Συμβαίνει συχνά αλλά λίγοι τολμούν να μιλήσουν ανοιχτά...

 Το χάδι της μητέρας
Αληθινή ιστορία
Λυδία Γιαννακοπούλου
εκδ Μελίχρυσος
Μια αληθινή ιστορία που θα προκαλέσει σοκ και ανατριχίλα αλλά.. Πρέπει να ακουστεί.
Το θέμα του ευαίσθητο και σκληρό...
Παιδική κακοποίηση από την ίδια τη μητέρα......
Συμβαίνει συχνά αλλά λίγοι τολμούν να μιλήσουν ανοιχτά...
Η συγγραφέας Λυδία Γιαννακοπούλου, θέλοντας να ευαισθητοποιήσει και να βοηθήσει, μιλάει για όσα βίωσε η "Μελίνα" επί 15 χρόνια από "εκείνη"...!!!!

Είναι παραμονές Χριστουγέννων

Η μάγισσα Τσαπατσούλα και οι καλικάντζαροι

Χαρά Κατσαρή

Εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου

Εκδ Διάπλαση

Είναι παραμονές Χριστουγέννων και τα καλικαντζαράκια έχουν ανέβει στη γη για τις γνωστές τους σκανταλιές στα σπίτια των ανθρώπων. Τρεις απ’ αυτούς όμως, ο Φρίτιο, ο Θρίτιο και ο Αμπλεμπούμπλης, έχουν την ατυχία να μπουν στο σπίτι της μάγισσας Τσαπατσούλας. Η οικοδέσποινα, αντί να τρομάξει και να τους διώξει άρον-άρον, θα τους προσκαλέσει όλο χαρά σ’ ένα επεισοδιακό χριστουγεννιάτικο πάρτι. Ιπτάμενοι κουραμπιέδες, χαμένα δόντια και σβούρες στον αέρα θα κάνουν τη βραδιά αξέχαστη για τους τρεις κατεργάρηδες, που ακόμα τρέχουν για να γλιτώσουν! 

Η εικονογράφηση είναι της Κατερίνας Βερούτσου, η οποία μας μεταφέρει στις γιορτές με πολλές-πολλές τσαπατσουλιές! 

Ο Βαγγέλης Περρής μας την περιγράφει με τους ακόλουθους στίχους: 

Το τραγούδι της μάγισσας Τσαπατσούλας 

Χάνει το δρόμο συνεχώς, χάνει και τα γυαλιά της

θέλει να δικαιολογηθεί, δεν βρίσκει τη μιλιά της.

Αντί γι’ αλάτι έβαλε, πολύ ζάχαρη άχνη

μέχρι και το ραβδάκι της συνέχεια το ψάχνει. 

Και όμως είναι μάγισσα, μάγισσα με τη βούλα;,

σε κάνει να την αγαπάς, τη λένε Τσαπατσούλα 

Μπερδεύει όλα τα χρώματα, το άσπρο το λέει μαύρο

μια μέρα έναν ελέφαντα, τον πέρασε για γαύρο

Μεταφορές κάνει νερού, με τρύπιους ντενεκέδες

βάζει πετρούλες και καρφιά, μέσα στους κουραμπιέδες. 

Και όμως είναι μάγισσα, μάγισσα με τη βούλα

Σε κάνει να την αγαπάς, τη λένε Τσαπατσούλα 

Για κατοικίδιο προτιμά να έχει μία μύγα

ούτε κι εγώ το πίστευα, μα πήγα και το είδα.

Με δέχτηκε μετά χαράς, μού ‘ταξε σοκολάτα

μα ραπανάκια έφερε, να φτιάξουμε σαλάτα 

Και όμως είναι μάγισσα, μάγισσα με τη βούλα

Σε κάνει να την αγαπάς, τη λένε Τσαπατσούλα 

Βαγγέλης Περρής 

Το τραγούδι δεν συμπεριλαμβάνετε στο βιβλίο αλλά σύντομα θα ηχογραφηθεί και θα ανέβει δωρεάν στο διαδίκτυο.

Προτάσεις μουσικοπαιδαγωγικών βιβλίων και όμορφα νέα

Η Πιπίτσα ταξιδεύει ... στην ορχήστρα...και μαθαίνει τα έγχορδα και τα πνευστα!!!
βιβλίο με CD




Συγγραφέας:Μάρω Θεοδωράκη
Εικονογράφος: Νίκος Μαρουλάκης
Έτος:2004
Σχήμα:22x24
Σελίδες:48
Εξώφυλλο:Σκληρό
ISBN:960-87937-0-X ΔΕΙΤΕ ΤΟ


Η Πιπίτσα ταξιδεύει... στο πεντάγραμο...
...και γνωρίζει τις νότες!!!

βιβλίο με CD



Συγγραφέας:Μάρω Θεοδωράκη
Εικονογράφος: Νίκος Μαρουλάκης
Έτος:2004
Σχήμα:22x24
Σελίδες:40
Εξώφυλλο:Σκληρό
ISBN:960-88377-2-3 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

Μουσικά ρυθμικά και κινητικά παιχνίδια (βιβλίο με 2 CD και 42 καρτέλες)





Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Έτος:2006
Σχήμα:22x22
Σελίδες:112
Εξώφυλλο:Μαλακό
ISBN:960-6638-22-7 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΔΑΣΚΕΤΕ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ!
________________________________________________________________________________________________


Ο μπαξές της Βερενίκης - τραγούδια με κίνηση. Ρυθμικά και κινητικά παιχνίδια για πολύ μικρά παιδιά με CD







Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Έτος:10 Μαρτίου 2009
Σχήμα:22x22
Σελίδες:60
Εξώφυλλο:Μαλακό
ISBN:978-960-6864-04-9 ΔΕΙΤΕ ΤΟ



ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΔΑΣΚΕΤΕ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ!

____________________________________________________________________________________________________

Μικρές ιστορίες με ήχους και κίνηση (με CD)







Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Έτος:Νοέμβιρος 2007
Σχήμα:15Χ16
Σελίδες:24
Εξώφυλλο:μαλακό
ISBN 978-:960-6638-52-7 ΔΕΙΤΕ ΤΟ



_________________________________________________________________________________

Ρυθμικές ασκήσεις (λόγος, χώρος, ρόντο και ρυθμός) με CD ΝΕΟ





Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Μουσική: Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Έτος:Οκτώβριος 2011
Σχήμα:17x24
Σελίδες:48
Εξώφυλλο:Μαλακό
ISBN:978-960-6864-85-8 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

____________________________________________________________________________________________
Μουσικοκινητικά παιχνίδια με άξονα τα συναισθήματα - Μουσικοσυναισθηματική αγωγή. με CD ΝΕΟ




Συγγραφέας:Μάρω Θεοδωράκη
Μουσική: Μάρω Θεοδωράκη
Έτος:25 Οκτώβριου 2011
Σχήμα:17x24
Σελίδες:144
Εξώφυλλο:Μαλακό
ISBN:978-960-6864-84-1 ΔΕΙΤΕ ΤΟ
________________________________________________________________________________

Παραμύθια με μουσικά όργανα (με CD)





Συγγραφέας:Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Έτος 14 Μαρτίου 2008
Σχήμα:24Χ22
Σελίδες:60
Εξώφυλλο:σκληρό
ISBN:978-960-6638-58-9 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

__________________________________________________________________________________

Η μουσική του αέρα




Συγγραφέας: Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Έτος:1 Μαρτίου 2011
Σχήμα:17Χ24
Σελίδες:64
Εξώφυλλο:Σκληρό
ISBN:978-960-6864-74-2 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

__________________________________________________________________________________

Μαθαίνω τα Ελληνικά Λαικά Μουσικά Όργανα και Παιχνίδια





Συγγραφέας:Μαρία Αργυρίου
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Έτος23 Μαίου :2008
Κάρτες: 72
ISBN:978-960-6638-68-8 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

______________________________________________________________________________________

Μουσικό ντόμινο






Συγγραφέας:Μαρία Αργυρίου
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Έτος:10 Σεπτεμβρίου 2008
Κάρτες:59
ISBN : 978-960-6638-82-4 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

_____________________________________________________________________________________

Η Παγκόσμια Βιβλιοθήκη Νέων Μονάχου (Internationale Jugendbibliothek, Muenchen) συμπεριλαμάβει στο Ημερολόγιο 2013 ʽArche Kinder Kalnder 2013ʼ ένα ποίημα των εκδόσεων Διάπλαση.
Η έκδοση περιλαμβάνει 53 ποιήματα και αντίστοιχες εικονογραφήσεις από όλο τον κόσμο. Από την Ελλάδα επιλέχθηκαν η συγγραφέας Καίτη Στάθούδη, η εικονογράφος Αιμιλία Κονταίου για να ενταχθούν στο ημερολόγιο,.με ένα ποιήμα απ΄το βιβλίο Τραγουδώ τις παροιμίες των εκδόσεων Διάπλαση.


________________________________________________________________________________________________

Η αγαπημένη συγγραφέας Λένα Τερκεσίδου στις 6 Οκτωβρίου παρουσίασε το νέο της βιβλίο με CD ΄΄Ερμής το άτακτο πόνυ' απ την σειρά 'Μουσικά παραμύθια' των εκδόσεων Διάπλαση στον Ιανό της Αθήνας. Η Λένα Τερκεσίδου μαζί με την ηθοποιό-εμψυχώτρια Ια Χρυσανθοπούλου παρασύρανε τα παιδιά στο φανταστικό κόσμο του Ερμή και της παρέας του μέσα από θεατρικό παιχνίδι, γέλιο και πολλές εκπλήξεις!
Το Σάββατο το πρωί ο Ιανός μετατράπηκε σε ένας χαρούμενος παιδότοπος!

Έκτακτος διαγωνισμός για παιδιά

Τα σχολεία κλείσανε!!! Ας κάνουμε ένα δωράκι στα παιδιά!! Παρακαλώ να συμμετέχουν μόνο γονείς!!!!! Μόνη προϋπόθεση όπως πάντα να είσαστε ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ/ΜΕΛΟΣ του blog (αν δεν ξέρετε πως, ζητήστε βοήθεια μέσω email). Γράψτε μας το φύλλο και την ηλικία του παιδιού σας. Έγκυρες συμμετοχές έως τις 10/7 και ώρα 23:59

Βιβλία που συμμετέχουν στην κλήρωση:

Ο ονειροσυλλέκτης --- Ιωάννα Μπουλντούμη

Ο πλανήτης που χαμογελά --- Μαριλένα Παππά

Ο τεμπελάκος --- Γλυκερία Κακούρη

Γραπτής έκφρασης Β' Δημοτικού --- Σοφία Αδάμου

Τετράδια πρώτης γραφής Α' Δημοτικού --- Σοφία Αδάμου

Η Διαμαντένια και ο Δράκος --- Θεόδωρος Δαραβάνης

'Ιριδα, η πόλη της ψυχής μας --- Σουζάνα Χατζηνικολάου

δεχόμαστε και άλλες προσφορές!!!!! 

παράκληση! στα σχόλια σας στους διαγωνισμούς του blog μας, να γράφετε και το email σας, γιατί πολλοί δεν είναι μέλη και δεν το ξέρουν! έτσι θα μπορέσω να τους βρω και να τους βοηθήσω να γίνουνε, για να είναι έγκυρη η συμμετοχή τους!

Η συμβολή της Σχολικής Βιβλιοθήκης στην εδραίωση της σχέσης παιδιού-βιβλίου

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι τη σημερινή εποχή το ενδιαφέρον των παιδιών αλλά και των εφήβων, το μονοπωλούν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, το Διαδίκτυο, τα κινητά τηλέφωνα, η τηλεόραση και γενικότερα οι σύγχρονες τεχνολογίες.

Έτσι ο χρόνος που αφιερώνουν αυτά στο διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων περιορίζεται συνεχώς στο ελάχιστο. Το βασικό λοιπόν είναι, τα εξωσχολικά βιβλία να γίνουν συνήθεια στα παιδιά, με την προϋπόθεση βέβαια ότι το κάθε παιδί θα έχει εύκολη πρόσβαση σ’ αυτά. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί όσο καλύτερα γίνεται μια Σχολική Βιβλιοθήκη. Η ύπαρξη Σχολικής Βιβλιοθήκης επιβάλλεται να έχει δεσπόζουσα θέση στην εκπαιδευτική διαδικασία. Πρέπει να είναι βασικό συστατικό της νέας εκπαιδευτικής πραγματικότητας και απαραίτητο στοιχείο του κάθε σύγχρονου σχολείου, έτοιμη και ικανή να αντιμετωπίσει τις νέες εκπαιδευτικές απαιτήσεις. Μια καλή Σχολική Βιβλιοθήκη δίνει νέα πνοή και εμβαθύνει τη διαδικασία της μάθησης, διευρύνει τη διδασκαλία, δίνει στους μαθητές τα μέσα για να αντιμετωπίσουν τα ερωτήματά τους, τους μαθαίνει να επιλέγουν, να εκτιμούν και να ελέγχουν αυτά που διαβάζουν. Είναι δηλαδή ένα αναντικατάστατο στοιχείο της «ΥΓΕΙΑΣ» ενός σύγχρονου σχολείου.

Για όλους αυτούς τους λόγους που προαναφέρθηκαν είναι πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η δανειστική Βιβλιοθήκη του 3ου Γυμνασίου είχε καθημερινά καθ’ όλη τη διάρκεια της φετινής χρονιάς πάρα πολλούς επισκέπτες, μαθητές και των τριών τάξεων του σχολείου που δανείζονταν καθημερινά μεγάλο αριθμό – λογοτεχνικών – κυρίως βιβλίων.

Αρκεί να αναφέρουμε ότι φέτος ο δανεισμός βιβλίων έφτασε στον «αριθμό ρεκόρ»: 1020.

Επίσης εδώ και 4 χρόνια γίνεται 2 φορές το χρόνο στο Σχολείο ένας Εσωτερικός Λογοτεχνικός Διαγωνισμός – θεσμός που ξεκίνησε επί προηγούμενης διεύθυνσης κας Καλύβα και συνεχίζεται και σήμερα επί τωρινής κου Αργυριάδη – ο οποίος εξετάζει τον αριθμό των βιβλίων που έχουν δανεισθεί οι μαθητές, αλλά και το πόσο επιτυχή κριτική έχουν κάνει σ’ αυτά. Αυτό ελέγχεται σε ειδικό έντυπο που φέρνουν κατά την επιστροφή των βιβλίων από την υπεύθυνη της βιβλιοθήκης κ. Ανδρικοπούλου Αγγελική – φιλόλογο του 3ου Γυμνασίου.

Η Βιβλιοθήκη του Σχολείου δεν ανήκει σ’ αυτές που είναι οργανωμένες από το Υπουργείο Παιδείας. Είναι όμως, όπως ήταν πάντα, μια δανειστική Βιβλιοθήκη με πολύ σημαντικό ρόλο στο 3ο Γυμνάσιο, που έχει ένα δικό της ιδιαίτερα αξιόλογο χώρο, που περιλαμβάνει ένα μεγάλο όγκο βιβλίων (1800 περίπου βιβλία, παντός είδους, π. χ. Ελληνική Λογοτεχνία, Ξένη λογοτεχνία, ποίηση, μελέτες, δοκίμια, επιστημονικά βιβλία, τέχνη, ιστορία, θέατρο κ.λ.π.), που ανανεώνει κάθε χρόνο τα βιβλία κυρίως της Ελληνικής και Ξένης Λογοτεχνίας, που δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ απλά για το «φαίνεσθαι», αλλά κυρίως για το «είναι» της συγκεκριμένης σχολικής κοινότητας και των μαθητών της.

Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε, το ότι μια Σχολική βιβλιοθήκη λειτουργεί τόσο θεαματικά, βασιζόμενοι μονάχα στο μεράκι των υπευθύνων, και κυρίως στη θέληση και «δίψα» των παιδιών για μάθηση, είναι σίγουρα παρήγορο και ελπιδοφόρο.

Αγγελική Ανδρικοπούλου

Φιλόλογος-Υπεύθυνη σχολικής βιβλιοθήκης 3ου Γυμνασίου Αιγίου

http://www.filodimos.gr

Η Έλλη είναι 13 χρονών

Το μαύρο μαργαριτάρι

Θάλεια Αντωνιάδη

Εκδ Σύγχρονοι ορίζοντες

Η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών δεν είναι ένα συνηθισμένο θέμα στη νεανική λογοτεχνία. Αξιέπαινη λοιπόν η προσπάθεια χειρισμού ενός τόσο λεπτού θέματος.

Η Έλλη είναι 13 χρονών. Βλέπει το σώμα της να αλλάζει, αισθάνεται ότι γίνεται γυναίκα αλλά η οικογένεια την αντιμετωπίζει ακόμη σα παιδί. Ή μάλλον σαν παιδί που μπαίνει στην εφηβεία. Τα νεύρα, οι απότομες αλλαγές στη διάθεση, η επιθυμία για απομόνωση, η προσκόλληση σε μια οθόνη, κινητού ή υπολογιστή ή παιχνιδομηχανής, δικαιολογούνται επειδή «το παιδί μπαίνει στην εφηβεία». Αυτό το κουκούλι όμως της εφηβείας δεν είναι πάντα το ασφαλές περιβάλλον που εκκολάπτει μια πεταλούδα, αρσενική ή θηλυκή. Κατά τη διάρκεια της μεταμόρφωσης πολλοί κίνδυνοι παραμονεύουν.

Η οικογένεια της Έλλης δε βρίσκεται σε μεγάλη ετοιμότητα για να αφουγκραστεί αυτούς τους κινδύνους. Είναι όλοι τους πολύ καλοί άνθρωποι, με αγάπη και φροντίδα για την Έλλη. Κι όμως κανείς δε φαίνεται να έχει τον χρόνο και τη διεισδυτικότητα να αντιληφθεί ότι ίσως κάτι να μην πηγαίνει καλά στη ζωή της Έλλης. Η μαμά της χωρίζει τον αλκοολικό σύζυγό της, τον Στάθη. Ο Στάθης, όμως, καταφέρνει να ξεπεράσει τον εθισμό του στο αλκοόλ για χάρη της κόρης του. Από μακριά μεν, αλλά σταθερά ο Στάθης είναι παρών στη ζωή της Έλλης. Όπως κάθε χωρισμένο ζευγάρι με παιδί, τα Σαββατοκύριακα και οι διακοπές πατέρα και παιδιού είναι προσυμφωνημένα. Η μητέρα της Έλλης, η Μαρίνα ξαναπαντρεύεται και μετακομίζει με την κόρη της στο σπίτι του νέου συζύγου της. Ο Αλέκος, ο πατριός της Έλλης αγαπά τη μητέρα της, δεν υπάρχει κανένα σοβαρό πρόβλημα στη νέα «οικογένεια», ενώ η γιαγιά της Έλλης αποτελεί ένα σταθερό και θετικό σημείο αναφοράς. Κοντά της είναι και η φίλη της, η Αναστασία.

Ίσως η λιγότερο παρούσα στη ζωή της Έλλης σε αυτή την περίοδο της ζωής της είναι η μητέρα της, η Μαρίνα. Δικαιολογημένα. Η Μαρίνα βιώνει την απογοήτευση από τον πρώτο της σύζυγο, τον χωρισμό, το νέο έρωτα, την περιπέτεια ενός νέου σπιτικού, μιας νέας αρχής. Ανθρώπινες καταστάσεις, συνηθισμένες πια. Στο νέο τους σπίτι η Μαρίνα, ο Αλέκος και η Έλλη είναι η γέμιση σε ένα «σάντουιτς». Στον πάνω όροφο ζει ο αδερφός του Αλέκου, ο Μίλτος, ένας χαϊδεμένος, κακομαθημένος άνεργος και τεμπέλης νέος. Στον κάτω όροφο ζούνε οι γονείς του Αλέκου.

Στη δίνη της καθημερινότητας κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην επιμονή του Μίλτου να περνάει πολλές ώρες με την Έλλη παίζοντας βιντεοπαιχνίδια. Η μικρή θα βρεθεί παγιδευμένη. Θα πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης αλλά η ντροπή και οι ενοχές την κάνουν να σιωπά. Να υποφέρει εν σιωπή.

Πόσες και πόσες φορές στη ζωή χρειαζόμαστε κάποιον να ενδιαφερθεί για μας, να κάνει την κρίσιμη ερώτηση για να ανοιχτούμε, να μοιραστούμε τον ανείπωτο πόνο; Κι όταν δεν έρχεται αυτή η ερώτηση, κλεινόμαστε ακόμη περισσότερο. Πόσο μάλλον η μικρή Έλλη. Μόνη της διέξοδος μια αφίσα στο δωμάτιό της με ένα πειρατικό καράβι, το Μαύρο Μαργαριτάρι. Δώρο του πατέρα της, αυτή η αφίσα θα γίνει το όχημα για να βγει η μικρή από το λήθαργο, από το κώμα στο οποίο έχει περιπέσει, σωματικά και ψυχολογικά μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Ένα ατύχημα που έγινε από λάθος του Στάθη την κρίσιμη στιγμή που συνειδητοποίησε τι συνέβαινε στην κόρη του.

Στο μυθιστόρημα αυτό φωτίζονται ισορροπημένα τα λάθη και οι παραλείψεις όλων των προσώπων του δράματος. Φωτίζονται όμως και τα σωστά, και οι λειτουργικές σχέσεις, από τις οποίες διδασκόμαστε όλοι, μικροί και μεγάλοι. Για να προλάβουμε το κακό.

Η Θάλεια Αντωνιάδη είναι μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και του Ελληνικού Κύκλου Παιδικού Βιβλίου. Έχει βραβευτεί σε πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος το 1986 για το διήγημά της «Ανατομία μιας αλλαγής» το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Νέα Εστία» τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς και στον διαγωνισμό διηγήματος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας το 2008. Διηγήματα, ποιήματα καθώς και διάφορα άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά λόγου και τέχνης. Είναι ιδρυτικό μέλος και συντελεστής της Παραμυθένιας Σκηνής του Δη.Θε. Ναυπλίου.

πηγή:

http://kosvoice.gr/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7/item/2546

Το φετινό όμως καλοκαίρι θα είναι διαφορετικό

Η Αννούλα στην κατασκήνωση

Ροδούλα Σερδάρη - Παπαϊωάννου

εκδ Κέδρος

Είναι Ιούνιος, μόλις έχουν κλείσει τα σχολεία και έχουν αρχίσει οι καλοκαιρινές διακοπές των μαθητών. Κάθε χρόνο η Αννούλα περνούσε τις διακοπές της στο σπίτι μαζί με την μαμά της, που προσπαθούσε να της κάνει όλα τα χατίρια, αφού η μικρή μας ηρωίδα είναι μοναχοκόρη.
Το φετινό όμως καλοκαίρι θα είναι διαφορετικό. Ο κύριος Νίκος, ο μπαμπάς, και η κυρία Ελευθερία, η μαμά, της Αννούλας, αποφάσισαν η κόρη τους να περάσει είκοσι ημέρες από τις διακοπές της σε μια κατασκήνωση.
Έτσι μια Δευτέρα πρωί, η Αννούλα έφυγε για πρώτη φορά μακριά από τους δικούς της και ξεκίνησε -χωρίς να το θέλει, είναι γεγονός- την εικοσαήμερη περιπέτεια της κατασκήνωσης. Στην αρχή ο εγωισμός της θα την κρατήσει μακριά από την παρέα των άλλων παιδιών.

.........

συνέχεια στο matia.gr

Εκδήλωση παιδικών βιβλίων στο Βόλο

Η εκδήλωση έγινε εχθές Τρίτη 3/4/2012 στο κδαπ Προσφυγικών στη Νέα Ιωνία Βόλου από τις εκδόσεις οσελότος με τις συγγραφείς Σωτηρία Γεωργοτά, Άβα Ρόζου, Κατερίνα Γκιόκα και η εικονογράφος Εμμανουέλα Κακαβιά. Η εκδήλωση διάρκεσε 3 ώρες με πολύ παραμύθι, γέλια, παιχνίδι, ζωγραφική, κατασκευές και αγκαλιές με φιλιά!!!

η συγγραφέας Σωτηρία Γεωργότα

Άβα Ρόζου, υπ.εκδ. οσελότος, Εμμανουέλα Κακαβά, Κατερίνα Γκιόκα

ζωγραφιές των παιδιών

τα παιδιά απολαμβάνουν και συμμετέχουν στην εξιστόρηση των παραμυθιών

η συγγραφέας Κατερίνα Γκιόκα εξιστορεί το βιβλίο της
με την βοήθεια των ζωγραφιών που έκαναν τα παιδιά του κδαπ

τα παιδιά ζωγραφίζουν με την καθοδήγηση της εικονογράφου Εμμανουέλας Κακαβά

ζωγραφιές των παιδιών

κατασκευή πασχαλινής κάρτας

αποχαιρετιστήριο τραγούδι!

"ο τεμπελάκος" της Γλυκερίας Κακούρη μοιράστηκε μαζί μας τις περιπέτειες του

Σάββατο 17 Μαρτίου, απόγευμα στο Museum Hotel Barbara στην Αγριά Βόλου, 50 παιδάκια με τους γονείς τους ήρθανε να γνωρίσουν τον "τεμπελάκο". Γέμισε ο χώρος με φωνούλες, γέλια και γλυκά παιδικά προσωπάκια που περιμένανε με αγωνία να ακούσουνε τις περιπέτειες του μικρού Χριστάκου. 

Ευχαριστώ θερμά την Γλυκερία Κακούρη και τον Γιώργο Μωύσογλου από τις εκδόσεις ΔΥΑΣ για την υπέροχη συνεργασία που είχαμε και βέβαια θα συνεχιστεί και στους επόμενους μήνες με νέες βιβλιοπαρουσιάσεις. 

Και βέβαια ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κυρία Πόλυ Καρκαλά - Σαράντη από το Museum Hotel Barbara για την μεγάλη της βοήθεια και την προσφορά του μουσειακού της χώρου για να διοργανώνουμε τις παρουσιάσεις μας.

η Αγγελική Φλώρου στο vivliolatreia

γράφει η Κατερίνα Κάιρα

Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Λεοντάρι, ένα όμορφο χωριό στον κάμπο του νομού Καρδίτσας, απ’ όπου κατάγεται. Μεγαλώνοντας ανακάλυψε την αγάπη της για τα παραμύθια κι άρχισε να παίρνει μέρος σε κάθε σχολική παράσταση, γράφοντας παραμυθάκια και ποιήματα. Σπούδασε νοσηλευτική. Ζει στην Καρδίτσα και είναι μητέρα δύο υπέροχων παιδιών, της Ροδάνθης και του Φώτη. Στον ελεύθερο χρόνο της παίζει επιτραπέζια παιχνίδια με την κόρη της, πηγαίνει στον κινηματογράφο, γράφει και διαβάζει.

Η φοβία που είχε η Αγγέλα ως παιδί για τις σφήκες την ώθησε να γράψει αυτό το παραμύθι, θέλοντας να γλυκάνει στα αθώα μάτια των παιδιών αυτό το μικρό και παρεξηγημένο έντομο και να τους περάσει κάποια διδάγματα που θα τα βοηθήσουν στη ζωή τους!

Γιατί γράφεις παιδικά βιβλία;

Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου,μικρούλα,λάτρευα τα παραμύθια..Παραμύθια για γοργόνες,δράκους πριγκίπισσες,αλεπουδίτσες,καλικάντζαρους...ό,τι παραμύθι υπήρχε! Έλα όμως που δεν είχα τη δυνατότητα να έχω όσα βιβλία θα ήθελα..Αποφάσισα λοιπόν,παιδί ακόμα,να γράψω τα δικά μου παραμύθια.Στο μυαλό μου φάνταζε σαν όνειρο...τα δικά μου παραμύθια!Σκαρφιζόμουνα που λες μικρές ιστοριούλες που τις λάτρεψα.Αυτή η λατρεία με οδήγησε μεγαλώνοντας να γράψω παιδικά βιβλία και να προσπαθήσω να τα παρουσιάσω σε παιδικές βιβλιοθήκες και σχολεία προωθώντας τη φιλαναγνωσία.

Τι διαβάζεις τώρα;

Αυτές τις μέρες διαβάζω το "Έστω μια φορά"(Πασχαλία Τραυλού-εκδ.Ψυχογιός) και μόλις το τελειώσω θα διαβάσω το"180 δευτερόλεπτα"(Ελίνα Καρόλου-εκδ.ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ).

Γράφεις νέο βιβλιο;

Έχω ήδη έτοιμο ένα νέο παραμύθι και γράφω ακόμα ένα που απευθύνεται σε πιο μεγάλα παιδιά αλλά και σε ενήλικες που κρύβουν ένα παιδί μέσα τους!

Ποια σχεση σου με τις σφήγκες πλέον;

Εάν δεν είχα καλές σχέσεις με τις σφήκες,δε θα επέλεγα μία σφήκα ως ηρωίδα του παραμυθιού μου.Βέβαια,δεν ήταν πάντα έτσι...μικρή είχα φοβία με αυτά τα ζουζούνια! Βλέπεις,μεγαλώνοντας στο χωριό με έχουν τσιμπήσει κάποιες φορές, αλλά κι εγώ τις προκαλούσα(π.χ. τις κατάβρεχα με το νεροπίστολο). Κανένα έντομο δεν τσιμπάει αν δεν αισθανθεί ότι απειλείται. Η ουσία είναι πως η "Κέλη η μικρή σφήκα" έχει ως κύριο θέμα τη διαφορετικότητα .Δε θέλησα λοιπόν να επιλέξω ως κεντρικό ήρωα ένα ακόμα χαριτωμένο αρκουδάκι ή σκυλάκι που τα συναντάμε στα περισσότερα παραμύθια,αλλά θέλησα να κάνω αισθητή τη σημασία της διαφορετικότητας με ένα διαφορετικό ήρωα περνώντας τα μηνύματά μου στους μικρούς αναγνώστες. Τους βοηθώ παράλληλα να αποβάλλουν το φόβο τους για τις σφήκες.Δεν έχει αλλάξει λοιπόν η σχέση μου με τις σφήκες αφότου έγραψα το βιβλίο μου. Άλλαξε απ'τη στιγμή που κατάλαβα πως αν δεν πειράξω τη σφηκούλα,εκείνη δε θα με τσιμπήσει!

Εχεις σκεφτεί να γράψεις μυθιστόρημα;

Με τα μυθιστορήματα διατηρώ μια σχέση βαθιάς αγάπης.Ταυτίζομαι με τους ήρωές τους και συμπάσχω μαζί τους.Το μυθιστόρημα όμως δεν είναι μόνο φαντασία.Απαιτεί άφθονο χρόνο.Χρειάζεται αρκετός ελεύθερος χρόνος και προσωπικός χώρος ώσπου να ολοκληρωθεί και πολλές φορές απαιτείται έρευνα (ανάλογα με το θέμα του,τον τόπο και τον χρόνο που εξελίσσεται). Μέχρι στιγμής,για μένα, αυτό είναι αδύνατον..ίσως αργότερα..πάντως δεν είναι κάτι που αποκλείω.

(Σε ευχαριστώ θερμά και εύχομαι οι παιδικοί ήρωες σου να κρατούν καλή παρέα σε πολλά παιδάκια.)

πληροφόριες για το βιβλίοhttp://www.ekdoseistetragono.gr/childrensbooks.php?id=49

Ενας μικρός τεμπελάκος

Ο τεμπελάκος

Γλυκερία Κακούρη

εκδ Δυάς

Συνέντευξη με την Εύα Πετροπούλου Λιανού

Κείμενο: Έρη Μαυράκη

Μια “παραμυθένια” συνέντευξη από την αγαπημένη συγγραφέα των παιδιών, Εύα Πετροπούλου Λιανού.

Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι

Πότε άρχισες να αποτυπώνεις σε χαρτί τον κόσμο της φαντασίας σου;
Ε.Π.Λ: Έγραφα από παιδί . Ιστορίες σε σελίδες κενές των βιβλίων , ποιήματα χωρις ρίμα. Έγραφα χωρίς να σκέφτομαι. Ήταν κάτι που το είχα μέσα μου  Όπως όταν αναπνέει κάποιος . Όταν το 1994 βρέθηκα στη Γαλλία, για σπουδές και δουλειά, έγραψα ένα παραμύθι στα γαλλικά. Νοσταλγούσα τη πατρίδα μου, τους γονείς μου, τους παππούδες μου. Έτσι εμφανίστηκε η Ζεραλντιν. Ο εκδοτικός οίκος Αμαλτέ στη Νάντ, στη Γαλλία την ξεχώρισε σαν ιστορία και την εξέδωσε το 2006. Από τότε δεν εχω σταματήσει να γράφω παραμύθια. Το 2009 εξέδωσα το δεύτερο μου βιβλίο Η κόρη της Σελήνης , από τις εκδόσεις Οσελότος και αργότερα το 2011 εξέδωσα τη μετάφραση στα Ελληνικά της Ζεραλντιν και το Ξωτικό της Λίμνης , από τις εκδόσεις Εναστρον. Και συνεχίζω να γράφω και να δημοσιεύω παραμύθια μου σε διάφορα μπλογκ και ηλεκτρονικές εφημερίδες σε Ελλάδα και Κύπρο.

Πιστεύεις πως τα παιδιά αγαπούν τα παραμύθια που ακολουθούν τον τρόπο γραφής και μεταδίδουν τα απλά νοήματα των κλασσικών παραμυθιών ή θέλουν κάτι πιο σύγχρονο και πολύπλοκο;
Ε.Π.Λ.: Στα παιδιά αρέσει το παραμύθι και δη το παραμύθι με εικόνα και έντονα χρώματα. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μια ιστορία σε κλασσική ή μοντέρνα. Για μένα το μήνυμα που θέλω να περάσω στα παιδιά, είναι το βασικότερο συστατικό από όλα. Και τα δυο μου παραμύθια έχουν μια βασική ιδέα που στηρίζεται στο όνειρο και στην ελπίδα. Η άποψη μου είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται την φαντασία. Είναι σημαντικό για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην ωμή εικόνα της πραγματικότητας. Οπότε εάν θέλετε, το παλιό συνεχίζεται μέσα από τις νέες ιδέες δημιουργών και νέων συγγραφεων για τη δυνατή προσέγγιση του κόσμου των παιδιών, που είναι ευαίσθητος όμως απόλυτα αληθινός. Τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά τι τους αρέσει και τι όχι; Μπορούν να καταλάβουν τα παραμύθια, όπως και τους ανθρώπους που τα γράφουν. Για μένα τα παραμύθια, είναι ιστορίες της εποχής και φυσικά κάθε γενιά θέλει .. το παραμυθά της !!!

Η προσωπική σου έρευνα μέσα από τις παρουσιάσεις που έχεις κάνει και την επαφή σου με τα παιδιά, σε τι συμπεράσματα σε οδηγεί για τους μικρούς σου αναγνώστες;
Ε.Π.Λ.: Όταν τα παιδιά γνωρίζουν τους ήρωες ενός παιδικού βιβλίου που έχουν διαβάσει εκστασιάζονται. Νιώθουν ότι είναι μέρος της ιστορίας και μπορούν εύκολα να αναλύσουν, να πούν τη γνώμη τους ακόμη και να δημιουργήσουν νέους ήρωες . Είναι εποικοδομητικό και για μένα αλλά και για τα παιδιά, που μέσα από το παιχνίδι , την ιστορία μαθαίνουν και εκπαιδεύονται σε ηθικές αξίες κι αρχές ίσως ξεχασμένες στην εποχή μας , λογω της υπερβολικής παρακολούθησης της τηλεόρασης ή των βιντεο γκειμ . Τα παιδιά έχουν ανάγκη να βιώσουν και να νιώσουν ότι είναι δυνατόν να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα. Το παραμύθι τους μαθαίνει ότι έχουν δικαίωμα να ονειρεύονται . Οι φόβοι τους μπορούν να πάψουν να υπάρχουν . Όπως λέει κάποιος γνωστός « τα παραμύθια δε γράφτηκαν για να μας δείξουν ότι υπάρχουν οι δράκοι , αλλά για να μας διδάξουν ότι μπορούν να νικηθούν».

«Η Ζεραλντίν και το ξωτικό της λίμνης» αγαπήθηκε πολύ από τα παιδιά και μάλιστα οι ήρωες του πήραν ζωή μέσα από μια σειρά θεατρικών παραστάσεων. Πες μας λίγα λόγια γι αυτό..
Ε.Π.Λ.: «Η Ζεραλντιν και το ξωτικό της λίμνης» από τις εκδόσεις Εναστρον αγαπήθηκε αμέσως, ακόμη κι από την πρώτη παρουσίαση στην 8Η Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, όπου ένα τσούρμο από παιδιά έψαχνε το κόκκινο σκουφί του ξωτικού Σαπερλιπποπετ, κατά τη διάρκεια παρουσίασης – διαδραστικού παιχνιδιού, που οργανώθηκε από τον εκδοτικό οίκο. Θεωρήθηκε επιτυχημένο ως διαδραστικό παιχνιδι, η γνωριμία με τους ήρωες, από όλους όσους, που βρίσκονταν στην έκθεση εκείνη τη μέρα. Τα θέματα που αγγίζει αυτή η ιστορία της Ζεραλντιν είναι πολυποίκιλα. Από τη μια η αγάπη για τη φύση, το περιβάλλον και τη φυγή από την καθημερινότητα . Από την άλλη η συμβίωση με τον ηλικιωμένο παππού Λιονέλ , που θα περάσει όλη τη γνώση και τη σοφία του , στην εγγονή του Ζεραλντίν και τρίτο η ύπαρξη ενός τρίτου ήρωας εξίσου σημαντικό, του Σαπερλιπποπετ, του ξωτικού-ψαριού , που προσπαθεί να ξαναβρεί την ξωτικό – οικογένεια του . Όλοι οι ήρωες αγαπήθηκαν από τα παιδιά Ιδιαίτερα η σχέση φιλίας Ζεραλντιν – Σαπερλιποππετ ενθουσίασε πολύ.  Πολλά παιδιά στο τέλος της παράστασης , ερχόντουσαν και με ρωτούσαν , έαν θα μπορέσουν κι αυτά , να γνωρίσουν ένα ξωτικό και να γίνουν φίλοι. Η φιγούρα του παππού Λιονέλ άρεσε πολύ , γιατί τους θύμιζε κάτι γνώριμο. Όλοι έχουμε κάποιον ηλικιωμένο που θα επισκεφτούμε κατά τη διάρκεια των εορτών. Όσο πιο γνώριμος και οικείος είναι ένας ήρωας στα παιδιά , τόσο ταυτίζονται μαζί του κι επιθυμούν, να τον γνωρίσουν ακόμη περισσότερο . Τέλος είμαι σχεδόν σίγουρη ότι όσα από αυτά έχουν ενυδρείο, έχουν αρχίσει να κοιτούν τα ψάρια μ ένα άλλο μάτι ..

Τελικά τα παραμύθια είναι μόνο για παιδιά;
Ε.Π.Λ.: Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι. Όλοι έχουμε ανάγκη από την αθωότητα, την ελπίδα και το όνειρο.  Σε όποια ηλικία κι αν είμαστε , πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη από ένα όμορφο παραμύθι.

 http://www.e-orfeas.gr

Πασχαλινά παιδικά βιβλία από τις εκδόσεις Διάπλαση

Ο λαγός που μισούσε τα κόκκινα αυγά

Ένας λαγός συναντά τυχαία κάποιες κότες σε ένα κοτέτσι. Εκεί μαθαίνει με έκπληξη πως οι άνθρωποι κάθε Πάσχα βάφουν κόκκινα αυγά. Πώς είναι δυνατόν να έχουν οι άνθρωποι ένα τόσο ανόητο έθιμο; Γιατί δηλαδή έπρεπε να βάφουν και να τσουγκρίζουν αυγά και όχι λαγούς; Οι κότες είναι καλύτερες από τους λαγούς; αναρωτιέται συνέχεια.Έτσι καταστρώνει ένα σχέδιο: αν πετύχει, τα κόκκινα αυγά θα είναι πλέον παρελθόν για τους ανθρώπους. Λέτε να τα καταφέρει;
Μετά την επιτυχία του βιβλίου Το αυγό που μισούσε το κόκκινο χρώμα η Χρυσάνθη Καραίσκου και ο Νέστορας Ξουρής επιστρέφουν με μια ακόμη χιουμοριστική ιστορία που σίγουρα θα σας συναρπάσει! 

----------------------------------

Το αυγό που μισούσε το κόκκινο χρώμα

Μια χιουμοριστική ιστορία με ένα αυγό που είχε την ατυχία να γεννηθεί λίγες μέρες πριν από το Πάσχα
Ξεσήκωσε τον κόσμο απ’ τις φωνές του και θα έκανε τα πάντα προκειμένου ν’ αποφύγει αυτό που απεχθανόταν... το κόκκινο χρώμα!
Ναι, καλά διαβάσατε, δεν ήθελε με τίποτα να το βάψουν κόκκινο!
Προτιμούσε να το κάνουν ομελέτα ή αυγολέμονο, αρκεί να μην το βάψουν κόκκινο. Τι λέτε να έγινε;
Έξοχη όπως πάντα η εικονογράφηση του Νέστορα Ξουρή αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο το χιουμοριστικό κείμενο και το κάνει ακόμη πιο διασκεδαστικό στο παιδί.

Η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου και ο Σμουτς μας ταξιδεύουν στην πολιτεία του μαγικού κύκλου!

Ο Σμουτς ταξιδεύει στην πολιτεία του μαγικού κύκλου!
Ο Αλέξης Ασημακόπουλος τον σχεδιάζει,
ο Θανάσης Τσαλταμπάσης διηγείται τις περιπέτειές του
και η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου, η δημιουργός του, μας μιλάει για το νέο της ήρωα!




Όταν πρωτοαντίκρυσα τον Σμουτς, αυτό που με ενθουσίασε περισσότερο απ' όλα ήταν το φουντωτό πορτοκαλί μαλλί του και η μοναδική καραμελόσαλτσά του! Αν τύχει και σε εσάς να την δοκιμάσετε δεν θα ξεχάσετε ποτέ τη γεύση της! Διαβάζοντας το παραμύθι της Παναγιώτας Παρασκευοπούλου ταξίδεψα μαζί με τον Σμουτς, το ξωτικό του δάσους, στην Πολιτεία του Μαγικού Κύκλου και έπειτα θέλησα να γνωρίσω ποιος κρύβεται πίσω από αυτό το παιχνιδιάρικο και ευαίσθητο ξωτικό! Διαβάστε τη συνέντευξη που έδωσε η συγγραφέας στο CaptainBook.gr! =)



CaptainBook: Ο Σμουτς είναι ένας ιδιαίτερος ήρωας με χαρακτηριστικό φουντωτό μαλλί και γεμάτος ευαισθησία. Πώς προέκυψε αυτός ο ήρωας;

Παναγιώτα Παρασκευοπούλου: Πράγματι, ο Σμουτς είναι πολύ ιδιαίτερος. Πρόκειται για ένα ξεχωριστό ξωτικό, καλόκαρδο, με τις παραξενιές του, τις ανασφάλειές του και τις ευαισθησίες του, ο οποίος λατρεύει δυο πράγματα: τα γλυκά και τις περιπέτειες. Από μικρή με «ακολουθούσε» ως φανταστικό μου φιλαράκι, έτσι ώστε σήμερα να μπορώ να τον αποτυπώσω ως τον βασικό ήρωα του παραμυθιού μου. Το μαλλί του, σε χρώμα μελί-πορτοκαλί είναι το σήμα κατατεθέν του, καθώς είναι ίδιο με το χρώμα του σπιτιού του, μια κολοκύθα σε χρώμα και αυτή, μελί-πορτοκαλί!

CB.: Ποια είναι η σχέση που είχατε με τα παραμύθια ως παιδί και ποια ως ενήλικας;

Π.Π.: Σαν παιδί, «βούλιαζα» στην κυριολεξία μέσα στα παραμύθια, ιδιαίτερα εκείνα που μίλαγαν για νάνους, ξωτικά, νεράιδες και παρόμοιους ήρωες. Φανταζόμουν τον εαυτό μου να συμμετέχει ενεργά στις περιπέτειες τους, με αποτέλεσμα οι γονείς μου να δυσκολεύονται να μου πάρουν το βιβλίο από τα χέρια! Θυμάμαι, μάλιστα, μια φορά που ζωγράφισα στον τοίχο του σπιτιού μας έναν νάνο!
Ως ενήλικας, μου αρέσει ακόμα να ονειρεύομαι προσπαθώντας να βάλω στην ζωή μου την μαγεία που βγάζουν αυθόρμητα από μέσα τους τα παιδιά. Βέβαια, αυτό δεν είναι τόσο απλό, καθώς η καθημερινότητα με τις δυσκολίες της κάνει τα πάντα για να μας αποτραβήξει. Πιστεύω όμως ότι τα έχω καταφέρει αρκετά καλά έως τώρα.


CB.: Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς παραμυθιών ή κάποιοι παραμυθάδες τους οποίους θαυμάζετε ή από τους οποίους έχετε επηρεαστεί;

Π.Π.:Από Έλληνες, θαυμάζω τον Ευγένιο Τριβιζά, καθώς κατά την γνώμη μου, πρόκειται για έναν από τους ευφυέστερους παραμυθάδες της εποχής μας. Από ξένους συγγραφείς, μου αρέσει πάρα πολύ η Beatrix Potter και η J.K. Rowling.

Η άποψή μου είναι ότι ο κάθε συγγραφέας αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα, η οποία προσφέρει το δικό της «κομμάτι», θα μπορούσαμε να πούμε, στην παιδική λογοτεχνία. Με αυτό το σκεπτικό, δεν θεωρώ ότι έχω επηρεαστεί από κάποιον άλλον συγγραφέα παραμυθιών.

CB.: Ποια ανάγκη οδηγεί έναν συγγραφέα να μπει στον κόσμο των παραμυθιών;

Π.Π.: Πολλές και διαφορετικές ανάγκες, ξεχωριστές για τον καθένα. Μιλώντας για εμένα προσωπικά, η ανάγκη που με οδήγησε να μπω στον κόσμο των παραμυθιών, είναι η αγάπη μου για τα παιδιά και τον κόσμο των παιδιών και η επιθυμία μου να τα ταξιδέψω σε χώρους μαγικούς με ήρωες με τους οποίους μπορούν να ταυτιστούν και μέσω των οποίων μπορούν να λάβουν όμορφα μηνύματα και συναισθήματα. Άλλη μια ανάγκη, εξίσου σημαντική και αυτή, είναι η εξωτερίκευση του εσωτερικού μου παιδιού, το οποίο, πιστέψτε με, είναι ολοζώντανο και πολλές φορές μου κλέβει τον ρόλο ως συγγραφέας!



CB.: Ποια χαρακτηριστικά πιστεύετε ότι είναι τα πιο σημαντικά σε ένα παραμύθι;

Π.Π.:Εκτός από την εικονογράφηση, που αποτελεί σημείο κλειδί για το παραμύθι, εξίσου σημαντικότατα είναι και τα μηνύματα τα οποία επιθυμεί να περάσει ο συγγραφέας στους μικρούς αναγνώστες του. Στο παραμύθι μου, παραδείγματος χάρη, δίνεται έμφαση στο πως όταν νιώθουμε πραγματική αγάπη και παίρνουμε τις αποφάσεις μας με βάση το τι θέλει η καρδιά μας, όταν δίνουμε κάτι σε κάποιον που το χρειάζεται πραγματικά, χωρίς να το σκεφτούμε, αλλάζει η οπτική με την οποία βλέπουμε τα πράγματα, και κατά συνέπεια και όλη μας η ζωή προς το καλύτερο! Γνωρίζω βέβαια ότι αυτό ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι, και είναι και ο λόγος για τον οποίον ο Σμουτς θα ζήσει στην συνέχεια περιπέτειες που θα τον αλλάξουν..λίγο.

CB.: Οι φανταστικοί φίλοι, που απ' ότι λέτε είχατε κι εσείς, πώς βοηθούν στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας;

Π.Π.:Μας βοηθούν να ονειρευόμαστε περισσότερο. Και το έχουμε ανάγκη. Επιμένω σε αυτό επειδή γνωρίζω το πόσο σημαντικό είναι για την διαμόρφωση του χαρακτήρα μας. Ένα παιδί έχει ανάγκη την ταύτιση με αυτό που ονομάζεται μαγεία, παραμύθι, φανταστικούς φίλους. Δεν είμαι αντίθετη στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, αλλά κατά την άποψή μου τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το παραμύθι στα μάτια ενός παιδιού.

CB.: Κι όταν πια δίνουμε στους φανταστικούς μας φίλους σάρκα και οστά, τους σκοτώνουμε ή τους χαρίζουμε την αθανασία;

Π.Π.: Τους χαρίζουμε..επιτέλους την αθανασία! Δίνοντας τους μορφή και κατά συνέπεια ζωή, τους απελευθερώνουμε από την φαντασία μας και τους κάνουμε πραγματικούς!



CB.: Την εικονογράφηση του παραμυθιού ανέλαβε ο Αλέξης Ασημακόπουλος και ομολογουμένως έχει καταφέρει να προσδώσει στον Σμουτς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, κάνοντας τον να ξεχωρίζει και να εντυπωσιάζει. Υπήρξαν κάποιες προτάσεις που κάνατε στον εικονογράφο ή τον αφήσατε να δημιουργήσει αποκλειστικά και μόνο από τις εικόνες που του δημιουργήθηκαν διαβάζοντας το παραμύθι;

Π.Π.: Με τον Αλέξη υπήρξε μια πολύ καλή συνεργασία και συνεννόηση. Του έκανα τις προτάσεις μου για το πως είχα φανταστεί τον Σμουτς, το πως τον «έβλεπα» και στην συνέχεια τον άφησα να τον σχεδιάσει εντελώς ελεύθερα, διαβάζοντας το παραμύθι, χωρίς να επεμβαίνω.

CB.: Μέχρι στιγμής, τα παιδιά πώς έχουν υποδεχτεί τον Σμουτς; Υπάρχουν κάποια πολύ χαρακτηριστικά σχόλια ή ατάκες που έχετε ακούσει;

Π.Π.: Όλα τα παιδιά έως τώρα τον έχουν υποδεχτεί θερμά και με ενθουσιασμό. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση ήταν η αποδοχή ιδιαίτερα των παιδιών ηλικίας 2-4 ετών. Παρότι δεν ξέρουν ακόμη να διαβάζουν, εντυπωσιάστηκαν ιδιαίτερα από τον Σμουτς, ενώ ορισμένα επέμεναν και να τον γνωρίσουν. Σ'αυτό θέλω να προσθέσω ότι θεωρώ ότι έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο το cd του παραμυθιού, το οποίο έχει ντύσει με τους ήχους και την μαγευτική μουσική του ο συνθέτης Constantinos, ενώ ο ηθοποιός Θανάσης Τσαλταμπάσης κατάφερε να αποδώσει εξαιρετικά τον ρόλο του Σμουτς. Τώρα, για ατάκες και σχόλια παιδιών, θυμάμαι μια ατάκα ενός μικρού τριών ετών ο οποίος έλεγε τον Σμουτς..Σμιτς και μου είπε: « Κυρία συγγραφέα, πότε θα έρθει και ο ..Σμιτς μαζί σας να τον δούμε;» Η μια άλλη ατάκα μιας μικρής τεσσάρων ετών: « Θέλω κι εγώ να αφήσω τα μαλλιά μου σαν τον Σμουτς!»

CB.: ...και οι μεγάλοι; (συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης).

Π.Π.: Οι μεγάλοι ταξιδεύουν με το παραμύθι αυτό. Μου λένε μάλιστα ότι τους θυμίζει τα παραμύθια που διάβαζαν μικροί. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.

CB.: Πριν προχωρήσετε στην έκδοση του παραμυθιού το διαβάσατε σε μικρούς ή και μεγάλους για να δείτε τις αντιδράσεις τους, να πάρετε ιδέες και να ακούσετε τα σχόλιά τους;

Π.Π.: Το διάβασα στον άνδρα μου και στην αδερφή μου, οι οποίοι μου είπαν την άποψή τους, και στον ανιψιό μου που είναι επτά για να πάρω την γνώμη ενός πιο αυστηρού κριτή, καθώς πιστεύω ότι τα παιδιά είναι το αυστηρότερο κοινό.

CB.: Στο τέλος του παραμυθιού μας αφήνετε μία υπόνοια ότι ο Σμουτς μπορεί να επιστρέψει. Να περιμένουμε και συνέχεια;

Π.Π.: Εννοείται! Μια συνέχεια γεμάτη έντονες περιπέτειες με τον Σμουτς να ανακαλύπτει ...Αν σας το πω όμως, θα χαλάσω την έκπληξη, έτσι δεν είναι;

CB.: Ποια είναι τα όνειρά σας για τον Σμουτς; Π.Π.: Να καταφέρνει πάντοτε να προσφέρει σε μικρούς και μεγάλους μια αγκαλιά γεμάτη χαρά, αγάπη και όνειρα, πολλά πολλά όνειρα.

 

www.captainbook.gr

Νεανική βιβλιοθήκη άπο τις εκδόσεις Σιδέρη

το όραμα του κήπου της εδέμ Μαθιουδάκης Νεκτάριος    Λεπτομέρειες	SATURNO Σοφία Μακρυγιάννη    Λεπτομέρειες
τα περιστέρια που φεύγουν Φιλίτσα Καραγεωργίου    Λεπτομέρειες	Κάτω απ' τον ίδιο ουρανό Βούλα Ηλιάδου    Λεπτομέρειες
περιπέτεια στο βασίλειο των θεών Χριστίνα Κόλλια    Λεπτομέρειες	πετάγμα μ'ένα κλαδί ελιάς Χριστίνα Ταράτσα    Λεπτομέρειες
το παιδί των αγγέλων - ΠΑΙΔΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (για παιδιά άνω των 9 ετών) Χριστίνα Ταράτσα    Λεπτομέρειες	ταξίδι στον πλανήτη Γη Ευδοκία Λαλουδάκη    Λεπτομέρειες