«Φράσις» Το νέο πρόγραμμα στήριξης μετάφρασης ελληνικών έργων σε ξένες γλώσσες

Με στόχο την πιο δυναμική παρουσία του ελληνικού βιβλίου στο εξωτερικό, το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού επαναλειτουργεί το Πρόγραμμα στήριξης μετάφρασης ελληνικών έργων σε ξένες γλώσσες με δύο καινοτομίες:

• ενεργοποίηση μεταφράσεων πέραν της λογοτεχνίας
  σε όλους τους θεματικούς άξονες της εκδοτικής παραγωγής,
  
  
• ανάθεση της αρμοδιότητας για την υλοποίηση του προγράμματος στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ).

Η ενεργοποίηση του Προγράμματος σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας στρατηγικής πολιτιστικού διαλόγου και ανταλλαγών μεταξύ της Ελλάδας και των άλλων χωρών. Έτσι, το ελληνικό βιβλίο αποκτά από σήμερα έναν πολύτιμο σύμμαχο για να περάσει τα σύνορα και να συναντηθεί με το διεθνές πολιτισμικό γίγνεσθαι. Ανάλογα προγράμματα χρηματοδοτούν σταθερά όλες οι ευρωπαϊκές χώρες ως απαραίτητη προϋπόθεση για την απρόσκοπτη συμμετοχή του πνευματικού δυναμικού τους στην παγκόσμια διακίνηση των ιδεών και του γραπτού λόγου.

Ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλος Γερουλάνος, προέβη στην ακόλουθη δήλωση με αφορμή την επανέναρξη του Προγράμματος στήριξης μετάφρασης ελληνικών έργων σε ξένες γλώσσες:

«Σε μια περίοδο που ο ελληνικός εκδοτικός κόσμος δοκιμάζεται σκληρά, είναι πολύ σημαντικό ότι το ελληνικό βιβλίο αποκτά ξανά έναν πολύτιμο σύμμαχο στην προσπάθειά του να ξεπεράσει τα σύνορα της γεωγραφίας και της γλώσσας. Επεξεργαστήκαμε, μαζί με την ομάδα του ΕΚΕΒΙ, το Πρόγραμμα απ’ την αρχή, ώστε να «τρέξει» με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι στο παρελθόν. Ευέλικτα, αποτελεσματικά και ανταγωνιστικά σε σχέση με ομοειδή προγράμματα του εξωτερικού. Η ενίσχυση της εξωστρέφειας του ελληνικού Πολιτισμού είναι η μεγαλύτερη αναπτυξιακή επένδυση που μπορούμε να κάνουμε ως χώρα αυτή τη στιγμή. Και Προγράμματα όπως το «Φράσις» υλοποιούν αυτή την πολιτική με τον καλύτερο τρόπο.»

Το πρόγραμμα «Φράσις» θα τεθεί σε ισχύ στις 9 Σεπτεμβρίου. Απευθύνεται σε εκδοτικούς οίκους, πανεπιστήμια, ιδρύματα και φορείς άλλων χωρών που ενδιαφέρονται να εκδώσουν ελληνικά βιβλία από όλο το φάσμα του γραπτού λόγου.

Περιλαμβάνονται έργα της σύγχρονης αλλά και της παλαιότερης ελληνικής γραμματείας, της πνευματικής, επιστημονικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας στην ελληνική γλώσσα και ειδικότερα οι κατηγορίες: Πεζογραφία, Ποίηση, Δοκίμιο, Επιστήμες του Ανθρώπου, Φιλοσοφία, Ιστορία, Αρχαιολογία, Θέατρο, Παιδική και Εφηβική Λογοτεχνία, Θρησκεία, Ψυχολογία, Μαρτυρία-Χρονικό, Βιογραφίες, Ανθολογίες, Λευκώματα, Κόμικς, Γαστρονομία, Οικολογία-Περιβάλλον, Μουσική, Εφαρμοσμένες Τέχνες.

Προβλέπεται η συνολική επιχορήγηση (100%) του κόστους μετάφρασης των επιλεγμένων προτάσεων και ο προϋπολογισμός ανέρχεται κατ’ αρχάς στις 150.000€ ετησίως.

Σε ό,τι αφορά την εξέταση-επιλογή-επιχορήγηση των υποψηφιοτήτων, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) θα συστήσει άμεσα, σε συνεργασία με το ΥΠΠΟΤ, ειδική επιτροπή, η οποία θα απαρτίζεται από τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Γραμμάτων του ΥΠΠΟΤ, την διευθύντρια του ΕΚΕΒΙ και πέντε προσωπικότητες από το χώρο των Γραμμάτων και η οποία θα συνεδριάζει 3 φορές τον χρόνο.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν αναλυτικές πληροφορίες για τον κανονισμό, τους όρους και τις προϋποθέσεις συμμετοχής στην τετράγλωσση (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά) ιστοσελίδα που έχει δημιουργήσει το ΕΚΕΒΙ, στη διεύθυνση: http://www.frasis.gr/ ή http://www.frasis.eu/

---

Να σημειώσουμε ότι το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου θα συνεργαστεί κατά την εφαρμογή του προγράμματος με την Ακαδημία Αθηνών (που ήδη υποστηρίζει το πρόγραμμα «Εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση νέων μεταφραστών της Ελληνικής λογοτεχνίας») καθώς επίσης με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας (μεταξύ του οποίου και του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου της Ελλάδας υπεγράφη πρόσφατα πρωτόκολλο συνεργασίας για την ενίσχυση των συγγραφέων, μεταφραστών και εκδοτών των δύο χωρών).

Nέα βιβλία! Ιανουάριος 2012

Διεθνείς οικονομικές κρίσεις, Άγγελος Χ. Κότιος, Γεώργιος Παυλίδης
«Κρίση του Συστήματος ή της Πολιτικής; Η οικονομική ιστορία των διακοσίων τελευταίων ετών είναι στο μεγαλύτερό της βαθμό η ιστορία των διεθνών οικονομικών κρίσεων. Προφανώς, μιας ανίατης ασθένειας του διεθνούς οικονομικού συστήματος. Στη μελέτη αυτή, οι συγγραφείς διαπραγματεύονται με συστηματικό τρόπο τις διεθνείς οικονομικές κρίσεις, παρουσιάζοντας τις βασικές μορφές του φαινόμενου. Ξεχωριστά κεφάλαια αφιερώνονται στην πρόσφατη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, στη σοβαρή οικονομική κρίση στην Ευρωζώνη και στην Ελλάδα, ως μέλους της ΟΝΕ, που παρουσιάζουν ένα αυξημένο ενδιαφέρον. Αναλύοντας κάθε μορφή οικονομικής κρίσης ξεχωριστά, οι συγγραφείς δίνουν έμφαση στα γενεσιουργά αίτια, στις επιπτώσεις, στους διεθνείς διαύλους μετάδοσης καθώς και στις πολιτικές διαχείρισης της κρίσης. Κατά την ανάλυση των αιτιών κάθε κρίσης κεντρικό είναι το ερώτημα εάν οι κρίσεις είναι εγγενείς στο καπιταλιστικό σύστημα ή εάν είναι αποτέλεσμα λανθασμένων παρεμβάσεων της οικονομικής πολιτικής. Πρόκειται για αποτυχία της αγοράς ή για αποτυχία της πολιτικής; Οι συγγραφείς εξετάζουν, επίσης, το ρόλο της οικονομικής επιστήμης στην εμφάνιση και διαχείριση των διεθνών οικονομικών κρίσεων, οι οποίες βάζουν την επιστημονική κοινότητα σε προβληματισμό για όσα οφείλει να επανεξετάσει: τις μεθόδους, τις θεωρίες, τα δόγματα, τις συνταγές θεραπείας, την οικονομολογική εκπαίδευση. Η πολυπλοκότητα του φαινόμενου της οικονομικής κρίσης, η πολυδιάστασή του, οι αλληλεξαρτήσεις, φανερές ή υποκρυπτόμενες, οι εκρηκτικές επιπτώσεις σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, συνηγορούν υπέρ της ανάγκης μιας διεπιστημονικής προσέγγισης και ενός διαλόγου εκ βαθέων, έξω από στενά επιστημονικά στεγανά. Η μελέτη αυτή έρχεται να καλύψει με αξιώσεις ένα σημαντικό κενό στην ελληνική βιβλιογραφία, προσεγγίζοντας με συστηματικό τρόπο όλες τις πτυχές του φαινόμενου της διεθνούς οικονομικής κρίσης.Κόντρα στο συρμό, οι συγγραφείς παρουσιάζουν συνεκτικά και εμπεριστατωμένα όλες τις κατηγορίες κρίσεων, που κατά καιρούς ταλανίζουν τη διεθνή οικονομία και πολιτική, χωρίς να παραμελούν τη σύγχρονη κρίση, την κρίση της ευρωζώνης και την ελληνική κρίση. Κάνοντας χρήση μιας εκτενούς βιβλιογραφίας αλλά και πρωτογενών στοιχείων, οι συγγραφείς παρουσιάζουν αίτια, επιπτώσεις και πολιτικές διαχείρισης κάθε είδους κρίσης, αποφεύγοντας υποκειμενικές απόψεις. Για κάθε κρίση υπάρχουν στο βιβλίο ιστορικές αναφορές καθώς και στο τέλος κάθε κεφαλαίου υπάρχουν εύστοχες ερωτήσεις.»



