε να προσφέρει σε μικρούς και μεγάλους μια αγκαλιά γεμάτη χαρά, αγάπη και όνειρα, πολλά πολλά όνειρα.

 

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Παιδική βιβλιοθήκη από τις εκδόσεις Σιδέρη


Ο θησαυρός του Ποσειδώνα

Κωνσταντίνα Ε. Μόσχου

Σήμερα γιορτάζουμε!!! Μην πυροβολείτε!!!

ΔΑΛΛΑ ΝΙΚ. ΕΛΕΝΗ

Ο Βασίλης του μέλλοντος

Παναγιώτα Μπαλινάκου

Η ζωή στο σχολείο

Αικατερίνη Γ. Κωστούλα
το ασημένιο βουνό

Τσιάτσιου Σούλα - Ρακοβίτη

Ο Γάμος του Κακαράπη

Ανδρεοπούλου Έφη - Πάχου

το πολύχρωμο θάρρος

Απόστολος Θηβαίος
η αλεπού γυμνάζεται

Δήμητρα Φώτου

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

Η παγίδα της οθόνης του


Κολλημένος με την οθόνη
Σάββα - Ρουμπάτη Μαίρη

Εικονογράφος: Δημητρίου Χρήστος 1960- ζωγράφος
Εκδ Ίνδικτος
Ηλικίες: Από 8
 
Κάθε παιδί του καιρού μας, μπορεί να βρεθεί στη θέση του Μπίλι. Ο Μπίλι είναι ένα παιδί χαρισματικό που ξέρει να απαντά στις προκλήσεις, να χρησιμοποιεί τις δυνατότητες της τεχνολογίας, να αρμέγει τη γνώση από κάθε πληροφορία που του δίνει η οθόνη του. Του αρέσει το παιχνίδι αυτό.

Κάποια στιγμή όμως, πέφτει ο ίδιος στην παγίδα της οθόνης του! Τον ρουφάει αυτός ο απέραντος κόσμος και ζει μέσα του απίστευτες περιπέτειες. Θα επιστρέψει άραγε πίσω στην κανονική ζωή του; Ποιος θα τον βοηθήσει; Η μοναδική εμπειρία που θα ζήσει, θα του μάθει να ξεχωρίζει την αληθινή, από την εικονική ζωή...

Μαίρη Σάββα-Ρουμπάτη


Ο Μπίλι είναι "Κολλημένος με την οθόνη", όπως όλα τα παιδιά στις μέρες μας. Χρησιμοποιεί τα εργαλεία της τεχνολογίας με επιδεξιότητα και ρουφάει από παντού πληροφόρηση, γνώση, ψυχαγωγία, εμπερία. Δεν πρόκειται για διδακτικό παραμύθι, αλλά για περιπέτεια που χαρίζει στο Μπίλι αναπάντεχες διαδρομές από το πραγματικό, στο εικονικό περιβάλλον. Οι παγίδες είναι εκεί και τον περιμένουν για να τον ειρωνευτούν, να τον κοροϊδέψουν, να τον πλανέψουν.

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011

Μυστικά και θησαυροί του βυθού για την πιο τρυφερή παιδική ηλικία

Παραμύθια της θάλασσας
Της Ευαγγελίας Στάθη

Εικονογράφηση: Βασίλης Γρίβας
εκδ Τετράγωνο

για παιδιά έως 7 ετών
Μυστικά και θησαυροί του βυθού για την πιο τρυφερή παιδική ηλικία

Οι εκδόσεις Τετράγωνο παρουσιάζουν στους μικρούς φίλους του καλοκαιριού και της θάλασσας ένα πολύχρωμο βιβλίο για τις καλοκαιρινές διακοπές με δύο παραμύθια βγαλμένα μέσα από τις καρδιές της Ευαγγελίας και του Βασίλη.
Δύο πολύ χαριτωμένες ιστορίες γραμμένες σε πρωτότυπους και συνάμα ευκολομνημόνευτους στίχους!
Συχνά τα καρχαριάκια, που είναι πολύ μεγάλα ψάρια και οι αθερινούλες, που είναι πολύ μικρά ψαράκια, χάνουν για λίγο το νόημα της ζωής, φοβούνται μπροστά σε απώλειες και αναρωτιούνται τι τους επιφυλάσσει το μέλλον.
Τι μπορεί να καθησυχάσει τέτοια πλάσματα; Υπάρχει κάποια παρηγοριά ή «συνταγή ευτυχίας»;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ Η ΩΡΑΙΑ ΚΑΡΧΑΡΙΝΑ
Ζήστε μια περιπέτεια στα μυστηριώδη νερά του ωκεανού, με ήρωες δυο καρχαριάκια. Μη φοβηθεί κανείς! Αυτοί οι καρχαρίες είναι ακίνδυνοι. Και ξέρετε γιατί; Γιατί ερωτεύονται και γίνονται τολμηροί εξερευνητές…
Αντιμέτωποι με το μεγαλύτερο φόβο, αυτόν της μοναξιάς, ανακαλύπτουν την αγάπη και μένουν αχώριστοι για πάντα.

