πρόκειται για ένα μαγικό ταξίδι – στο χρόνο, στο Αιγαίο, στις Ινδίες

Το μαγικό ταξίδι

Αλεξάνδρου Γιάννης&Αλεξάνδρου Μαρίνα
εκδ Λιβάνη
 


Ο έρωτας, η μητρότητα, το Αιγαίο, οι μακρινές Ινδίες – τέσσερις κρίκοι σφιχτοδεμένοι. Στην οικογένεια του Σταύρου Λέοντος, καθένας έχει διαφορετικούς στόχους. Ζούμε μαζί τους απλές, μικρές χαρές, αλλά και δυνατά πάθη, αφού οι ήρωές μας δίνουν καθημερινά τις δικές τους μάχες. Πρωταγωνιστούν ο έρωτας και η μητρότητα. Περίγυρός μας είναι η Σύρος, με το καταγάλανο Αιγαίο που της ψιθυρίζει τρυφερόλογα, τα υπέροχα αρχοντικά και τους κήπους που λάμπουν στο φως, τα γραφικά δρομάκια της Ερμούπολης που κρύβουν δροσερές γωνιές. Η Μάρα, ασταθής κι επιπόλαια, προσγειώνεται από τη ζωή και εξελίσσεται σε αγωνίστρια και τρυφερή μητέρα, ενώ παραμένει μια γυναίκα με πάθος. Η Δάφνη, η μικρή της οικογένειας, βλέπει τα πράγματα ρεαλιστικά. Άραγε θα βρει το δρόμο για τον έρωτα; Όσο για τη Λυδία, την τραγική ηρωίδα, δραπετεύει από τον κλοιό, καταφεύγοντας στις Ινδίες. Ο Ορέστης την αγαπά και τη στηρίζει. Εκείνη, όμως, θα ανταποκριθεί; Ποια μυστικά θα οδηγήσουν τα βήματά της στη μακρινή Ανατολή; Τότε θα σκιστούν τα πέπλα και θα ξεκαθαρίσει η ομίχλη στην ψυχή της. Θα συναντηθεί με το πεπρωμένο της, γνωρίζοντας αναπάντεχα τη μητρότητα. Στις Ινδίες διασταυρωνόμαστε με την ιστορία. Εκεί, πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, έφτασε ο Μέγας Αλέξανδρος με τις στρατιές του. Θαμπωνόμαστε από το βάρος των ιστορικών στιγμών. Στη σημερινή εποχή, γοητευόμαστε από τον Ρεζά, επιβλητικό μαχαραγιά, αλλά και απόγονο των Μακεδόνων. Πάνω απ’ όλα, όμως, πρόκειται για ένα μαγικό ταξίδι – στο χρόνο, στο Αιγαίο, στις Ινδίες. Σταθμοί που μας συναρπάζουν…

Η εποχή μου ίσως είναι μακριά από τη δική σας

Mindland
Γιαντάς Γιώργος
εκδ Λιβάνης

«Αφήστε να σας αφηγηθώ πώς έγιναν όλα. Χώρισαν την κοινωνία σε δύο όχθες, μία για την ελίτ και μία για τους φτωχούς και εξαθλιωμένους. Το όπιο αυτού του λαού υπήρξε η Mindland, μια απέραντη διαδικτυακή πολιτεία. Όχι σαν εκείνες που γνωρίζετε εσείς. Ξεχάστε το Facebook και τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Σ’ αυτήν, καθένας από μας, κρυμμένος πίσω από ένα προφίλ, μπορούσε με τον εξοπλισμό του να τρέξει, να περπατήσει, να συναναστραφεί, να διασκεδάσει, να συνευρεθεί μέσα στον εικονικό της παράδεισο, ανάμεσα σε άλλα προφίλ χρηστών, που ποτέ δεν αντίκρισε τα πραγματικά τους πρόσωπα. Κλεισμένος καθένας στην κατοικία του, δίχως ανάγκη για μετακίνηση, μπορούσε να ζήσει όπως παλιά, να συνάψει εικονικές σχέσεις, εικονικούς γάμους, να νοικιάσει φίλους, να αμπαρωθεί ολότελα στην ιδιωτική μοναξιά της προσομοίωσης. Η γενιά μου, δυστυχώς, μεγάλωσε αγνοώντας τη ζεστασιά της αγάπης, της ευαισθησίας, της αληθινής φιλίας, μιας ζεστής χειρονομίας, της απλής αγκαλιάς!
Δε φταίξαμε εμείς όμως. Αφήσαμε να μας οδηγήσουν σ’ αυτό. Εκείνοι που με την απληστία και την απανθρωπιά τους έφτασαν τον πλανήτη στον πυρηνικό όλεθρο και στις “πόλεις-γυάλες”. Εξακολουθούν να παρακολουθούν, να ελέγχουν, συνεχίζουν τα κρυφά πειράματα. Κρύβουν ασύλληπτο σχέδιο για τη σωτηρία της ανθρωπότητας, Πιθανόν ανάμεσά σας να υπάρχουν ήδη κάμποσοι από αυτούς. Μην επαναπαύεστε. Εσείς προλαβαίνετε. Έχετε τουλάχιστον ακόμη ουρανό! Η εποχή μου ίσως είναι μακριά από τη δική σας. Ίσως και όχι…»
Μπρεντ

Οι εκδόσεις Λιβάνη σας εύχονται καλό καλοκαίρι και σας προτείνουν ξένη λογοτεχνία

το ατόφιο χρυσάφι της αγάπης

 Ο δρόμος της επιστροφής
Κονταξοπούλου Αγγελική
εκδ Λιβάνη

Η Μαρτίνα Σταματέλου, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Αμερική, φτάνει στο Δράκανο της Ικαρίας προκειμένου να αναζητήσει το θαμμένο θησαυρό του προγόνου της, Ανδρόνικου Σταματέλου, τρανού καραβοκύρη και γενναίου εξολοθρευτή των πειρατών της Μεσογείου το 18ο αιώνα. Η γνωριμία της με τον Αγγελή οδηγεί την αναζήτησή της σε άλλους δρόμους. Και τότε καταλαβαίνει πως ο αληθινός θησαυρός δεν είναι τα χρυσά νομίσματα που κρύβονται στα πολυκαιρισμένα σεντούκια, αλλά το ατόφιο χρυσάφι της αγάπης, που ο καθένας κρύβει στην ψυχή του.