• Μάνατζμεντ της κρίσης, Συλλογικό έργο
• Οργανωσιακή Ψυχολογία και Συμπεριφορά, Μαρία Βακόλα, Ιωάννης Νικολάου
• Συστήματα επικοινωνιών με οπτικές ίνες, Govind P. Agrawal
• Μάρκετινγκ υπηρεσιών (Β' Έκδοση), Σπύρος Γούναρης
• Πλήρης οδηγός για το δίπλωμα ECDL, Κωνσταντίνος Ι. Ξαρχάκος, Δημήτριος Α. Καρολίδης
• Επιχειρησιακές προβλέψεις, Φώτιος Πετρόπουλος, Βασίλειος Ασημακόπουλος

www.perizitito.gr

στείλτε τα χειρόγραφά σας

στείλτε τα χειρόγραφά σας

Θελήσαμε από την αρχή, να θέσουμε τις βάσεις για μια καινούργια, ολότελα διαφορετική σχέση με τον αναγνώστη, αλλά και με τον δημιουργό.

Στην αρχή της περσινής εκδοτικής μας δραστηριότητας, δηλώσαμε ειλικρινά ότι δεν δεχόμαστε χειρόγραφα, γιατί κρίναμε ότι η πρώτη περίοδος λειτουργίας μας, θα ‘χε τον ιδιαίτερα επίμονο, αλλά ταυτόχρονα και δοκιμαστικό χαρακτήρα λειτουργίας. Δε θέλαμε να τηρήσουμε την κοινή ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ σχέση ταχυδρόμησης κι άμεσης επιστροφής των γραπτών με τη συνήθη –για τους δημιουργούς- διατύπωση του τύπου «δε μπορούμε να το συμπεριλάβουμε στο πρόγραμμα των εκδόσεών μας» και τα γνωστά μπλα-μπλα, που υποβιβάζουν τις πνευματικές δημιουργίες όλων μας στη γραμματειακή υποστήριξη οίκων, που ενδιαφέρονται ελάχιστα για την ανάδειξη της ενασχόλησής μας με τον Λόγο.
Η διαχείριση των δημιουργών και των χειρογράφων τους από κοινού εμπορικού χαρακτήρα εκδοτικούς οίκους, δε μας στέρησε στιγμή σε προτάσεις νέων τίτλων άμα τη εμφανίσει του πρώτου λογοτύπου του «Ανέμου».
Λίγους μήνες μετά, νιώσαμε έτοιμοι κι ήραμε την αντένδειξη αποστολής κειμένων. Έτσι, από τις αρχές του καλοκαιριού του 2011, διαβάζουμε και στοιχειοθετούμε μ’ εκτίμηση και σεβασμό, κάθε γραπτό και κρούση, χωριστά και με προσοχή, ακόμα κι όταν οι καθημερινές υποχρεώσεις ενός οίκου, που αγωνίζεται ν’ αφήσει πίσω του ένα αντικειμενικά σημαντικό έργο που αναδεικνύει τη ΔΙΑΦΟΡΑ μας από τους κοινούς οίκους, που όχι απλώς ΔΕΝ στελεχώνονται, ΟΥΤΕ διοικούνται από δημιουργούς, συχνά η άγνοιά τους για το βιβλίο και τον Έλληνα συγγραφέα, ΑΠΟΤΕΛΕΙ πρόκληση.

Στείλτε μας ιδέες και χειρόγραφα
-αποκλειστικά με ταχυμεταφορική αποστολή [κούριερ], η πολύωρη αναμονή των συνεργατών μας σε κοινά υποκαταστήματα ταχυδρομείου, κάνει την παραλαβή τους από μας αδύνατη-
στη διεύθυνση:


Άνεμος εκδοτική
Αιγίνης 14
11 362 Αθήνα
210 82 23 574

anemoskedotiki@yahoo.gr
[αποφύγετε να στέλνετε χειρόγραφα με ηλεκτρονικό τρόπο, χωρίς προηγούμενη τηλεφωνική συνεννόηση μαζί με μας ή οποιονδήποτε άλλον οίκο, πριν την νόμιμη κατοχύρωσή τους, γνώμη μας είναι ότι το να διαθέτετε με ηλεκτρονικά μέσα τα έγγραφά σας, ενέχει πάντα τον κίνδυνο της λογοκλοπής].
Συμπεριλάβετε στην αποστολή πλήρες βιογραφικό, ενδεχόμενη πρότερη βιβλιογραφία και στοιχεία επικοινωνίας δικά σας: πλήρη διεύθυνση φυσική & ηλεκτρονική, όπως και τηλέφωνα επικοινωνίας.
Να ‘στε σίγουροι/ες πως, μόλις καταστεί δυνατό θα επικοινωνήσουμε μαζί σας με τον πιο ανθρώπινο τρόπο, έτσι κι αλλιώς δε μας αξίζει κανένας άλλος.
Το 2012 θα φέρει στον «Άνεμο» σημαντικούς Έλληνες συγγραφείς και ποιητές, τα ονόματα των οποίων θ’ ανακοινώνονται, όταν θα κρίνουμε σκόπιμο.
Αλλ' αυτό δε σημαίνει ότι θα πάψουμε ΣΤΙΓΜΗ ν' αναζητούμε τα επόμενα βιβλία, που θ' αγαπήσετε.
Εξακολουθούμε να ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ με διαφορετικό τρόπο, κάθε σχέδιο βιβλίου στον «Άνεμο» κι έτσι αντέχουμε να προχωράμε σε νέες φιλόδοξες/ενδιαφέρουσες εκδόσεις, την ίδια στιγμή που άλλοι οίκοι, πολύ πιο «χορτασμένοι» οικονομικά από μας, προχωρούν σε μακροχρόνια αναστολή εκδόσεων.
Αγγίξτε τ’ αποτελέσματα της ετήσιας προσπάθειάς μας σ’ όποιο περιβάλλον βιβλιοπωλείου βρεθείτε, θα χρειαζόταν να πούμε λιγότερα, αν το ‘χατε ήδη κάνει.
Αποτελούμε το εκδοτικό σχήμα μιας ομάδας δημιουργών, που εδραιώνουν μια νέα οριστικά ειλικρινέστερη σχέση μεταξύ συγγραφής-επιμέλειας-έκδοσης, αλλά και πώλησης ενός βιβλίου.
Η φαντασία βλέπετε –ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ σε μας- όπως κι η αγάπη μας για το βιβλίο [που ΕΜΜΕΝΕΙ να γράφεται/εκδίδεται και να τυπώνεται στην Ελλάδα, δεν έλειψε ποτέ.

Επισκεφτείτε το σάιτ μας www.anemosekdotiki.gr και περιηγηθείτε στους 14 πρώτους τίτλους, που κυκλοφορησαν μέσα στο 2011.

Καλή χρονιά σ’ όλους τους φίλους μας, καλή δύναμη και δημιουργικό πνεύμα μ’ ό,τι κι αν ασχολείστε.

Η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου και ο Σμουτς μας ταξιδεύουν στην πολιτεία του μαγικού κύκλου!

Ο Σμουτς ταξιδεύει στην πολιτεία του μαγικού κύκλου!
Ο Αλέξης Ασημακόπουλος τον σχεδιάζει,
ο Θανάσης Τσαλταμπάσης διηγείται τις περιπέτειές του
και η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου, η δημιουργός του, μας μιλάει για το νέο της ήρωα!




Όταν πρωτοαντίκρυσα τον Σμουτς, αυτό που με ενθουσίασε περισσότερο απ' όλα ήταν το φουντωτό πορτοκαλί μαλλί του και η μοναδική καραμελόσαλτσά του! Αν τύχει και σε εσάς να την δοκιμάσετε δεν θα ξεχάσετε ποτέ τη γεύση της! Διαβάζοντας το παραμύθι της Παναγιώτας Παρασκευοπούλου ταξίδεψα μαζί με τον Σμουτς, το ξωτικό του δάσους, στην Πολιτεία του Μαγικού Κύκλου και έπειτα θέλησα να γνωρίσω ποιος κρύβεται πίσω από αυτό το παιχνιδιάρικο και ευαίσθητο ξωτικό! Διαβάστε τη συνέντευξη που έδωσε η συγγραφέας στο CaptainBook.gr! =)



CaptainBook: Ο Σμουτς είναι ένας ιδιαίτερος ήρωας με χαρακτηριστικό φουντωτό μαλλί και γεμάτος ευαισθησία. Πώς προέκυψε αυτός ο ήρωας;

Παναγιώτα Παρασκευοπούλου: Πράγματι, ο Σμουτς είναι πολύ ιδιαίτερος. Πρόκειται για ένα ξεχωριστό ξωτικό, καλόκαρδο, με τις παραξενιές του, τις ανασφάλειές του και τις ευαισθησίες του, ο οποίος λατρεύει δυο πράγματα: τα γλυκά και τις περιπέτειες. Από μικρή με «ακολουθούσε» ως φανταστικό μου φιλαράκι, έτσι ώστε σήμερα να μπορώ να τον αποτυπώσω ως τον βασικό ήρωα του παραμυθιού μου. Το μαλλί του, σε χρώμα μελί-πορτοκαλί είναι το σήμα κατατεθέν του, καθώς είναι ίδιο με το χρώμα του σπιτιού του, μια κολοκύθα σε χρώμα και αυτή, μελί-πορτοκαλί!