ΛΑΜΠΡΙΝΗ Η ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΑΘΕΡΙΝΑ
Ακούσατε, ακούσατε! Προλάβετε την παράσταση της αθερίνας θεατρίνας μες στο βασίλειο του Ποσειδώνα. Μια ματιά στα παρασκήνια αρκεί για να ξεπεραστούν οι πιο κρυφοί σας φόβοι και να πιστέψετε στον εαυτό σας. Κυρίως αυτό!
Ξεκαρδιστικοί θεατές μπροστά στο παλκοσένικο του βυθού και μαθήματα θάρρους από μια αθερίνα σταρ… Στο τέλος του έργου, το μόνο που θα λάμψει είναι η δύναμη της ψυχής.

Και τα δύο παραμύθια μαθαίνουν στους μικρούς αναγνώστες πώς να αγαπούν τη ζωή και τα πραγματικά της χαρίσματα, αφού ταξιδέψουν στον ονειρεμένο κόσμο του θαλάσσιου βυθού μέσα από σύγχρονες, κατανοητές εικονογραφήσεις και έμμετρα κείμενα γεμάτα φαντασία και εκπλήξεις.
Σε μία εποχή όπου η συμφιλίωση με το περιβάλλον φαντάζει ως η πολυτιμότερη αξία, διαβάστε και ξαναδιαβάστε αυτά τα υπέροχα έμμετρα παραμυθάκια, που είναι αφιερωμένα στη θαυμαστή ζωή της θάλασσας.

Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει και παιχνίδι. Κάθε παιδί θα μπορεί να μπογιατίσει τις εικόνες του παραμυθιού με τα δικά του χρώματα.

Πάρτε μια μικρή γεύση.

- Κατερίνα η ωραία Καρχαρίνα

Θα ’χεις ακούσει, δε μπορεί
γι’ άγριους καρχαρίες
που τρώνε και δαγκώνουνε
και κάνουν φασαρίες

Άκουσα όμως πρόσφατα
μια ιστορία ακόμα
που πρόκειται, μου φαίνεται
για εξαίρεση κανόνα.

Ζούσε μες τον ωκεανό
μια άγρια καρχαρίνα
κι ήταν γνωστή με τ’ όνομα
η Ωραία Κατερίνα………………

- Λαμπρινή η ασημένια αθερίνα

Μια αθερίνα μια φορά, έχασε τ’ ασημί της
Το χρώμα το υπέροχο που είχε το κορμί της.
Μια ασημένια πινελιά στο διάφανό της σώμα
Που χάθηκε ένα πρωί κι ίσως την ψάχνει ακόμα.

Μια στεναχώρια αβάσταχτη, μιζέρια νύχτα μέρα
Γιατί στο χρώμα το ασημί στήριξε μια καριέρα.
Καημός και λύπη, φίλοι μου, δάκρυα σα δαχτυλήθρες,
Είχε γεμίσει η θάλασσα κλαμένες μπουρμπουλήθρες.

«Πως το’ έπαθα εγώ αυτό, που πήγε τ’ ασημί μου,
Που πήγε η λάμψη που ‘δινε νόημα στη ζωή μου;
Πως θα μπορέσω εγώ ξανά να πρωταγωνιστήσω;
Αν δε γυαλίζω πρέπει ευθύς το θέατρο ν’ αφήσω!!»

Θα καταλάβατε λοιπόν πως τούτη η αθερίνα,
Ήταν μια σταρ της θάλασσας, ήταν μια θεατρίνα.
Τη λέγανε όλοι Λαμπρινή, λόγω του ασημί της
Που έλαμπε και φώτιζε σαν όμορφος κομήτης.