Ένας ολόκληρος κόσµος από µυρωδιές, γεύσεις, ήχους...

Τζιτζικλού
Γεωργά Θάλεια
εκδ Λι βάνης

Νοµίζω πως χιλιάδες χρόνια πέρασαν από πάνω µου, αφήνοντας στο διάβα τους µνήµες που έσκαψαν βαθιά την ψυχή και το κορµί µου, στολίζοντάς τα µε απέριττα κοσµήµατα, θέληση, καρτερία, ελπίδα, απέραντη αγάπη για τη ζωή και τις αµέτρητες µυρωδιές που µας περικυκλώνουν. Μνήµες, δρόµοι χαραγµένοι µε ήχους, νανουρίσµατα και δάκρυα µωρών, ποδοβολητά αλόγων, ορδές ανθρώπων σε άτακτη φυγή. Ένας καυτός, στεγνός άνεµος που ερχόταν από την Καππαδοκία σκαρφάλωνε στα βουνά, κατρακυλούσε στις σπηλιές και σερνόταν γλείφοντας τους βράχους και τις χαράδρες, φτάνοντας ξέπνοος στα σοκάκια της Κωνσταντινούπολης, φορτωµένος µε το άρωµα της κανέλας, του ροδόνερου, της µαστίχας και του µοσχοκάρυδου. Ένας ολόκληρος κόσµος από µυρωδιές, γεύσεις, ήχους...

θα καθρεφτίζεται στην πορεία της ζωής της

Αιχμάλωτη του έρωτα

Τζανάν Ταν
εκδ Λιβάνης

Η νεαρή και όμορφη Πιραγέ πήρε τ' όνομά της από τη σύζυγο του Ναζίμ Χικμέτ. Ο πατέρας της ήταν ένας καλλιεργημένος άνθρωπος, του οποίου το πάθος για τη λογοτεχνία ήταν τόσο μεγάλο, ώστε να δώσει στην κόρη του το όνομα της γυναίκας ενός ποιητή, και μάλιστα απαγορευμένου.

Ο σπόρος της λογοτεχνίας και της ποίησης που κουβαλάει μέσα της η Πιραγέ από την ημέρα που γεννήθηκε θα καθρεφτίζεται στην πορεία της ζωής της. Η συγγραφέας επικεντρώνεται στις σχέσεις της με την οικογένειά της, το σχολείο, τον έρωτα και το γάμο και προσεγγίζει τη ζωή της ηρωίδας της με γυναικεία ευαισθησία.

Η Πιραγέ εμφανίζεται στις πρώτες σελίδες του βιβλίου ως μια νέα, δυναμική γυναίκα με ιδανικά. Το μυθιστόρημα εξελίσσεται σε δράμα, όταν η νεαρή κοπέλα, αμέσως μόλις τελειώνει τις σπουδές της, παντρεύεται και πηγαίνει στο Ντιγιαρμπακίρ ως νύφη.

Όσο εξελίσσεται η ιστορία, θα ζήσει διάφορες διαστάσεις των σχέσεών της και θα προσπαθήσει να δημιουργήσει στη δική της ζωή μια απάντηση στον έρωτα.

Λένε πως δεν είναι όλες οι ιστορίες ίδιες

Μυστήριο πράγμα ο έρωτας 

Βαλάκα Μήτση
εκδ Λιβάνης

Λένε πως οι παλιές αγάπες δεν πεθαίνουν. Πάντα κάτι μένει και σκιρτάει μέσα μας.
Λένε πως δεν είναι όλες οι ιστορίες ίδιες. Λένε πως κάθε φορά που όλοι εμείς υποσχόμαστε "για πάντα" ή "ποτέ πια", η αιωνιότητα... ξεκαρδίζεται.

Η Μιρέλλα ήθελε το δικό της παραμύθι να έχει πρίγκιπες και οπωσδήποτε καλό τέλος. Ήταν τόσο κοντά σε αυτό το καλό τέλος... Στα σκαλιά της εκκλησίας θα την περίμενε κουστουμαρισμένος ο Άγγελος με μια ανθοδέσμη στο χέρι και μια υπόσχεση "για πάντα". Αυτό που ζούσε με τον άντρα των Βρυξελλών θα τελείωνε. Τι κι αν βίωνε μαζί του το απόλυτο πάθος; Ο άντρας της αμαρτίας είχε σημείο λήξης στον ορίζοντα. Σήμερα, αύριο, η τρέλα αυτή θα τελείωνε. Κάθε πρωί που ξύπναγε, μετατόπιζε το σημείο λήξης λίγο μακρύτερα. Ζωνόταν προσεκτικά τα εκρηκτικά της καταστροφής και ριχνόταν με τυφλό πάθος στον παράνομο έρωτα. Ο κίνδυνος, αντί να τη φρενάρει, τη μεθούσε. Να ρουφήξει το μεδούλι αυτής της τρέλας. Ακόμα μια φορά. Τελευταία φορά, που ποτέ δεν ήταν τελευταία. Εθιστική σαν ναρκωτικό η σχέση με τον άντρα του πάθους. Ποτέ πια, έλεγε κάθε φορά μετά. Μόνο μια τελευταία φορά, έλεγε πάλι πριν ξαναρχίσει.