CB.: Ποια είναι η σχέση που είχατε με τα παραμύθια ως παιδί και ποια ως ενήλικας;

Π.Π.: Σαν παιδί, «βούλιαζα» στην κυριολεξία μέσα στα παραμύθια, ιδιαίτερα εκείνα που μίλαγαν για νάνους, ξωτικά, νεράιδες και παρόμοιους ήρωες. Φανταζόμουν τον εαυτό μου να συμμετέχει ενεργά στις περιπέτειες τους, με αποτέλεσμα οι γονείς μου να δυσκολεύονται να μου πάρουν το βιβλίο από τα χέρια! Θυμάμαι, μάλιστα, μια φορά που ζωγράφισα στον τοίχο του σπιτιού μας έναν νάνο!
Ως ενήλικας, μου αρέσει ακόμα να ονειρεύομαι προσπαθώντας να βάλω στην ζωή μου την μαγεία που βγάζουν αυθόρμητα από μέσα τους τα παιδιά. Βέβαια, αυτό δεν είναι τόσο απλό, καθώς η καθημερινότητα με τις δυσκολίες της κάνει τα πάντα για να μας αποτραβήξει. Πιστεύω όμως ότι τα έχω καταφέρει αρκετά καλά έως τώρα.


CB.: Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς παραμυθιών ή κάποιοι παραμυθάδες τους οποίους θαυμάζετε ή από τους οποίους έχετε επηρεαστεί;

Π.Π.:Από Έλληνες, θαυμάζω τον Ευγένιο Τριβιζά, καθώς κατά την γνώμη μου, πρόκειται για έναν από τους ευφυέστερους παραμυθάδες της εποχής μας. Από ξένους συγγραφείς, μου αρέσει πάρα πολύ η Beatrix Potter και η J.K. Rowling.

Η άποψή μου είναι ότι ο κάθε συγγραφέας αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα, η οποία προσφέρει το δικό της «κομμάτι», θα μπορούσαμε να πούμε, στην παιδική λογοτεχνία. Με αυτό το σκεπτικό, δεν θεωρώ ότι έχω επηρεαστεί από κάποιον άλλον συγγραφέα παραμυθιών.

CB.: Ποια ανάγκη οδηγεί έναν συγγραφέα να μπει στον κόσμο των παραμυθιών;

Π.Π.: Πολλές και διαφορετικές ανάγκες, ξεχωριστές για τον καθένα. Μιλώντας για εμένα προσωπικά, η ανάγκη που με οδήγησε να μπω στον κόσμο των παραμυθιών, είναι η αγάπη μου για τα παιδιά και τον κόσμο των παιδιών και η επιθυμία μου να τα ταξιδέψω σε χώρους μαγικούς με ήρωες με τους οποίους μπορούν να ταυτιστούν και μέσω των οποίων μπορούν να λάβουν όμορφα μηνύματα και συναισθήματα. Άλλη μια ανάγκη, εξίσου σημαντική και αυτή, είναι η εξωτερίκευση του εσωτερικού μου παιδιού, το οποίο, πιστέψτε με, είναι ολοζώντανο και πολλές φορές μου κλέβει τον ρόλο ως συγγραφέας!



CB.: Ποια χαρακτηριστικά πιστεύετε ότι είναι τα πιο σημαντικά σε ένα παραμύθι;

Π.Π.:Εκτός από την εικονογράφηση, που αποτελεί σημείο κλειδί για το παραμύθι, εξίσου σημαντικότατα είναι και τα μηνύματα τα οποία επιθυμεί να περάσει ο συγγραφέας στους μικρούς αναγνώστες του. Στο παραμύθι μου, παραδείγματος χάρη, δίνεται έμφαση στο πως όταν νιώθουμε πραγματική αγάπη και παίρνουμε τις αποφάσεις μας με βάση το τι θέλει η καρδιά μας, όταν δίνουμε κάτι σε κάποιον που το χρειάζεται πραγματικά, χωρίς να το σκεφτούμε, αλλάζει η οπτική με την οποία βλέπουμε τα πράγματα, και κατά συνέπεια και όλη μας η ζωή προς το καλύτερο! Γνωρίζω βέβαια ότι αυτό ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι, και είναι και ο λόγος για τον οποίον ο Σμουτς θα ζήσει στην συνέχεια περιπέτειες που θα τον αλλάξουν..λίγο.

CB.: Οι φανταστικοί φίλοι, που απ' ότι λέτε είχατε κι εσείς, πώς βοηθούν στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας;

Π.Π.:Μας βοηθούν να ονειρευόμαστε περισσότερο. Και το έχουμε ανάγκη. Επιμένω σε αυτό επειδή γνωρίζω το πόσο σημαντικό είναι για την διαμόρφωση του χαρακτήρα μας. Ένα παιδί έχει ανάγκη την ταύτιση με αυτό που ονομάζεται μαγεία, παραμύθι, φανταστικούς φίλους. Δεν είμαι αντίθετη στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, αλλά κατά την άποψή μου τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το παραμύθι στα μάτια ενός παιδιού.

CB.: Κι όταν πια δίνουμε στους φανταστικούς μας φίλους σάρκα και οστά, τους σκοτώνουμε ή τους χαρίζουμε την αθανασία;

Π.Π.: Τους χαρίζουμε..επιτέλους την αθανασία! Δίνοντας τους μορφή και κατά συνέπεια ζωή, τους απελευθερώνουμε από την φαντασία μας και τους κάνουμε πραγματικούς!



CB.: Την εικονογράφηση του παραμυθιού ανέλαβε ο Αλέξης Ασημακόπουλος και ομολογουμένως έχει καταφέρει να προσδώσει στον Σμουτς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, κάνοντας τον να ξεχωρίζει και να εντυπωσιάζει. Υπήρξαν κάποιες προτάσεις που κάνατε στον εικονογράφο ή τον αφήσατε να δημιουργήσει αποκλειστικά και μόνο από τις εικόνες που του δημιουργήθηκαν διαβάζοντας το παραμύθι;

Π.Π.: Με τον Αλέξη υπήρξε μια πολύ καλή συνεργασία και συνεννόηση. Του έκανα τις προτάσεις μου για το πως είχα φανταστεί τον Σμουτς, το πως τον «έβλεπα» και στην συνέχεια τον άφησα να τον σχεδιάσει εντελώς ελεύθερα, διαβάζοντας το παραμύθι, χωρίς να επεμβαίνω.

CB.: Μέχρι στιγμής, τα παιδιά πώς έχουν υποδεχτεί τον Σμουτς; Υπάρχουν κάποια πολύ χαρακτηριστικά σχόλια ή ατάκες που έχετε ακούσει;

Π.Π.: Όλα τα παιδιά έως τώρα τον έχουν υποδεχτεί θερμά και με ενθουσιασμό. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση ήταν η αποδοχή ιδιαίτερα των παιδιών ηλικίας 2-4 ετών. Παρότι δεν ξέρουν ακόμη να διαβάζουν, εντυπωσιάστηκαν ιδιαίτερα από τον Σμουτς, ενώ ορισμένα επέμεναν και να τον γνωρίσουν. Σ'αυτό θέλω να προσθέσω ότι θεωρώ ότι έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο το cd του παραμυθιού, το οποίο έχει ντύσει με τους ήχους και την μαγευτική μουσική του ο συνθέτης Constantinos, ενώ ο ηθοποιός Θανάσης Τσαλταμπάσης κατάφερε να αποδώσει εξαιρετικά τον ρόλο του Σμουτς. Τώρα, για ατάκες και σχόλια παιδιών, θυμάμαι μια ατάκα ενός μικρού τριών ετών ο οποίος έλεγε τον Σμουτς..Σμιτς και μου είπε: « Κυρία συγγραφέα, πότε θα έρθει και ο ..Σμιτς μαζί σας να τον δούμε;» Η μια άλλη ατάκα μιας μικρής τεσσάρων ετών: « Θέλω κι εγώ να αφήσω τα μαλλιά μου σαν τον Σμουτς!»

CB.: ...και οι μεγάλοι; (συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης).

Π.Π.: Οι μεγάλοι ταξιδεύουν με το παραμύθι αυτό. Μου λένε μάλιστα ότι τους θυμίζει τα παραμύθια που διάβαζαν μικροί. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.

CB.: Πριν προχωρήσετε στην έκδοση του παραμυθιού το διαβάσατε σε μικρούς ή και μεγάλους για να δείτε τις αντιδράσεις τους, να πάρετε ιδέες και να ακούσετε τα σχόλιά τους;

Π.Π.: Το διάβασα στον άνδρα μου και στην αδερφή μου, οι οποίοι μου είπαν την άποψή τους, και στον ανιψιό μου που είναι επτά για να πάρω την γνώμη ενός πιο αυστηρού κριτή, καθώς πιστεύω ότι τα παιδιά είναι το αυστηρότερο κοινό.

CB.: Στο τέλος του παραμυθιού μας αφήνετε μία υπόνοια ότι ο Σμουτς μπορεί να επιστρέψει. Να περιμένουμε και συνέχεια;

Π.Π.: Εννοείται! Μια συνέχεια γεμάτη έντονες περιπέτειες με τον Σμουτς να ανακαλύπτει ...Αν σας το πω όμως, θα χαλάσω την έκπληξη, έτσι δεν είναι;

CB.: Ποια είναι τα όνειρά σας για τον Σμουτς; Π.Π.: Να καταφέρνει πάντοτε να προσφέρει σε μικρούς και μεγάλους μια αγκαλιά γεμάτη χαρά, αγάπη και όνειρα, πολλά πολλά όνειρα.

