Νέοι τίτλοι από το Μεταίχμιο

Το ημερολόγιο της Κρίσης του Παύλου Τσίμα
Νέα Υόρκη, Σεπτέμβριος 2008-Αθήνα, Οκτώβριος 2011
Ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας κρατά το ημερολόγιο και σημειώνει τα ορόσημα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ξεκινά με την κατάρρευση της Lehman Brothers στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2008, και συνεχίζει: Αθήνα, Οκτώβριος 2008 - Ρέικιαβικ, Σεπτέμβριος 2010 - Βουδαπέστη, Οκτώβριος 2008 - Δουβλίνο, Δεκέμβριος 2009 - Κωνσταντινούπολη, Μπουένος Άιρες 2001 - Ντουμπάι, Δεκέμβριος 2009 - Αθήνα, Οκτώβριος 2011.
Ο γύρος του κόσμου της Kρίσης μέσα σε τρία χρόνια. Το οδοιπορικό ενός αδαούς ρεπόρτερ στον γαλαξία της Κρίσης, σε αναζήτηση μιας εξήγησης σε όλα αυτά. Και μιας πρόβλεψης για το μέλλον. Οι ταξιδιωτικές αυτές σημειώσεις από τον Σεπτέμβριο του 2008 ως τον Οκτώβριο του 2011, από την πτώση της Lehman Brothers ως το ελληνικό «κούρεμα», θα μπορούσε να είναι η πρώτη ύλη για την προϊστορία της καταστροφής που δεν μπορέσαμε να αποτρέψουμε.


Καπιταλισμός εκτός νόμου του Marc Roche
Η οικονομία του παρασκηνίου
Το νέο βιβλίο του γάλλου δημοσιογράφου Marc Roche αποτελεί ένα είδος συνέχειας του μπεστ σέλερ Η Τράπεζα, Πώς η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο. Ο Roche διεισδύει στα άδυτα του καπιταλισμού και πραγματοποιεί μια εκπληκτική έρευνα, από το Παρίσι μέχρι το Χονγκ Κονγκ και από τη Γενεύη μέχρι την Ουάσινγκτον, τα συμπεράσματα της οποίας είναι ανησυχητικά. Γιατί μπορεί μεν το σύστημα να παραμένει συνολικά αποτελεσματικό, αλλά οι κίνδυνοι έχουν πολλαπλασιαστεί. Για όλους μας.

Αυτό το βιβλίο είναι ένα είδος οδηγού για όλες εκείνες τις οντότητες και τους ενδιάμεσους που, έξω από παραδοσιακά κυκλώματα, επιτρέπουν την παράκαμψη των αυστηρών κανόνων των φορολογικών αρχών και της ηθικής.
L’Express

Ο Marc Roche ξεδιπλώνει εδώ όλο το δημοσιογραφικό ταλέντο του δίνοντάς μας τα πορτρέτα σημαντικών προσώπων ώστε να κατανοήσουμε, σε έναν βαθμό, τον ρόλο των Νησιών Κέιμαν, των κερδοσκόπων, τις αιμομικτικές σχέσεις ανάμεσα στο χρηματιστικό κεφάλαιο και την πολιτική κ.ά. Ο αναγνώστης κλείνει το βιβλίο με την επιθυμία να βουτήξει ακόμα βαθύτερα στη θάλασσα των χρηματοοικονομικών.
Alternatives Economiques

Πατήστε ΕΔΩ για να διαβάσετε συνεντεύξεις που έδωσε ο Marc Roche σε ελληνικές εφημερίδες, καθώς και κριτικές για το προηγούμενο βιβλίο του Η Τράπεζα, Πώς η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο.


Hope, Τα παιδιά του κόσμου της Σιμόνης Ζαφειροπούλου
Στόχος του λευκώματος είναι να παρουσιάσει παιδιά από όλο τον κόσμο. Παιδιά διάφορων εθνικοτήτων, φυλών, ανεξάρτητα από χρώμα και θρησκεία. Η Σιμόνη Ζαφειροπούλου ταξίδεψε σε πολλές χώρες, χώρες φτωχές, χώρες σε εμπόλεμη κατάσταση, χώρες με εσωτερικές εντάσεις, με δυσεπίλυτα κοινωνικά προβλήματα, χώρες με μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, με βαθιές ανισότητες αλλά και με ελπίδα και προσπάθεια για ένα πιο αισιόδοξο μέλλον, για να φωτογραφίσει παιδιά πιστεύοντας ότι είναι πάντα πιο αληθινά. Σε όλες τις χώρες, ακόμα και στις πιο «δύσκολες» διέκρινε τη λάμψη της ελπίδας στο βλέμμα τους.


Ημερολόγιο 2012: Θεσσαλονίκη σε επιμέλεια του Θωμά Κοροβίνη
Σαλονίκη, Salonico, Selânik, Salonica, Salonique, Solun
Μέσα από πλούσιο υλικό αποτυπώνονται η ζωή και οι δραστηριότητες των κατοίκων της Νύμφης του Θερμαϊκού, που για αιώνες αποτέλεσε σταυροδρόμι πολιτισμών (Έλληνες, Εβραίοι, Τούρκοι κ.ά.). Στο ημερολόγιο περιλαμβάνονται:
• Σπάνιο αρχειακό φωτογραφικό υλικό
• Πληροφορίες για τα ήθη, τα έθιμα και την ιστορία των κατοίκων της, το πλήθος των μνημείων της, καθώς και κείμενα για σημαντικές προσωπικότητες που γεννήθηκαν και έζησαν στη Θεσσαλονίκη
• Συνταγές
• Κείμενα περιηγητών και επισκεπτών
• Ποιήματα και τραγούδια

Διεθνή κρίση

Η Ελλάδα μετά την κρίση
Γιώργος Αλογοσκούφης
εκδ Καστανιώτη

Στο βιβλίο αυτό ο Γιώργος Αλογοσκούφης εξετάζει τις επιλογές της χώρας μας μετά τη διεθνή κρίση. Η κρίση αποκάλυψε σημαντικές αδυναμίες που προέρχονται από το παρελθόν. Ο συγγραφέας αναλύει την ενσωμάτωση της Ευρώπης στην παγκόσμια οικονομία, την αντίδρασή της στην κρίση και το ρόλο της Ελλάδας ως κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συναρπαστική πορεία της χώρας στα 35 χρόνια της μεταπολίτευσης, οι επιτυχίες και οι αποτυχίες, οι πολιτικές, τα λάθη και οι παραλείψεις αναλύονται με βάση αντικειμενικά στοιχεία που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αξιολογείται η προετοιμασία για την ένταξη στην ΕΟΚ, η πολιτική της δεκαετίας του 1980, η πολιτική της σύγκλισης και η πορεία της Ελλάδας μέσα στη ζώνη του ευρώ. Τα συμπεράσματα που εξάγονται, για λιγότερο κράτος στην οικονομία και περισσότερη οικονομία στο κράτος, είναι κρίσιμα για την πορεία της χώρας στη δεκαετία μετά την κρίση.

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΤΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΡΑΧ ΤΟΥ 2009-2010

Η ΜΕΓΑΛΗ ΥΦΕΣΗ ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΤΕ ΜΕΤΑ
ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΡΑΧ ΤΟΥ 2009-2010
ΧΑΡΙ Σ. ΝΤΕΝΤ
εκδ Λιβάνη

Ο Χάρι Σ. Ντεντ ο νεότερος είναι πρόεδρος του H.S. Dent Foundation (Ιδρύματος Χ.Σ. Ντεντ), που έχει ως αποστολή του να «Βοηθάει τους Ανθρώπους να Κατανοούν τις Αλλαγές». Είναι ιδρυτής του H.S. Dent, που εκδίδει το H.S. Dent Forecast (Δελτίο Προβλέψεων Χ.Σ. Ντεντ) και εποπτεύει το H.S. Dent Financial Advisors Network (Δίκτυο Οικονομικών Συμβούλων Χ.Σ. Ντεντ). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων του Χάρβαρντ, διετέλεσε σύμβουλος του Fortune 100, είναι διακεκριμένος ομιλητής και εξαιρετικά σεβαστός στον τομέα της δραστηριότητάς του.
Είναι συγγραφέας αρκετών best sellers και αναγνωρισμένος στο πεδίο των οικονομικών προβλέψεων, παρατηρώντας τις οικονομικές τάσεις επί δεκαετίες. Στο βιβλίο του The Great Boom Ahead, που εκδόθηκε το 1992, ο Χάρι Ντεντ υπήρξε σχεδόν ο μόνος που προέβλεψε την απροσδόκητη οικονομική άνθηση της δεκαετίας του 1990.
Η πρώτη και τελευταία μεγάλη οικονομική ύφεση που θα γνωρίσετε στη διάρκεια της ζωής σας επέρχεται. Το 2009 θα σηματοδοτήσει την αφετηρία του επόμενου μακροχρόνιου «χειμώνα» και το τέλος της ευημερίας όλων των αγορών, εγκαινιάζοντας μια πτωτική πορεία που οι περισσότεροι δεν έχουμε ξαναζήσει. Γνωρίζετε ότι κάθε 40 χρόνια οι χρηματιστηριακές αγορές και η οικονομία φτάνουν στην κορύφωσή τους εξαιτίας των καταναλωτικών τάσεων της εκάστοτε γενιάς, όπως συνέβη το 1929, το 1968 και το 2009; Γνωρίζετε ότι κάθε 30 χρόνια οι τιμές του πετρελαίου και των εμπορευμάτων φτάνουν στο ανώτατο σημείο τους, όπως συνέβη το 1920, το 1951, το 1980 και, κατά πάσα πιθανότητα, θα ξανασυμβεί ανάμεσα στα τέλη του 2009 και τα μέσα του 2010; Οι τρεις μεγάλες φούσκες -μετοχές, ακίνητα, εμπορεύματα-, που αναπτύχθηκαν υπέρμετρα τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν φτάσει ταυτόχρονα στην κορύφωσή τους και τώρα συρρικνώνονται.
Ο Χάρι Σ. Ντεντ προβλέπει:
- Η οικονομία θα φανεί ότι ανακάμπτει, μετά την κρίση των στεγαστικών δανείων χαμηλής εξασφάλισης, στα μέσα του 2009, αλλά θα είναι «η γαλήνη πριν από την πραγματική καταιγίδα».
- Οι τιμές των μετοχών θα αρχίσουν και πάλι να καταβαραθρώνονται ανάμεσα στα μέσα με τέλη του 2009, και θα φτάσουν στο κατώτατο σημείο τους στα μέσα του 2012, με τον Dow Jones να κυμαίνεται μεταξύ 3.800 και 4.500 μονάδων.
- Η οικονομία θα εισέλθει σε βαθιά ύφεση από τα μέσα του 2010 μέχρι τις αρχές του 2011, η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα επεκταθεί μέχρι τα τέλη του 2012 ή τα μέσα του 2013.