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Μια μύτη μεγάλη και σουβλερή αφηγείται

ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ ΚΑΙ Ο ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
Γιώτα Αλεξάνδρου

Εκδ SUSAETA
Παιδικό/Εφηβικό



Μια μύτη μεγάλη και σουβλερή αφηγείται… Πρόκειται για μια μύτη ξιφία που ιστορεί τα πάθη της. Οργίζεται που το αφεντικό της, ο ξιφίας, ο Ιερεμίας, είναι ένας αποσυνάγωγος του βυθού εξαιτίας της. Είναι, βλέπετε, αυτή η παρέα απαίσια, η παρέα «Τα κοφτερά χαμόγελα», ένας χάνος, μια σμέρνα και κάτι άλλα ψάρια που πουλάνε νταηλίκι. Επιτίθενται, κοροϊδεύουν και απομονώνουν όσα ψάρια έχουν κάποια αδυναμία ή απλώς δεν είναι του γούστου τους. Ο ξιφίας μας είναι αδύναμος, υποχωρεί, δε λέει τίποτα, ώσπου φτάνει μια μέρα που αποφασίζει να κάνει κάτι γι αυτό. Επισκέπτεται τη νονά του, τη γοργόνα, που είναι σοφή. Μαζί θα βρούνε μια λύση. Η γοργόνα τού χαρίζει τον Ρομπέν των Δασών, τον ήρωα των φτωχών και των αδύναμων. Ο ξιφίας εμπνέεται από τα κατορθώματά του και αποφασίζει να τον μιμηθεί. Πώς θα τα καταφέρει όμως με αυτή τη σκληρή παρέα των φουσκωμένων από τα γυμναστήρια ψαριών; Η νίκη δε θα είναι εύκολη. Γιατί μπορεί η ιστορία να ενδύεται τη φόρμα του παραμυθιού, στην πραγματικότητα όμως είναι μια καλά τεκμηριωμένη «μελέτη περίπτωσης» εκφοβισμού.

Ένα σημαντικό στοιχείο, που δεν το συναντήσαμε σε άλλα παιδικά βιβλία για το ίδιο θέμα (γιατί ας σημειωθεί ότι υπάρχουν πια αρκετά βιβλία για τον εκφοβισμό), είναι η ανάδειξη της αιτίας της εκδήλωσης βίας. Ο Χάνος έχει έναν πατέρα που τον καταπιέζει κι έτσι η μόνη λύση στο πρόβλημά του είναι να αναπαράγει τη βία. Η βία φέρνει βία, αυτό είναι κεντρικό σημείο της ιστορίας, άλλωστε.

Το βιβλίο έχει ξεκάθαρο στόχο να αποτελέσει ένα βοήθημα για τα παιδιά που υφίστανται ή παρατηρούν ή και είναι συνεργοί σε φαινόμενα εκφοβισμού στο σχολείο ή σε παρέες. Με πρόλογο από τον πρόεδρο του ΔΣ της ΕΨΥΠΕ (Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου), που δημιούργησε πρόσφατα το «Δίκτυο κατά της Βίας στο Σχολείο», και με έναν πληρέστατο οδηγό, στο τέλος του βιβλίου, για τον εκπαιδευτικό, με δραστηριότητες για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού στο σχολείο, το παραμύθι αυτό μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο εργαλείο δουλειάς στην εκπαίδευση.

Η εικονογράφηση της Κατερίνας Βερούτσου «χορταστική» όπως πάντα, με ωραία χρώματα, πρωτότυπες συνθέσεις και παιχνίδια με προτάσεις από το βιβλίο, που ξετυλίγονται παιχνιδιάρικα ανάμεσα στις φιγούρες των θαλάσσιων ζώων, αναδίδει αρμύρα, σκοτεινιά στην αρχή, χαρά προς το τέλος.

Η Γιώτα Αλεξάνδρου είναι αριστούχος απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Δ.Π. Θράκης. Έχει μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο του Exeter της Αγγλίας στο θέατρο και το δράμα στην εκπαίδευση. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός και υπεύθυνη θεατρικής αγωγής σε δημοτικά σχολεία. Τέσσερα βιβλία της για παιδιά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΩΡΙΩΝ, ΝΙΚΑΣ και ΑΓΚΥΡΑ. Για τους «Νταήδες του Βυθού» τιμήθηκε με έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (2008).