 

www.captainbook.gr

Στέφανος Δάνδολος: Η γενιά του Πολυτεχνείου οδηγεί την Ελλάδα σε ένα τέλμα ονείρων

γράφουν οι Λευτέρης Χ. Θεοδωρακόπουλος – Λορένα Σιούτη

Ευλογία είναι να γνωρίζεις ανθρώπους σπουδαίους, με ήθος και με περιεχόμενο. Ένας από αυτούς είναι και Στέφανος Δάνδολος, ο οποίος είναι ένας από τους κορυφαίους νέους Έλληνες συγγραφείς, με διεθνή μάλιστα αναγνώριση.
Είχα την τύχη να τον γνωρίσω στα πρώτα μου δημοσιογραφικά βήματα, όταν ήταν διευθυντής της Βραδυνής. Διάβασα το συναρπαστικό βιβλίο του, που μου ξύπνησε εφηβικές μνήμες αλλά και αναμνήσεις, τον Τελευταίο Κύκνο των εκδόσεων Καστανιώτη. Ένιωσα τόσο «μικρός» καθώς έτσι δεν μάθω να γράφω ποτέ μου.
Ο Στέφανος Δάνδολος είναι ταλαντούχος συγγραφέας ο οποίος σίγουρα θα αφήσει το αποτύπωμα του στην ελληνική λογοτεχνία, καθώς στα συγγραφικά του έργα πρυτανεύει η ποιότητα σε συνάρτηση με την πλοκή και σε καθηλώνει σε κάθε σελίδα, σε κάθε πρόταση σε κάθε λέξη.
Μάλιστα τα τελευταία χρόνια δουλεύει πυρετωδώς πάνω σε ένα ιστορικό μυθιστόρημα που ίσως θεωρεί το πιο φιλόδοξο έργο του μετά τον «Νέρωνα» (το μυθιστόρημα που τον καθιέρωσε και στην Ιταλία ως έναν από τους καλύτερους Ευρωπαίους νέους συγγραφείς. Το καινούργιο του βιβλίο θα κυκλοφορήσει το 2012 με θέμα την Ευρώπη του 20ου αιώνα και κάποιες σκοτεινές στιγμές της Ιστορίας, απ’ την αρχή του αιώνα έως λίγο πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.
Ο Τελευταίος Κύκνος
Τελευταίος κύκνος…τι σας έρχεται στο μυαλό; Σίγουρα μια χαμένη αθωότητα κάπου εκεί…στα εφηβικά σας χρόνια, ήσασταν έτοιμοι ν’ ανοίξετε τα φτερά σας και να κατακτήσετε ολόκληρο τον κόσμο. Όμως ήσασταν ένας από τους τελευταίους κύκνους, μιας ρομαντικής εποχής χωρίς ίντερνετ και playstation. Οι σημερινοί έφηβοι είναι; Κι όμως όπως μας λέει ο Στέφανος Δάνδολος, η παρέα της τάξης του Μεσονυχτίου της δεκαετίας του 80 που ζει στη Γλυφάδα στέλνει σήμερα το δικό της μήνυμα, που δεν είναι άλλο από τα εφηβικά άσβεστα όνειρα.
Εκτιμώ πως είναι από τις ωραιότερες συνεντεύξεις που μου έχουν δοθεί ποτέ, τόσο σε εμένα όσο και στην Λορένα Σιούτη.
Καλή ανάγνωση…


Των Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου – Λορένας Σιούτη

Στο βιβλίο σας γράφετε για μια παρέα η οποία δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με τις σημερινές σχολικές παρέες. Ποιό είναι το μήνυμα το οποίο θέλετε να στείλετε μέσα από το βιβλίο σας σε όσα νέα παιδιά θελήσουν να το διαβάσουν.

«Τα σημερινά παιδιά θα το δουν με άλλο μάτι κι αυτό επειδή μιλάμε για άλλες εποχές, δεν υπήρχε βλέπεις τότε το ίντερνετ ή οι υπολογιστές. Τα παιδιά τότε αναζητούσαν τρόπους διαφυγής ή αναγνώρισης μέσα από το παιχνίδι ή ακόμη και από καταστάσεις που συχνά εκτρέπονταν διότι ήταν ανθρώπινες και πρωτόγνωρες γιατί εξερευνούσαμε ο ένας τον άλλο, μέσα από τα παιχνίδια και τις καταστάσεις. Τα σημερινά παιδιά ενδεχομένως θα αναγνωρίσουν την ειλικρίνεια που υπάρχει -μέσα στο βιβλίο- γιατί και η σημερινή γενιά είναι κι αυτή πολύ ειλικρινής και πολύ αθώα, ασχέτως αν προσπαθούν να την παρουσιάσουν αλλιώς και να την δηλητηριάσουν, αλλά θαρρώ πως εκείνη η εποχή ήταν πιο ρομαντική αλλά και πιο αφελής και αυτό ξέρεις κρύβει μια μαγεία μέσα του, διότι αυτή η αφέλεια σε κάνει και να γοητευτείς από τη ζωή αλλά και να απογοητευτείς από αυτή».
Η παρέα της Γλυφάδας θα ήταν διαφορετική αν φοιτούσε σε ένα σχολείο της Αθήνας εν έτη 2011, όπου κυριαρχούν οι «online» φιλίες; Τι χάνουν και τι κερδίζουν τα σημερινά παιδιά σε σύγκριση με τα παιδιά του βιβλίου;
«Οι on-line φιλίες παρέχουν μία ευκολία να προσεγγίσεις τον άλλον επιφανειακά. Εκείνη την εποχή δεν την είχαμε αυτή την ευκολία, δύσκολα ένα αγόρι προσέγγιζε ένα κορίτσι και το αντίστροφο. Οι on-line φιλίες σε εμποδίζουν να δεις τον άλλον στο βάθος του. Η σημερινή παρέα δεν θα είχε παρασυρθεί από τα πάθη της, από τον τρόπο που παρασύρθηκαν τα παιδιά της τάξης του Μεσονυχτίου εκείνη την εποχή. Η σημερινή παρέα λόγω και των μέσων πληροφόρησης, λόγω και των ταινιών είναι πιο υποψιασμένη πιο κλειστή. Σε μια εποχή που υπήρχε μόνο η ανθρώπινη επαφή όχι η on-line επαφή, η πραγματική ανθρώπινη επαφή, αυτή ήταν που οδηγούσε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις οι οποίες είναι και οριακές. Αλλά λίγο πολύ όλοι έχουμε περάσει από αυτές, όλοι είχαμε και απώλειες και μεγάλες ερωτικές απογοητεύσεις. Εκεί όμως γαλουχείς τον εαυτό σου, παίρνοντας το κατάλληλο φάρμακο που δεν είναι άλλο από το χρόνο. Εκεί που σου φαίνεται πως όλα έχουν τελειώσει, πως δεν υπάρχει αύριο εκεί ανακαλύπτεις πως σήμερα είσαι ότι προσπέρασες».
Γιατί ο τελευταίος κύκνος; Τι αντιπροσωπέυει ο κύκνος στο έργο σας;
«Παρότι συνέπεσε με τον μαύρο κύκνο, για μένα αντιπροσωπεύει κάτι το…αθώο, είναι όμορφο, έχει προκύψει από κάτι πολύ άσχημο και ένα πολύ βασικό γνώρισμα του κύκνου είναι ότι άκρως μονογαμικό ζώο. Έχει μια ιδιαίτερη γοητεία μέσω της αθωότητας του. Οπότε ένας κύκνος είναι ένα ζώο που δεν έχει προλάβει να προσβληθεί από το δηλητήριο της εποχής και το δηλητήριο των ανθρώπων. Ο καθένας μπορεί να εκλάβει τον τελευταίο κύκνο όπως θέλει. Μπορεί ο τελευταίος κύκνος να είναι η Σου, μπορεί ο τελευταίος κύκνος να είναι ο Σμαραγδόπουλος, μπορεί ο τελευταίος κύκνος να είναι και η Έστερ αλλά μπορεί να είναι και η Μάγκυ. Αναλόγως τα βιώματα που έχει ο κάθε αναγνώστης…υπάρχει ένας ήρωας στο βιβλίο που προσεγγίζει αυτόν που το διαβάζει».
Ο κάθε χαρακτήρας φαίνεται να αντιπροσωπεύει μια πτυχή της εφηβικής ψυχοσύνθεσης. Τι αντιπροσωπεύει το κάθε παιδί;
«Η Σου αντιπροσωπεύει το μέλλον, η Ιόλη πάλι είναι ένα κορίτσι που περνά απαρατήρητο που έχει το δικό της φορτίο που δεν είναι άλλο από την σεξουαλικότητα της γι’ αυτό και ταυτίζεται με τη Σου προσπαθεί να την αντιγράψει να την μιμηθεί.
Ο Σμαραγδόπουλος είναι ο θλιμμένος πρίγκιπας της τάξης, ο οποίος είναι ένα ιδιαίτερο παιδί, προικισμένο με ταλέντα και μέσα σ’ όλα όπου από ένα σημείο και μετά από αυτό που συνέβη στην οικογένεια του αναθεωρεί τα πάντα ακόμη και τον εαυτό του και ερωτεύεται το κορίτσι που θεωρείται το λάθος».
Για τη Σου τελικά η ίδια της η μητέρα ήταν ο δήμιός της και όχι οι συμμαθητές της που στην τελική ήταν και μικρά παιδιά. Κατά πόσο οι γονείς είναι στο πλευρό των παιδιών τους, κατανοούν ποτέ τις ανάγκες των παιδιών τους; Πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η σχέση μητέρας-κόρης όταν μπαίνει στη μέση ο ανταγωνισμός;
«Εκείνη την εποχή το βλέπαμε αλλιώς, σήμερα το βλέπουμε αλλιώς. Δηλαδή εκείνη την εποχή μπορούμε να θεωρήσουμε καταπιεστική κάθε φιγούρα, ίσως επειδή δεν μπορούμε να την ξεπεράσουμε, ίσως επειδή δεν μας άφησε να εκφραστούμε, σίγουρα πάντως η γονική φιγούρα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε παιδιά ιδιαίτερα, η Ιόλη όπως αποκαλύπτεται στο τέλος είναι ιδιαίτερο παιδί, έχω την εντύπωση πως είναι εξαιρετικά απλοϊκή, εξαιρετικά μονοδιάστατη, όμως είναι ένας πολυδιάστατος χαρακτήρας. Σίγουρα ένας τέτοιος ανταγωνισμός που δημιουργεί ένα παιδί από μόνο του προς το πρόσωπο της μητέρας του οδηγεί σε σημεία που καταστρέφει μόνο του τον εαυτό του. Γενικά πιστεύω ότι την δεκαετία του 80 ότι είχε γίνει μόδα αυτή των διαζυγίων σε μια κοινωνία που δεν ήταν μαθημένη σε ένα τέτοιο κανάλι. Συνέβαινε σχεδόν παντού, στα περισσότερα σπίτια με αποτέλεσμα να βλέπεις παιδιά που μέχρι πρότινος ήταν διαφορετικά παιδιά, ν’ αλλάζουν άλλα παιδιά να γίνονται επιθετικά άλλα να κλείνονται στον εαυτό τους, άλλα παιδιά να προσπαθούν να ξεσπάσουν με τρόπο που τον αντιλαμβανόσουνα στο σχολείο, με μια ανάρμοστη συμπεριφορά στην τάξη. Όλη αυτή η λαίλαπα των διαζυγίων δημιούργησε στα μέσα της δεκαετίας του 80 μια αλλαγή συμπεριφοράς στους μαθητές εκείνης της εποχής».
Πόσο δύσκολο είναι η διαφορετικότητα της Ιολης να γίνει αποδεκτή ειδικά σε μια ομάδα εφήβων; Ποιος ο ρόλος των γονιών αλλά και του σχολείου στο να μάθουν τα παιδιά να κατανοούν και στη συνέχεια να αποδεχτούν τη διαφορετικότητα;
«Πριν από λίγο καιρό είδαμε στην Αμερική ένα παιδί το οποίο οι φίλοι του τον κατηγορούσαν αλλά και τον χλεύαζαν επειδή ήταν ομοφυλόφιλος και μπήκε στο σχολείο με πιστόλι και τα σκότωσε. Γενικά ο κόσμος είναι ομοφυλο-φοβικός και πόσο μάλλον εκείνη την εποχή. Από την άλλη δεν μ’ αρέσει όλο αυτό το στοιχείο το gay που προβάλλεται με μανία από τα Μέσα αλλά και από την κοινωνία μας. Ωστόσο πρέπει να μάθουμε να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα του άλλου και να μην την αντιμετωπίζουμε σαν ταμπού.
Πρώτοι απ’ όλους το σπίτι πρέπει να αποδέχεται την διαφορετικότητα και να μην εξωστρακίζει να μην καταδικάζει, γιατί σε διαφορετική περίπτωση οι τροπές μπορεί να γίνουν ανεξέλεγκτες».
Είναι τελικά δυνατό ένας άνθρωπος να περάσει κάποιο εφηβηκο του τραύμα ή είναι καταδικασμένος να ζει με αυτό ες αεί;
«Τα παιδικά τραύματα τα κουβαλάμε μια ζωή. Είναι πολύτιμα τραύματα αυτά για όλους μας. Γιατί συνέβησαν σε μια εποχή που ήμασταν ακατέργαστοι, υπο διαμόρφωση, τρομερά ευαίσθητοι. Ήταν πολύ εύκολο να πληγωθούμε εκείνη την εποχή αλλά και πολύ εύκολο να πληγώσουμε. Εγώ προσωπικά την εφηβεία μου δεν την έχω αποτινάξει, έχω μέσα μου τις ωραίες στιγμές, τις πρωτόγνωρες στιγμές, τις ανέμελες στιγμές».
Η παρέα της Γλυφάδας που έζησε στη δεκαετία του 80 είχε όνειρα, δυο γενιές αργότερα δηλαδή σήμερα οι συνομήλικοι τους έχουν;