ένα ζωντανό μωσαϊκό που διαρκώς μεταβάλλεται και σπαράσσεται

Τα πορφυρά σανδάλια

Γιώργος Νικολαΐδης

εκδ Λιβάνης

Η άνοδος στο θρόνο του Βασίλειου του Μακεδόνα. Η συγκλονιστική ιστορία ενός αμόρφωτου χωρικού από την Αδριανούπολη, του Βασίλειου, ο οποίος χάρη στην εύνοια της τύχης κατόρθωσε να ανέβει στο ψηλότερο σκαλοπάτι της ιεραρχίας, στο θρόνο του Βυζαντίου. Ωστόσο, δεν ήταν μόνο η τύχη που τον εκτίναξε τόσο ψηλά, αλλά και οι ικανότητές του, η χαλύβδινη θέληση, το πείσμα, η αρχομανία, οι άμετρες φιλοδοξίες του. Μέσα από μια αιματηρή και σκοτεινή πορεία, σημαδεμένη από ατέλειωτες συνωμοσίες, στυγερές δολοφονίες και αχαλίνωτους έρωτες, μίση και πάθη, δουλεύοντας μεθοδικά και έξυπνα, πετυχαίνει έναν έναν τους στόχους του και δεν αργεί να φτάσει στην κορυφή. Απέναντί του, ο μέθυσος αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ΄, ο ευεργέτης του, με τον οποίο αναπτύσσει μια παράξενη φιλία με μοιραία κατάληξη. Ανάμεσά τους, η ωραία και αδίστακτη Ευδοκία Ιγγερίνα, σύζυγος του Βασίλειου και ερωμένη του Μιχαήλ. Γύρω τους οι άλλοι ήρωες του δράματος, ψηφίδες που συνθέτουν ένα ζωντανό μωσαϊκό που διαρκώς μεταβάλλεται και σπαράσσεται από κάθε είδους ανθρώπινη αδυναμία. Η ιστορία, δοσμένη με ιδιαίτερα γλαφυρό ύφος και καταιγιστικό ρυθμό, καταγράφει απίθανα γεγονότα, ακραίες καταστάσεις, πράγματα που φωνάζουν στα μάτια μας εξωπραγματικά. Και όμως, σύμφωνα τουλάχιστον με τις ιστορικές πηγές, όλα αυτά φαίνεται ότι συνέβησαν...

"Ο ουρανός είναι ακόµα βαρύς, όµως κάποια στιγµή ξεχύνεται µέσα από τα σύννεφα, απότοµα σαν καταρράκτης, µια δέσµη ηλιαχτίδων. Εκείνο το απροσδόκητο φως το νιώθει σαν µια αποκάλυψη, σαν υπόσχεση από τον Θεό πως τα βάσανά του τελειώνουν, πως ό,τι κακό έχει σηµαδέψει τη ζωή του µέχρι τώρα χάνεται οριστικά. Τα σκοτάδια που σκεπάζουν την καρδιά του αρχίζουν να διαλύονται, οι πόνοι που ξεσκίζουν το κορµί του να βουβαίνονται. Η γη της επαγγελίας, το χωριό όπου γεννήθηκε, κάπου στα περίχωρα της Αδριανούπολης, δεν πρέπει να είναι µακριά..."

χαρακτηριστικό δείγμα ρωσικής επικής φαντασίας

Κυνηγός σκιών 

Αλεξέι Πεχόφ

εκδ Λιβάνης

Ο Χάρολντ Σάντοου είναι ένας φημισμένος αριστοτέχνης κλέφτης, κυρίαρχος της νύχτας, πασίγνωστος στην τρανή πολιτεία της Άβεντουμ, στον κόσμο της Σιάλα, έναν κόσμο που μοιράζονται άνθρωποι, ορκ, ογκρ, γκόμπλιν, ξωτικά και άλλα, ακόμα πιο παράξενα πλάσματα. Όμως, χωρίς να το θέλει ο ίδιος, το ταλέντο του θα τον μπλέξει σε μια απίστευτη και επικίνδυνη περιπέτεια αναζήτησης ενός τεχνουργήματος που θα σώσει την ανθρωπότητα από την απειλή του Ακατονόμαστου, ενός μαύρου μάγου που ζει εκτοπισμένος στις αρκτικές περιοχές. Στην αναζήτησή του θα τον συντροφεύει η Μιραλίσα, η γυναίκα-ξωτικό με την αλλόκοτη σαγήνη, ο Κλι-Κλι, το γκόμπλιν-γελωτοποιός του βασιλιά, και δέκα Ατίθασες Καρδιές, οι πλέον έμπειροι και μπαρουτοκαπνισμένοι πολεμιστές του κόσμου της Σιάλα. Η ετερόκλητη ομάδα ξεκινά την αποστολή της και αντιμετωπίζει πολυάριθμους κινδύνους, αφού άνθρωποι και άλλα πλάσματα φαίνονται αποφασισμένοι να τους εμποδίσουν να φτάσουν στον προορισμό τους: 

να ανακτήσουν το Κέρατο του Ουράνιου Τόξου, το οποίο μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα από τον όλεθρο.

Ο Κυνηγός Σκιών, το πρώτο μέρος της τριλογίας Τα Χρονικά της Σιάλα, είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα ρωσικής επικής φαντασίας, αρκετά "σκοτεινό", αλλά διανθισμένο με χιούμορ. Η γλαφυρή αφήγηση, η ατμόσφαιρα και το ιδιαίτερο ύφος κάνουν το έργο να ξεχωρίζει, αναδεικνύοντάς το σε ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα του είδους.

η αλήθεια τής αποκαλύπτεται

Χαμένοι θεοί

Τζόζεφιν Αντζελίνι

εκδ Λιβάνη

ΑΓΑΠΗ γραμμένη στα άστρα 

ΜΙΣΟΣ που ξεκινά στην αρχαία Ελλάδα 

ΚΑΤΑΡΑ που ούτε οι θεοί μπορούν να σβήσουν

Η δεκαεφτάχρονη Έλεν Χάμιλτον έχει περάσει τη ζωή της προσπαθώντας να κρύψει τη διαφορετικότητά της - όχι και τόσο εύκολο στην κοινωνία του μικρού νησιού που ζει. Και η προσπάθειά της γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Τον ύπνο της στοιχειώνουν εφιάλτες ενός απελπισμένου ταξιδιού μέσα στην έρημο... Όμως και ξύπνια οι εικόνες του ονείρου σημαδεύουν τη ζωή της. Οι μορφές τριών γυναικών που σπαράζουν με αιμάτινα δάκρυα την αταδιώκουν. Και όταν συναντά τον Λούκας, η αλήθεια τής αποκαλύπτεται, με την ίδια να διαδραματίζει τον πιο βασικό ρόλο σε μια τραγωδία που οι απαρχές της βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα. Η Έλεν ξεκλειδώνει τα μυστικά των προγόνων της, ανακαλύπτοντας πως κάποιοι μύθοι δεν είναι απλά θρύλοι...

"Στεκόταν σε ένα βραχώδες τοπίο, τόσο ηλιοψηµένο, ώστε ο ολόστεγνος αέρας έµοιαζε να σπαρταρά και να χορεύει σχηµατίζοντας λωρίδες, λες και ο ουρανός άρχιζε να λιώνει. Τα βράχια ήταν ωχρά κίτρινα και κοφτερά, ενώ εδώ κι εκεί χαµηλά στο έδαφος φύτρωναν ατίθασοι, µικροί θάµνοι, γεµάτοι αγκάθια. Ένα µοναχικό, σκεβρωµένο δέντρο βρισκόταν στην επόµενη πλαγιά. Η Έλεν ήταν µόνη της. Και ύστερα δεν ήταν".

Πρόκειται για ένα μαγικό ταξίδι

Το μαγικό ταξίδι
Αλεξάνδρου Γιάννης & Αλεξάνδρου Μαρίνα
εκδ Λιβάνης

Ο έρωτας, η μητρότητα, το Αιγαίο, οι μακρινές Ινδίες – τέσσερις κρίκοι σφιχτοδεμένοι. Στην οικογένεια του Σταύρου Λέοντος, καθένας έχει διαφορετικούς στόχους. Ζούμε μαζί τους απλές, μικρές χαρές, αλλά και δυνατά πάθη, αφού οι ήρωές μας δίνουν καθημερινά τις δικές τους μάχες. Πρωταγωνιστούν ο έρωτας και η μητρότητα. Περίγυρός μας είναι η Σύρος, με το καταγάλανο Αιγαίο που της ψιθυρίζει τρυφερόλογα, τα υπέροχα αρχοντικά και τους κήπους που λάμπουν στο φως, τα γραφικά δρομάκια της Ερμούπολης που κρύβουν δροσερές γωνιές. Η Μάρα, ασταθής κι επιπόλαια, προσγειώνεται από τη ζωή και εξελίσσεται σε αγωνίστρια και τρυφερή μητέρα, ενώ παραμένει μια γυναίκα με πάθος. Η Δάφνη, η μικρή της οικογένειας, βλέπει τα πράγματα ρεαλιστικά. Άραγε θα βρει το δρόμο για τον έρωτα; Όσο για τη Λυδία, την τραγική ηρωίδα, δραπετεύει από τον κλοιό, καταφεύγοντας στις Ινδίες. Ο Ορέστης την αγαπά και τη στηρίζει. Εκείνη, όμως, θα ανταποκριθεί; Ποια μυστικά θα οδηγήσουν τα βήματά της στη μακρινή Ανατολή; Τότε θα σκιστούν τα πέπλα και θα ξεκαθαρίσει η ομίχλη στην ψυχή της. Θα συναντηθεί με το πεπρωμένο της, γνωρίζοντας αναπάντεχα τη μητρότητα. Στις Ινδίες διασταυρωνόμαστε με την ιστορία. Εκεί, πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, έφτασε ο Μέγας Αλέξανδρος με τις στρατιές του. Θαμπωνόμαστε από το βάρος των ιστορικών στιγμών. Στη σημερινή εποχή, γοητευόμαστε από τον Ρεζά, επιβλητικό μαχαραγιά, αλλά και απόγονο των Μακεδόνων. Πάνω απ’ όλα, όμως, πρόκειται για ένα μαγικό ταξίδι – στο χρόνο, στο Αιγαίο, στις Ινδίες. Σταθμοί που μας συναρπάζουν…

Μέχρι που ένα τραγικό γεγονός ...

Η κόρη της θάλασσας 

Παπάκου Βάσω

εκδ Λιβάνη

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Πάρη, γιου γνωστού πλοιοκτήτη, για την ωραία Μυρτώ, τον πεισμώνει και τον πονάει. Παρ’ όλα αυτά γίνεται κουμπάρος στο γάμο της με τον άντρα της καρδιάς της, τον ανθυποπλοίαρχο Νικολή Μαρκάκη. Αφού δεν κατόρθωσε ο Πάρης να κερδίσει την αγάπη της, επιδιώκει να κερδίσει τη φιλία της, καθώς πιστεύει πως μια φιλική σχέση εύκολα μετατρέπεται σε ερωτική, ενώ το αντίθετο αποκλείεται. Οι προσπάθειές του να την απομακρύνει από τον άντρα της πέφτουν στο κενό και τότε του μπαίνει στο μυαλό μια σατανική ιδέα… Σε μια εποχή όπου οι αγώνες για μια καλύτερη κοινωνία παραγκωνίζονται από τη μανία του νεοπλουτισμού, όπου το ατομικό συμφέρον σαρώνει αξίες και ιδανικά, ο εγωισμός, η υποκρισία, η ιδιοτέλεια και ο ανταγωνισμός χαρακτηρίζουν τις σχέσεις των κεντρικών ηρώων. Μέχρι που ένα τραγικό γεγονός που τους πονάει όλους αληθινά φέρνει την ανατροπή…

Ένας καθρέφτης του αιώνα που πέρασε

Ο κύκλος του τίποτα

Μουργινάκη Αριέττα
εκδ Λιβάνη

Η οικογένεια Λεβάντε. Ο Ανδρέας, η Ιφιγένεια, η Νίνα, η Μυρσίνη, ο Χάρης, η Δανάη, η Τζίνη, η Νεφέλη. Η ακμή και η πτώση τους, οι έρωτες και τα πάθη τους, η αγάπη, ο πόνος, ο διχασμός, η προδοσία, ο θάνατος. Η πορεία μιας οικογένειας που αποπροσανατολίζεται μέσα σ’ έναν κόσμο που χάνεται, μέσα σε μια χώρα που οδηγείται στο χείλος του γκρεμού. Η πολιτική και η εξουσία. Η ύλη και η απληστία. Η ψυχή και η καρδιά. Η παράλληλη πορεία του ατομικού και του συλλογικού, η αλληλεπίδραση, το ένα αναπόσπαστο μέρος του άλλου. Ο Κύκλος του Τίποτα. Ένα ψυχογράφημα. Ένας καθρέφτης του αιώνα που πέρασε, ένας καθρέφτης του σήμερα, μέσα από τη ζωή και το θάνατο μιας οικογένειας. Και η ελπίδα; Ίσως. Με αφορμή ένα δαχτυλίδι... «Ένας κύκλος τούτο το βιβλίο, ένας κύκλος που περικλείει ένα ή και πολλά ερωτηµατικά – της συγγραφέα, των ηρώων, του αναγνώστη. Ένας κύκλος επαναληπτικός ή και περιοριστικός, αντικειµενικός ή και υποκειµενικός, ένας κύκλος που χαρακτηρίζει κάθε όψη ζωής, τη γέννηση-θάνατο, το χρόνο, το σύµπαν, την ψυχή, ένας κύκλος που περιορίζει ή και απελευθερώνει».

Είναι μια ιστορία για τους ήρωες εκείνους που έκαναν τον πόλεμο τραγούδι

Οι θέοι του πολέμου

Μπούφεσης Αλέξανδρος
εκδ Λιβάνης

Το χρονικό δύο ηρώων και μιας εισβολής. Ο διαλυμένος από τις εκτελέσεις του Στάλιν Κόκκινος Στρατός θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη γερμανική πλημμυρίδα με μόνα όπλα στην αρχή το ρωσικό σθένος και ένα στρατηγό άξιο διάδοχο του Μιχαήλ Ιλαριόνοβιτς Κουτούζοφ. Οι βίοι των δύο στρατηγών, του πατέρα των τεθωρακισμένων αρμάτων, Γκουντέριαν, και του άντρα που έδωσε το φιλί της ζωής στον Κόκκινο Στρατό, Γκεόργκι Ζούκοφ, θα κινηθούν σε δύο παράλληλους άξονες, που θα χαράξουν την Ευρασία, καθώς τα χιόνια της στέπας βάφονται κόκκινα από το αίμα αμυνόμενων και επιτιθέμενων. Οι Θεοί του Πολέμου δεν είναι μόνο ένα έπος για αναστημένους ήρωες, ένα χρονικό δύο ηρώων-πολέμαρχων και μιας εισβολής, είναι επίσης η ιστορία του Ανατόλι και της Νάντια, που προσπαθούν να ξαναχτίσουν αυτό που η θηριωδία του πολέμου τους στέρησε. Είναι η ιστορία του Σεμπάστιαν και της Άνελι, που δηλητηριάστηκε από την ωμότητα των SS. Είναι μια ιστορία για τους ήρωες εκείνους που έκαναν τον πόλεμο τραγούδι, που με την έντασή του έφτασε μέχρι τα αφτιά της ανώτατης ηγεσίας του φασισμού και σφράγισε μια για πάντα τη μοίρα μιας αιματοκυλισμένης ιστορικά Ευρώπης.

μοναχικοί σολίστ σε μια παράσταση με αβέβαιο τέλος;

Το γυάλινο ρόδο

Ευσταθίου Ευαγγελία

εκδ Λιβάνης

Η Εμμανουέλα Μαράντη δεν υπήρξε ποτέ ένα ανέμελο παιδί.

Βρισκόταν πάντα στο κέντρο μιας οικογενειακής θύελλας και αντιμετώπιζε τα αδιέξοδα συνήθως με τη φυγή. Έτσι, έπειτα από ένα ισχυρό συναισθηματικό σοκ τη βραδιά των γενεθλίων της, καταλήγει σε μοναστήρι της Ηπείρου αποφασισμένη να αποσυρθεί από τα εγκόσμια και να αναζητήσει τη γαλήνη του Θεού, για να επουλώσει τις βαθιές πληγές της και να αφήσει οριστικά πίσω της τις σκιές του παρελθόντος.

Την ίδια στιγμή, ο Νίκολας Κάραλης, υπαστυνόμος της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών, πιστεύοντας πως έχει λυτρωθεί από τα φαντάσματα του δικού του παρελθόντος, αναλαμβάνει την προστασία της Εμμανουέλας από τη δολοφονική μανία ενός άγνωστου ψυχοπαθούς που επιτίθεται σε νεαρά ορφανά κορίτσια, του επονομαζόμενου Φονιά με τα Μαύρα Ρόδα, ο οποίος δείχνει ότι δε θα σταματήσει το θανατηφόρο παραλήρημά του αν δε φτάσει σ' εκείνη.

Ο Νίκολας και η Εμμανουέλα γίνονται οι πρωταγωνιστές μιας απίστευτης περιπέτειας σε ένα σκηνικό τρόμου την ώρα που το ρολόι μετράει αντίστροφα για το κύκνειο άσμα μιας ψυχής τσακισμένης από την παράνοια και τη διαστροφή. Παράλληλα, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το κοινό οδυνηρό παρελθόν τους και ταυτόχρονα το απροσδόκητο παρόν τους. Και, καθώς τα μυστικά ανασύρονται από το σκοτεινό πυθμένα της κρύπτης τους, οι δυο τους καλούνται να δώσουν απάντηση στο μεγαλύτερο δίλημμα απ' όλα: Ενωμένοι μες στην κοσμοχαλασιά ή μοναχικοί σολίστ σε μια παράσταση με αβέβαιο τέλος;

Μια σύγχρονη ερωτική ιστορία.

Για έναν άντρα

Μανανεδάκη Κατερίνα

Εκδ Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Μια σύγχρονη ερωτική ιστορία.

Με πρωταγωνιστές την Άννα και τον Στέφανο. Που μέσα σε μία νύχτα από φίλοι γίνονται εραστές και από παίκτες πιόνια στο παιχνίδι του έρωτα. Ένα παιχνίδι-παγίδα για τα όνειρα, τους φόβους, τα θέλω, τα μπορώ, την αλήθεια και το ψέμα. Με φόντο τη Θεσσαλονίκη, που η αγάπη πληγώνει, και την Αθήνα, που η θλίψη ζητά να κρυφτεί, η ιστορία τους είναι μόνο αφορμή για να ζήσεις - ή καλύτερα να ξαναζήσεις - αυτό που λες πως άφησες πίσω, αλλά που είναι πάντα εδώ για να σε στοιχειώνει...

Γιώργος Γιαντάς - «Το καλό μυθιστόρημα ξεκλειδώνει την ψυχή του αναγνώστη»

ΣΤΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ

Στο πρώτο του μυθιστόρημα η ιστορία σμίγει αρμονικά με τη φαντασία. Κομμάτια ζωής της νεότερης Ελλάδας συμπλέουν με αληθινές ανθρώπινες ιστορίες. Στο Ως την τελευταία πνοή, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, ο Γιώργος Γιαντάς ταξιδεύει τους αναγνώστες του στην κατατρεγμένη Σμύρνη της Μικρασιατικής Καταστροφής. Ένας λαός δοκιμάζεται. Μαζί δοκιμάζονται τα αισθήματα φιλίας και αγάπης. Ο συγγραφέας πλέκει περίτεχνα την ιστορία του και μέσα από αυτή στέλνει μηνύματα ανθρωπιάς.

Το βιβλίο σας μας μεταφέρει στη Σμύρνη του 1916 και στα γεγονότα που ακολούθησαν. Είναι η καταγωγή σας από τη Μυτιλήνη και πιθανές μνήμες της οικογένειάς σας, που σας ώθησαν να επιλέξετε να γράψετε ένα μυθιστόρημα με αυτό το θέμα;

Οπωσδήποτε με ώθησαν μνήμες, μα και πλήθος μαρτυριών συγγενών, που σχετίζονται με τα γεγονότα. Σκηνές ό - πως ο θάνατος του δεκανέα Μουκτούρη, προς το τέλος του βιβλίου, είναι πραγματικές. Παράλληλα, κατέφυγα σε ένα πλήθος από βιβλία και σχετικά ντοκουμέντα, χάρτες, φωτογραφίες, λεπτομέρειες, που προσπάθησα να «φωτίσω» όσο αυτό ήταν εφικτό. Οι πηγές αυτές δεν αναφέρονται στο τέλος του βιβλίου, ώστε να μην χαθεί ο βιωματικός του χαρακτήρας. Έτσι αποφάσισα να γράψω μια ιστορία που θα κάλυπτε τα πιο συνταρακτικά χρόνια της εποχής εκείνης, διεισδύοντας ταυτόχρονα στα βαθύτερα αίτια των όσων συνέβησαν.

Πέρα από την ιστορία, οι ανθρώπινες σχέσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην υπόθεση του βιβλίου. Τι θέλατε να δώσετε στους αναγνώστες σας με την ιστορία που διηγείστε;

Υπάρχουν συγκεκριμένα μηνύματα και συμβολισμοί που προσπάθησα να μεταφέρω. Η χώρα μας υπέφερε πολλά από τις κατά καιρούς παρεμβάσεις ξένων, μα εξακολούθησε να στέκεται στα πόδια της. Σήμερα, που δοκιμαζόμαστε ξανά, ας μην ξεχνάμε πόσα έχουμε υποστεί... Σε επίπεδο ανθρώπινων σχέσεων, το μήνυμα είναι η διαχρονική αξία της φιλίας, πέρα από σύνορα και ιδεολογίες. Ένα ακόμη είναι κι αυτό της αγάπης: Ο πρωταγωνιστής ωριμάζει από τα γεγονότα και προσπαθεί μέσα από τη μεταμέλεια να προλάβει την καταστροφή. Τα γεγονότα, ωστόσο, τον προλαβαίνουν. Το μήνυμα είναι σαφές: Θα έχουμε πάντα αρκετό χρόνο να δείξουμε την αγάπη μας στους ανθρώπους μας;

Ποια θεωρείτε κατάλληλα υλικά για ένα καλό μυθιστόρημα;

Κατά τη γνώμη μου, η πρωτότυπη ιδέα, η σωστή δομή, η σχολαστικότητα αλλά και το πάθος αποτελούν προϋποθέσεις για ένα καλό αποτέλεσμα. Ένα καλό βιβλίο μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής. Ακόμη κι αν δεν εντυπωσιάσει εκ πρώτης όψεως, όσο καλύτερα τον παρατηρείς διακρίνεις στον καμβά πινελιές από διδάγματα, αξίες, ηθικούς προορισμούς που θα καταφέρουν να ξεκλειδώσουν το σφραγισμένο βιβλίο της ψυχής. Το καλό μυθιστόρημα είναι τελικά αυτό που θα ξεκλειδώσει την ψυχή του κάθε αναγνώστη.

Εσείς διαβάζετε; Κι αν ναι, τι; Ποιο πιστεύετε ότι είναι το επίπεδο της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας;

Στο μεγαλύτερο ποσοστό διαβάζω ξένη λογοτεχνία, σύγχρονη αλλά και κλασική. Σε ό,τι αφορά στο χώρο μας, θεωρώ πως υπάρχουν πολύ καλά έως πολύ μέτρια βιβλία. Αν δεν υπήρχαν μέτρια βιβλία, άλλωστε, δεν θα αναδεικνύονταν τα αριστουργήματα. Όταν, όμως, τα best sellers προκύπτουν από μη λογοτεχνικούς παράγοντες, όπως η προβολή «εύπεπτων» τίτλων, η δημοσιότητα του συγγραφέα ή το αδυσώπητο μάρκετινγκ, τότε πώς θα καταφέρει να φτάσει στα χέρια του κοινού ένα πραγματικά καλό βιβλίο;

Η υπόλοιπη ζωή σας πώς λειτουργεί σε σχέση με τη συγγραφή; Θα συνεχίσετε να γράφετε;

Θα επιθυμούσα να έχω περισσότερο χρόνο για διάβασμα και συγγραφή. Σε αυτό το κομμάτι καθοριστική είναι η συμπαράσταση και στήριξη της συζύγου μου, αφού όταν πρόκειται για την προετοιμασία και τη συγγραφή μιας ιστορίας, απαιτούνται έξι με οχτώ ώρες απομόνωσης ημερησίως. Πέραν αυτής της διαδικασίας, ο χρόνος μελέτης καθημερινά περιορίζεται μόλις στις τρεις ώρες. Ήδη ολοκληρώνω ένα δεύτερο μυθιστόρημα, μετά το Ως την τελευταία πνοή, καθώς και ένα προγενέστερο αυτού. 

dsav@otenet.gr

www.epikaira.gr

Γιώτα Στεφάνου: «Ο έρωτας είναι απαραίτητο συστατικό για μια ζωή... best seller!»

 Δέσποινα Σαββοπούλου

Με γραφή που ξεφεύγει από τα πρότυπα της «ροζ» λογοτεχνίας...  και με κύριο συστατικό του πρώτου βιβλίου της τον έρωτα και τις σχέσεις που δοκιμάζονται, η Γιώτα Στεφάνου μοιάζει να ήρθε στο χώρο της λογοτεχνίας για να μείνει. Το μυθιστόρημα της Έρωτας που κυλάει δε χορταριάζει, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, έχει ως κεντρική του ηρωίδα μια γυναίκα, με τις ανάγκες και τα «θέλω» της οποίας οι αναγνώστριες μπορούν κάλλιστα να ταυτιστούν. Η συγγραφέας δεν ωραιοποιεί καταστάσεις, μιλά «έξω απ’ τα δόντια» και περιγράφει με φυσικότητα κομμάτια αληθινής ζωής.


Κυρία Στεφάνου, ξεκινάτε το βιβλίο σας με μια σκηνή αυνανισμού, όπου η γυναίκα συλλαμβάνει τον άνδρα της να την απατά με το... «ροζ» τηλέφωνο. Θεωρείτε πως η σεξουαλικότητα των ζευγαριών δοκιμάζεται σήμερα ακόμα περισσότερο λόγω των «ροζ» γραμμών και της διαδικτυακής απάτης;

Σαφώς. Στις ημέρες μας η σεξουαλικότητα έχει γίνει γρήγορη, «πλαστική», «fast food». Η ερωτική επαφή μεταξύ συντρόφων έχει σχεδόν αντικατασταθεί από τη μοναχική –αυτιστική, θα έλεγα– σεξουαλικότητα, που ικανοποιείται από το υλικό που προσφέρεται αφειδώς μέσω του ίντερνετ και των «ροζ» γραμμών.


«Έρωτας που κυλάει δεν χορταριάζει» λέτε ήδη από τον τίτλο του βιβλίου σας. Υπάρχουν έρωτες που μπορούν πράγματι να μην... χορταριάσουν και να ζήσουν για πάντα;

Ο έρωτας είναι θνησιγενής. Ωστόσο, κάθε φορά που ερωτευόμαστε νιώθουμε πως ο έρωτάς μας θα ζήσει για πάντα. Πως θα είμαστε η λαμπρή εξαίρεση. Κι αυτό είναι που κάνει τη διαδρομή του κάθε έρωτα τόσο συναρπαστική...


Ο τρόπος γραφής σας είναι σκληρός και... ανδρικός, θα λέγαμε. Θελήσατε με τον τρόπο αυτό να διαφοροποιηθείτε από τη λεγόμενη «ροζ» λογοτεχνία;

Όχι. Η πρωταγωνίστρια έχει «ροζ» όνειρα που προσκρούουν σε μια γκρίζα πραγματικότητα. Είναι απίστευτα ρομαντική, παρά τον επιφανειακό κυνισμό της. Δεν νομίζω πως ο τρόπος γραφής μου είναι σκληρός. Γράφω όπως μιλάω. Αν δυο φίλες, πίνοντας καφέ, περιέ γραφαν μια ερωτική τους συνεύρεση, δεν θα έλεγαν, για παράδειγμα, ότι «χάθηκαν στην αγκαλιά του εραστή τους» ή πως «το σώμα τους πυρπολήθηκε από τον πόθο», ακόμη κι αν ήταν τρελά ερωτευμένες. Η γλώσσα που θα χρησιμοποιούσαν θα ήταν πιο... «ξεκάθαρη».


Θεωρείτε τον έρωτα απαραίτητο συστατικό προκειμένου ένα βιβλίο να αναδειχτεί σε best seller;

Όχι. Είναι, όμως, απαραίτητο συστατικό και προϋπόθεση για να γίνει η ζωή μας best seller!


Στο βιβλίο «χτυπάτε» και το παραδοσιακό μοντέλο μητρότητας και της πάντοτε ευτυχισμένης με τα παιδιά της μητέρας. Πιστεύετε πως οι γυναίκες έχουν ανάγκη να συμφιλιωθούν με το γεγονός ότι υπάρχουν φορές που δεν ανέχονται ούτε τα ίδια τους τα παιδιά;

Αλίμονο αν δεν συμφιλιωθούμε με την ιδέα πως δεν γίνεται να παίζουμε πάντα τέλεια το ρόλο της μητέρας. Δεν υπάρχουν «οδηγίες χρήσης» στη μητρότητα. Εξάλλου, οι πραγματικές σχέσεις έχουν τα σκαμπανεβάσματά τους, αλλιώς δεν είναι αυθεντικές. Και η αποτυχία πρέπει να εκφράζεται – ιδίως σε μια τόσο «ζωντανή» σχέση, όσο είναι αυτή μεταξύ μάνας και παιδιού. Τα παιδιά είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι δέκτες των συναισθημάτων μας. Αν, στο όνομα της μητρότητας, αποποιηθούμε τους άλλους ρόλους μας αυτό –αργά ή γρήγορα– θα στραφεί εις βάρος των παιδιών. Το μοντέλο της μάνας που «θυσιάζεται για τα παιδιά της» είναι συχνά υποκριτικό. Πολλές μητέρες θυσιάζουν τα «θέλω» τους ή ακόμη και τη γυναικεία τους υπόσταση προκειμένου να «πουλήσουν» αργότερα τη θυσία στα ίδια τους τα παιδιά. Δεν βρίσκω τίποτα το αγνό σε κάτι τέτοιο. Αν αγαπάς τα παιδιά σου, θα βρεις τον τρόπο να είσαι μάνα, χωρίς να ξεχάσεις τον εαυτό σου. Βέβαια, θα πρέπει να είσαι ο εαυτός σου, χωρίς να ξεχνάς και τα παιδιά σου. Στη σύγχρονη κοινωνία το βλέπουμε συχνά και αυτό, μητέρες, δηλαδή, που δεν θυσιάζουν τίποτα για τα παιδιά τους, με το άλλοθι της καριέρας ή της έλλειψης χρόνου. Όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, η αρετή συνίσταται στο να ξέρεις να βρίσκεις τη μέση οδό ανάμεσα σε δύο άκρα. Αυτό πιστεύω πως είναι ο ορισμός της μητρότητας. Η ηρωίδα του βιβλίου ταλαιπωρείται πολύ ακριβώς επειδή δεν μπορεί να βρει τη χρυσή τομή. Αν και αφοσιωμένη μάνα, θα «θυσιάσει» τα παιδιά της στο όνομα του μεγάλου έρωτα, με τραγικές συνέπειες.


Για να ζήσει ένας άνθρωπος –άνδρας ή γυναίκα– τον έρωτα, πώς χρειάζεται να είναι;

Αληθινός ακόμη και στα ψέματά του! 


Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 5/1/12

Οι αυταπάτες της κατέρρευσαν

Έρωτας που κυλάει δε χορταριάζει

Στεφάνου Γιώτα

εκδ Λιβάνης



«…Κοίταξα προς τον ουρανό και ευχήθηκα: “Όπως κι αν λέγεσαι, Θεός, Διάβολος, Βούδας, Κούδας, Σύμπαν, στείλε μου κάτι… Κάτι νέο, κάτι φρέσκο, να χορτάσει τη νηστική ψυχή μου!”»
Η ρουτίνα της τη στενεύει σαν πολυφορεμένο ρούχο.
Πώς την ξεφορτώνεται; Οι αυταπάτες της κατέρρευσαν.
Πώς να εφεύρει ένα νέο εαυτό; Δεν αντέχει τις ανάσες του πάνω της. Πώς να αναμετρηθεί ξανά με τον έρωτα;
Η λαχανιασμένη διαδρομή μιας γυναίκας που θυμώνει, επαναστατεί, εκδικείται, ερωτεύεται και σπέρνει το χάος στην προσπάθειά της να ταρακουνήσει τη στάσιμη ζωή της.
«…Ξαφνικά βρίσκομαι πάνω του, με το τιμόνι να πιέζει την πλάτη μου, και με τα χέρια μου να ξεκουμπώνουν το πουκάμισό του, και τον φιλώ στο στήθος, που είναι άτριχο και τρυφερό, σαν κοριτσίστικο, και πολύ γουστάρω που φιλάω το δικό του στήθος και όχι το δικό σου…
» Και μου κάνεις έρωτα απαλά, για να μην ταραχτεί, να μη σπάσει το θείο αβγό. Και μετά μου κάνεις έρωτα όλο και πιο δυνατά, όλο και πιο δυνατά, και λες:
“Αν ραγίσει από τον έρωτα, δεν αξίζει να γεννηθεί…”»

Η επιστροφή στην πατρίδα

Οι μεσημβρινοί της ζωής - Στη γη της αγάπης

Κόντζογλου Μαίρη
εκδ Λιβάνη

Τα χρόνια έχουν κυλήσει και οι ήρωες των ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, νερό σε ορμητικό ποτάμι, κατευθύνονται στο μοιραίο ραντεβού τους, εκείνο που θα τους κάνει να σμίξουν στη Γη της Αγάπης. Η επιστροφή στην πατρίδα για τη Βασιλική είναι μια αναγέννηση. Όμως πρώτα πρέπει να αγγίξει τον «τύπον των ήλων» των αναμνήσεών της, να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τα ανείπωτα και τα ανήκουστα και να πάρει πίσω τους όρκους της. Μόνο έτσι θα της χαριστούν οι καινούριες χαρές. Η ίδια σκληρή διαδικασία και για την Ιλαρία που, μέσα από το χαμένο έρωτα, ανακαλύπτει τη μεγάλη αγάπη και, νικήτρια πια, κατορθώνει να ξεστομίσει τα εφτασφράγιστα μυστικά. Τα μυστικά που μόνο μια μάνα μπορεί να αντέξει να τα πει και μόνο μια μάνα μπορεί να αντέξει να τα ακούσει. Και γύρω στις δύο ηρωίδες όλοι οι άλλοι, οι δικοί τους και οι άγνωστοι, που μπορεί να μην είναι τόσο ξένοι όσο μοιάζουν ή όσο εκείνοι φαντάζονται, ούτε τόσο οικείοι όσο πιστεύουν και ελπίζουν, οι δικοί τους και οι άγνωστοι που καλπάζουν μαζί με τις δύο γυναίκες, δεμένοι στης μοίρας το άρμα. Της μοίρας που τους έδεσε για πάντα μαζί στις ακρογιαλιές της Σμύρνης, στο Κάστρο της Μυτιλήνης, στις κορυφές των ελάτων της Πίνδου, στα σκοτεινά νερά του Βόσπορου, στους ατέλειωτους χειμώνες της Νέας Υόρκης και στα αυτοκρατορικά ηλιοβασιλέματα της Θεσσαλονίκης.

Το μέλι το θαλασσινό

Περπάτα με τον άγγελό σου

Οι μεσημβρινοί της ζωής - Στους ήλιους του έρωτα

Οι μεσημβρινοί της ζωής - στα φεγγάρια της αλήθειας