Η Κατερίνα Βερούτσου είναι εικονογράφος και συνεργάζεται με πολλούς εκδοτικούς οίκους. Έχει στο ενεργητικό της πάνω από 100 παιδικά βιβλία. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ του Μόντρεαλ. Το 2009 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης και προτάθηκε για την τιμητική πλακέτα της IBBY. Το 2011 έλαβε το βραβείο του Ελληνικού Κύκλου Παιδικού Βιβλίου για την καλύτερη συνεργασία συγγραφέα και εικονογράφου.
Ελένη Σβορώνου
www.diavasame.gr

Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

Μη κρατήσεις πίκρα σε κανένα

Η κόρη της Σελήνης
Πετροπούλου - Λιανού Εύα

ΕΚΔ ΟΣΕΛΟΤΟΣ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

......


Τα κελαδήματα των πουλιών άρχισαν να ακούγονται στο

δάσος και τα πρώτα μπουμπούκια άνοιγαν το ένα μετά το άλλο,

σκορπώντας το όμορφο χρώμα και την αξιοζήλευτη μυρωδιά τους.

Η άνοιξη είχε κάνει την εμφάνιση της. Η “Κόρη της Σελήνης”

έτρεξε στην αυλή, έκοψε ένα όμορφο τριαντάφυλλο,

για να το πάει στη βάβα της.

Η βάβα, είχε πάει από νωρίς στο δάσος. Τις τελευταίες εβδομάδες

η βάβα πήγαινε πολύ συχνά στο δάσος και γύριζε αργά το βράδυ.

Τις νύχτες, έβγαινε και σιγο-μουρμούριζε ξόρκια κάτω από το φως

των αστεριών. Κάποιος την είχε μεγάλη ανάγκη...

Έτσι και εκείνη την ημέρα επέστρεψε αργά, ήταν πολύ χλωμή

κι ακούμπησε στη μαγκούρα της. Μπήκε στην αυλή, έκατσε στο

καρεκλάκι της, και φώναξε την “Κόρη της Σελήνης”.

«Κόρη μου, φρόντισα για την μελλοντική σου ευτυχία.

Μη φοβάσαι. Αυτό που θα σου ζητήσω, είναι να μου υποσχεθείς να

έχεις πάντα καλοσύνη. Να μην λυπάσαι, και τίποτα να μη φοβάσαι,

να δίνεις με όλη σου την καρδιά.»

«Μα βάβα μου, δεν σε καταλαβαίνω. Γιατί μου τα λες όλα αυτά;»

«Σώπα, πρέπει να μου υποσχεθείς κοριτσάκι μου. Θέλω να

γεμίσεις τον εαυτό σου με όμορφες σκέψεις, γεμάτες από καλοσύνη,

για όλους τους ανθρώπους. Ακόμη και τη κακιά μητριά σου, που

σ’ έδιωξε από τον πατέρα σου και το σπίτι σου, να της δείξεις

καλοσύνη. Θα δεις η ευτυχία θα έρθει γρήγορα κι όλοι θα σ’

αγαπήσουν. Θα σου πω ένα μυστικό, η καλοσύνη είναι ανώτερη

της κακίας. Μη κρατήσεις πίκρα σε κανένα."

Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011

Μια φορά και ένα καιρό

Το Κουκλόσπιτο του Αισώπου
Ελισάβετ Αραβίδου

Εικονογράφηση: Αργύρης Πανταζάρας
εκδ Τετράγωνο

Για παιδιά άνω των 7 χρόνων

Μια φορά και ένα καιρό σε ένα δωμάτιο μαγικό ήταν συγκεντρωμένα όλα τα ζωντανά του βασιλείου των ζώων. Μονό που αυτά τα ζώα δεν ήταν αληθινά ήταν κούκλες θεάτρου από αυτές που χρησιμοποιούν, οι κουκλοπαίχτες στα κουκλοθέατρα. Αυτές οι κούκλες όμως ήταν διαφορετικές από τις άλλες που ήδη γνωρίζετε. Ήταν οι κούκλες ενός κουκλοπαίχτη, που ποτέ κανείς δεν είχε δει. Το μονό που ήξεραν για δαύτον ήταν ότι τον έλεγαν Αίσωπο και ότι ήταν πολύ σοφός άνθρωπος. Κάποιοι πίστευαν ότι κρυβότανε γιατί ήταν καμπούρης και άσχημος, με μια μύτη γαμψερή, δυο χείλη σαν μπαλόνια και όψη μελαμψή. Κάποιοι άλλοι ότι δεν υπήρχε καν κουκλοπαίχτης και ότι τα ζωάκια -κούκλες που έπαιζαν στις παραστάσεις του κουκλοθέατρου ήταν μαγικές και κάθε μέρα ζωντάνευαν. Τι άραγε να συνέβαινε στα αλήθεια; Ότι και αν ήταν όλα τα παιδιά του κόσμου αγαπούσαν πολύ τον μπάρμπα Αίσωπο και κάθε μέρα τραβούσαν κατά κει σιγοτραγουδώντας...