«Με ενοχλεί πάρα πολύ, περισσότερο με ενοχλεί ο λόγος για τον οποίο δεν έχουν όνειρα. Τα παιδιά σήμερα δεν είναι ότι δεν έχουν όνειρα επειδή δεν είναι ονειροπόλα, είναι επειδή κάποιοι έχουν σβήσει τα όνειρα τους. Οι γονείς τους που είναι η γενιά του Πολυτεχνείου έγινε ότι πολεμούσε εκείνη την εποχή. Πολλοί λίγοι είναι από αυτή την γενιά που έχουν μείνει πιστοί στα ιδανικά τους. Στο σύνολο της η γενιά του Πολυτεχνείου οδηγεί την Ελλάδα σε ένα τέλμα ονείρων και θέλει τα παιδιά και τους σημερινούς εφήβους σε μια λογική εντελώς απολιτίκ κι όχι μόνο. Έχουν θέσει τέλμα στην κουλτούρα και στην καλλιέργεια. Οι σπουδές τους δεν τους οδηγούν πουθενά, αντιμετωπίζουν ένα τρομερό φάσμα ανεργίας, γενικώς δεν φταίνε τα παιδιά αν δεν ονειρεύονται. Δεν φταίνε τα παιδιά που δεν μπορούν γύρω τους να βρουν το όνειρο τους. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο απ’ όλα είναι…όλοι εμείς που οδηγήσαμε τα παιδιά σε αυτό το σημείο, το να έχουν την ανάγκη να απορροφηθούν σε έναν υπολογιστή. Δεν έχουν την δύναμη ή την θέληση να αλλάξουν τον κόσμο. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τον κόσμο αρκεί όμως να το θέλεις. Ο κόσμος δεν αλλάζει, κανείς δεν μπορεί αλλά η θέληση και μόνο είναι αρκετή για να γεμίσει με ζωή έναν άνθρωπο».
Οι ήρωες της ιστορίας σας, σε αληθινό χρόνο θα ήταν γονείς σήμερα. Τι θα έλεγαν στα δικά τους παιδιά, απ’ όσα αυτοί διδάχτηκαν από την εφηβεία τους;
«Ο Σμαραγδόπουλος αν είχε ζήσει θα ήταν ένα εξαιρετικά αγαπημένο ζευγάρι με τη Σου και πιστεύω πως δεν χρειαζόταν να πουν τίποτα απλά θα έδειχναν με τη στάση ζωής τους, αυτό που θα είχαν μέσα τους.
Η Μάγκυ θεωρώ θα κατατρεχόταν από τρομερές ενοχές ενδεχομένως θα μπορούσε να γίνει ιδιόρρυθμη μάνα, επειδή θα κουβάλαγε τα εφηβικά της απωθημένα και θα τα απέδιδε στα παιδιά της.
Η Ιόλη θα ήταν εξαιρετική μάνα αν έβρισκε μία φόρμουλα να κάνει παιδιά. Άλλωστε οι ιδιαίτεροι άνθρωποι είναι τρομερά οξυδερκείς και μπορούν να δώσουν στα παιδιά αυτό που πραγματικά χρειάζονται».
Σας ενοχλεί η εικόνα παιδιών που θέλουν να απαλλαχτούν από την παιδικότητα τους και βιάζονται να μεγαλώσουν;
«Δεν είναι λάθος, αλλά είναι λογικό να συμβαίνει. Θα στο εξηγήσω μέσω ενός παραδείγματος. Να είσαι μέσα στην μέση την εβδομάδας να περιμένεις με αγωνία το Σαββατοκύριακο για να βγεις και να βρέχει καταρρακτωδώς και μετά να λες λάθος ήταν που είχα τόσο αγωνία. Τώρα που μεγάλωσες λες πως εκείνη η εποχή που ήσουν παιδί ήταν πολύ πιο αληθινή από αυτή που περίμενες χρόνια για να φτάσεις».
Ποιο είναι το μήνυμα σας, στους νεαρούς αναγνώστες σας που δυστυχώς η εφηβεία τους περνά μέσα από μνημόνια, μεσοπρόθεσμα;
«Τίποτα δεν αξίζει όσο το να δίνεις τον εαυτό σου και αυτό το κάνουμε για την αλήθεια μέσα μας. Όσοι άνθρωποι είναι αληθινοί δεν φεύγουν ποτέ από την μνήμη μας. Τελικά αξίζει σε αυτή τη ζωή να είσαι αληθινός. Αυτό είναι το συμπέρασμα που βγαίνει μέσα από το βιβλίο που η ιστορία του διαδραματίζεται τη δεκαετία του 80, στην πραγματικότητα όμως είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους μας, σε ανθρώπους που θέλουν να αισθάνονται αληθινοί ακόμη και σε αυτούς που φοβούνται να το δείξουν. Ακόμη όμως και αυτοί που θέλουν να δείχνουν αληθινοί νιώθουν την ανάγκη να το κάνουν, ενώ αυτοί που αισθάνονται αληθινοί νιώθουν δικαιωμένοι.
Δεν μ’ αρέσει να στέλνω μηνύματα γιατί ο κάθε αναγνώστης βγάζει αυτά όπως τα νιώθει και τα εισπράττει». 

 http://pinakio.blogspot.com/2011/12/blog-post_28.html#more

Καθυστέρηση αποστολής

Ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση αποστολής κάποιον παιδικών βιβλίων, αλλά έχω άρρωστο τον μικρό μου και δεν μπορώ να πάω στα ΕΛΤΑ. Είναι έτοιμα σε φακέλους και περιμένουν.....