- Οι ασιατικές αγορές ενδέχεται να «πιάσουν πάτο» στα τέλη του 2010, μαζί με τον τομέα της υγείας, και τότε θα εμφανιστεί η πρώτη σημαντική ευκαιρία αγοράς μετοχών.
- Ο χρυσός και τα πολύτιμα μέταλλα θα εμφανιστούν αρχικά ως μέσο προστασίας, αλλά τελικά θα καταρρεύσουν επίσης μετά από τα μέσα ή τέλη του 2010.
Ο συγγραφέας αναλύει την τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση υπό το πρίσμα των δημογραφικών παραμέτρων, κάνει μια σειρά από προβλέψεις για τη διάρκεια και την έκτασή της και προτείνει επενδυτικές στρατηγι­κές που θα βοηθήσουν τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τους μεμονωμένους πολίτες να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τη δύσκολη αυτή συγκυρία.
Αρχικά, ο Χάρι Σ. Ντεντ παρουσιάζει τη θεωρία του για τις διακυμάνσεις της οικονομίας. Υποστηρίζει ότι στην οικονομία υπάρχουν «περίοδοι» ή «κύκλοι», από τους οποίους κάποιοι είναι εξαιρετικά μακροχρόνιοι (π.χ., διαρκούν 250 ή 5.000 έτη) και κάποιοι είναι εξαιρετικά βραχυχρόνιοι (είναι ετήσιοι ή ακόμα και εξαμηνιαίοι). Ωστόσο, ο βασικός οικονομικός κύκλος έχει διάρκεια 80 ετών, ακολουθεί μια περιοδικότητα (οικονομική άνθηση και υφέσεις) παρόμοια με αυτή των τεσσάρων εποχών του έτους και σχετίζεται άμεσα με το πότε η κάθε γενιά φτάνει στο ανώτατο σημείο της καταναλωτικής της δύναμης.
Με βάση, λοιπόν, τον κύκλο της καταναλωτικής δύναμης, τον κύκλο των τεχνολογικών καινοτομιών (τον δεύτερο πιο σημαντικό κύκλο) και τις δημογραφικές προβολές, ο συγγραφέας όχι μόνο θεωρεί ότι η τρέχουσα οικονομική κρίση ήταν αναμενόμενη, αλλά προβαίνει και σε μια σειρά από αναλυτικές και μακροχρόνιες προβλέψεις (μέχρι τα τέλη του 21ου αιώνα) για τη διάρκεια και τις επιπτώσεις της κρίσης σε όλες τις ηπείρους και τις μείζονες χώρες του πλανήτη: ΗΠΑ (με διεξοδικές αναλύσεις για καθεμία από τις επιμέρους Πολιτείες), Δυτική Ευρώπη, Ανατολική Ευρώπη, Ρωσία, Ιαπωνία, Κίνα, Ινδία, Μέση Ανατολή, Λατινική Αμερική και Αφρική.
Ωστόσο, ο συγγραφέας δεν περιορίζεται μόνο σε προβλέψεις για τις μακροχρόνιες τάσεις της οικονομίας, αλλά παρουσιάζει με διεξοδικό τρόπο μια σειρά από βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες επενδυτικές στρατηγικές σε όλους τους τομείς (από τα ακίνητα και τις μετοχές μέχρι τα ομόλογα και τις εταιρείες νέων τεχνολογιών), οι οποίες, όπως υποστηρίζει, θα βοηθήσουν όχι μόνο τα κράτη και τις εταιρείες, αλλά και τον κάθε πολίτη να επιβιώσει κατά τη διάρκεια της επόμενης δύσκολης δεκαετίας.

Νέες κυκλοφορίες στην κατηγορία "Πολιτική - Οικονομία" των εκδόσεων Λιβάνη (μέρος Β)

"Η Αμερική σε σταυροδρόμι"
Francis Fukuyama Φουκουγιάμα Φράνσις
εκδ Λιβάνη

Στο συγκεκριμένο βιβλίο, ο Φράνσις Φουκουγιάμα κάνει την πληρέστερη και πιο κατανοητή καταγραφή της νεοσυντηρητικής αντίληψης σχετικά με το ρόλο και τη θέση της Αμερικής στα παγκόσμια πράγματα, καθώς επίσης και στους τομείς στους οποίους έχει υπερεπεκταθεί σε βαθμό καταστροφικό. Oυσιαστικά, υποστηρίζει μια αμερικανική εξωτερική πολιτική που θα έχει μεγαλύτερη επίγνωση των ορίων της αμερικανικής ισχύος, θα είναι λιγότερο εξαρτημένη από το στρατό και θα σέβεται περισσότερο τα συμφέροντα και τις απόψεις των λοιπών χωρών και τους νεοεμφανιζόμενους διεθνείς κανόνες και θεσμούς.
Η κριτική του Φράνσις Φουκουγιάμα για τον πόλεμο στο Ιράκ προκάλεσε ρήξη στις σχέσεις του με τους νεοσυντηρητικούς φίλους εντός και εκτός της κυβέρνησης Μπους. Στο παρόν βιβλίο εξηγεί το πώς η κυβέρνηση Μπους απέτυχε στην άσκηση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, αποφασίζοντας να εισβάλει στο Ιράκ. Πρώτον, η κυβέρνηση λανθασμένα έκανε κυρίαρχο δόγμα της εξωτερικής της πολιτικής τον προληπτικό πόλεμο. Επιπλέον, εκτίμησε εσφαλμένα την παγκόσμια αντίδραση στην άσκηση της «καλοπροαίρετης ηγεμονίας». Και, τελικά, απέτυχε να εκτιμήσει τις δυσκολίες που συνεπάγεται ο επηρεασμός της κοινωνικής συμπεριφοράς σε μεγάλη κλίμακα, υποτιμώντας έτσι σε μεγάλο βαθμό τις δυσκολίες της δημιουργίας μιας επιτυχούς δημοκρατικής διακυβέρνησης στο Ιράκ.Ο Φουκουγιάμα εξετάζει επίσης τους ισχυρισμούς των επικριτών της κυβέρνησης Μπους περί νεοσυντηρητικής κυβερνητικής ατζέντας, που επιβλήθηκε στην εξωτερική της πολιτική κατά την πρώτη τετραετία. Παρακολουθώντας την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορική διαμόρφωση των διαφόρων ρευμάτων του νεοσυντηρητισμού από τη δεκαετία του ’30 μέχρι και σήμερα, ο Φουκουγιάμα επισημαίνει ότι η κληρονομιά του κινήματος είναι περίπλοκη και μπορεί να ερμηνευτεί εντελώς διαφορετικά απ’ ό,τι ερμηνεύτηκε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Aναλύοντας τους λανθασμένους χειρισμούς της κυβέρνησης Μπους στις προκλήσεις που εμφανίστηκαν ύστερα από την 11η Σεπτεμβρίου, ο Φουκουγιάμα προτείνει ταυτόχρονα ένα νέο τρόπο προσέγγισης στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, σύμφωνα με τον οποίο τέτοια λάθη μπορούν να αποφεύγονται, ενώ οι θετικές πλευρές της νεοσυντηρητικής κληρονομιάς μπορούν να συνδυαστούν με μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση της χρήσης της αμερικανικής ισχύος ανά τον κόσμο.

Νέες κυκλοφορίες στην κατηγορία "Πολιτική - Οικονομία" των εκδόσεων Λιβάνη (μέρος Α)

"Το κοινοβούλιο του ανθρώπου"
Paul Kennedy

εκδ Λιβάνη

Με την υπογραφή του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών το 1945, τα πιο ισχυρά κυρίαρχα έθνη-κράτη του κόσμου δημιούργησαν, για πρώτη φορά, έναν αυτόνομο οργανισμό, με σκοπό «να σώσουν τις ερχόμενες γενιές από τη μάστιγα του πολέμου [και] να διακηρύξουν και πάλι την πίστη τους στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα». Εξήντα χρόνια αργότερα, ο ΟΗΕ συνεχίζει να ακολουθεί με πείσμα αυτή την εντολή.Στο βιβλίο Το Κοινοβούλιο του Ανθρώπου, ο Πολ Κένεντι εξηγεί τις ρίζες και τις λειτουργίες του ΟΗΕ, ενώ παράλληλα ρίχνει μια αντικειμενική ματιά στην προηγούμενη αποτελεσματικότητά του και αποτιμά κατά πόσο θα ανταποκριθεί στις προκλήσεις του σημερινού και του αυριανού κόσμου. Ο Κένεντι αναδεικνύει το ουσιώδες από τον «κυκεώνα» των πολλών επιτροπών και οργάνων του ΟΗΕ και δείχνει με ποιο τρόπο τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας –οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ρωσία, η Κίνα και η Γαλλία– ξεπέρασαν μερικές φορές τον πολιτικό ανταγωνισμό, για να προσφέρουν βοήθεια κατά τη διάρκεια παγκόσμιων ανθρωπιστικών κρίσεων, αλλά και με ποιο τρόπο η έλλειψη συνεργασίας μεταξύ τους υπονόμευσε πρωτοβουλίες για τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, για παράδειγμα, ή για τον αντίκτυπο της παγκοσμιοποίησης στα αναπτυσσόμενα έθνη.Ο Κένεντι περιγράφει τον ΟΗΕ ως ελαττωματικό, συχνά εξαρτώμενο από τις ιδιοτροπίες ισχυρών εθνικών κυβερνήσεων ή τις αδυναμίες μεμονωμένων αξιωματούχων, αλλά, σε τελική ανάλυση, απαραίτητο. Μπορεί ο κόσμος να κυβερνηθεί με συμφωνίες και όχι με διαμάχες μεταξύ εθνών; Το βαθιά ώριμο βιβλίο του Κένεντι μας επιτρέπει να σκεφτούμε εκ νέου για μερικά από τα μεγάλα διεθνή ζητήματα της εποχής μας.
«Στη διάρκεια του 20ού αιώνα, σημειώθηκε μία μοναδική εξέλιξη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Κράτη τα οποία είχαν αυτοπροσδιοριστεί, από τον Θουκυδίδη ως τον Μπίσμαρκ, με βάση τις διεκδικήσεις τους για κυρίαρχη ανεξαρτησία, σταδιακά προσέγγισαν το ένα το άλλο ώστε να δημιουργήσουν διεθνείς οργανισμούς για να προάγουν την ειρήνη, να χαλιναγωγήσουν την επιθετικότητα, να ρυθμίσουν τις διπλωματικές υποθέσεις, να σχεδιάσουν ένα διεθνή νομικό κώδικα, να ενθαρρύνουν την κοινωνική ανάπτυξη και να καλλιεργήσουν την ευημερία. Η εμφάνιση όλων αυτών δεν ήταν ομαλή. Εμπεριείχε πολλές παλινδρομήσεις και προκάλεσε πολλές αντιδράσεις από εκείνους που ένιωθαν πως η δύναμή τους και τα προνόμιά τους απειλούνταν από μια τέτοια τάση. Απέναντι σε κάθε φωνή που υποστήριζε την παγκόσμια συνεργασία υψωνόταν και μία άλλη, η οποία προειδοποιούσε ενάντια στη διάβρωση της εθνικής κυριαρχίας. Ο διάλογος είναι το ίδιο φορτισμένος σήμερα…»

Ο Πωλ Κρούγκμαν βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ 2008 για την οικονομία

Η κρίση του 2008
Και η επιστροφή των οικονομικών της ύφεσης
Πωλ Κρούγκμαν
εκδ Καστανιώτη

Οι περισσότεροι οικονομολόγοι, στο βαθμό που τους απασχολεί καν αυτό το ζήτημα, θεωρούν πως η Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930 ήταν μια ανώφελη και μη αναγκαία τραγωδία. Εάν ο τότε Αμερικανός πρόεδρος Χέρμπερτ Χούβερ απλώς δεν είχε προσπαθήσει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό εν όψει της επερχόμενης οικονομικής κάμψης· εάν απλώς η Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα δεν είχε υπερασπιστεί τον κανόνα του χρυσού εις βάρος της εγχώριας οικονομίας· εάν οι αρμόδιοι απλώς είχαν σπεύσει να παράσχουν ρευστό στις απειλούμενες τράπεζες και έτσι να καλμάρουν τον τραπεζικό πανικό που αναπτύχθηκε τα 1930-31, τότε το χρηματιστηριακό κραχ του 1929 θα είχε οδηγήσει σε μια σύντομη ύφεση που γρήγορα θα είχε ξεχαστεί. Και εφόσον οι οικονομολόγοι όσο και οι πολιτικοί είχαν διδαχθεί από εκείνη την εμπειρία -κανένας σύγχρονός μας υπουργός Οικονομικών δεν θα επαναλάμβανε την περιβόητη ρήση τού τότε υπουργού Οικονομικών Άντριου Μέλον, «Να εκκαθαρίσουμε την πλεονάζουσα εργασία, να εκκαθαρίσουμε τις μετοχές, να εκκαθαρίσουμε τους αγρότες, να εκκαθαρίσουμε την αγορά ακινήτων... να αφαιρέσουμε τη σαπίλα από το σύστημα»- δεν θα μπορούσε να επαναληφθεί ποτέ το φαινόμενο της Μεγάλης Ύφεσης. Ή μήπως μπορεί να επαναληφθεί;