Νέες κυκλοφορίες από τις εκδόσεις Αιώρα

	Αυτοβιογραφία Δεν μπορείς να είσαι ουδέτερος σ' ένα τρένο που κινείται Howard Zinn Μετάφραση: Νίκος Σταμπάκης Οι εκδόσεις Αιώρα ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Χάουαρντ Ζιν τιμούν την μνήμη του –πέθανε στις 27 Ιανουαρίου του 2010– εκδίδοντας την Αυτοβιογραφία του.Η αυτοβιογραφία του γνωστού πλέον και στην Ελλάδα ιστορικού, συγγραφέα και ακτιβιστή καλύπτει δεκαετίες αγώνων για την ζωή, την ανθρωπότητα και την κοινωνική αλλαγή.
	Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που μεγάλωσα Bertrand Santini   εικονογράφηση: Bertrand Gatignol μετάφραση: Λούνα Παλέτα "Μικρός κατοικούσα σ' έναν τεράστιο πύργο κρυμμένο στην καρδιά ενός μεγάλου μαγικού δάσους... Ήμουν όμορφος και είχα πολλούς φίλους. Ήμουν πλούσιος και έξυπνος..." Μια ιδανική παιδική ηλικία; Ναι, αλλά ο τεράστιος πύργος είναι τελικά μια φτωχική καλύβα. Το μαγικό δάσος είναι ένα δάσος από καμινάδες που ξερνάνε την καπνίλα τους. Το παιδί είναι ένα πλάσμα μόνο, φτωχό και χαζό... Mεγαλώνοντας όμως η κατάσταση ανατρέπεται. Πτυχία, χρήμα, έρωτας, κοινωνική καταξίωση, υλικά αγαθά, εξουσία… Όλα αυτά μεταμόρφωσαν τον ήρωά μας κι έτσι χαράμισε τη ζωή του... πετυχαίνοντας!
	Η μυστική ζωή των μεγάλων σκηνοθετών Robert Schnakenberg Μετάφραση: Νίκος Σταμπάκης Απίστευτες αλλά αληθινές ιστορίες για τους μεγάλους του κινηματογράφου, όπως: Τσάπλιν, Μπουνιουέλ, Καζάν, Κουροσάβα, Μπέργκμαν, Φελίνι, Κόπολα, Σκορσέζε, Αλμοδοβάρ, Ταραντίνο κ.ά. Μέσα απ' αυτές αναδύονται προσωπικές παραξενιές και ιδιοτροπίες, καθώς και παθολογικές προτιμήσεις που συνοδεύουν όλους τους επιτυχημένους καλλιτέχνες. Γνωρίστε τους!!!
	Η προϊστορία του σεξ 4.000.000 χρόνια ανθρώπινης σεξουαλικότητας Timothy Taylor μετάφραση: Δημήτρης Ραπτόπουλος Ένας αρχαιολόγος αποτυπώνει την εξελικτική πορεία της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, σε μια διαφωτιστική και ρηξικέλευθη διερεύνηση.  Τι έχει αλλάξει και τι παρέμεινε ίδιο στη σεξουαλικότητα του ανθρώπου τα τελευταία τέσσερα εκατομμύρια χρόνια; Πώς συνδέθηκαν με το σεξ οι έννοιες του ερωτισμού, της έκστασης, της αθανασίας και της ομορφιάς; Ο συγγραφέας διερευνά αυτά τα ερωτήματα και εξηγεί πώς η σεξουαλική μας συμπεριφορά σε ζητήματα φύλου, γένους, εξουσίας, ελέγχου και εκμετάλλευσης, είναι βαθιά ριζωμένη στην προϊστορία μας. Βασισμένος σε συμπεράσματα από σύγχρονες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, ο Τέιλορ ανιχνεύει πρακτικές όπως η αντισύλληψη, η ομοφυλοφιλία, η τρανσεξουαλικότητα, η πορνεία, ο σαδομαζοχισμός και η κτηνοβασία, από τις αρχαίες καταβολές τους έως σήμερα.
	Μετά το Κύμα Ανθρώπινες ιστορίες στα απόνερα του Τσουνάμι που έπληξε την Ταϊλάνδη Tew Bunnag Μετάφραση: Χρήστος Μούσιος Έξι ιστορίες εμπνευσμένες από το Τσουνάμι που έπληξε τις νότιες ακτές της Ταϊλάνδης στις 26 Δεκεμβρίου 2004 και άλλαξε ριζικά την ζωή κάθε ανθρώπου της περιοχής. Οι ιστορίες αναδεικνύουν θέματα όπως η μοίρα, η τύχη και η συγχρονικότητα. Όλα τα κέρδη της έκδοσης θα διατεθούν στην ΜΚΟ The Human Development Foundation, ένα κέντρο βοήθειας για τα παιδιά του δρόμου και φορείς του AIDS στην Ταϊλάνδη.
	Ιστορία του χαρτιού Μια ιστορική και πολιτισμική διαδρομή δύο χιλιετιών Μαρίνος Βλέσσας, Μαρία Μαλακού Για πρώτη  φορά στην ελληνική βιβλιογραφία η  συναρπαστική διαδρομή του χαρτιού  ανά τους αιώνες -του αφανούς αυτού τεχνήματος που άφησε ανεξίτηλα ίχνη σε όλους τους πολιτισμούς- και η εξέλιξη της χαρτοποιητικής από τις απαρχές της μέχρι τη βιομηχανική εποχή. Μια εμπεριστατωμένη μελέτη της ιστορίας του χαρτιού, το οποίο όταν συναντήθηκε με την τυπογραφία, τον 15ο αιώνα, έγιναν το δίδυμο που κυριολεκτικά μεταμόρφωσε τον κόσμο της γνώσης και της επικοινωνίας. Το βιβλίο αποσκοπεί στη γνωριμία με το χαρτί  και απευθύνεται σε κάθε ενδιαφερόμενο  για τη διαδρομή του πολιτισμού αλλά και σε ειδικούς (παλαιογράφους, ιστορικούς, συντηρητές), επιστήμονες και μελετητές, επαγγελματίες, καλλιτέχνες, σπουδαστές.
	Ο γύρος του κόσμου σε 80 χώρες Ταξίδια στις πέντε ηπείρους Εύη Δημητριάδου Ένας μοναδικός ταξιδιωτικός οδηγός για τις πέντε ηπείρους, από μια έμπειρη tour leader. Ένα σεργιάνι στην ιστορία, τη γεωγραφία, τα αξιοθέατα, τον τρόπο ζωής, τις αγορές, την τοπική κουζίνα, τα ξενοδοχεία και κυρίως την αίσθηση κάθε προορισμού. Απόσταγμα εκατοντάδων ταξιδιών σε περισσότερες από 80 χώρες και 500 πόλεις, το βιβλίο απευθύνεται σε όσους ταξιδεύουν, είτε για ψυχαγωγία είτε για δουλειά, σ' εκείνους που ονειρεύονται ταξίδια και σ' όλους αυτούς που θέλουν να γνωρίσουν τον κόσμο.
	Το όνομά μου είναι Rachel Corrie Έργο βασισμένο στα κείμενα της Rachel Corrie που επιμελήθηκαν οι Alan Rickman και Katharine Viner. Μετάφραση: Νάνσυ Τρικκαλίτη Η 23χρονη Αμερικανοεβραία Ρέιτσελ Κόρι, τον Ιανουάριο του 2003, ταξίδεψε από τις ΗΠΑ στη Λωρίδα της Γάζας για να συμμετάσχει στη δράση της οργάνωσης μη βίαιου ακτιβισμού ISM (International Solidarity Movement). Στις 16 Μαρτίου 2003, η Ρέιτσελ καταπλακώθηκε από μπουλντόζα του ισραηλινού στρατού στην προσπάθειά της να αποτρέψει την κατεδάφιση του σπιτιού μιας οικογένειας Παλαιστινίων.
	Η αρρώστια προσπαθεί να με γιατρέψει Philippe Dransart Μετάφραση: Ναυσικά Χαραλαμπίδου Ο γιατρός Φιλίπ Ντρανσάρ, με 30χρονη εμπειρία στην ομοιοπαθητική θεραπεία εκατοντάδων ασθενών, διερευνά την ψυχοσυναισθηματική διάσταση της αρρώστιας και συμπεραίνει ότι χρησιμοποιούμε τη λειτουργία ενός οργάνου για να εκφράσουμε τις δυσκολίες ή τη δυσφορία μας, ότι καταλήγουμε να υποφέρουμε σωματικά από έναν ψυχικό πόνο. Υποστηρίζει ότι η ασθένεια εμπεριέχει το σπέρμα της θεραπείας της, ότι μέσω του σώματος και του πόνου προσπαθεί να μας απελευθερώσει από το συναίσθημα που την προκάλεσε. Με γλώσσα απλή και κατανοητή, με συγκεκριμένα κλινικά παραδείγματα και ξεχωριστά κεφάλαια για κάθε σύστημα του οργανισμού, το βιβλίο αυτό αποτελεί έναν πολύτιμο οδηγό για να κατανοήσουμε τι προσπαθεί να εκφράσει το σώμα μας μέσω της ασθένειας -πρώτο σημαντικό βήμα για τη θεραπεία- και πώς μπορεί η αρρώστια, από εχθρός, να γίνει διάλογος με τον εαυτό μας.

νέες κυκλοφορίες βιβλίων

νέες κυκλοφορίες βιβλίων και βιβλία που αναμένονται να κυκλοφορήσουν σύντομα με δυνατότητα προ-παραγγελίας!

Γυάλινη πόλη, Cassandra Clare
«Καθώς η Κλέρι ανακαλύπτει όλο και περισσότερα πράγματα για το παρελθόν της οικογένειάς της, αποκτά έναν αναπάντεχο σύμμαχο στο πρόσωπο του μυστηριώδη Κυνηγού, Σεμπάστιαν. Με τον Βάλενταϊν να συγκεντρώνει τις δυνάμεις του για να καταστρέψει όλους τους Κυνηγούς των Σκιών για πάντα, η μόνη ελπίδα των Κυνηγών για να τον νικήσουν είναι να συνεργαστούν με τους αιώνιους εχθρούς τους. Αλλά μπορούν τα Πλάσματα του Σκότους και οι Κυνηγοί των Σκιών να παραμερίσουν την έχθρα τους και να πολεμήσουν πλάι-πλάι; Και ενώ ο Τζέις συνειδητοποιεί πόσα πράγματα είναι τελικά διατεθειμένος να θυσιάσει για την Κλέρι, θα μπορέσει άραγε εκείνη να τιθασεύσει τις καινούριες της δυνάμεις προκειμένου να σωθεί η Γυάλινη Πόλη, όποιο κι αν είναι το τίμημα; Η αγάπη είναι μια θανάσιμη δύναμη και τα μυστικά του παρελθόντος αποδεικνύονται εξίσου φονικά, καθώς η Κλέρι και ο Τζέις έρχονται αντιμέτωποι με τον Βάλενταϊν στο τρίτο βιβλίο της επιτυχημένης σειράς Θανάσιμα Εργαλεία.»



• Η τράπεζα, Marc Roche
• Διεθνής οικονομική, τόμος 2, Paul R. Krugman, Maurice Obstfeld
• Το λουλούδι του θερμοκηπίου, Lucinda Reilly
• Το όνειρο έμεινε ακατοίκητο, Κώστας Πασχάλης
• Ο γαλάζιος χρυσός, Θ. Γ. Τσακίρης

• Ζωή χαρισάμενη, Σπύρος Γιανναράς


Οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου, Δημουλίδου Χρυσηίδα
Δείτε το απόσπασμα του βιβλίου, πατώντας εδώ!

«Μετά το "Σταυροδρόμι των ψυχών", η Κασάνδρα και ο Ορέστης συναντιούνται και πάλι σ' ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα. Στην αρχαία Ελλάδα η Αριάδνη έδωσε στον Θησέα το μίτο για να μπορέσει να βγει απ' το λαβύρινθο και να τη συναντήσει ξανά. Έτσι και οι ψυχές, όταν φύγουν απ' το γήινο περιβάλλον τους και πριν χαθούν στον Συμπαντικό λαβύρινθο, αφήνουν πίσω το νήμα τους για να τις βρουν οι αγγελιαφόροι του πεπρωμένου. Έτος 2361 μ.Χ. Στον πλανήτη Γη, ύστερα απ' τη μεγάλη οικολογική καταστροφή, τίποτε πια δεν είναι το ίδιο. Η Άλμπα Βήτα Σμιτς, ανώτερη κυβερνητική υπάλληλος, έχει λάβει εντολή απ' τον κρατικό υπολογιστή Στερν να προχωρήσει σε σύζευξη με τον Έλφιν Άλφα Κορτς, που ανήκει στην ανώτερη κατηγορία ανθρωποειδών. Ο Έλφιν, ένας σκληροπυρηνικός και φιλόδοξος νομικός σύμβουλος, είναι ο απόλυτος μηδενιστής, χωρίς συναισθήματα, αφού πιστεύει ότι η δύναμη της εξουσίας είναι η απόλυτη ευτυχία. Η Άλμπα θεωρεί τον εαυτό της προνομιούχο γι' αυτή την επιλογή του Στερν. Όλα όμως ανατρέπονται όταν εμφανίζεται στο δρόμο της ο Άντον Δέλτα Κορνέλ, που ανήκει σε κατώτερη κοινωνική κατηγορία. Κοντά του η Άλμπα ανακαλύπτει ότι η ονειρεμένη ζωή που πιστεύει ότι ζει δεν είναι παρά μια φυλακή κατασκευασμένη απ' το σύστημα. Και τότε συνειδητοποιεί ότι ο άνδρας αυτός είναι το πεπρωμένο της, από κάποια άλλη ζωή στο πολύ μακρινό παρελθόν. Η σχέση μαζί του θα θέσει σε συναγερμό το σύστημα ασφαλείας του κράτους. Ωστόσο εκείνη δεν μπορεί να αντισταθεί στο κάλεσμα ενός πρωτόγνωρου συναισθήματος που λέγεται αγάπη... Η Χρυσηίδα Δημουλίδου κάνει την ανατροπή μ' ένα ερωτικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στο μακρινό μέλλον και δεν αποκλείεται να αποτελεί τη μελλοντική μας πραγματικότητα...».

• Καθημερινή Ευεξία, Kathy Freston
• Όταν αγαπάς είναι για πάντα, Μαρία Τζιρίτα, Απόσπασμα Βιβλίου!
• Ο πρίγκιπας των διαμόνων,Youssef Siedan
• Χορεύοντας με τις σκιές, Πόλυ Μηλιώρη, Απόσπασμα Βιβλίου!
• 10 λεπτά 10 μήνες 10 χρόνια, Welch Suzy

www.perizitito.gr

Σε μια Τουρκία άγνωστη

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ 2 - 

ITTIHAT VE TERRAKI (ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ)
ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
εκδ Κέδρος

Η πολιτική έκφραση του κινήματος των Νεότουρκων, που σήμανε το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έβαλε τα θεμέλια για τη δημιουργία του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Ένα ταξίδι στο χρόνο. Σε μια Τουρκία άγνωστη, συναρπαστική, που η αλήθεια της καθηλώνει. Μια κόκκινη κλωστή –το μοναδικό εύρημα ενός ανεξιχνίαστου φόνου- συνδέει Τούρκους και Έλληνες σε μια διαδρομή με αναπάντητα ερωτηματικά και μοιραίες αποκαλύψεις. Πού οφείλεται η ομοιότητα στα χαρακτηριστικά του Τούρκου καραγκιοζοπαίχτη Ικίζ Μενεξελή και του Έλληνα δημοσιογράφου Πάρη Πηλείδη; Η αναζήτηση της αλήθειας ξεκινά από τη σύγχρονη Σμύρνη και φτάνει στα χρόνια που οδήγησαν στους Βαλκανικούς πολέμους, στους ηρωισμούς και στις γενοκτονίες. Τούρκοι, Αρμένιοι και Έλληνες θα διεκδικήσουν εκείνο που πιστεύουν ότι τους ανήκει. Μια συναρπαστική διαδρομή από το Παρίσι στην Τρίπολη της Λιβύης, από τον Πειραιά στο Ερζερούμ, από την Κωνσταντινούπολη στην επαναστατημένη Θεσσαλονίκη. Ερωτικές περιπέτειες, ίντριγκες, συνωμοσίες που πνίγονται στο αίμα. Ιστορικές προσωπικότητες ζωντανεύουν με τα πάθη και τις αγωνίες τους: ο Μουσταφά Κεμάλ, ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ, ο φιλελεύθερος πρίγκιπας Σαμπαχεντίν, ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, αλλά και η ιέρεια του χορού Ισιδώρα Ντάνκαν.

Η οδύσσεια δύο οικογενειών. Φως στην ψυχή δύο λαών. Μια μυθιστορηματική εποποιία, το δεύτερο μέρος της τριλογίας ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ.

Επιστροφή στη Σμύρνη
Γράφει ο Λέων Ναρ,
Συγγραφέας,
δρ Νεοελληνικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Μολονότι η Σμύρνη και η Μικρασιατική Καταστροφή απασχολούν εδώ και πολλά χρόνια την ελληνική πεζογραφία, με την οπτική είτε της εθνικής θλίψης (ακόμη και ύστερα από έναν ολόκληρο αιώνα) είτε της απώλειας ενός εξιδανικευμένου τρόπου ζωής, στα αριστουργηματικά μυθιστορήματα Η θάλασσά μας και Ittihat ve Terakki Ένωση και Πρόοδος (μέρη μιας τριλογίας με τον γενικό τίτλο Επιστροφή στη Σμύρνη) καλύπτουν το ίδιο χρονικό και γεωγραφικό πλαίσιο, αποφεύγοντας συστηματικά την οποιαδήποτε ιδεολογική έξαρση και τις αισθηματολογικές κραυγές. Ο Ευάγγελος Μαυρουδής έχω την αίσθηση ότι διατηρεί τη μνήμη ζωντανή, μια και με τα μυθιστορήματα που παρουσιάζουμε απόψε επανατοποθετεί με διαφορετικό τρόπο την ιστορία Ελλήνων και Τούρκων, με τη Σμύρνη στο επίκεντρο, μέσα σε αφήγηση ανθρώπινη, συναισθηματική που αποτελεί τελικά όργανο σύνθεσης μια εντυπωσιακής εποποιίας.

Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του κυρίως στην πρώτη εικοσαετία του 20ού αιώνα (από την Κρήτη και το Μακεδονικό μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Εθνικό Διχασμό) ο Ευάγγελος Μαυρουδής οριοθετεί το πλαίσιο που οδηγεί στο 1922, μέσα από παθιασμένους ή αποτυχημένους έρωτες, οικονομικές πανωλεθρίες, επαγγελματικούς ανταγωνισμούς, πολιτικές επιτυχίες, προσωπικές φιλοδοξίες και συλλογικά οράματα. Όλα αυτά συμπλέκονται αρμονικά στα μυθιστορήματα του Μαυρουδή, σ’ ένα χωρικό πλαίσιο που απλώνεται από τη Σμύρνη και την Αθήνα έως τη Θεσσαλονίκη και το Κιλελέρ.

Μ’ ένα υποδειγματικό πήγαινε έλα από τον ιστορικό στον παροντικό χρόνο, ο συγγραφέας διαχωρίζει σαφέστατα τη θέση της ιστορικής πραγματικότητας από την πεζογραφία. Και στα δύο μυθιστορήματα του Μαυρουδή, άλλωστε, τα γεγονότα που ο αφηγητής ανασύρει είτε από το ιστορικό παρελθόν είτε από τη ρευστή σημερινή πραγματικότητα ταξινομούνται σύμφωνα πάντα με τις ανάγκες της μυθοπλασίας, προκειμένου να συμβάλλουν στην ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και του ψυχισμού των επινοημένων προσώπων. Και στα δύο βιβλία η ιστορική πραγματικότητα, σκοτεινών και ανεπούλωτων πτυχών της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, παραδίδεται ολοκληρωτικά στους λογοτεχνικούς χειρισμούς του συγγραφέα.

Πιστεύω ακράδαντα ότι, πέρα από την επίσημη ιστοριογραφία, τα πορίσματα της οποίας ασφαλώς και σέβομαι απεριόριστα, δεν υπάρχει άλλος τρόπος παρά η λοξή λογοτεχνική ματιά για να μπορέσουμε να προσεγγίζουμε ιστορίες και μαρτυρίες όσων έζησαν στη δίνη των γεγονότων οι οποίες είναι πολύ υποκειμενικές για να γίνουν ανεπιφύλακτα δεκτές. Η οπτική αυτή εξασφαλίζει στους συγγραφείς μεγάλη ευελιξία, τους δίνει τη δυνατότητα να κινούνται στον χρόνο και στον χώρο. Οι σχέσεις μυθοπλασίας και ιστορικής πραγματικότητας δεν είναι ποτέ αυτονόητες ως προς την ακρίβεια και την πιστότητα. Η λογοτεχνία, βέβαια, όπως συμβαίνει και στα μυθιστορήματα που παρουσιάζουμε απόψε, περιγράφει πιο ανάγλυφα τα κοινωνικά φαινόμενα και τις πολιτικές συγκρούσεις.

Το σημαντικότερο όμως για μένα δεν μετριέται μόνο με αισθητικούς όρους, αλλά ως προς το γεγονός ότι με βιβλία σαν κι αυτά του Ευάγγελου Μαυρουδή η λογοτεχνία ξαναποκτά, λέω ξαναποκτά, γιατί πολύ συχνά τελευταία έχω την αίσθηση ότι την έχει χάσει, σιγά σιγά πολιτισμική οντότητα, έπειτα από μακρά περίοδο εφησυχασμού στον στενό της περίγυρο. Η λογοτεχνία ολοένα και περισσότερο αποτυπώνει τη διαλογική σχέση παρελθόντος και παρόντος, η Μικρασιατική Καταστροφή και τα παρεπόμενά της είναι και πάλι ενεργή τόσο στη συλλογική όσο και στην ατομική μνήμη, φαίνεται ότι η μυθοπλαστική επεξεργασία των γεγονότων αναπροσαρμόζεται και υπόκειται σε πολλαπλές και αντικρουόμενες αναγνώσεις, επαναδιαπραγματεύεται κατασκευασμένες εικόνες και αποτιμώνται οι όποιες διαστάσεις του, με αποτέλεσμα να φουντώνει η δημόσια συζήτηση. Αν η βασική μας απαίτηση από το διάλογο ανάμεσα στη λογοτεχνία και την ιστορία είναι η έκφραση του «ανείπωτου», αυτού που κρύβεται πίσω από τις γραμμές της επιστημονικής ιστορικής έρευνας, ο Ευάγγελος Μαυρουδής καταφέρνει να την καλύψει με το παραπάνω.

Ο Μαυρουδής γράφει δύο πολυφωνικά μυθιστορήματα, με άρτια επεξεργασμένους αφηγηματικούς χαρακτήρες, ενσωματώνοντας δημιουργικά στο λόγο των ηρώων του τις ποικίλες ιδεολογικοπολιτικές αποχρώσεις της εποχής. Και στα δύο βιβλία συνταιριάζονται λειτουργικά τα επινοημένα με τα ιστορικά πρόσωπα (τον Βενιζέλο, τον Γούναρη, τον Κωνσταντίνο, αλλά και τον Μεταξά ή τον Δραγούμη), εξισορροπείται αρμονικά το πραγματολογικό υλικό με τις μυθοπλαστικές του ιστορίες, και υπογραμμίζεται με λοξή ματιά η ασύμμετρη διάσταση συλλογικότητας και ατομικότητας.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι για μένα έχει πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τι αποσιωπούν από το ιστορικό υλικό που κάθε φορά συλλέγουν, τι θυμούνται σε σχέση με όσα ξεχνούν, αν ταυτίζουν το χρέος της μνήμης με την έννοια της αντίστασης. Οι μνήμες του συγγραφέα είναι κατασκευασμένες, δεν πρόκειται δηλαδή για καταστάσεις που έχει ο ίδιος ζήσει, αλλά ακούσει ως βιώματα των γονέων, των συγγενών και ενδεχομένως των φίλων του και εδώ λειτουργεί ο προστατευτικός μηχανισμός της μνήμης: οι μνήμες, είτε οικογενειακές είτε εθνικές, συλλογικές, λειτούργησαν και είναι παρούσες μέσα στο βιβλίο, συνδυασμένες όμως με επινοημένους μύθους, με μύθους που δίνουν άλλες διαστάσεις.

Το κείμενο αποτελεί την κριτική παρουσίαση του Λ. Ναρ στις 10/12/2010, στο Public Θεσσαλονίκης (στοά Χιρς)

Τυπογραφείο | Από τον ΒΑΓΓΕΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες

Η Σμύρνη και η Μικρασιατική Καταστροφή έχουν μετατραπεί εδώ και πολλά χρόνια σε έντονο τικ μιας μερίδας της ελληνικής πεζογραφίας, που σπεύδει να συνδυάσει την εθνική οιμωγή (ακόμη και ύστερα από εκατό ολόκληρα χρόνια) με τον θρήνο για την απώλεια ενός μυθικού, ποικιλοτρόπως εξιδανικευμένου τρόπου ζωής.

Το πολυσέλιδο μυθιστόρημα «Η θάλασσά μας» (πρώτο μέρος μιας τριλογίας με τον γενικό τίτλο «Επιστροφή στη Σμύρνη») του πρωτοεμφανιζόμενου Ευάγγελου Μαυρουδή (γεννημένος στην Αθήνα το 1953) καλύπτει το ίδιο χρονικό και γεωγραφικό τόξο, αλλά αποφεύγει συστηματικά την οποιαδήποτε ιδεολογική έξαρση, παραμερίζοντας από την έκφρασή του και κάθε αισθηματολογικό τόνο.

Η αφήγηση στη «Θάλασσά μας» (εκδόσεις «Κέδρος») ξεκινάει από τον Μάιο του 1897 για να φτάσει μέχρι τον Αύγουστο του 1918, σε απόσταση αναπνοής από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Συγκεντρώνοντας την προσοχή του στην πρώτη εικοσαετία του 20ού αιώνα (από την Κρήτη και το Μακεδονικό μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Εθνικό Διχασμό), ο Μαυρουδής σχεδιάζει τον οδικό χάρτη που οδηγεί στο 1922 μέσα από την εξιστόρηση των περιπετειών δύο κατά βάσιν προσώπων: του γιατρού Πλάτωνα Πηλείδη, που εγκαταλείπει μετά από έναν φόνο τη Σμύρνη για να εγκατασταθεί στην Ελλάδα, και του βενιζελικού αξιωματικού Γιώργου Μίνερ, που ζει στο πετσί του όλα τα σημαντικά πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα της περιόδου.

Πολιτικές επιτυχίες και οικονομικές πανωλεθρίες, παθιασμένοι ή αποτυχημένοι έρωτες, επαγγελματικοί ανταγωνισμοί, προσωπικές φιλοδοξίες και συλλογικές αποβλέψεις συμπλέκονται στο μυθιστόρημα του Μαυρουδή σ' ένα μωσαϊκό απλωμένο από τη Σμύρνη και την Αθήνα ώς τη Θεσσαλονίκη και το Κιλελέρ, όπου η αλήθεια δεν αποτελεί ποτέ μονόδρομο και τα πράγματα έχουν κατά κανόνα διπλή και τριπλή όψη. Ο Πηλείδης και ο Μίνερ πιστεύουν σε ένα σύνολο αξιών, αλλά αποσπώνται ευθύς εξαρχής από τα πάθη τα οποία τους περιβάλλουν χάρη στον έμφυτο σκεπτικισμό τους.

Πλάθοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τους αφηγηματικούς του χαρακτήρες, ο συγγραφέας φτιάχνει ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα (στον λόγο του Πηλείδη και του Μίνερ ενσωματώνονται οι πιο διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές αποχρώσεις της εποχής), που συνταιριάζει λειτουργικά τα επινοημένα με τα ιστορικά του πρόσωπα (τον Βενιζέλο, τον Γούναρη, τον Κωνσταντίνο, αλλά και τον Μεταξά ή τον Δραγούμη), εξισορροπεί χωρίς τριγμούς το πραγματολογικό του υλικό με τις μυθοπλαστικές του ιστορίες και υποδεικνύει στοχαστικά την ασύμμετρη συμπλοκή του συλλογικού με το ατομικό.

Ελευθεροτυπία | Έντυπη Έκδοση
Επτά, Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Στον «Μικρό Αναγνώστη» το 2ο βραβείο «Best Children’s Online Content»

Ο «Μικρός Αναγνώστης», ο κόμβος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) για παιδιά, κέρδισε το 2ο βραβείο του ευρωπαϊκού διαγωνισμού «Best Children’s Online Content» που διοργανώνεται φέτος για πρώτη φορά με στόχο να προβάλλει και να ενθαρρύνει ανάλογες πρωτοβουλίες για ποιοτικό και ασφαλές Online περιεχόμενο για παιδιά (6-12 ετών).

Πρόκειται για ένα νέο διαγωνισμό που αξιολογεί το διαδικτυακό περιεχόμενο για παιδιά με κριτήρια: την ωφέλεια για το κοινό στο οποίο απευθύνεται, την ελκυστικότητα, την αξιοπιστία και τη χρηστικότητα. Στην Ελλάδα τη διοργάνωση έχουν αναλάβει η Δράση Ενημέρωσης Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Η βράβευση των εθνικών νικητών του 1ου Ευρωπαϊκού Διαγωνισμού «Best Children’s Online Content» πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 8 Φεβρουαρίου, από τον Ειδικό Γραμματέα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μιχάλη Κοντογιάννη.

Τα τρία βραβεία απονεμήθηκαν σε ειδική εκδήλωση στο πλαίσιο της ημερίδας για τον εορτασμό της «Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου 2011» που διοργάνωσε το Υπουργείο Παιδείας στην αίθουσα «Γαλάτεια Σαράντη» (Α. Παπανδρέου 37, 15180 Μαρούσι).

Το 1ο βραβείο απονέμεται στην ιστοσελίδα: http://www.imeakia.gr/ (IME- Ινστιτούτο Μείζονος Ελληνισμού)

Το 2ο βραβείο απονέμεται στην ιστοσελίδα: http://www.mikrosanagnostis.gr/ (ΕΚΕΒΙ-Εθνικό Κέντρο Βιβλίου)

Το 3ο βραβείο απονέμεται στην ιστοσελίδα: http://www.oasp.gr/ (Ο.Α.Σ.Π.- Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας)

www.in.gr

κρατάει με κομμένη την ανάσα

DOGGY BAG / περίοδος 2 
Philip Djian  
εκδ GEMA

Με το Doggy Bag περίοδος 2, ο Φιλίπ Τζιαν μας κρατάει με κομμένη την ανάσα καθώς μας αφηγείται το πεπρωμένο της εκκεντρικής οικογένειας Σολάνς. Ξαναβρίσκουμε το ίδιο εντυπωσιακό κάστινγκ. Την Ιρέν, τη μητέρα των αδελφών Σολάνς, αλκοολική και θρησκόληπτη· τη Ζοζιάν, μια φλογερή νοσοκόμα, ζωντοχήρα ενός ανάπηρου και μνησίκακου συζύγου· την Μπεά, ειδική στο μάρκετινγκ μετά σεξ και τέλος, τη φαρμακερή Εντίθ, συνοδευόμενη από την εικοσάχρονη κόρη της, που αναζητεί έναν πατέρα που ίσως κρύβεται σε μια γωνιά του σκηνικού… Φλογερές ερωτικές σκηνές, ζωντανά δράματα και άνεμοι τρέλας με φόντο φυσικές καταστροφές και βίαια φαινόμενα στην πόλη!

Δείτε επίσης: Doggy Bag / περίοδος 1

Σύντομα ακολουθούν: Doggy Bag / περίοδος 3

Διαγωνισμός παραμυθιού για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς: Οι Μικροί Πρόσφυγες

Η ζωή μερικών παιδιών δεν μοιάζει με παραμύθι. Κάθε ανθρώπινη ιστορία όμως, μπορεί να γίνει παραμύθι-και μερικές φορές είναι στο χέρι μας να της δώσουμε ευτυχισμένο τέλος.

Γράψε μια ιστορία, ένα παραμύθι, για έναν μικρό ξένο και γίνε ένας από τους 3 συγγραφείς που θα επιλεγούν, για να γίνει βιβλίο το παραμύθι τους.

Λήξη διαγωνισμών: 30-04-2011

Για περισσότερες πληροφορίες, επικοινωνήστε:

Ηλεκτρονικά: iptameno.kastro@yahoo.gr
Tηλεφωνικά: 6945-892550/6947-938851

http://www.iptamenokastro.gr/articles/view/6

31 χρόνια μακρυά μας

Η ιστορία της παράλληλης ζωής

Όταν αγαπάς είναι για πάντα

ΜΑΡΙΑ ΤΖΙΡΙΤΑ

εκδ Ψυχογιός

Αυτά τα δυο τόσο διαφορετικά παιδιά, η Αφροδίτη και η Νίκη, από το καλοκαίρι των δέκα τους χρόνων, έμελλε ν’ αγαπηθούν και να γίνουν φίλες αχώριστες. Τι ήταν αυτό που έφερε κοντά δυο τόσο διαφορετικά πλάσματα και τις κράτησε μαζί για τόσο πολλά χρόνια; Η δύναμη ή η αδυναμία; Ήταν αγάπη πραγματική ή απλά μια προσπάθεια να ξεπεράσει η μια την άλλη; Κι ήταν πράγματι διαφορετικές ή μήπως τελικά ήταν τόσο ίδιες όσο δε θέλησαν ποτέ να παραδεχτούν;

Η ιστορία της παράλληλης ζωής δυο γυναικών, που απέδειξαν πως όταν αγαπάς, είναι για πάντα...

εδώ

92.000 επισκέπτες

92.000 επισκέπτες στην 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου - έκπληξη η δυναμική η παρουσία των εφήβων -  Ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού τίμησε και φέτος με την παρουσία του την Έκθεση Με χαμόγελα αισιοδοξίας και τσάντες γεμάτες βιβλία αποχαιρέτησαν την 4η διοργάνωση της Έκθεσης Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου οι χιλιάδες επισκέπτες που κατέκλυσαν τους χώρους τις HELEXPO κατά τις τέσσερις ημέρες λειτουργίας της.       92.000 επισκέπτες (έναντι 100.000 πέρυσι) περιηγήθηκαν στα περίπτερα των εκδοτών και συμμετείχαν στις 200 εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν παράλληλα στην Παιδική Γωνιά, τη Γωνιά των Εφήβων, στη Γωνιά των Εκπαιδευτικών και Γονέων αλλά και στα περίπτερα των εκδοτών - με μέσο όρο παραμονής μιάμιση ώρα.       99 σχολεία από την ευρύτερη Αττική (ακόμη και από Κάλαμο, Σαλαμίνα κ.α.) αλλά και από την Αργολίδα και από τα Χανιά επισκέφθηκαν την Έκθεση την Παρασκευή και τη Δευτέρα. Μαθητές από σχολικές τάξεις όλων των βαθμίδων, νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο) συμμετείχαν στις εκδηλώσεις, συνάντησαν συγγραφείς και εικονογράφους, ενημερώθηκαν για τις νέες εκδόσεις.       Η μεγάλη έκπληξη της φετινής Έκθεσης ήταν κατά γενική ομολογία η έντονη παρουσία και συμμετοχή στις εκδηλώσεις των εφήβων που ξεπέρασε τις προσδοκίες όλων. Εκτός από τις οργανωμένες ομάδες μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου, και το Σαββατοκύριακο οι έφηβοι «ψήφισαν» Έκθεση, αφού ενημερώθηκαν όπως μας είπαν μέσα από το διαδίκτυο για τις ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις του προγράμματος.         Η Sadahzinia των Active Member που τους μίλησε για ποίηση, στίχους και έμπνευση καθώς και το εργαστήρι δημιουργικής γραφής με την Αμάντα Μιχαλοπούλου (150 έφηβοι με μπλοκ και στυλό για σημειώσεις!) ήταν οι πιο δημοφιλείς αλλά και το βιωματικό θεατρικό εργαστήρι Ρισπέκτ (από το θέατρο Χώρα), οι συζητήσεις για θέματα όπως: facebook, twitter, blogs, τέχνες, ο έρωτας, ρατσισμός, ξενοφοβία, εξάρτηση κ.ά.        Ικανοποιημένοι από την προσέλευση, τις εκδηλώσεις αλλά και τις πωλήσεις που κινήθηκαν στα περσινά επίπεδα δήλωσαν οι 46 εκδότες που συμμετείχαν στην Έκθεση. «Αν σκεφτούμε πόσο έχει αλλάξει η οικονομική κατάσταση και η ψυχολογία των Ελλήνων από την περσινή διοργάνωση, πρόκειται για ένα θαύμα που μας γεμίζει αισιοδοξία» σχολίασαν «αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι το κοινό ενημερώνεται, ζητάει καταλόγους, έρχεται σε επαφή με τους δημιουργούς, αποκτά με το βιβλίο μια διαφορετική σχέση που έχει διάρκεια στον χρόνο. Αν κερδίσεις τους μικρούς αναγνώστες, τους έχεις για πάντα».       Το πιο δημοφιλές περίπτερο της φετινής χρονιάς ήταν μάλλον αυτό του «Μικρού Αναγνώστη» που σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην πρεμιέρα του! Τα πιτσιρίκια απόλαυσαν τη γνωριμία με τον διαδυκτιακό τους φίλο και «ξεφύλλισαν» για πολλή ώρα τις βιβλιοφιλικές σελίδες του (1 στους 3 επισκέπτες γνώριζε την ύπαρξη του – οπότε φαίνεται ότι ο Μικρός Αναγνώστης θα τριπλασιάσει τους φίλους του!).       150 παιδιά το Σάββατο και 140 την Κυριακή παρακολούθησαν τα «μουσικά παραμύθια του Μικρού Αναγνώστη» δύο ζωντανές παραστάσεις παιδικής όπερας που διοργανώθηκαν σε συνεργασία με τη Λυρική Σκηνή.       Το αδιαχώρητο στους διαδρόμους της Έκθεσης προκάλεσε η παρουσία του αγαπημένου παραμυθά Ευγένιου Τριβιζά που ταξίδεψε από το Λονδίνο ειδικά για την Έκθεση. Αφού περιηγήθηκε στα περίπτερα, μίλησε με τους μικρούς του φίλους και τους υπέγραψε τα βιβλία ο δημιουργός παρουσίασε στο κοινό την θρυλική «Φρουτοπία» του.       Παιδιά, έφηβους και ενήλικες προσέλκυσε το αφιερωματικό περίπτερο του Οδυσσέα Ελύτη. Με φόντο την εμβληματική του φιγούρα, ξεφύλλισαν τα βιβλία του, είδαν στην οθόνη στιγμιότυπα από τη ζωή του, άκουσαν ηχογραφημένα ποιήματα του και μελοποιημένα έργα του. Οι μικροί επισκέπτες μάλιστα δήλωσαν ότι πιο πολύ τους άρεσε να ακούν τη φωνή του ποιητή να διαβάζει τους στίχους του.       Ένας λευκός καμβάς μεταμορφώθηκε μπροστά στα μάτια του κοινού σε ένα πολύχρωμο παλίμψηστο παραμυθιών βγαλμένων από τη φαντασία των 16 εικονογράφων που με πινέλα και χρώματα ζωντάνεψαν τους ήρωές τους κατά τη διάρκεια της Έκθεσης.       Συμμετείχαν οι εικονογράφοι: Βαγγέλης Αγναντόπουλος, Αντώνης Ασπρόμουργος, Ελίζα Βαβούρη, Φιλομήλα Βακάλη-Συρογιαννοπούλου, Κατερίνα Βερούτσου, Αντώνης Γαλάτης, Βάσω Γιαρένη, Γιώργος Δημητρίου, Ιφιγένεια Καμπέρη, Δέσποινα Καραπάνου, Δήμητρα Λαμπρέτσα, Μαριλένα Μέξη, Κωνσταντίνος Ξύγκας, Διατσέντα Παρίση, Ντανιέλα Σταματιάδη, Βάσω Ψαράκη.Η εικαστική σύνθεση, που μάγεψε τους λιλιπούτειους αναγνώστες, θα στολίσει το Εθνικό περίπτερο στην Έκθεση Παιδικού Βιβλίου της Μπολόνια και στη συνέχεια θα ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη, στην Παιδική Γωνιά της ΔΕΒΘ.       Μια σημαντική ευκαιρία για συναντήσεις, συζητήσεις, ανταλλαγή ιδεών και προτάσεις συνεργασιών ανάμεσα στους επαγγελματίες του βιβλίου αποτελούν κάθε φορά οι Εκθέσεις βιβλίου. Φέτος, το ΕΚΕΒΙ είχε επιπλέον την ευκαιρία να «κλείσει» τις συμμετοχές των εκδοτών παιδικού βιβλίου για το Εθνικό Περίπτερο στην Διεθνή Έκθεση Παιδικού Βιβλίου της Μπολόνια (28 έως 31 Μαρτίου 2011). Στην πρώτη «εθνική» παρουσία της χρονιάς στις Διεθνείς Εκθέσεις, το ΕΚΕΒΙ (με ανάθεση από τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού) προετοιμάζει μια δυνατή εμφάνιση που θα εκπροσωπεί επάξια το υψηλό επίπεδο του ελληνικού παιδικού βιβλίου που κερδίζει τις εντυπώσεις στις διεθνείς αγορές.

www.ekebi.gr

Οι ήρωες των έργων των αρχαίων τραγικών,

Μάσκα στο φεγγάρι

Μάνος Κοντολέων

εκδ Πατάκης

Διάλογος των τραγικών ηρώων του χτες με τα πρόσωπα ενός σύγχρονου μυθιστορήματος

Οι ήρωες των έργων των αρχαίων τραγικών, του Σαίξπηρ, μα και το πιο σύγχρονων μεγάλων δραματουργών του παγκόσμιου θεάτρου είναι άραγε πρόσωπα που μπορούν να υπάρξουν μόνο όσο κρατά η παράσταση; Ή μήπως έχουν τη δυναμική να ξεφεύγουν από το σανίδι της σκηνής και να πλησιάζουν τους θεατές τους, να φεύγουν μαζί τους από το θέατρο, να τους ακολουθούν στις στιγμές της καθημερινότητάς τους;
Προσωπικά έχω βιώσει -και γι αυτό το πιστεύω- πως οι μεγάλοι ήρωες του θεάτρου είναι πρόσωπα ζωντανά, μπορούν να συνυπάρξουν με τα άτομα του σήμερα, να συνδιαλέγονται μαζί τους, να ανταλλάσσουν εμπειρίες και να προσφέρουν συμβουλές.
Την άποψή μου αυτή θέλησα να την δω να παίρνει σάρκα και οστά μέσα στις σελίδες ενός μυθιστορήματος ρεαλιστικού και σύγχρονου.
Ίσως να ήταν εύκολο αυτή μου την άποψη να την κάνω ένα μυθιστόρημα που θα απευθυνότανε σε ένα κοινό καλλιεργημένων ενηλίκων. Σε ανθρώπους δηλαδή που λίγο - πολύ θα είχαν την ίδια άποψη με εμένα. Αλλά εγώ πολύ συχνά θυμώνω όταν βλέπω πως τέτοιες «προχωρημένες» αισθητικά απόψεις έχουν ως αποδέχτες τους ανθρώπους με αντίστοιχο «προχωρημένο» προβληματισμό. Για μένα ο ρόλος του συγγραφέα έχει και την διάσταση του παιδαγωγικού. Και λέγοντας παιδαγωγικό δεν θα ήθελα να φανταστείτε κάτι το τυπικό και ψυχρό, κάτι με άλλα λόγια παρόμοιο με το ότι συμβαίνει μέσα στα σχολεία μας. Ο συγγραφέας - παιδαγωγός δεν χάνει ούτε στιγμή το ριζοσπαστισμό του, ούτε λεπτό την τάση του να αμφισβητεί και να αναθεωρεί. Απλούστατα ψάχνει όλους αυτούς τους προβληματισμούς του να τους περάσει σε ένα πιο πλατύ κοινό και μάλιστα σε ένα κοινό νεανικό. Γιατί στους νέους είναι που έχουμε αποθέσει τη συνέχεια της κουλτούρας.
Έτσι λοιπόν θέλησα να φτιάξω ένα μυθιστόρημα που θα παρουσίαζε το πόσο ζωντανοί είναι ο Ορέστης, ο Όσβαλντ και ο Οιδίποδας, η Ιουλιέτα, η Οφηλία, η Μπλανς όχι μόνο και κυρίως σε αναγνώστες έτοιμους να το αποδεχτούν, αλλά κυρίως σε αναγνώστες που δεν τους έχουν προσφέρει την ευκαιρία μήτε καν να το υποψιαστούνε.
Το μυθιστόρημά μου λοιπόν θα είχε ως ήρωές του δυο νέους -δυο μαθητές της δευτέρας Λυκείου. Δυο παιδιά καθημερινά, με δυνατότητες που θάβονται κάτω από τους όγκους της καθημερινότητας, με ελπίδες που ακρωτηριάζονται από τα νυστέρια της τρέχουσας παραγωγής ονείρων. Δίπλα τους ένα ακόμα νέος άνθρωπος. Η φιλόλογός τους. Μια πρωτοδιοριζόμενη νέα γυναίκα που εκείνη κάτι έχει υποψιαστεί, κάτι θέλει να ανακαλύψει και ότι υποψιάζεται, ότι ανακαλύπτει δεν το κρατά μόνο για δική της χρήση, αλλά θέλει να το προσφέρει και στους μαθητές της.
Τους βασικούς μου ήρωες τους είχα βρει. Όλους; Τα τρία αυτά πρόσωπα ήταν εκείνα που επρόκειτο να τα φέρω σε επαφή με την αποκάλυψη της τέχνης του θεάτρου. Αλλά ποιος θα ήταν αυτός που θα λειτουργούσε ως ενδιάμεσο πρόσωπο, ως ένα είδος καταλύτη;
Κι ενώ είχα σταθεί σε αυτό το πρόβλημα, ήρθε και μου χτύπησε την πλάτη ένα παλιός μου ήρωας. Ο Λουκάς Αλεξίου -ήρωας από ένα προηγούμενο μυθιστόρημά μου -γραμμένο πριν από χρόνια. Σ΄εκείνο το μυθιστόρημα στην ουσία πρωταγωνιστούσε η μητέρα του, η Θάλεια. Ο Λουκάς κάπου στο μέσο του έργου γεννιέται και όταν το μυθιστόρημα τελειώνει εκείνος έχει μόλις εγκαταλείψει την εφηβεία του. Η μόνη πληροφορία που δίνεται στον αναγνώστη για το μέλλον του, είναι πως τελικά έγινε ένας από τους πιο σπουδαίους ηθοποιούς της γενιάς του -ο Λουκάς είχε γεννηθεί το 1946.
Αλλά τώρα ο Λουκάς με χτυπούσε στην πλάτη και μου πρόσφερε τη βοήθειά του. Αυτός θα ήταν ζητούμενος καταλύτης. Αυτός ήταν που θα μυούσε τους νέους μου ήρωες στη διαχρονική ζωή των ηρώων του κλασικού ρεπερτολογίου.
Δεν έχω σκοπό -ούτε το θέλω, μήτε και πρέπει- να σας αφηγηθώ σήμερα την υπόθεση του νέου μου μυθιστορήματος. Ότι μέχρι τώρα έχω αφηγηθεί έγινε για να μπορέσω να σας εισάγω στα ενδότερα της σκέψης μου και στις τεχνικές με τις οποίες έφερα σε επαφή δυο δεκαεπτάχρονους εφήβους και μια εικοσιπεντάχρονη φιλόλογο με πρόσωπα φερμένα από τις αρχαίες τραγωδίες , τα έργα του Σαίξπηρ και έργα σύγχρονων δημιουργών -Στρίνμπερκ, Λόρκα, Ουίλιαμς, Μπέκετ.
Εκείνο που με άλλα λόγια επέλεξα ως τεχνική σύνδεσης των θεατρικών ηρώων με τους δικούς μου, ήταν το θεατρικό παιχνίδι. Ένα θεατρικό παιχνίδι που απόλυτα αποφεύγει τις σχηματοποιήσεις και τις στείρες θεωρητικολογίες, αλλά αντίθετα χρησιμοποιεί τις τεχνικές της μύησης. Οι έφηβοι ήρωες μου μυούνται μέσα από την δραματική σύγκρουση, στα μυστήρια της ζωης -του έρωτα και την αυτοανακάλυψης. Μα και η ίδια η εμψυχώτριά τους, καθώς διδάσκει, παράλληλα και αυτοαναλύεται -μυείται στα ενδότερα διαμερίσματα της ωριμότητας της. Πριν όμως και από τους τρεις τους, τα δικά του, τα προσωπικά στάδια μύησης τα έχει βιώσει και ο ίδιος ο καταλύτης -ο χαρισματικός ηθοποιός. Μέσα από τους ρόλους που είχε ερμηνεύσει, είχε μυηθεί στο γεγονός του θανάτου. Το κάθε πρόσωπο έχει τον δικό του κύκλο μύησης. Και ο κάθε κύκλος είναι ένα τμήμα μια σπείρας που ξεκινά από το έγκλειστο "εγώ" για να καταλέιξει στο ανοιχτό "εγώ". Και να πως η ζωή, ο έρωτας, η δημιουργία και ο θάνατος, μπορεί να συνυπάρξουν.
Το θέατρο για μένα, είναι μια πράξη καλλιτεχνικής δημιουργίας που αν αρχίζει πάνω σε μια σκηνή δε σημαίνει και πως εκεί τελειώνει. Συνεχίζει τη δράση του και μέσα σε χώρους της καθημρινότητάς μας. Της καθημερινότητας όλων μας. Αυτό για να γίνει ίσως να μην είνι εύκολο, δεν είναι όμως και δύσκολο. Εκείνο που απαιτεί είναι να δούμε -εννοώ εμείς οι ενήλικες και οι υποψιασμένοι- να δούμε το θεατρικό δρώμενο με μια διάθεση δυναμικής ταύτισης* να ταυτίσουμε την κθημερινότητα του δρόμου, με τη διαχρονικότητα της θεατρικής πράξης.
Δεν ξέρω τί περισσότερο θα μπορούσα να σας πω μέσα στα πλαίσια του χρόνου που έχω στη διάθεσή μου. Ίσως το μόνο που μένει είναι να αφήσω κάποια σύντομα δείγματα της δουλειάς μου να ακουστούνε. Βέβαια θα είναι μικρά αποσπάσματα από μια ιδιαιτέρως μεγάλη σύνθεση. Αλλά τολμώ το ρίσκο.
Το μόνο που πρέπει ακόμα να σας πω -κάτι σαν υπενθύμηση στην ενημέρωσή σας θεωρήστε το- είναι πως ο Λουκάς έχει ανεξήγητα πεθάνει, και οι τρεις νέοι ψάχνουν να ανακαλύψουν και τα αίτια θανάτου του, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ερμήνευε τους ρόλους του. Και όπως ολοένα ψάχνουν, ανακαλύπτουν και τη μαγεία του θεάτρου, και το δράμα ενός ανθρώπου, και τις μεγάλες μάχες της ψυχής που κάποια πρόσωπα δώσανε και δίνουν πάνω στη σκηνή. Και πέρα από όλα αυτά, λίγο λίγο και σιγά σιγά , οι ήρωές μου ανακαλύπτουν πως αυτά τα σκηνικά πρόσωπα κάτι έχουν να τους πούνε, με κάποιο τρόπο μαγικό μπορούν να τους μιλήσουν.
Κι έτσι κάποια στιγμή ο Νικήτας και η Κλειώ μπορούν να ζήσουν μέσα σε ένα κήπο το δικό τους έρωτα φιλτραρισμένο μέσα στον έρωτα κάποιων άλλων μεγάλων εραστών.
Οι φράσεις από τα έργα του Σαίξπηρ και του Λόρκα έχουν μεταφραστεί από τον Βασίλη Ρώτα, τον Διονύση Καψάλη και τον Νίκο Γκάτσο.
(Απόσπασμα).
Αλλά πιο πριν μια αντίστοιχη αποκάλυψη είχε ζήσει και η Έλλη -η φιλόλογος που από τα δεκαπέντε της χρόνια προσπαθούσε να ξεδιαλύνει που σταματά ο θαυμασμός για ένα είδωλο και που αρχίζει η προσωπική έκφραση του πάθους. Μετά από μια πορεία μακρόχρονη και επίπονη, μπορεί να αξιωθεί τη συνομιλία με εκείνον και να βιώσει την δικιά της απελευθέρωση. Τα αποσπάσματα του Οιδίποδα Τύραννου που θα ακουστούν έχουν μεταφραστεί από τον Κ. Χ. Μύρη.
(Απόσπασμα)
Αισθάνομαι αμήχανα απέναντί σας. Ίσως, σκέφτομαι, να ήταν λάθος μου που δέχτηκα να κάνω αυτή την ανακοίνωση. Ότι είχα να πω, πρώτα το έζησα και μετά το έχω καταγράψει μέσα στις κοντά τετρακόσιες σελίδες ενός μυθιστορήματος. Αδίκησα κι αυτό, ίσως ξόδεψα και τον δικό σας χρόνο. Αλλά από την άλλη και δεν μπορούσα να μην αποδεχτώ την πρόσκληση. Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη χαρά μου γιατί μέσα από τα σπλάχνα μου -την καρδιά και το νου μου- πλάστηκαν άνθρωποι καθημερινοί και ολοζώντανοι που τους δόθηκε η ευκαιρία να ψιθυρίσουν τα λόγια που έγραψαν ο Ευριπίδης, ο Σοφοκλής, ο Σαίξπηρ, ο Ουίλιαμς, ο Λόρκα.
Και λέω πως κάποιος από τους αναγνώστες του βιβλίου μου θα θελήσει να ακολουθήσει το παράδειγμα των ηρώων μου. Και να κλείσει το ραντεβού με τον έφηβο Ρωμαίο, τον νεανικό Άμλετ, τον παθιασμένο Λεονάρντο, τη διχασμένη Μπλανς, την σπαράζουσα Ηλέκτρα. Κι εγώ από μια γωνιά των σελίδων θα χαμογελώ.
Δεν είμαι αυτός που μπορεί να εκφράσει γνώμη για την ποιοτική αξία του συγκεκριμένου έργου μου. Εκείνο όμως που μπορώ να διαβεβαιώσω είναι πως οι δικοί μου ήρωες -άνθρωποι καθημερινοί και δίχως τίποτε το ξεχωριστό ή το ηρωικό- μπόρεσαν να γνωρίσουν από κοντά την Ηλέκτρα, τον Οιδίποδα, τον Άμλετ, τον Όσβαλντ, τον Λεονάρντο, την Ιουλιέτα. Από πολύ κοντά και με πολύ εσωτερικό τρόπο. Τόσο εσωτερικό ώστε κάποια στιγμή να δανειστούν τα λόγια εκείνων για να εκφράσουν τα δικά τους συναισθήματα.
Από εκεί και πέρα μπορώ άνετα να ισχυριστώ -μιας και το έχω αποδείξει- πως το ίδιο γίνεται να συμβεί και με τα άτομα που δε ζουν μέσα στις σελίδες ενός μυθιστορήματος, αλλά μέσα στην ίδια τη ζωή.
Φτάνει μονάχα να τους δοθεί η ευκαιρία να κάνουν τέτοιου είδους ζωντανές γνωριμίες. Αλλά αυτό δεν είναι ζήτημα δικό μου. Εγώ απλώς καταθέτω την πρόταση και προσφέρω την εμπειρία. Άλλοι ας κάνουν αλλού ότι περισσότερο απαιτείται.

(Όμιλία - παρουσίαση του μυθιστορήματος Μάσκα στο φεγγάρι) 

http://manoskontoleon2.blogspot.com/

Ο ρεαλισμός ξαναβρίσκει θέλοντας και μη τον ρομαντισμό

Η σκόνη των άστρων
Αικατερίνη Τεμπέλη 
Εκδ Μοντέρνοι Καιροί

 

Όποιος την πρωτοδιάβασε στο "Βενετσιάνικο Χρυσάφι" αποκτά την εντύπωση ότι πρόκειται για μια νέα συγγραφέα ταλαντούχα στις περιγραφές από απίστευτες αισθηματικές ιστορίες, μια γυναίκα βυθισμένη στο ρομαντικό πνεύμα αλλά και με έντονη την διάθεση να συνδέει τα στοιχεία της ιστορίας της με γνωστά πρόσωπα και γεγονότα της εποχής που αναφέρεται.
Το νέο της μυθιστόρημα “Η σκόνη των άστρων” από τις εκδόσεις “Μοντέρνοι Καιροί” το οποίο συνέγραφε επί σειρά ετών συλλέγοντας ιστορικές και επιστημονικές πληροφορίες, θα έλεγε κανείς ότι την απογειώνει. Και μαζί με την συγγραφέα, απογειώνει τους ίδιους τους αναγνώστες αφού τους ταξιδεύει σε ένα σωρό χώρες και μέρη, σε άλλες διαθέσεις και συνήθειες, σε γνωστικά αντικείμενα ιδιαίτερα και ακόμα απάτητα. Η γραφή της αποκτά ωριμότητα, όχι της ηλικίας, ή της πένας, αλλά της εμπειρίας, της ενσωμάτωσης της ζωής. Οι περιγραφές καταντούν διάλογοι έντονοι, ως ακατάσχετοι, διεκδικητικοί ως απόλυτοι, ανεπιτήδευτοι ως σαρκαστικοί, κινηματογραφικοί. Ο αναγνώστης έχει την αίσθηση της εγγύτητας, πως βρίσκεται μια ανάσα από τους πρωταγωνιστές, σα να βρίσκεται στην πρώτη σειρά ενός θεάτρου ή πίσω από τις κουρτίνες ενός δωματίου. Το ρομαντικό πνεύμα εναλλάσσεται με τον ρεαλισμό. Ο ρεαλισμός ξαναβρίσκει θέλοντας και μη τον ρομαντισμό, το πάθος, το τίμημα της αγάπης, την κάθαρση και όλα ξανά από την αρχή σε ένα κύκλο αναπαραγωγής.
Συγχρόνως στο βιβλίο της, που βασίζεται σε αληθινή ιστορία συγγενή της, η Αικατερίνη Τεμπέλη καταθέτει αυτή τη φορά και μια θέση κοινωνική. Αυτή της αντοχής στη διαφορετικότητα, της αγάπης στο συνάνθρωπο, στον ασθενή, στον οικονομικό μετανάστη, στον ομοφυλόφιλο, στον σκουρόχρωμο, στον αδύνατο, στο παιδί. Και την καταθέτει η συγγραφέας φέρνοντας πειστικές αντιδιαστολές με το ένδοξο -με και χωρίς εισαγωγικά- παρελθόν όλων μας. Το παρελθόν της περηφάνειας αλλά και της μετανάστευσης λόγω ανάγκης.
Ο άξονας της ιστορίας είναι ένα παράλληλο ταξίδι δύο γυναικών με απόσταση 80 -90 ετών. Της Μελανθίας του σήμερα και της Ελοϊζ του μεσοπολέμου. Με αφορμή μια αναπάντεχη κληρονομιά ενός εγκαταλειμμένου πύργου στη Σάμο και το ξεφύλλισμα ενός κρυφού ημερολογίου, η Μελανθία μια νεαρή ηθοποιός, μας αποκαλύπτει την εποχή της δεκαετίας του ’20 και τη ζωή της Ελοϊζ. Μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο σε ένα ταξίδι από τη άνυδρη και περήφανη Μάνη, στη Νέα Υόρκη της μετανάστευσης, στο Λονδίνο του πλούτου, στη Νοτιοδυτική Αφρική των διαμαντιών, στη λίμνη Κόμο των διακοπών και πάλι στην μητέρα Ελλάδα. Σε αυτή την πορεία στο χρόνο η Ελοϊζ πέρα από τα δικά της, ζει γεγονότα και γνωρίζει πραγματικά πρόσωπα της εποχής κάνοντας την ιστορία ακόμα πιο αληθινή. Σαν του Τσάρλυ Τσάπλιν και της ηθοποιού Λουίζ Μπρούκς. Η Μελανθία παράλληλα παρατηρεί τον εαυτό της- κι εμείς το ίδιο- να επηρεάζεται από το ημερολόγιο, να παίρνει ιδέες και να τις αφομειώνει στην διλημματική πραγματικότητά της, σαν μια τηλεπαθητική επαφή και μυστηριακή εναλλαγή των δύο γυναικών.
Σκεφτείτε πώς, το δειλό, ντροπαλό χαμόγελο του Τσάρλυ Τσάπλιν, κάθε φορά που το διοχέτευε στις ταινίες του, ήταν αρκετό για να μετατραπεί σε γέλιο στο θεατή, σε γοητεία, σε ευχάριστη διάθεση. Σαν μια ενέργεια, μια λάμψη που μεταδίδεται με ταχύτητα φωτός. Ακόμα και τώρα τόσα χρόνια μετά. Κι έτσι θα είναι για πάντα. Γιατί κάτι που πήρε ανάσα, έζησε, “ταξίδεψε” πολύ, πλάνεψε και αγαπήθηκε εξίσου, δεν γίνεται να χαθεί. Δεν έχει τέλος. Αναγεννάται κάπως, κάπου, κάποτε... όπως λένε, όπως κάνει η σκόνη των άστρων.

ΥΓ1.”…Τίποτα δεν χάνεται στο σύμπαν. Τα νεκρά αστέρια αφήνουν τη σκόνη τους και από αυτή γεννώνται τα νέα άστρα. Η ζωή και ο θάνατος είναι αλληλένδετα. Τίποτα δεν εξαφανίζεται δια παντός. Και όλο αυτό ανταποκρίνεται σε μια δική μου ανάγκη: να μη χάνεται κάποιος όταν πεθαίνει. Να μη ξεχνιέται επειδή δεν υπάρχει η φυσική του παρουσία…”. Αικατερίνη Τεμπέλη.

ΥΓ2. Το βιβλίο της Αικατερίνης Τεμπέλη “Η σκόνη των άστρων” εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2010 από τους Μοντέρνους Καιρούς και είναι το δεύτερο βιβλίο της μετά το “Βενετσιάνικο Χρυσάφι” (Απρίλιος 2007). Σπούδασε Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία στη Θεσσαλονίκη και το Ηράκλειο και εργάσθηκε σαν δημοσιογράφος και μουσικός παραγωγός σε περιοδικά, εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στην Αθήνα, ασχολείται με την Ιστορία, τις νέες τεχνολογίες και το θέατρο, γράφει τις νύχτες και όπως λέει η ίδια αινιγματικά, “συχνά ταξιδεύει στις ζωές των άλλων”...

Βασίλης Πουλημενάκος
Το μπλόγκ της Αικατερίνη Τεμπέλη μπορείτε να το βρείτε εδώ : http://aikaterinitempeli.wordpress.com

www.istories.gr