Είναι άσχημος, καμπούρης, με μια μύτη γαμψερή
με δυο χείλη σαν μπαλόνια και με όψη μελαμψή.

Παίζει θέατρο με κούκλες, τα παιδιά ψυχαγωγεί
κι όταν τύχει και μιλήσει, παροιμία θα σου πει:

«Ρόδα είναι και γυρίζει και μπροστά σου θα τα βρεις».

Στο Κουκλόσπιτό του Αισώπου τρέξε κι άκου όσα μπορείς,
κι όταν όλα ετοιμαστούνε και το σύνθημα ακουστεί:

»Τακ, τακ, τακ, παρακαλώ, καθίστε, η παράσταση αρχίζει».

Τότε μια σκόνη μαγική, ζωντανεύει τη σκηνή.

---------------------------------------------------
Η Ελισάβετ Αραβίδου ακροβατεί από τότε σχεδόν που γεννήθηκε. Αναπόφευκτα λοιπόν στο Πανεπιστήμιο, το αγαπημένο της μάθημα ήταν η Ακροβατική-Ενόργανη Γυμναστική, και αν και δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα σιωπηλή, υπηρέτησε με επιτυχία την τέχνη του σωματικού-ακροβατικού θεάτρου. Καθόλου τυχαίο δεν ήταν επίσης το γεγονός ότι η ομάδα θεάτρου που δημιούργησε έναν χειμώνα στα όρια της άνοιξης, ονομάστηκε «Σκηνοβάτες Ορίων». Κατόπιν έβαλε τις μάσκες της, τα σχοινιά της, μερικά οριακά σχισμένα πανιά και πολλή όρεξη σε μια βαλιτσούλα, και ταξίδεψε μέχρι το CIRCUS SPACE, γνωρίζοντας την τέχνη του Τσίρκο. Γυρνώντας στην Ελλάδα δίδαξε ακροβατική σε παιδιά του δημοτικού και του γυμνάσιου και επιστράτευσε νέα ομάδα ενηλίκων, ακροβατικού θεάτρου.

Από τότε ζει στο Λονδίνο, εργαζόμενη ως movement Director της Iris theatre Company και παράλληλα συνεχίζει τον πειραματισμό της πάνω στην τέχνη του τσίρκου και της ακροβατικής, βελτιώνοντας την φιλοσοφία του ακροβατικού θεάτρου που μέχρι τώρα έχει αναπτύξει. Το κουκλόσπιτο του Αισώπου ένα από τα πλέον παράτολμα παραμύθια της, αφού κατάφερε να δραπετεύσει από το συρτάρι με τον σωρό των παραμυθιών που έχει γράψει, αφήνοντας σκόπιμα μέχρι και αυτήν την στιγμή που μιλάμε το συρτάρι απειλητικά μισάνοιχτο.

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

Διαγωνισμός παραμυθιού για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς: Οι Μικροί Πρόσφυγες

Η ζωή μερικών παιδιών δεν μοιάζει με παραμύθι. Κάθε ανθρώπινη ιστορία όμως, μπορεί να γίνει παραμύθι-και μερικές φορές είναι στο χέρι μας να της δώσουμε ευτυχισμένο τέλος.

Γράψε μια ιστορία, ένα παραμύθι, για έναν μικρό ξένο και γίνε ένας από τους 3 συγγραφείς που θα επιλεγούν, για να γίνει βιβλίο το παραμύθι τους.

Λήξη διαγωνισμών: 30-04-2011

Για περισσότερες πληροφορίες, επικοινωνήστε:

Ηλεκτρονικά: iptameno.kastro@yahoo.gr
Tηλεφωνικά: 6945-892550/6947-938851

http://www.iptamenokastro.gr/articles/view/6
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση