Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011
Το αίσθημα του παρείσακτου
Ψυχές που δεν τις ζέστανε η αγάπη
Αγγελίδης - Γκέντζος Τάσος
Εκδ Ωκεανός
Η Υπάτη, ένα παιδί παρατημένο από τη μάνα του, παιδί αγνώστου πατρός, μεγαλώνει χάρις στην συμπόνια κάποιων συγγενών. Όμως το αίσθημα του παρείσακτου, του παρία, δυναστεύει την ψυχή της έφηβης που αναζητά συναισθηματική ασφάλεια στην αγκαλιά ενός πολύ μεγαλύτερού της άνδρα. Ο Γιώργος, ερωτευμένος μαζί της, θα της τάξει γάμο, όταν θα μείνει έγκυος, όμως θα της ομολογήσει πως είναι ήδη παντρεμένος... Θα παντρευτούν με ψεύτικα χαρτιά αλλά η διγαμία θα αποκαλυφθεί με τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου... Η Υπάτη, στο έλεος της εκδικητικής πεθεράς της που θα της πάρει το παιδί που θα φέρει στον κόσμο, μπαίνει στη φυλακή... Δυο χρόνια αργότερα, ελεύθερη πια, θα συναντηθεί ξανά με τη μοίρα της... Θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του νεαρού Βασίλη, που όμως την συνδέει μαζί του το αίμα του νεκρού άνδρα της...
Εκδ Ωκεανός
Η Υπάτη, ένα παιδί παρατημένο από τη μάνα του, παιδί αγνώστου πατρός, μεγαλώνει χάρις στην συμπόνια κάποιων συγγενών. Όμως το αίσθημα του παρείσακτου, του παρία, δυναστεύει την ψυχή της έφηβης που αναζητά συναισθηματική ασφάλεια στην αγκαλιά ενός πολύ μεγαλύτερού της άνδρα. Ο Γιώργος, ερωτευμένος μαζί της, θα της τάξει γάμο, όταν θα μείνει έγκυος, όμως θα της ομολογήσει πως είναι ήδη παντρεμένος... Θα παντρευτούν με ψεύτικα χαρτιά αλλά η διγαμία θα αποκαλυφθεί με τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου... Η Υπάτη, στο έλεος της εκδικητικής πεθεράς της που θα της πάρει το παιδί που θα φέρει στον κόσμο, μπαίνει στη φυλακή... Δυο χρόνια αργότερα, ελεύθερη πια, θα συναντηθεί ξανά με τη μοίρα της... Θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του νεαρού Βασίλη, που όμως την συνδέει μαζί του το αίμα του νεκρού άνδρα της...
Σχόλιο αναγνώστριας
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΑΡΜΠΟΜΠΙΤΗ
Εξαιρετικό βιβλίο και ως προς την πλοκή και ως προς τη γραφή, με απρόσμενες εναλλαγές και ανορθόδοξους αλλά ευχάριστους συνδυασμούς λέξεων. Απολαυστικό για απαιτητικούς και μη αναγνώστες, κατανοητό στους διαλόγους του και ερεθιστικό στους συλλογισμούς του, φιλοσοφικό στις σκέψεις του, θεολογικό στις μεταφυσικές αναζητήσεις του, λυτρωτικό για την ηρωίδα του, αισθησιακό για τους πρωταγωνιστές του, μεταξύ Κόλασης και Παραδείσου!
Εξαιρετικό βιβλίο και ως προς την πλοκή και ως προς τη γραφή, με απρόσμενες εναλλαγές και ανορθόδοξους αλλά ευχάριστους συνδυασμούς λέξεων. Απολαυστικό για απαιτητικούς και μη αναγνώστες, κατανοητό στους διαλόγους του και ερεθιστικό στους συλλογισμούς του, φιλοσοφικό στις σκέψεις του, θεολογικό στις μεταφυσικές αναζητήσεις του, λυτρωτικό για την ηρωίδα του, αισθησιακό για τους πρωταγωνιστές του, μεταξύ Κόλασης και Παραδείσου!
Σάββατο 13 Αυγούστου 2011
Οι τελευταίες κυκλοφορίες των εκδόσεων Ωκεανίδα
Η πολυαναμενόμενη συνέχεια των μεγάλων επιτυχιών Το τριανταφυλλάκι και Τριαντάφυλλο του χειμώνα!
Όταν ο γάμος γίνεται στόχος ζωής, η μελλοντική ευτυχία είναι αβέβαιη. Από τη συγγραφέα της επιτυχίας Επιτέλους παντρεύομαι...
Oι ζωές δύο γυναικών -γιαγιάς και εγγονής- που ζουν η καθεμιά στη σκιά ενός κρυφού έρωτα.
Ένας περιπετειώδης Αύγουστος κι ένας άστεγος άγγελος που αποδεικνύεται πρωταθλητής της ανθρωπιάς.
Μια νέα γυναίκα χάνει τα πάντα στη Μικρασιατική καταστροφή. Αλλά όσο ζει κανείς και αγωνίζεται, τίποτα δεν είναι οριστικά χαμένο...
Ο μικρός μιγάς χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του όταν εξαφανίζεται ο Έλληνας πατέρας του. Όμως ο δρόμος της ζωής του είναι μακρύς και γεμάτος ανατροπές...
Δρόμοι που χωρίζουν και ξανασμίγουν, αγάπες που αντέχουν στο χρόνο και δικαιώνονται.
Δυο αδερφές ανασκαλεύουν το παρελθόν κι έρχονται αντιμέτωπες με μια δυσβάσταχτη κληρονομιά.
Το παρελθόν του χωριού δεν ήταν μόνο μέρες δόξας - έκρυβε και το μυστικό του ανθρώπινου σκελετού που ανακαλύφθηκε τυχαία...
Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με άξονα το δίλημμα ανάμεσα στην εκδίκηση και τη συγνώμη.
Υπο έκδοση απο τις εκδόσεις Ψυχογιό 2011
Μη κρατήσεις πίκρα σε κανένα
Πετροπούλου - Λιανού Εύα
ΕΚΔ ΟΣΕΛΟΤΟΣ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ
......
Τα κελαδήματα των πουλιών άρχισαν να ακούγονται στο
δάσος και τα πρώτα μπουμπούκια άνοιγαν το ένα μετά το άλλο,
σκορπώντας το όμορφο χρώμα και την αξιοζήλευτη μυρωδιά τους.
Η άνοιξη είχε κάνει την εμφάνιση της. Η “Κόρη της Σελήνης”
έτρεξε στην αυλή, έκοψε ένα όμορφο τριαντάφυλλο,
για να το πάει στη βάβα της.
Η βάβα, είχε πάει από νωρίς στο δάσος. Τις τελευταίες εβδομάδες
η βάβα πήγαινε πολύ συχνά στο δάσος και γύριζε αργά το βράδυ.
Τις νύχτες, έβγαινε και σιγο-μουρμούριζε ξόρκια κάτω από το φως
των αστεριών. Κάποιος την είχε μεγάλη ανάγκη...
Έτσι και εκείνη την ημέρα επέστρεψε αργά, ήταν πολύ χλωμή
κι ακούμπησε στη μαγκούρα της. Μπήκε στην αυλή, έκατσε στο
καρεκλάκι της, και φώναξε την “Κόρη της Σελήνης”.
«Κόρη μου, φρόντισα για την μελλοντική σου ευτυχία.
Μη φοβάσαι. Αυτό που θα σου ζητήσω, είναι να μου υποσχεθείς να
έχεις πάντα καλοσύνη. Να μην λυπάσαι, και τίποτα να μη φοβάσαι,
να δίνεις με όλη σου την καρδιά.»
«Μα βάβα μου, δεν σε καταλαβαίνω. Γιατί μου τα λες όλα αυτά;»
«Σώπα, πρέπει να μου υποσχεθείς κοριτσάκι μου. Θέλω να
γεμίσεις τον εαυτό σου με όμορφες σκέψεις, γεμάτες από καλοσύνη,
για όλους τους ανθρώπους. Ακόμη και τη κακιά μητριά σου, που
σ’ έδιωξε από τον πατέρα σου και το σπίτι σου, να της δείξεις
καλοσύνη. Θα δεις η ευτυχία θα έρθει γρήγορα κι όλοι θα σ’
αγαπήσουν. Θα σου πω ένα μυστικό, η καλοσύνη είναι ανώτερη
της κακίας. Μη κρατήσεις πίκρα σε κανένα."
Το κλείσιμο του κύκλου
ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑΣ Καίτη Οικονόμου
Εκδ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Το κλείσιμο του κύκλου
Η Μυρσίνη είναι μια νεαρή, σύγχρονη γυναίκα που ζει στην Αθήνα: τα παιδικά της χρόνια σημαδεύτηκαν από μια τραυματική εμπειρία, όταν η τσιγγάνα μητέρα της -μην μπορώντας να προσαρμοστεί στην αστική ζωή-, εγκατέλειψε εκείνη και τον πατέρα της που θυσίασε τα πάντα, ακόμα και τις σχέσεις με την οικογένειά του, για να ζήσει μαζί της. Μοναδική κληρονομιά της από το τσιγγάνικο αίμα της, ένα παράξενο χάρισμα, ένα είδος έκτης αίσθησης, το οποίο όμως απαρνείται συνειδητά όπως και κάθε τι που της θυμίζει την καταγωγή της. Μετά το θάνατο τού πατέρα της, θα βρεθεί στη φθινοπωρινή Μακεδονία μαζί με τον μνηστήρα της για να τακτοποιήσει τις κληρονομικές της υποθέσεις: ένας άντρας και μια σειρά από περίεργα αλλά και επικίνδυνα γεγονότα θα αναγκάσουν τη Μυρσίνη να αντιμετωπίσει το παρελθόν της αλλά και να πάρει δύσκολες αποφάσεις για το μέλλον της.
''Το φθινόπωρο της μάγισσας'' της Καίτης Οικονόμου - μεταφράστριας μεταξύ άλλων και των περιπετειών του Χάρι Πότερ, εκτός από έναν εξαιρετικό τίτλο και 600 (ναι, 600) ''χορταστικές'' σελίδες που διαβάζονται σαν νερό που κυλάει, έχει ένα μεγάλο προσόν που πραγματικά κάνει τη διαφορά: είναι προφανές ότι η συγγραφέας κατάφερε να αξιοποιήσει την εμπειρία της ως μεταφράστρια στη χρήση της γλώσσας του κειμένου. Βέβαια, η πλοκή δεν ξεφεύγει από κάποια κλισέ: ειδικά το αστυνομικό σκέλος της είναι εντελώς προβλέψιμο, με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να έχει αντιληφθεί πολύ νωρίς ποιος επιβουλεύεται τη ζωή της ηρωίδας.
Παρόλα αυτά -κατά την εκτίμησή μου-, το βιβλίο ξεχωρίζει: είναι προφανές ότι η συγγραφέας όχι μόνο έχει δουλέψει το υλικό της αλλά κυρίως ότι δεν επαναπαύεται στις δάφνες τής προηγούμενης επιτυχίας της με τη ''Λευκή ορχιδέα'' - επιθυμεί να εξελιχθεί. Τέλος, υπήρξε για μένα μια ευχάριστη έκπληξη η ρεαλιστική και διευρυμένη κοινωνική οπτική της συγγραφέως (π.χ. ο τρόπος που εικονογραφεί την κοινότητα των τσιγγάνων), και ιδιαίτερα η ευαισθησία της απέναντι στα παιδιά, όλα τα παιδιά - και τα ''διαφορετικά''.
Αντί επιλόγου: όσοι και όσες παρακολουθείτε τις κριτικές μου, θα έχετε διαπιστώσει ότι για μένα όλα τα βιβλία είναι βιβλία - τελεία. Αρνούμαι κατηγορηματικά να τα κατατάξω σε κατηγορίες, να τους βάλω ταμπέλες, να τα απορρίψω ή να τα εξυψώσω ανάλογα με το ποιος είναι ο συγγραφέας τους ή το κοινό τους. Κάθε φορά που ανοίγω τις σελίδες ενός βιβλίου, τίποτα από τα παραπάνω δεν έχει σημασία παρά μόνο το κείμενο που διαβάζω. Για να μην ξεχνάμε τα αυτονόητα, η ανάγνωση προηγείται, η κριτική έπεται...
Αγγέλα Γαβρίλη www.diavasame.gr
Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011
Μια φορά και ένα καιρό
Το Κουκλόσπιτο του Αισώπου
Ελισάβετ Αραβίδου
Εικονογράφηση: Αργύρης Πανταζάρας
εκδ Τετράγωνο
Ελισάβετ Αραβίδου
Εικονογράφηση: Αργύρης Πανταζάρας
εκδ Τετράγωνο
Για παιδιά άνω των 7 χρόνων
Μια φορά και ένα καιρό σε ένα δωμάτιο μαγικό ήταν συγκεντρωμένα όλα τα ζωντανά του βασιλείου των ζώων. Μονό που αυτά τα ζώα δεν ήταν αληθινά ήταν κούκλες θεάτρου από αυτές που χρησιμοποιούν, οι κουκλοπαίχτες στα κουκλοθέατρα. Αυτές οι κούκλες όμως ήταν διαφορετικές από τις άλλες που ήδη γνωρίζετε. Ήταν οι κούκλες ενός κουκλοπαίχτη, που ποτέ κανείς δεν είχε δει. Το μονό που ήξεραν για δαύτον ήταν ότι τον έλεγαν Αίσωπο και ότι ήταν πολύ σοφός άνθρωπος. Κάποιοι πίστευαν ότι κρυβότανε γιατί ήταν καμπούρης και άσχημος, με μια μύτη γαμψερή, δυο χείλη σαν μπαλόνια και όψη μελαμψή. Κάποιοι άλλοι ότι δεν υπήρχε καν κουκλοπαίχτης και ότι τα ζωάκια -κούκλες που έπαιζαν στις παραστάσεις του κουκλοθέατρου ήταν μαγικές και κάθε μέρα ζωντάνευαν. Τι άραγε να συνέβαινε στα αλήθεια; Ότι και αν ήταν όλα τα παιδιά του κόσμου αγαπούσαν πολύ τον μπάρμπα Αίσωπο και κάθε μέρα τραβούσαν κατά κει σιγοτραγουδώντας...
Είναι άσχημος, καμπούρης, με μια μύτη γαμψερή
με δυο χείλη σαν μπαλόνια και με όψη μελαμψή.
Παίζει θέατρο με κούκλες, τα παιδιά ψυχαγωγεί
κι όταν τύχει και μιλήσει, παροιμία θα σου πει:
«Ρόδα είναι και γυρίζει και μπροστά σου θα τα βρεις».
Στο Κουκλόσπιτό του Αισώπου τρέξε κι άκου όσα μπορείς,
κι όταν όλα ετοιμαστούνε και το σύνθημα ακουστεί:
»Τακ, τακ, τακ, παρακαλώ, καθίστε, η παράσταση αρχίζει».
Τότε μια σκόνη μαγική, ζωντανεύει τη σκηνή.
---------------------------------------------------
Η Ελισάβετ Αραβίδου ακροβατεί από τότε σχεδόν που γεννήθηκε. Αναπόφευκτα λοιπόν στο Πανεπιστήμιο, το αγαπημένο της μάθημα ήταν η Ακροβατική-Ενόργανη Γυμναστική, και αν και δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα σιωπηλή, υπηρέτησε με επιτυχία την τέχνη του σωματικού-ακροβατικού θεάτρου. Καθόλου τυχαίο δεν ήταν επίσης το γεγονός ότι η ομάδα θεάτρου που δημιούργησε έναν χειμώνα στα όρια της άνοιξης, ονομάστηκε «Σκηνοβάτες Ορίων». Κατόπιν έβαλε τις μάσκες της, τα σχοινιά της, μερικά οριακά σχισμένα πανιά και πολλή όρεξη σε μια βαλιτσούλα, και ταξίδεψε μέχρι το CIRCUS SPACE, γνωρίζοντας την τέχνη του Τσίρκο. Γυρνώντας στην Ελλάδα δίδαξε ακροβατική σε παιδιά του δημοτικού και του γυμνάσιου και επιστράτευσε νέα ομάδα ενηλίκων, ακροβατικού θεάτρου.
Από τότε ζει στο Λονδίνο, εργαζόμενη ως movement Director της Iris theatre Company και παράλληλα συνεχίζει τον πειραματισμό της πάνω στην τέχνη του τσίρκου και της ακροβατικής, βελτιώνοντας την φιλοσοφία του ακροβατικού θεάτρου που μέχρι τώρα έχει αναπτύξει. Το κουκλόσπιτο του Αισώπου ένα από τα πλέον παράτολμα παραμύθια της, αφού κατάφερε να δραπετεύσει από το συρτάρι με τον σωρό των παραμυθιών που έχει γράψει, αφήνοντας σκόπιμα μέχρι και αυτήν την στιγμή που μιλάμε το συρτάρι απειλητικά μισάνοιχτο.
Πλέοντας στ’ ανοιχτά
Πλέοντας στ’ ανοιχτά
Μια παρέα φίλων από τότε που ήταν παιδιά, εγκαταλείπουν όλες τις δεσμεύσεις τους, ξαφνικά ένα καλοκαίρι, και ξανοίγονται στo πέλαγο μ’ ένα ιστιοφόρο. Είναι ο «άναξ ανδρών», κατά κόσμον Δημήτρης Χριστοδούλου, χημικός, ο αδελφός του Χρήστος, νευρολόγος, ο Γέρος (Νικηφόρος), καθηγητής πανεπιστημίου, ο Στάθης, άνεργος πορτιέρης και ο αφηγητής Νίκος, φιλόλογος. Εγκαταλείπουν ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής και κυρίως τις οικογένειές τους, δηλ. μια σύζυγο που τον μισεί (ο Δημήτρης), μια άλλη που ασχολείται με την καριέρα της (ο Χρήστος), μια τρίτη που μάλλον αδιαφορεί έχοντας στρέψει τα θέλγητρά της σε έναν άλλο άνδρα (ο Νικηφόρος), μια που τον έχει χωρίσει προ πολλού παίρνοντας και τα παιδιά τους μαζί (ο Στάθης) και μια χαμηλών τόνων που όμως αφήνει να παρεμβαίνουν στη ζωή της η πατρική της οικογένεια και τα μεγαλοπιάσματά τους (ο Νίκος). Ξανοίγονται στο Αιγαίο οι φίλοι με τον «Θερσίτη» και καπετάνιο τον Δημήτρη, σε αναζήτηση της χαμένης τους νεότητας, για να ξανανιώσουν ζωντανοί εκεί λίγο πριν από τα πενήντα, αλλά και για να δοκιμάσουν να ξεκινήσουν από την αρχή, να ξαναγράψουν, αν γίνεται, το παρελθόν. Προορισμός η Ρόδος, εκεί όπου άρχισαν όλα, στην πενθήμερη εκδρομή της τελευταίας τάξης του σχολείου.
Το ταξίδι μοιάζει με μια επιστροφή αλλά και με μια εκστρατεία. Πόσω μάλλον που οι εταίροι, όταν επιβιβάζονται στο «Θερσίτη», μαθαίνουν από τους αδελφούς Χριστοδούλου ότι πρώτα θα περάσουν από τη Μυτιλήνη όπου λογαριάζουν να κλέψουν την Ελένη, πρώτο έρωτα του Χρήστου, που τον εγκατέλειψε ενώ ετοιμάζονταν να παντρευτούν. Η (όχι πλέον μυθική) Ελένη κρατά το μίτο της σωτηρίας τους. Ή μήπως όχι;
Η ομηρική λέξη ανεμώλια θα πει «λόγια του ανέμου», λέει στην προμετωπίδα του μυθιστορήματος ο συγγραφέας. Όπως αυτά που λένε στο κατάστρωμα του σκάφους οι «εταίροι» του Ζουργού, αδειάζοντας το ένα μπουκάλι ουίσκι μετά το άλλο, καπνίζοντας αναρίθμητα τσιγάρα. Σκέψεις και σχέδια που έμειναν στη μέση και απαιτούν τώρα την εκπλήρωσή τους. Συναισθήματα και δέσιμο που έδιναν νόημα στη ζωή τους. Τα επεισόδια διαδέχονται το ένα το άλλο, αλλά το όνειρο της φυγής, αντί να έρχεται πιο κοντά, όλο και ξεμακραίνει.
Τι να φταίει; Ότι δεν υπάρχουν πια βεβαιότητες, λέει κάπου ο κεντρικός ήρωας, βεβαιότητες όπως εκείνες με τις οποίες μεγάλωσαν (κι εκείνοι κι εμείς).. Ένα λίγο-πολύ σταθερό σχέδιο ζωής, για να υφάνουν, να προσθέσουν αλλαγές ή και να πετάξουν εντελώς. Άλλοτε υπήρχε αυτή η δυνατότητα: να ενσωματώσεις το καινούριο, ακόμα και το απρόβλεπτο, σε αυτό το σχέδιο και να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα από το οποίο να ξεκινήσεις, κανένα σημείο να πιαστείς αν στραβοπάτησες, καμιά δυνατότητα να πάρεις τη ζωή σου λάθος. Μαζί με τον Ζουργό πλέουμε κι εμείς σε αυτή την ανοιχτή θάλασσα όπου αρμενίζουν οι ήρωές του. Τους συμπονούμε, ίσως και να συμπάσχουμε μαζί τους, άλλοτε πάλι μας θυμώνουν με τις αδυναμίες τους ή την έλλειψη υπευθυνότητάς τους. Μας βοηθούν τα φωτίσουμε το «μέσα μας» – κι αυτό είναι, ίσως, το καλύτερο δώρο που μπορεί να μας κάνει η ανάγνωση ενός καλού λογοτεχνικού βιβλίου.
Βασιλική Χρίστη Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011
Οι πρώτες μας εφηβικές μελαγχολίες
1 9 7 2 TΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Νίκος Μουρατίδης
εκδ Τετράγωνο
Συχνά μνημονεύεται η φράση του Νίτσε «Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς», εδώ όμως ισχύει το ό,τι δεν μας σκοτώνει μπορεί και να μας κάνει να σπάσουμε.
«Άνοιξα την ντουλάπα μου και έβγαλα δύο μεγάλα κουτιά. Τα ακούμπησα πάνω στο κρεβάτι και τα άνοιξα. Το περιεχόμενό τους, ενώ έπρεπε να το είχα πετάξει, ήταν ακόμη εδώ, για ώρα ανάγκης. Όπως τώρα. Για να μου φέρει το παρελθόν, που ήθελα να ξεχάσω, κατάμουτρα. Να το δω σαν θηρίο μπροστά μου και επιτέλους να μην τρομάξω. Να το αντιμετωπίσω και να το νικήσω. Αμ δε.
» Με χέρι που έτρεμε άρχισα να χαζεύω επιστολές, σημειώματα, μπιχλιμπίδια, σταυρουδάκια από κάποιες βαφτίσεις και μερικές φωτογραφίες δεμένες με μια μπορντό κορδέλα. Άρχισα να τις κοιτάζω μέχρι που είδα αυτή που έψαχνα. Εμένα και τον Νικόλα στα δεκαοχτώ μας να χορεύουμε σ’ εκείνο το πάρτι που είχε κάνει η αδελφή μου. Πριν προλάβουν να με ξαναπιάσουν τα κλάματα, την πέταξα μέσα στο κουτί κι έκλεισα το καπάκι. Το παρελθόν ήταν εκεί μέσα και ήταν ακόμη άγριο. Οι Σπέτσες ήταν ο τόπος που μου συνέβη το μεγαλύτερο πλήγμα της ζωής μου και δεν ήθελα όχι να τον αντιμετωπίσω, αλλά ούτε να ξανακούσω γι’ αυτόν».
Ένας ανεκπλήρωτος εφηβικός μεγάλος έρωτας ξαναζωντανεύει 40 χρόνια μετά. ‘Ένα ερωτικό μυθιστόρημα στο οποίο πρωταγωνιστούν η Ιωάννα, ο σύζυγος της ο Κώστας, ο εφηβικός της έρωτας ο Νικόλας, η κόρη της Κλειώ και ο γιός του Νικόλα ο Στέφανος.
Σύγχρονη πλοκή σε Αθήνα, Βρυξέλες, Λονδίνο και Σπέτσες αλλά και συναρπαστικά flash back από τα χρόνια της χούντας, της μεταπολίτευσης και γενικά της δεκαετίας του ’70.
Αφιερωμένο στον πρώτο μας εφηβικό έρωτα,
στις πρώτες μας απογοητεύσεις
και στις πρώτες μας εφηβικές μελαγχολίες.
----------------------------------------------------------------------------
Ο Νίκος Μουρατίδης γεννήθηκε στην Νίκαια του Πειραιά και ενώ σπούδασε σκηνοθεσία τον απορρόφησε ο κόσμος της μουσικής. Δούλεψε σε εταιρίες δίσκων, στο ραδιόφωνο και σαν δημοσιογράφος γράφοντας πάντα για μουσική. Διετέλεσε στέλεχος στις δισκογραφικές εταιρίες Polygram, CBS, EMI και Universal περνώντας από όλα τα πόστα: Δημόσιες σχέσεις, παραγωγή και A&R manager.
Έχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους Έλληνες καλλιτέχνες στο χώρο της μουσικής και του θεάτρου.
Έχει γράψει αρκετά σενάρια για την τηλεόραση, έχει πάρει και βραβείο σεναρίου, έχει συνεργαστεί σαν αρθρογράφος στα περισσότερα έντυπα, έχει κυκλοφορήσει δεκάδες συλλογές cd και έχει εκδώσει 6 βιβλία ανάμεσα στα οποία το μυθιστόρημα «Η Βραχονησίδα» και η συλλογή διηγημάτων «Εγώ ήμουν αντράκι».
Όσοι αρέσκονται να διαβάζουν για φαντάσματα
Ο ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ
Μάικλ Σκοτ
Εκδ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Μετάφραση Τατιάνα Σταυρουλάκη
Ο Μάικλ Σκοτ γεννήθηκε στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, όπου ζει και εργάζεται. Ξεκίνησε τη συγγραφική καριέρα του πριν από περίπου είκοσι πέντε χρόνια και σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους και πολυγραφότατους συγγραφείς. Του έχει απονεμηθεί ο τίτλος «Βασιλιάς της φαντασίας».
Ο Νίκολας Φλαμέλ ήταν ένας από τους πιο ξακουστούς αλχημιστές της εποχής του. Η αλχημεία είναι ένας αλλόκοτος συνδυασμός χημείας, βοτανολογίας, ιατρικής, αστρονομίας και αστρολογίας. Ήταν αντικείμενο μελέτης στην αρχαία Ελλάδα και την Κίνα. Όλα τα στοιχεία για τη ζωή του στο βιβλίο αυτό είναι αληθινά, βασισμένα όχι μόνο στα δικά του σωζόμενα έργα αλλά και σε όσα γράφτηκαν για εκείνον. Ο Νίκολας Φλαμέλ γεννήθηκε το 1330 και εξασκούσε το επάγγελμα του βιβλιοπώλη και αντιγραφέα. Ήρθε στα χέρια του το βιβλίο του Μάγου Αβραάμ το οποίο είχε γραφτεί πάνω σε φλούδα από κορμό δέντρου. Μαζί με τη γυναίκα του Περενέλ, ο Φλαμέλ ταξίδευε είκοσι χρόνια στην Ευρώπη προσπαθώντας να το μεταφράσει. Επιστρέφοντας στο Παρίσι στα τέλη του 14ου αιώνα ήταν αφάνταστα πλούσιος. Οργίασαν οι φήμες ότι είχε ανακαλύψει στο βιβλίο του Αβραάμ τα δύο μεγάλα μυστικά της Αλχημείας: τη δημιουργία της φιλοσοφικής λίθου, που μετέτρεπε τα κοινά μέταλλα σε χρυσό, και την κατάκτηση της αθανασίας. Κανείς δεν έμαθε τον τρόπο που πλούτισαν. Η Περενέλ πέθανε πρώτη. Το 1418 καταγράφηκε ο θάνατος του Ν. Φλαμέλ. Το σπίτι του πουλήθηκε και οι αγοραστές το έψαξαν αναζητώντας τα πλούτη του. Όμως δεν βρήκαν τίποτα. Αργότερα, κάποιοι παραβίασαν τους τάφους και ανακάλυψαν ότι ήταν άδειοι. Το Παρίσι συγκλονίστηκε από την αποκάλυψη. Έτσι, γεννήθηκε ο θρύλος των αθάνατων Φλαμέλ.
Στην ιστορία του Μάικλ Σκοτ, ο Φλαμέλ γίνεται μέντορας των Αμερικανών εφήβων Josh και Sophie Newman έπειτα από μια έντονη διαμάχη που περιγράφεται στην αρχή του βιβλίου. Ο Φλαμέλ ζει χάρη στο ελιξίριο που παρασκευάζει εδώ και αιώνες. Ο Dr John Dee προσπαθεί να κλέψει το βιβλίο του Αβραάμ του Μάγου, το πιο ισχυρό βιβλίο που υπήρξε ποτέ, ικανό να καταστρέψει τον κόσμο, καθώς μέσα του κρύβει το μυστικό της αιωνιότητας. Σκοπός του είναι να καταστρέψει την ανθρωπότητα. Η Sophie και ο Josh Newman είναι οι μοναδικοί που έχουν τη δύναμη να σώσουν τον κόσμο.
Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει πρόσωπα υπαρκτά στην ιστορία αλλά και μυθολογικούς χαρακτήρες, όπως η Hekate and Bastet από την αιγυπτιακή μυθολογία, Morrigan από την Ιρλανδία, και άλλους γνωστούς ως “The Elder Race” και αναφορές από τη Βίβλο. Είναι γεμάτο από δράση και μαγεία. Όσοι αρέσκονται να διαβάζουν για φαντάσματα, βαμπίρ και μυθολογικές φιγούρες που είναι μισοί άνθρωποι και μισοί ζώα, θα βρουν ότι αυτό το βιβλίο είναι κατάλληλο γι΄ αυτούς. Για τους ήρωες υπάρχουν είσοδοι σε μαγικούς κόσμους, τρόποι να μεταφερθούν από τη μια χώρα στην άλλη και γενικά περιπέτεια και έντονη δράση.
Ευμορφία Ζήση Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011
Αναζητούν λύσεις
Aνάμεσα στο τικ και το τακ
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
Λύο Καλοβυρνάς
εκδ Τετράγωνο
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
Λύο Καλοβυρνάς
εκδ Τετράγωνο
ιστορίες για ανθρώπους που δε χωράνε
ιστορίες σαν αυτές που ακούμε τυχαία και μας μένουν για χρόνια μετά
Όταν η Γη και ο Ουρανός γράφονταν με κεφαλαία, κι ήταν ακόμα ερωτευμένο ανδρόγυνο καταχωρισμένο στο ληξιαρχείο του Σύμπαντος, το Σκότος διαφέντευε όλη την πλάση. Ζούσε σ’ ένα αχανές παλάτι φτιαγμένο από μαύρο αχάτη. Από ’κεί αγνάντευε τον κόσμο και κάπου κάπου μαύριζε η καρδιά του… Σήμερα η Μαύρη Τρύπα μπεκροπίνει μοναχή της σ’ ένα κακόφημο μπαρ, γεμάτο αστρόσκονη. Το πρώτο ξαδέρφι της, το σκοτάδι, πέφτει σαν ψιλό αλάτι σε ανοιχτές πληγές, και οι άνθρωποι ξερνούν τις καταχωνιασμένες έγνοιες και τις απιθώνουν στην ποδιά της νύχτας σαν ματωμένα όνειρα. Αναζητούν λύσεις και διεξόδους, μα ψάχνουν βιαστικά, αναποδογυρίζουν και μπερδεύουν πολλά πράγματα μαζί, και τα κάνουνε κουβάρι βαρύ κι αγκαθωτό, που τους τσιμπά μόλις πάνε να πλαγιάσουν. Το πρωί το κρύβουν ή το πνίγουν σε θάλασσες ασχολιών.
Τα παλιά τα χρόνια ο κόσμος ήταν αλλιώς, η φύση άσπιλη κι αγνή σαν ντοκιμαντέρ. Οι άνθρωποι αλληλοσκοτώνονταν μόνο με πέτρες και ρόπαλα. Το ανθρώπινο είδος ήταν χωρισμένο στα δυο, και η Γη δεν είχε περισσότερο Μέσα απ’ όσο Έξω. Στα κλασικά παραμύθια, όποιος έψαχνε λύσεις, χωνόταν σ’ ένα δάσος με νεράιδες, μάγισσες, νάνους και κομπάρσους.
ΤΩΡΑ;
Η μεταπριγκίπισσα θα χωθεί στον παγκόσμιο ιστό του Διαδικτύου και θα ταξιδέψει στη Χώρα των Χιλίων Ψεμάτων μήπως βρει ξεσκονόπανα γι’ αστρόσκονη. Η όχι καλή πριγκίπισσα θα φλερτάρει με το παλικάρι που έπλεκε. Η ξανθιά και το βασιλόπουλο με τα γλυκοφίλητα χείλη θα γυρέψουν ένα πιάτο ζωή. Ο συγγραφέας που σκότωνε τις λέξεις θ’ αρχίσει να παρασκευάζει κρέμες για τις ρυτίδες του μπαμπά, ενώ το Περδόνι θα διηγηθεί ένα παραπόνου παραμύθι…
Για να ξέρετε, αυτό είναι ένα βιβλίο που δε χωράει στις τακτοποιημένες κατηγορίες «μυθιστόρημα», «διήγημα», «παραμύθι», «νουβέλα». Είναι λίγο απ’ όλα. Ανάμεσα στο τικ και στο τακ του ρολογιού, στο τικ και στο τακ της ύπαρξής μας, εκεί που φωλιάζουν οι φόβοι και λαγοκοιμούνται οι επιθυμίες, ο Λύο Καλοβυρνάς [www.lyo.gr] πιάνει το νήμα μυθοπλασίας και καθημερινότητας για να πει είκοσι και μία ιστορίες που θα θέλαμε να ζήσουμε, ιστορίες γι’ ανθρώπους που αναποδογυρίζουν τη ζωή ώστε να δουν τι γράφει στην ανάποδη πλευρά.
Κυριακή 7 Αυγούστου 2011
χωρίς να χαθεί ο λυρισμός
Ακούς το ξύπνημα της νύχτας;
Κοραλί Μπαρμπέν
εκδ Εκάτη
Νύχτα... Γεμάτη εκπλήξεις τα σκοτεινά μονοπάτια της. Κρύφτηκα στην αγκαλιά της παρασύροντας με σε κόσμους ήσυχους αλλά και επικίνδυνους. Κάτω από το φως των άστρων κοιμήθηκα και ξύπνησα. Με αγάπησε και την αγάπησα, με μόρφωσε και μου έδειξε την αλήθεια. Γένους θηλυκού, που από τη μια σε παρασύρει και από την άλλη σε βουτά στις παγίδες της. Το φεγγάρι και τα αστέρια με οδήγησαν, σαν μεγαλύτερα και αρχέγονα αδέλφια μου, σε παιχνίδια ομαδικά αλλά και μοναχικά. Την άκουσα να πονά, να δακρύζει, να γελά δυνατά, να φωνάζει με τα λάθη μου και να τρελαίνεται όταν έλειπα μακριά της. Άπλωσε τα πέπλα της πάνω μου και μ' έκανε αόρατη στον πόνο. Ξενύχτησε μαζί μου λέγοντας μου παραμύθια για όλους εκείνους που βάφτισε παιδιά της. Θέτω τα εξής ερωτήματα για τον καθέναν σας ξεχωριστά. Άκουσες τα παράπονα της? Τις αδικίες της? Τα αληθινά αισθήματα της? Τις σειρήνες που τραγουδούν γι' αυτή? Ακούς το ξύπνημα της νύχτας?
Νύχτα... Γεμάτη εκπλήξεις τα σκοτεινά μονοπάτια της. Κρύφτηκα στην αγκαλιά της παρασύροντας με σε κόσμους ήσυχους αλλά και επικίνδυνους. Κάτω από το φως των άστρων κοιμήθηκα και ξύπνησα. Με αγάπησε και την αγάπησα, με μόρφωσε και μου έδειξε την αλήθεια. Γένους θηλυκού, που από τη μια σε παρασύρει και από την άλλη σε βουτά στις παγίδες της. Το φεγγάρι και τα αστέρια με οδήγησαν, σαν μεγαλύτερα και αρχέγονα αδέλφια μου, σε παιχνίδια ομαδικά αλλά και μοναχικά. Την άκουσα να πονά, να δακρύζει, να γελά δυνατά, να φωνάζει με τα λάθη μου και να τρελαίνεται όταν έλειπα μακριά της. Άπλωσε τα πέπλα της πάνω μου και μ' έκανε αόρατη στον πόνο. Ξενύχτησε μαζί μου λέγοντας μου παραμύθια για όλους εκείνους που βάφτισε παιδιά της. Θέτω τα εξής ερωτήματα για τον καθέναν σας ξεχωριστά. Άκουσες τα παράπονα της? Τις αδικίες της? Τα αληθινά αισθήματα της? Τις σειρήνες που τραγουδούν γι' αυτή? Ακούς το ξύπνημα της νύχτας?
Τα ποιήματα της πρωτοεμφανιζόμενης στο χώρο της ελληνικής ποίησης Κοραλί Μπαρμπέν, είναι ποιήματα δουλεμένα, με μια πρωτοτυπία που προσπαθεί να ξεπεράσει την δυσκολία των λέξεων και τα καταφέρνει με δυναμικό τρόπο, χωρίς ωστόσο να χαθεί ο λυρισμός που τα διαπνέει.
ένα βιβλίο που έρχεται μέσα από την δυσλεξία
Δυσλεκτικό στόμα δίγλωσσων τεράτων
Δεν πρόκειται για ένα βιβλίο που μιλάει για την δυσλεξία αλλά για ένα βιβλίο που έρχεται μέσα από την δυσλεξία. Ένα αγόρι αφηγείται την παιδική ηλικία χωρίς το πρόσχημα της αθωότητας, προβάλλοντας την γλώσσα μέσα από μικρές ιστορίες με γεγονότα και πλάσματα της δυσλεκτικής πραγματικότητας.
Ο έρωτας όμως την ανέβασε
ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ ΣΜΑΡΑΓΔΙΑ
ΚΕΛΥ ΚΑΤΣΗ
εκδ Μοντερνοι Καιροι
εκδ Μοντερνοι Καιροι
Η Δανάη δε ζητούσε πολλά· ούτε καν από τον Γιώργο, που απέστρεφε προκλητικά το βλέμμα κάθε που εκείνη αναζητούσε μια επιβεβαίωση αγάπης. Δεν έψαχνε πολλά… Μια ζεστή χαραμάδα μόνο, για να χαρίσει λίγη αισιοδοξία στη δύσκολη ζωή της. Κι όταν χτύπησε την πόρτα του ψυχοθεραπευτή, του Κωνσταντή, ο μόνος που δεν περίμενε να της ανοίξει ήταν… ο έρωτας. Ο έρωτας όμως την ανέβασε πολύ ψηλά κι ύστερα την κατακρήμνισε σε μια τραγική δύση, την έσβησε κι από το φως έριξε τη ζωή της σε αιώνιο σκοτάδι. Το μόνο που απέμεινε είναι τα μάτια της, δυο δακρυσμένα σμαράγδια.
Μετωπική σύγκρουση. Κώμα.
180 δευτερόλεπτα
Ελίνα Καρόλου
εκδ Τετράγωνο
Μετωπική σύγκρουση —Ι.Χ. με νταλίκα— και ο Άγγελος μένει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε κώμα. Τότε, κάπου εκεί ανάμεσα, στο μεταίχμιο ζωής και θανάτου, αρχίζει ένα ταξίδι αυτογνωσίας και συνειδητοποίησης.
Μετωπική σύγκρουση. Κώμα. Συνάντηση με νεκρούς φίλους και συγγενείς. Συνάντηση που καταφέρνει να τον κάνει να συναισθανθεί ότι εκείνο που αξίζει στη ζωή είναι η ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων, ο σεβασμός, το ενδιαφέρον για τον άλλο, η αγάπη ότι ετούτη η απώλεια είναι πιο οδυνηρή και από τη φυσική.
Μετωπική σύγκρουση. Κώμα. Κι’ αυτό το περίεργο ταξίδι του δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσει την καταστροφική συμπεριφορά του: την απώλεια δηλαδή της αγνότητας της ψυχής του, την αδιαφορία του για τους άλλους μπροστά στους στόχους και στα «ιδανικά» που θέτει πλέον ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας.
• Για όσους δεν έχουν χάσει τις ελπίδες τους και πιστεύουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει
προς το καλύτερο έστω και την τελευταία στιγμή.
• Για όσους δεν πιστεύουν ότι η ψυχή ζυγίζει 21 γραμμάρια.
• Για όσους πιστεύουν ότι μπορείς να πας και να… γυρίσεις πάλι πίσω.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
H Ελίνα Καρόλου γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1972. Μεγάλωσε στον Νέο Κόσμο και τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια ζει στον Γέρακα Αττικής. Από πολύ μικρή έγραφε σε ένα τετράδιο ιστορίες, ξεφεύγοντας έτσι από την πραγματικότητα και ζώντας σε έναν ονειρικό δικό της κόσμο. Τελείωσε τις Σχολές Ωμέγα με ειδικότητα Προγραμματιστή Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και μία σχολή γραμματέων. Εργάζεται ως γραμματέας και είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών.
Μετωπική σύγκρουση —Ι.Χ. με νταλίκα— και ο Άγγελος μένει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε κώμα. Τότε, κάπου εκεί ανάμεσα, στο μεταίχμιο ζωής και θανάτου, αρχίζει ένα ταξίδι αυτογνωσίας και συνειδητοποίησης.
Μετωπική σύγκρουση. Κώμα. Συνάντηση με νεκρούς φίλους και συγγενείς. Συνάντηση που καταφέρνει να τον κάνει να συναισθανθεί ότι εκείνο που αξίζει στη ζωή είναι η ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων, ο σεβασμός, το ενδιαφέρον για τον άλλο, η αγάπη ότι ετούτη η απώλεια είναι πιο οδυνηρή και από τη φυσική.
Μετωπική σύγκρουση. Κώμα. Κι’ αυτό το περίεργο ταξίδι του δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσει την καταστροφική συμπεριφορά του: την απώλεια δηλαδή της αγνότητας της ψυχής του, την αδιαφορία του για τους άλλους μπροστά στους στόχους και στα «ιδανικά» που θέτει πλέον ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας.
• Για όσους δεν έχουν χάσει τις ελπίδες τους και πιστεύουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει
προς το καλύτερο έστω και την τελευταία στιγμή.
• Για όσους δεν πιστεύουν ότι η ψυχή ζυγίζει 21 γραμμάρια.
• Για όσους πιστεύουν ότι μπορείς να πας και να… γυρίσεις πάλι πίσω.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
H Ελίνα Καρόλου γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1972. Μεγάλωσε στον Νέο Κόσμο και τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια ζει στον Γέρακα Αττικής. Από πολύ μικρή έγραφε σε ένα τετράδιο ιστορίες, ξεφεύγοντας έτσι από την πραγματικότητα και ζώντας σε έναν ονειρικό δικό της κόσμο. Τελείωσε τις Σχολές Ωμέγα με ειδικότητα Προγραμματιστή Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και μία σχολή γραμματέων. Εργάζεται ως γραμματέας και είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών.
Σάββατο 6 Αυγούστου 2011
Άμα σε πάρει το ταξίδι να ξεχαστείς ...
Επιτέλους βρήκα χρόνο και τελείωσα το βιβλίο "Στιγμές που ταξιδεύουν στις Πρέσπες" της φίλης μου της Φωτεινής Κωνσταντοπούλου.
http://vivliolatreia.blogspot.com/2011/02/blog-post_28.htmlΈνα θα σας πω .... ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ !!!
Η περιγραφή του τοπίου και των κατοίκων της περιοχής σε κάνει να θέλεις να πας και να γνωρίσεις τους ίδιους ανθρώπους ... την κυρία Φίφη για να σε ξεναγήσει σε όλα τα χωριά της περιοχής, τον ταχυδρόμο τον ψαρά με τις ιστορίες του....
Και βέβαια δεν μπορώ να μην αναφαίρω τα συναισθήματα και οι προβληματισμοί που μας δημιουργεί η αφήγηση.
Τελικά Φωτεινή μου, το βιβλίο σου μπορεί να διαβαστεί από διάφορες ηλικίες ....
Καλοτάξιδο εύχομαι και να συνεχίσεις έτσι, να μας δίνεις τέτοιες εικόνες.
Το βιβλίο είναι προσωπική έκδοση της συγγραφέως και θα το βρείτε επικοινωνώντας με την ίδια
fkonstantopoulou@yahoo.grΠέμπτη 4 Αυγούστου 2011
η Σόνια Ζαχαράτου ξετυλίγει το μυθιστόρημα της.
ΣΟΝΙΑ ΖΑΧΑΡΑΤΟΥ «Με γοητεύει η κλασική λογοτεχνία» Συνέντευξη στη Δέσποινα Σαββοπούλου
Το ημερολόγιο που κρατούσε η Μαρία Θηρεσία Καρλότα, κόρη της Μαρίας Αντουανέτας και του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, όταν ήταν έφηβη μέσα στη φυλακή, στάθηκε η αφορμή ώστε να ξεκινήσει η Σόνια Ζαχαράτου να ξετυλίγει μυθιστορηματικά το κουβάρι της ζωής της μικρής πριγκίπισσας. Το τρίτο βιβλίο της συγγραφέως και δημοσιογράφου, με τίτλο Ρόδινη Στάχτη, είναι ένα ιστορικό αφήγημα σε πρώτο πρόσωπο, ένα μυθιστόρημα πολιτικό, που μας ταξιδεύει στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης, όταν ο άνεμος του Διαφωτισμού σάρωνε όλη την Ευρώπη και ο γαλλικός λαός, σύσσωμος στις επάλξεις, αγωνιζόταν για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Με τη λογοτεχνική της πένα, η Σόνια Ζαχαράτου μας παρουσιάζει την άλλη, ανθρώπινη πλευρά του παλατιού, καταθέτοντας μέσα στις σελίδες του βιβλίου της δυνατές περιγραφές και πολλαπλές εικόνες.
Τι σας προσέλκυσε στην προσωπικότητα της Μαρίας Θηρεσίας Καρλότα και γράψατε ένα βιβλίο για εκείνη;
Δεν με προσέλκυσε η δύναμη της προσωπικότητάς της, όσο η αντοχή της στις κακουχίες της ζωής. Προσπαθούσα να φανταστώ πώς μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος, όταν ξέρει ότι ο πατέρας του πορεύεται προς τον αποκεφαλισμό, όταν ξέρει το ίδιο για τη μητέρα του, για τη θεία του, τους φίλους του, όταν του σκοτώνουν τον αδελφό, κι όλα αυτά ευρισκόμενος μέσα στη φυλακή, ανήμπορος για οποιαδήποτε αντίδραση. Σε αυτήν την τραγικότητα να προσθέσουμε ότι την εποχή εκείνη, η Μαρία Θηρεσία Καρλότα, εγγονή της γνωστής αυτοκράτειρας, ήταν έφηβη. Κι ότι επίσης, όλο αυτό το ματωμένο σκηνικό έρχεται σε μία πλήρη αντίθεση με την έως τότε ζωή της. Μη ξεχνάμε ότι ήταν μια πριγκίπισσα, κόρη της Μαρίας Αντουανέτας και του Λουδοβίκου 16ου, μεγαλωμένη μέσα στην ευμάρεια και την πολυτέλεια των Βερσαλλιών. Έζησε, λοιπόν, μιαν ισχυρή ανατροπή που μου δημιούργησε μια μεγάλη περιέργεια και μια συμπάθεια.
Ποιες ιδιαιτερότητες ή δυσκολίες συναντήσατε γράφοντας ένα ιστορικό μυθιστόρημα;
Το πλήθος των πληροφοριών που έπρεπε να συγκεντρώσω και να ταξινομήσω. Από τα ρούχα της εποχής έως τους δρόμους του Παρισιού, από τα πολιτικά γεγονότα έως την ιστορία της Αυστροουγγαρίας και της Πρωσίας, από την τέχνη της ταπητουργίας έως τα βιογραφικά των επικεφαλής της Γαλλικής Επανάστασης, από την στάση των ξένων κρατών απέναντι στη βασιλεία που κατέρρεε και το φόβο της μετάδοσης του επαναστατικού «ιού» -που θα λέγαμε και σήμερα- έως τους πολέμους του Βοναπάρτη.
Πόσο μυθιστορηματική μπορεί να είναι μια ιστορική βιογραφία; Θα λέγατε ότι πρόκειται για μυθιστόρημα ή για βιογραφία;
Θα έλεγα ότι εμπλέκονται. Δεν πρόκειται για ιστορική βιογραφία, αλλά για μυθιστορηματική. Διότι έπλαθα με τη φαντασία μου τόσο τα παιχνίδια της Μαρίας Θηρεσίας με τα αδέλφια της και τους φίλους της όσο και το ό, τι διημείφθη ανάμεσα σ’ εκείνη και τον Ροβεσπιέρο, όταν την επισκέφτηκε στο κελί της. Η επίσκεψη αποτελεί πραγματικό συμβάν, όχι όμως και η συζήτησή τους. Πιθανότατα, η πραγματική συζήτηση να ήταν πολύ πιο δελεαστική και κραυγαλέα από τη φανταστική που ανέπτυξα.
Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που κάνει μια ζωή άξια να μεταφερθεί σε βιβλίο;
Υπάρχουν δισεκατομμύρια ζωές άξιες μυθιστοριογραφίας. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι έδωσαν την ζωή τους σε αγώνες, σε μεγαλουργήματα, σε ιδεολογίες, πόσοι θυσιάστηκαν σε βωμούς πατριωτικούς –η πρώτη θυσία που καταγράφεται είναι της Ιφιγένειας. Σκεφτείτε ότι όλα τα αγαθά που καρπούμαστε σήμερα είναι το αποτέλεσμα επίπονου μόχθου και μελέτης, ακόμα και φιλοδοξίας άξιων ανθρώπων. Αλλά σκεφτείτε επίσης και τους ανθρώπους που πνίγηκαν στα πάθη τους, απλησίαστα και από τη φαντασία μας ακόμα. Καθένας και μια ιστορία, κι ένα βιβλίο.
Χρησιμοποιείτε γλώσσα λογοτεχνική, προσφέροντας στον αναγνώστη πολλαπλές εικόνες. Τι σας ωθεί να υιοθετείτε αυτόν τον τρόπο γραφή; Πιστεύετε ότι είναι ανάγκη για το σημερινό αναγνώστη να ανακαλύψει ξανά αυτού του είδους τη γραφή;
Μα τι είναι η λογοτεχνία αν δεν είναι η τέχνη του λόγου; Η δημοσιογραφική γλώσσα; Η «ξύλινη» των δελτίων ειδήσεων; Η αναφορική των ρεπορτάζ; Μπορεί μόνον η πλοκή μιας υπόθεσης να είναι λογοτεχνία; Δεν πρέπει να εμμένει στο ανείπωτο της ομορφιάς της; Στις εικόνες; Στην ποιητική της διάθεση; Άλλωστε σε όλα τα είδη της τέχνης υπάρχουν πολλές σχολές και κινήματα. Εμένα με γοητεύει η κλασική λογοτεχνία όπως και, σε αντιδιαστολή, η αυτόματη γραφή, η οποία, ωστόσο, περικλείει την εικόνα, το όνειρο.
Πιστεύετε ότι η σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία είναι σε καλό δρόμο;
Πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ άξιοι λογοτέχνες, αλλά, δυστυχώς, η παραλογοτεχνία ανθεί και θολώνει τα νερά του αναγνώστη. Ας ελπίσουμε ότι πολύ σύντομα αυτό το είδος θα καταρρεύσει.
Δημοσιογραφία και λογοτεχνία, οι δύο σας ιδιότητες. Τι δίνει η μία στην άλλη;
Την επιθυμία της μελέτης και της έρευνας, την εμμονή στο σφιχτό λόγο, τα συνεχή ξαφνιάσματα για το πώς η μία μπορεί να δίνει τροφή στην άλλην.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», τεύχος 93, 28/7/2011
ιστορίες που πρέπει να παραμείνουν… εμπιστευτικές
Κάτι άλλαξε
Χρήστος Ιωαννίδης
εκδ Τετράγωνο
εκδ Τετράγωνο
Ήρωες «της διπλανής πόρτας» αφηγούνται περιπέτειές τους σε παραλίες του Αιγαίου, σε παγωμένους δρόμους της Στοκχόλμης και του Όσλο, σε σάουνες και ενοικιαζόμενα δωμάτια, σε αίθουσες αναμονής αεροδρομίων και βαγόνια τρένων, σε μπαρ και αγορές του βόρειου Λονδίνου. Βιώνοντας διαφορετικές καταστάσεις, μοιράζονται απόκρυφους πόθους. Υπομένοντας καύσωνες και χιονοθύελλες, υφαίνουν ιστορίες που πρέπει να παραμείνουν… εμπιστευτικές.
Μια ιστορία για εκείνους που χτίζουν τον κόσμο τους για να τον κατεδαφίσουν χωρίς κανένα δισταγμό
• Έξι χρόνια μετά τις σπουδές τους στο Λονδίνο, ο Άγγελος, ο Έρικ και η Ρόξυ αναθεωρούν τις επιλογές τους. Τα σχέδιά τους έχουν αποτύχει. Η φιλία τους ξεθωριάζει. Παγιδευμένοι σε ρόλους που δεν τους ταιριάζουν, προσπαθούν να ρίξουν αλλού το φταίξιμο.
• Η Λόττα απαιτεί από τον Άγγελο να δείξει ωριμότητα και αφοσίωση στη σχέση τους, όμως η επιμονή της ολοένα και τον απομακρύνει.
• Ο Μάγκνε περνά τα κρύα χειμωνιάτικα απογεύματα πλέκοντας, χωρίς να αποδέχεται πως η ερωτική περιπέτειά του με τον Άγγελο έχει εφήμερο χαρακτήρα.
• Η Ρόξυ, μια τρανσέξουαλ γλύπτρια, έχει χάσει την πίστη στον εαυτό της.
• Ο Έρικ ακολουθεί κατά γράμμα τους κανόνες του πειθαρχημένου προγράμματος που προϋποθέτει η καριέρα του, μα αισθάνεται αλλοτριωμένος και μόνος.
Θα μπορέσουν τα πράγματα να γίνουν ποτέ όπως ήταν παλιά; Ένα μυθιστόρημα που μας λέει όχι ότι «κάτι άλλαξε», αλλά ότι «τίποτα δε μένει ίδιο».
Στο εξώφυλλο το «Φθινόπωρο» από τις εποχές VANGELIS KYRIS 1999
Model: Itay Atias
Styling: Nicolas Georgiou
Grooming: Takis Mavrigiannakis
Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
Το πολυαναμενόμενο 3ο βιβλίο της τριλογίας «το τριανταφυλλάκι»
Το άγριο τριαντάφυλλο
Ντόνελι Τζένιφερ
Ντόνελι Τζένιφερ
Μετάφραση: Μπουζαλά Ιωάννα
εκδ Ωκεανίδα
Η ιστορία που ξεκίνησε με το Τριανταφυλλάκι και συνεχίστηκε με το Τριαντάφυλλο του χειμώνα φτάνει τώρα στη συγκλονιστική της κατάληξη με το Άγριο τριαντάφυλλο.
Λονδίνο 1914. Η αυτοκρατορία που έφτιαξε η Φιόνα Φίνεγκαν, δημιουργώντας το μεγαλύτερο οίκο τσαγιού στον κόσμο, εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Δίπλα της ο σύζυγός της, ο Τζο, δίνει κι αυτός τη μάχη του ως βουλευτής των Εργατικών για τα δίκαια των ανθρώπων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Καθώς ξεσπάει ο πόλεμος, ένα άλλο αγαπημένο πρόσωπο της Φιόνας, ο αδελφός της Σέιμους, θα κληθεί να δώσει τη δική του μάχη στους ωκεανούς, υπηρετώντας την πατρίδα του ως αξιωματικός στο Βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό. Όμως ούτε οι φλόγες του πολέμου θα σβήσουν από την καρδιά του τον έρωτά του για τη Γουίλα Όλντεν, η οποία δεν τον έχει συγχωρήσει που της έσωσε τη ζωή όταν έχασε το πόδι της στο Κιλιμαντζάρο, και τώρα αγωνίζεται κι αυτή για την Αγγλία στις ερήμους της Μέσης Ανατολής.
Με φόντο τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον αγώνα των γυναικών να κατακτήσουν δικαίωμα ψήφου και τις σκληρές δοκιμασίες των εξερευνητών στους πόλους και στις ερήμους, η ευτυχία των Φίνεγκαν δοκιμάζεται. Όμως ούτε ο πόλεμος, ούτε ο διπλός κατάσκοπος Μαξ φον Μπραντ, ούτε ο υπόκοσμος του Λονδίνου θα καταφέρουν να λυγίσουν την οικογένεια.
ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
«Η Ντόνελι ολοκληρώνει την «τριλογία του Τριαντάφυλλου» με τη σαρωτική μεγαλοπρέπεια ενός επικού ρομαντικού μυθιστορήματος, την τραγωδία και το θρίαμβο μιας κλασικής σάγκα, και την περιπετειώδη δράση ενός θρίλερ. Οι χαρακτήρες της ξεπετάγονται τρισδιάστατοι μέσ’ από τις σελίδες, οι ιστορικές λεπτομέρειες μπερδεύονται με τις προσωπικές τους ιστορίες και η δράση τυλίγει τους αναγνώστες μεταφέροντάς τους από την προπολεμική Αγγλία, μέχρι πέρα στα Ιμαλάια και τις αφρικανικές ερήμους».
Romantic Times
«Οι αναγνώστες χαιρετούν τους παλιούς τους φίλους σ’ αυτό το τελευταίο μέρος της “τριλογίας του Τριαντάφυλλου” που τοποθετείται στις αρχές του 20ού αιώνα και ολοκληρώνεται με μια παρέλαση από εξερευνητές, περιπετειώδεις τύπους, μετανάστες, εγκληματίες, κατασκόπους και ντιλετάντες της υψηλής κοινωνίας. Η Ντόνελι πλέκει έξυπνα τις ιστορίες από το Τριανταφυλλάκι (2002) και το Τριαντάφυλλο του χειμώνα (2008) για να μας θυμίσει τι προηγήθηκε απ’ αυτή την ακόμη περισσότερο θυελλώδη και γοητευτικά μεγάλη σάγκα».
Booklist
«Καταιγιστική δράση… Απολαύστε το ταξίδι: περισσότερες από εξακόσιες σελίδες γεμάτες ρομαντικούς έρωτες, περιπέτειες και θριάμβους, κινηματογραφικά σκηνικά, ασταμάτητη αγωνία κι ανατροπές».
Publishers Weekly
«Η Ντόνελι μπολιάζει επιδέξια με ιστορικά γεγονότα την πλοκή, στήνοντας μια πολυεπίπεδη και γρήγορη αφήγηση. Οι αναγνώστες κυρίως των προηγούμενων έργων της περίμεναν μ’ ανυπομονησία αυτό το βιβλίο, που σίγουρα θα προσκομίσει και νέους θαυμαστές στη συγγραφέα».
Library Journal
Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς .....
Νίκος Μουρατίδης
Συνέντευξη στη Δήμητρα Μαυρίδου«Συχνά μνημονεύεται η φράση του Νίτσε Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς, εδώ όμως ισχύει το ό,τι δεν μας σκοτώνει μπορεί και να μας κάνει να σπάσουμε».
Με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο, ο Νίκος Μουρατίδης μιλάει για την συγγραφική τέχνη, τα best sellers και τις νέες τάσεις στον χώρο του βιβλίου.
Το νέο σας βιβλίο έχει ως κεντρικό άξονα έναν ανεκπλήρωτο έρωτα. Οι ερωτικές ιστορίες είναι ένα από τα συστατικά για να γίνει ένα βιβλίο best seller; Τελευταία βλέπουμε τέτοιου είδους βιβλία να κάνουν θραύση...
Το βιβλίο μου έχει θέμα του τον έρωτα αλλά δεν είναι τύπου Άρλεκιν. Δεν είναι όλα τα βιβλία που μιλάνε για έρωτα ροζ, ή λουστραρισμένα life style. Το δικό μου βιβλίο έχει πολύ πόνο, πολλή έρευνα γύρω από ψυχολογικές καταστάσεις, πολλή ηθογραφία και εξαιρετικά flash back από την εποχή της χούντας και της δεκαετίας του ’70.
Η ενασχόλησή σας με την τηλεόραση και την showbiz σας έχει επηρεάσει αρνητικά στο να γίνετε αποδεκτός από τη συγγραφική κοινότητα; Σας κρίνουν ενδεχομένως πιο αυστηρά;
Κάποιοι ναι. Έχω αντιμετωπίσει πολύ δυσπιστία σε κάποιες εκδηλώσεις και αρκετές δύσκολες ερωτήσεις, αλλά στο τέλος όλοι καταλαβαίνουν ότι η τηλεόραση για μένα είναι απλά μια δουλειά. Δεν ζω για την τηλεόραση και ούτε είναι το φόρτε μου. Τώρα για να καταλάβετε, δουλεύω στην τηλεόραση για να χρηματοδοτώ τις εκδόσεις Τετράγωνο.
Στην άλλη όψη του νομίσματος, η δημοσιότητα και το γεγονός ότι είστε αναγνωρίσμος βοηθάει στις πωλήσεις των βιβλίων σας;
Βεβαίως, και πιο πολύς κόσμος έρχεται στις παρουσιάσεις και πιο εύκολα με καλούν σε τηλεοπτικές εκπομπές να «διαφημίσω» κάποιο καινούργιο μου βιβλίο. Η τηλεόραση είναι ένα μαζικό μέσον που σχεδόν ότι δείχνει πουλάει.
Εσείς, νιώθετε συγγραφέας;
Το "συγγραφέας" είναι σίγουρα πολύ βαριά κουβέντα. Δεν τη δέχομαι, γιατί στο νου μου έρχονται όλοι εκείνοι οι μεγάλοι συγγραφείς και «υποκλίνομαι» μπροστά τους. Προς το παρόν αυτό που κάνω είναι να προσπαθώ, όταν γράφω κάτι, να το αφηγούμαι σωστά και να έχει ενδιαφέρον. Δηλαδή να γράφω καλά τις ιστορίες μου. Μου αρέσει πολύ όταν κάθομαι και γράφω. Είναι άκρως θεραπευτικό. Δεν ξέρω πώς αισθάνομαι. Σίγουρα πάντως επιχειρηματίας δεν αισθάνομαι καθόλου. Βαριέμαι τα νούμερα, τους αριθμούς. Εγώ θέλω δημιουργία. Να διαβάσω το βιβλίο, να φανταστώ το εξώφυλλο… Είμαι περισσότερο στο καλλιτεχνικό μέρος. Από μικρό παιδί ασχολήθηκα με τα συγγραφικά, τη μουσική, τον κινηματογράφο. Σπούδασα σκηνοθεσία και έτσι έγραψα και τα πρώτα μου σενάρια. Γράφω συνέχεια. Από 2 σειρές μέχρι μια παράγραφο. Και αυτό μεγαλώνει…
Προτιμάτε να γράφετε για ενήλικες ή για παιδιά;
Όλα μου αρέσουν. Για αυτό έχω κάνει και διαφορετικές εκδόσεις. Σίγουρα, τα παιδιά είναι πιο απαιτητικό κοινό. Δεν μπορείς να γράφεις ανακρίβειες και πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Το παιδί δεν το παραμυθιάζεις. Το παιδί θέλει αλήθεια, δράση, περίεργους ήρωες για να το κερδίσεις. Και πρέπει να γράφεις σαν να είσαι και ο ίδιος παιδί. Πώς θα σκεφτεί ένα παιδί, αν θα πει αυτή τη φράση, θα μιλήσει έτσι; Ξαναγύρισα στην παιδική μου ηλικία, θυμήθηκα τις σκανταλιές μου, τις κρυψώνες μου. Πράγματα που είχα βάλει στη άκρη. Κάνεις ένα flashback στην παιδική σου ηλικία άκρως… θεραπευτικό.
Κρίνοντας πλέον τα πράγματα εκ των έσω, τι είναι αυτό που κάνει ένα βιβλίο best seller;
Σίγουρα, ένα βιβλίο χωρίς ποιότητα, δεν μπορεί να γίνει best seller. Δεν ξέρω όμως τη συνταγή του best seller. Τα βιβλία για παράδειγμα που θυμίζουν λίγο «Άρλεκιν», γίνονται best sellers. Αν κοιτάξουμε τα πρώτα 5 βιβλία σε κυκλοφορία θα το διαπιστώσουμε εύκολα. Εγώ δεν ενδιαφέρομαι να βγάλω τέτοια βιβλία. Από την πρώτη στιγμή που άρχισαν να φτάνουν τέτοια κείμενα στον εκδοτικό οίκο δεν με ενδιέφεραν και με ευγενικό τρόπο τα απέφυγα. Με νοιάζει να βγάζω νέους ανθρώπους, με νέα οπτική στα πράγματα, νέα γλώσσα και νέα θέματα. Αυτό θέλω να κάνω και ας πουλάνε λιγότερο.
Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει την αγορά του βιβλίου;
Δεν μπορώ να πω ότι την έχει επηρεάσει ιδιαίτερα. Ίσα ίσα που νομίζω ότι σε εποχές τέτοιες ο κόσμος στρέφεται και σε πιο πνευματικά πράγματα. Φτάνει πια η σάχλα και όλη η ματαιότητα του lifestyle. Ο κόσμος έχει ανάγκη από ουσία.
Τα e-books είναι απειλή για το συμβατικό βιβλίο;
Στην Αμερική όσο πουλάει το ηλεκτρονικό βιβλίο, τόσο πουλάει και το τυπωμένο. Εδώ θα αργήσουμε ακόμα να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Πάντως δεν το βλέπω σαν απειλή. Εμένα με ενδιαφέρει ο κόσμος να διαβάζει, να ονειρεύεται και να γυμνάζει το μυαλό του. Το σημαντικό είναι ότι το διάβασμα είναι δημιουργία. Μπορεί τα βιβλία να μην μπορούν να σου μάθουν τον κόσμο, σου δίνουν όμως τα εργαλεία να τον καταλάβεις. Τώρα, αν κάποιον τον βολεύει το βιβλιαράκι ή η οθόνη δεν έχει σημασία. Εμείς, που έχουμε συνηθίσει με το βιβλίο, θα συνεχίσουμε με αυτό. Να το διαβάζουμε μπρούμυτα στο κρεβάτι μας, να το κρατάμε…
Το βιβλίο "1972 - Το τελευταίο καλοκαίρι" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τετράγωνο.
Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Προσαρμοσμένη αναζήτηση