Επειδή απ' αυτές βγήκαμε και σ' αυτές επιστρέφουμε

 

Γιατί αγαπάμε τις γυναίκες 

Cartarescu, Mircea 

Εκδ  Αλλότροπο 

Επειδή απ' αυτές βγήκαμε και σ' αυτές επιστρέφουμε, και το μυαλό μας περιστρέφεται σαν ένας βαρύς πλανήτης, πάντα και για πάντα, μόνο γύρω απ' αυτές". (Μίρτσεα Καρταρέσκου) Σ' αυτό το μικρό κόσμημα αυθεντικής λογοτεχνίας, σ' αυτές τις μικρές μαγικές, και όμως αληθινές όσο και η ζωή ιστορίες, δεσπόζει η γυναικεία παρουσία. Έχοντας μια φαντασιακή υπόσταση εγγενώς ποιητική, η Γυναίκα, άλλοτε τρυφερή, ερωτική και αισθησιακή, άλλοτε απόκοσμη, μεταφυσική και ονειρική, συνιστά την υπέρτατη εμμονή για το αντρικό φύλο αλλά και για το "φύλο" του κόσμου.

υπόσχεται ο Ανδρέας στη Δανάη.

Το πείραμα του χαμένου χρόνου
Κανη Καραβα
εκδ Κέδρος

«Το πείραμα του χαμένου χρόνου θα το κάνουμε μαζί», υπόσχεται ο Ανδρέας στη Δανάη.

Συναντήθηκαν τυχαία τον Απρίλιο του 2010 στο αεροδρόμιο της Στοκχόλμης, όταν το ηφαίστειο της Ισλανδίας είχε καθηλώσει τα αεροπλάνα στο έδαφος. Εκείνος για ένα συνέδριο με θέμα το Πείραμα του Χρόνου, εκείνη για ένα επαγγελματικό ραντεβού. Για τη Δανάη η συνάντηση αυτή θα είναι τόσο καθοριστική όσο και μοιραία. Από τη στιγμή που ο Ανδρέας της μιλά για τη μετάβαση στο μέλλον και στο παρελθόν, οι λευκές πεταλούδες που ταράζουν τα όνειρά της μπλέκονται με πυραύλους, διαστημικά ταξίδια, σκουληκότρυπες και χωροχρόνους. Όμως η αλήθεια της Δανάης βρίσκεται σε ένα ημερολόγιο του 1926 που κρύβει έναν ζωντανό, παλλόμενο θησαυρό.
Μέσα από μια ανάγλυφη τοιχογραφία της περιόδου 1926-1941 διαγράφεται η τραγική πορεία μιας οικογένειας. Η αέρινη Αγγέλικα με τον επαναστατικό χαρακτήρα, που βλέπει τα όνειρά της να θρυμματίζονται στην αυγή της ζωής της. Ο γλυκός και τρυφερός Τρύφωνας με το παράλογο πείσμα. Η στωική και τραγική συνάμα Ιφιγένεια. Ο Άλκης και οι ερωτικές του ακροβασίες, ο Στέφανος και οι δρόμοι του μεταξιού, η Τσόφα, η Βάσω και, τέλος, ο Φωτάκης, που η λατρεία του για την Αγγέλικα θα τον οδηγήσει σε σκοτεινά μονοπάτια.
Κλείνοντας το ημερολόγιο η Δανάη βλέπει το ταξίδι της στο χρόνο να παίρνει τέλος. Η λευκή πεταλούδα θα τρυπήσει το κουκούλι σπάζοντας τη μεταξένια κλωστή που χωρίζει το όνειρο από την πραγματικότητα και πριν από την απόπνιξη θα πετάξει ελεύθερη.

2011: Τα καλύτερα βιβλία μας (PROTAGON.GR)

Οι συνεργάτες του protagon διαλέγουν τα καλύτερα βιβλία που διάβασαν το 2011.

Στέλλα Αλαφούζου: "Το θεώρημα της επτάδας", Γιώργος Μαυρωτάς (Πατάκης)

Γκέλη Βούρβουλη: "The last hundred days", Patrick McGuinness

Γιάννης Γεωργακόπουλος: "Ο Γάντζος", Νίκος Τσάμης

Κώστας Γιαννακίδης: "Δέντρο από Καπνό", Ντένις Τζόνσον (Πατάκης)

Άννα Δαμιανίδη: Θα ήθελα να μιλήσω για ένα γαλλικό βιβλίο που διάβασα μέσα στο 2011, επειδή έχω μείνει με την ελπίδα ότι θα γραφτεί κάποτε ένα αντίστοιχο ελληνικό. Ή έστω θα μεταφραστεί αυτό στα ελληνικά. Είναι το "Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι Γαλάτες και άλλες σαχλαμάρες, Η Ιστορία της Γαλλίας χωρίς τα κλισέ" (Nos ancetres les Gaulois et autres fadaises, l' Histoire de France sans les cliches), του Φρανσουά Ρεϊνάρ, ο οποίος είναι δημοσιογράφος στο Νουβέλ Ομπσερβατέρ. Είναι ένα πολύ τολμηρό βιβλίο, αφού τα βάζει με τα αγαπημένα κλισέ των Γάλλων, ανατρέποντας τα ένα προς ένα, χωρίς διάθεση εχθρική, αλλά μόνο διαφωτιστική. Ξαναγράφει έτσι εκλαϊκευτικά την Ιστορία της Ευρώπης, ξετινάζει κυρίως τους εθνικούς μύθους και πετυχαίνει να αποδείξει ότι η Ιστορία είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα χωρίς τα κλισέ. Ακόμα και για τους Έλληνες είναι χρήσιμη η άποψή του, γιατί πολλά από τα γαλλικά κλισέ τέμνονται με τα ελληνικά.
Ποιος τολμηρός Έλληνας θα αναλάμβανε να γράψει κάτι αντίστοιχο;

Λένα Διβάνη: "Τα παιδιά του Κάιν", Νίκος Παναγιωτόπουλος (Μεταίχμιο)

Σταύρος Θεοδωράκης: Η συμφωνία των ονείρων (Νίκος Θέμελης) (Μεταίχμιο)

Νίκη Κόλλια: "Eugen Ruge, In Zeiten des abnehmenden Lichts", Rowohlt September 2011, αξίζει όλα τα βραβεία.

Άρης Μαλανδράκης: "Οι Φιλόσοφοι και ο Ερωτας - από τον Σωκράτη στη Σιμόν ντε Μποβουάρ", Aude Lancelin & Marie Lemonnier (Πατάκης)

Γιώργος Μαυρωτάς: "Μην πας ποτέ στην Καζαμπλάνκα", Χιού Λόρυ (opera)

Ιωάννα Μπλάτσου: "Αγανάκτηση" Φίλιπ Ροθ (Πόλις) (ό,τι και να γράψει, σπεύδω και το αγοράζω -ακόμα και τα λιγότερα επιτυχημένα του)

Δημήτρης Ποταμιάνος: "Alone Together. Why do we expect more from technology and less from one another", Sherry Turkle (New York: Alan Lane 2011).

Θανάσης Τρομπούκης: "Η αιώνια ζωή της Χενριέττα Λάκς" της Ρεμπέκα Σκλούτ (Zoobus Publications)

Αντώνης Φουρλής: "Άλλα Χρώματα", Ορχάν Παμούκ (Ωκεανίδα)

Θοδωρής Γκόνης: "Ρέκβιεμ", Άννα Αχμάτοβα σε μετάφραση Άρη Αλεξάνδρου (Άγρα)

Γιάνης Βαρουφάκης: "How to change the world: Tales of Marx and Marxism", Eric Hobsbaum

Αχιλλέας Πατσούκας: Καιρός Σκεπτικός", Ιωάννα Καρυστιάνη (Καστανιώτης)

Νίνα Μαρία Πασχαλίδου: "Αγκριτζέντο", Κώστας Χατζηαντωνίου (Λιβάνης)

Σωτήρης Ξενάκης: "Αγιοι Δαίμονες. Εις ταν Πολιν", Γιάννης Καλπούζος (Μεταίχμιο)

Μαργαρίτα Μυτιληναίου: "Τα σακιά", Ιωάννα Καρυστιάνη (Καστανιώτης)

Βασίλης Μακρής: "Στα άδυτα της Εθνικής Πινακοθήκης. Άγνωστοι θησαυροί από τις συλλογές της.", Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξ. Σούτζου

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος: "Ένα Κάποιο Τέλος", Τζούλιαν Μπαρνς, (Μεταίχμιο)

Θανάσης Σκόκος: "H εξέλιξη του χρήματος", Niall Ferguson (Αλεξάνδρεια)

Τζίνα Δαβιλά: "Η αδικία που πληγώνει", Δημήτρης Καραγιάννης, (Αρμός)

Αγλαϊα Κρεμέζη: 1493, Uncovering the New World Columbus Created, Charles E.Mann

Μαρίλη Ζάρκου: "Κάπου περνούσε μια φωνή", Ν.Λαπαθιώτης (Ερατώ)

Κατερίνα Γκίκα: "Νέμεσις", Φίλιπ Ροθ (Πόλις)

Κώστας Μίντζηρας: "Συν τοις άλλοις", 37 συνεντεύξεις του Ο. Ελύτη (Υψιλον)

Μαρία Χούκλη: "Εις γην Χαναάν", Σεμπαστιαν Μπαρυ μετάφραση Αύγουστος Κορτώ (Καστανιώτης). Αριστούργημα. Ο τρομερός Ιρλανδός πρέπει πάρει Νομπέλ και ο Κορτώ βραβείο μετάφρασης.

www.protagon.gr

Συνέντευξη Ίρβιν Γιάλομ στο maga

Τη συνέντευξη παραχώρησε ο Καθηγητής Ίρβιν Γιάλομ στον Δρ Δημήτρη Παπαδημητριάδη για το maga.gr

To νέο βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ με τίτλο “Το Πρόβλημα Σπινόζα” αφορά στον φιλόσοφο Baruch de Spinoza που έζησε τον 17ο αιώνα. Η οικογένεια του Σπινόζα ήταν μέρος της εβραϊκής διασποράς, είχε τις ρίζες της στην Πορτογαλία, αλλά μετανάστευσε στην πιο φιλελεύθερη Ολλανδία μετά τις απελάσεις των Εβραίων της Πορτογαλίας από την Ιερά Εξέταση. Για τις ιδέες του, ο Σπινόζα αφορίστηκε από τους Εβραίους και καταδικάστηκε από τους Καθολικούς και τους Λουθηρανούς. Ο Σπινόζα εξέλιξε την καρτεσιανή σκέψη, στην βάση ότι απλά δεν υπάρχει άλλη πραγματικότητα από την πραγματικότητα την οποία περιγράφουν τα μαθηματικά. Υπερασπίστηκε την άποψη των αρχαίων Ελλήνων Στωικών φιλόσοφων, ότι το σύμπαν είναι ύλη που τη διέπει η λογική συνέπεια, και ισχυρίστηκε ότι αυτό είναι “ο Θεός, ή η φύση”, «Deus sive Natura», δύο ταυτόσημες έννοιες.
Επιπλέον, διατύπωσε τη γνώμη ότι ο σωματικός και ο ψυχικός κόσμος είναι ένα και το αυτό. Υποστήριξε έτσι ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι πλήρως καθορισμένη, και ότι την πραγματική ελευθερία του ανθρώπου αποτελεί η ικανότητά μας να το γνωρίζουμε και να μπορούμε κατανοούμε γιατί ενεργούμε όπως ενεργούμε. Ακόμη πιο σημαντική, ωστόσο, είναι η άποψη του Σπινόζα, όπως περιγράφεται στην “Ηθική” του, ότι σχηματίζοντας πιο επαρκείς ιδέες σχετικά με τα συναισθήματά μας και για το πως ενεργούμε, αντιλαμβανόμαστε πως είμαστε οι ίδοι η επαρκής αιτία των αποτελεσμάτων μας, και ότι αποκτώντας αυτή τη γνώση της πραγματικής αιτίας μπορούμε να μετατρέψουμε το παθητικό συναίσθημα σε ενεργό.
Με το έργο του ο Σπινόζα επέδρασε όσο ελάχιστοι στη διαμόρφωση ενός τρόπου σκέψης, που στην εξέλιξη του χρόνου αποδείχθηκε ως θεωρητικό θεμέλιο όλων των μορφών ψυχοθεραπείας.
Το ψυχο-φιλοσοφικό μυθιστόρημα του Ίρβιν Γιάλομ με τίτλο “Το Πρόβλημα Σπινόζα” σκιαγραφεί την προσωπικότητα του Σπινόζα, καταδύεται στον τρόπο σκέψης του και την ίδια στιγμή εξετάζει την αντιφατική επίδρασή του στον Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, τον επικεφαλής θεωρητικό για τις φυλετικές διακρίσεις του Ναζιστικού Κόμματος.
Ο Ίρβιν Γιάλομ, ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, μου έκανε την τιμή να μου παραχωρήσει αυτή τη συνέντευξη για το maga.gr.

1. Το νέο σας μυθιστόρημα, “Το Πρόβλημα Σπινόζα”, μόλις κυκλοφόρησε στην Ελλάδα και θα μου επιτρέψετε να πω ότι οι Έλληνες αναγνώστες σας το ανέμεναν με μεγάλο ενδιαφέρον. Τι σας ενέπνευσε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Ίσως κάτι πολύ ελκυστικό προς τις δικές μου εικονοκλαστικές τάσεις.
Όπως περιγράφω στον επίλογο του βιβλίου, πάντα θαύμαζα πολύ τον Σπινόζα. Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα συναρπαστικό στην ιστορία αυτού του μοναχικού ανθρώπου, ο οποίος αφορίστηκε από τους Εβραίους στην ηλικία των 24 ετών και οδηγήθηκε σε μια ήσυχη, στοχαστική ζωή συγγράφοντας βιβλία που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας. Ίσως η ιδέα ότι αφορίστηκε από τους Εβραίους και καταδικάστηκε από τους Καθολικούς και τους Λουθηρανούς με έκανε να σκεφτώ ότι υπάρχει κάτι πολύ ισχυρό γύρω από τις σκέψεις του. Ίσως κάτι πολύ ελκυστικό προς τις δικές μου εικονοκλαστικές τάσεις. Αλλά πώς να γράψει κανείς ένα μυθιστόρημα για ένα άτομο που έζησε σχεδόν εξ ολοκλήρου μια ζωή σε περίσκεψη;
Μια επίσκεψή μου στην Ολλανδία, πριν από λίγα χρόνια, ξεκίνησε τη διαδρομή μου. Στο μουσείο Σπινόζα έμαθα ότι κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ είχε κατασχεθεί ολόκληρη η βιβλιοθήκη του των 150 βιβλίων, τα βιβλία αυτά δεν οδηγήθηκαν στην καταστροφή αλλά κατέληξαν, και αργότερα ανακαλύφθηκαν άθικτα, σε ένα γερμανικό αλατωρυχείο. Αυτό μου φάνηκε συναρπαστικό. Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως βρήκα ένα έγγραφο γραμμένο από τον Ναζί αξιωματικό που κατάσχεσε τα βιβλία, στο οποίο υπήρχε η φράση “αυτό θα μπορούσε να μας βοηθήσει με το πρόβλημα Σπινόζα.”
Σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή ότι εδώ υπάρχει μια συγκεκριμένη ιστορία. Υπεύθυνος των Ναζί για την εξαφάνιση όλων των Εβραϊκών περιουσιών εκείνη την περίοδο ήταν ένας άνδρας με το όνομα Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ. Άρχισα λοιπόν να σκέφτομαι τη συγγραφή μιας ιστορίας και για τους δύο αυτούς άνδρες (Σπινόζα – Ρόζενμπεργκ).
2. Γιατί είναι ο Σπινόζα ένα «πρόβλημα»;

η απάντηση που προτείνω
Κανείς δεν ξέρει πραγματικά γιατί οι Ναζί θεωρούσαν τον Σπινόζα ως ένα πρόβλημα. Η απάντηση που προτείνω στο μυθιστόρημά μου είναι ότι παρά το γεγονός πως οι Εβραίοι θεωρούνταν τόσο κατώτερων αξιών, οι μεγάλοι Γερμανοί στοχαστές έτρεφαν έναν ιδιαίτερο σεβασμό στον Σπινόζα, σκεφτείτε τους Γκέτε, Χέγκελ, Σίλερ.
3. Διαβάζοντας “Το Πρόβλημα Σπινόζα” αντιλαμβάνεται κανείς ότι έχετε καταθέσει σε αυτό το έργο σκληρή δουλειά και πολλή έρευνα. Πόσο χρόνο χρειαστήκατε για να ολοκληρώσετε το μυθιστόρημά σας;
Αυτό ήταν ένα πολύ μεγάλο έργο για μένα. Χρειάστηκαν περίπου τρισήμισυ χρόνια πάρα πολύ σκληρής δουλειάς, πολλές ώρες, 7 ημέρες την εβδομάδα.
4. Υπήρξε κάποια πολύ ιδιαίτερη δυσκολία που συναντήσατε κατά τη συγγραφή του Προβλήματος Σπινόζα;

…εισβάλλοντας λαθραία στο μυαλό τους
Ναι πράγματι. Το μείζον θέμα κάθε φορά είναι πως να γράψει κανείς μια συναρπαστική ιστορία και ταυτόχρονα να συμπεριλάβει σε αυτή την ιστορία τις μύχιες σκέψεις των χαρακτήρων που πρωταγωνιστούν σε αυτή. Και στις δύο ταυτόχρονες εξιστορήσεις μου σε αυτό το μυθιστόρημα λειτούργησα εισβάλοντας λαθραία στο μυαλό των χαρακτήρων ως ψυχοθεραπευτής.
Αυτό δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο σε ό,τι αφορά στον Ρόζενμπεργκ, ο οποίος μάλιστα νοσηλεύτηκε για κάποιο διάστημα στο νοσοκομείο για ψυχιατρικούς λόγους. Στην περίπτωση του Σπινόζα όμως, έπρεπε να αναλύσω μια ιστορική προσωπικότητα και στη συνέχεια να φανταστώ μια διαρκή σχέση μεταξύ των δύο. Ο χαρακτήρας Φράνκο, που έχω τοποθετήσει στο βιβλίο, είναι ένας άνθρωπος με ασυνήθιστες ικανότητες, ο οποίος εξυπηρετεί στο να κατανοήσει κανείς την εσωτερική ζωή του Σπινόζα.

5. Πόσο από αυτό το μυθιστόρημα είναι ρεαλιστικό;

είναι ιστορικά πολύ ακριβές
Ο Αντρέ Ζιντ είπε κάποτε ότι η μυθοπλασία είναι η ιστορία που θα μπορούσε να έχει συμβεί ενώ η ίδια η ιστορία είναι μυθοπλασία που έχει συμβεί. Σε αυτό το βιβλίο γράφω μια ιστορία που θα μπορούσε να έχει συμβεί. Σε κάθε ένα από τα δύο σκέλη του μυθιστορήματος έχω εφεύρει έναν φανταστικό χαρακτήρα που αλληλεπιδρά με τον κύριο χαρακτήρα (Σπινόζα ή Ρόζενμπεργκ). Έτσι όλες οι σκηνές στο βιβλίο που τους συμπεριλαμβάνουν είναι φανταστικές. Κατά τα άλλα όμως, αυτό που έχω κάνει είναι ιστορικά πολύ ακριβές. Συχνά, χρησιμοποιώ φράσεις από τα ίδια τα γραπτά των κυρίως χαρακτήρων, καθώς επίσης αποσπάσματα από ομιλίες του Χίτλερ και αναφορές σε άλλες ιστορικές προσωπικότητες.
6. Κινούμενος μπρος-πίσω στον χρόνο, παρουσιάζετε στο μυθιστόρημα σας τον φιλόσοφο Σπινόζα και όπως αναφέρατε τον Άλφρεντ Ρόζενμπερκ, τον επικεφαλής θεωρητικό των φυλετικών διακρίσεων στο Κόμμα των Ναζί. Θα λέγατε ότι είναι αναμενόμενο να ταυτιστεί ο αναγνώστης και με τους δύο χαρακτήρες, ή ακόμη να τους θαυμάσει, ή έστω να ενδιαφερθεί εξίσου;
Ελπίζω ασφαλώς ότι οι αναγνώστες θα νοιαστούν πολύ για τον Σπινόζα, αλλά κανένας δεν θα βρει τελικά κάτι αξιοθαύμαστο στον Ρόζενμπεργκ. Αξιοποιώ τις ικανότητές μου ως ψυχίατρος για να προσπαθήσω να κατανοήσω τον εσωτερικό κόσμο αυτών των δύο πολύ αντίθετων ατόμων – ενός ανθρώπου πραγματικά αξιοθαύμαστου, τον οποίο πολλοί μελετητές περιγράφουν και ως άγιο -, και ενός άλλου ανθρώπου που προκάλεσε τρομερή καταστροφή.
7. Σύμφωνα με αρκετούς μελετητές (για παράδειγμα, ο Ντελέζ στο έργο του “Εξπρεσιονισμός στη Φιλοσοφία: Σπινόζα”), ο Σπινόζα αναφέρεται συχνά στην άποψη ότι ο ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που σκέφτεται λιγότερο τον θάνατο, ή φοβάται λιγότερο τον θάνατο. Πρόκειται για ένα αντικείμενο που σας απασχόλησε στο προηγούμενο βιβλίο σας, “Στον Κήπο του Επίκουρου”.
Από ό,τι μπορούμε να πούμε σήμερα, ο Σπινόζα ένιωθε μεγάλη ηρεμία σχετικά με τον θάνατο. Είχε μάθει να βλέπει τα γεγονότα που συνέβαιναν στον κόσμο από την οπτική γωνία της αιωνιότητας και μέσα από το φιλοσοφικό του σύστημα είχε μάθει να εγκαταλείπει την όποια προσήλωση στη δική του ταυτότητα.
8. Ύπαρχει ένα μήνυμα στο μυθιστόρημά σας που θα θέλατε να περάσετε στους αναγνώστες;
Έχω την ελπίδα ότι το βιβλίο θα κατορθώσει να μυήσει τους αναγνώστες στο έργο και στη σπουδαιότητα του Σπινόζα, και να τους διδάξει τη σημασία που έχει ο Σπινόζα για το πεδίο της ψυχοθεραπείας. Σε αυτό το βιβλίο προσπαθώ επίσης να καταλάβω πως αναπτύχθηκε ο αντισημιτισμός στο μυαλό των ναζιστών. Σε όλη τη διάρκεια αυτής της διπλής προσπάθειας, παραθέτω μερικά συναρπαστικά ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στον 17ο και στον 20ο αιώνα.
9. Κύριε καθηγητά, είστε πολύ δημοφιλής στην Ελλάδα. Πιστεύω ότι τουλάχιστον 9 στους 10 Έλληνες γνωρίζουν κάτι για τα μυθιστορήματα και τα βιβλία σας. Θυμάμαι επίσης τη θερμή υποδοχή της οποία τύχατε στην Αθήνα και σε άλλα μέρη της χώρας μου κατά την επίσκεψή σας εδώ το 2009. Θα μπορούσατε να υποθέσετε ότι υπάρχει κάτι συγκεκριμένο στο συγγραφικό έργο σας που προσελκύει το ελληνικό αναγνωστικό κοινό σε αυτό;

αισθάνομαι πάρα πολύ “στο σπίτι μου” όταν σκέφτομαι την Ελλάδα
Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση, την οποία σκέφτομαι συχνά. Είναι αλήθεια ότι η αύξηση του αναγνωστικού κοινού μου στη χώρα σας είναι πολύ μεγάλη και ίσως, κατά κεφαλήν, τα βιβλία μου διαβάζονται στην Ελλάδα περισσότερο από ότι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ίσως οι φιλοσοφικές μου αναζητήσεις βρίσκουν απήχηση στη μεγάλη φιλοσοφική παράδοση της χώρας σας, την οποία οι Έλληνες αισθάνονται μέχρι το κόκκαλο.
Γνωρίζω ότι οι επιστολές που λαμβάνω από Έλληνες αναγνώστες είναι συνήθως πολύ διαφορετικές από τις επιστολές που λαμβάνω από άλλες χώρες. Φαίνονται να έχουν περισσότερη «ψυχή» και περισσότερο συναίσθημα. Επίσης, για κάποιο λόγο αισθάνομαι πάρα πολύ “στο σπίτι μου” όταν σκέφτομαι την Ελλάδα και αν γνώριζα τη γλώσσα θα ένιωθα ολότελα σπίτι μου την Ελλάδα .

10. Ποιά είναι τα τρέχοντα σχέδιά σας;
Νομίζω ότι θα επικεντρωθώ στη συγγραφή ιστοριών μικρότερης έκτασης, ίσως μιας σειράς από ιστορίες ψυχοθεραπείας, παρόμοιας μορφής με τον “Δήμιο του Έρωτα”.

Τη συνέντευξη παραχώρησε ο Καθηγητής Ίρβιν Γιάλομ στον Δρ Δημήτρη Παπαδημητριάδη για το maga.gr

www.maga.gr

Οι αυταπάτες της κατέρρευσαν

Έρωτας που κυλάει δε χορταριάζει

Στεφάνου Γιώτα

εκδ Λιβάνης



«…Κοίταξα προς τον ουρανό και ευχήθηκα: “Όπως κι αν λέγεσαι, Θεός, Διάβολος, Βούδας, Κούδας, Σύμπαν, στείλε μου κάτι… Κάτι νέο, κάτι φρέσκο, να χορτάσει τη νηστική ψυχή μου!”»
Η ρουτίνα της τη στενεύει σαν πολυφορεμένο ρούχο.
Πώς την ξεφορτώνεται; Οι αυταπάτες της κατέρρευσαν.
Πώς να εφεύρει ένα νέο εαυτό; Δεν αντέχει τις ανάσες του πάνω της. Πώς να αναμετρηθεί ξανά με τον έρωτα;
Η λαχανιασμένη διαδρομή μιας γυναίκας που θυμώνει, επαναστατεί, εκδικείται, ερωτεύεται και σπέρνει το χάος στην προσπάθειά της να ταρακουνήσει τη στάσιμη ζωή της.
«…Ξαφνικά βρίσκομαι πάνω του, με το τιμόνι να πιέζει την πλάτη μου, και με τα χέρια μου να ξεκουμπώνουν το πουκάμισό του, και τον φιλώ στο στήθος, που είναι άτριχο και τρυφερό, σαν κοριτσίστικο, και πολύ γουστάρω που φιλάω το δικό του στήθος και όχι το δικό σου…
» Και μου κάνεις έρωτα απαλά, για να μην ταραχτεί, να μη σπάσει το θείο αβγό. Και μετά μου κάνεις έρωτα όλο και πιο δυνατά, όλο και πιο δυνατά, και λες:
“Αν ραγίσει από τον έρωτα, δεν αξίζει να γεννηθεί…”»

η άγνωστη γυναίκα

Τα μυστικά του φάρου
Ευανθία Μάγνη

Εκδότης: Modern Times
 

Μια βροχερή νύχτα, στη μικρή ακτή στα δυτικά του φάρου, ο Αιγέας διέκρινε μια σιλουέτα ξαπλωμένη πλάι στο κύμα. Τα μάτια του δεν τον γελούσαν· η άγνωστη γυναίκα που έβλεπε μπροστά του ήταν ίδια μ΄ εκείνη των ονείρων του...

Από τότε, η παρουσία της όμορφης Γιασμίν θα σημαδέψει για πάντα τη ζωή του, αλλά και πολλών άλλων... Η διαμάχη που θα ξεσπάσει για τα μάτια της Αιγύπτιας καλλονής θα παρασύρει τον Αιγέα και τον πανίσχυρο Ομάρ, τον αντίζηλό του, σ΄ ένα παιχνίδι δίχως νικητή....

Νέα κλήρωση για τον χριστουγεννιάτικο διαγωνισμό 2011

1Aggeliki Vasiliadou 

2ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΚΑΡΛΗ 

3ΜΑΡΙΑ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ 

4kythnia 

5ANASTASIA 

6giota1977

7Nina Kampouri 

8Kat

Πρέπει να επικοινωνήσετε μέχρι 27/12/2011 αν μείνουν πάλι βιβλιαράκια,θα δοθούν σε άλλο διαγωνισμό μεσα στους επόμενους μήνες.

αποκάλυψη των παλιών μυστικών

Καρδιά από πάγο
ΚΟΥΜΣΟΝ ΝΤΟΡΟΘΥ
εκδ Μινωας

Η Πόπι και η Σερένα ήταν έφηβες όταν ένας άντρας μπήκε στις ζωές τους και τις άλλαξε για πάντα.
Είκοσι χρόνια μετά, η Πόπι βγαίνει από τη φυλακή, διψασμένη για εκδίκηση και απόδοση δικαιοσύνης, και βάζει ως σκοπό να απαλλαγεί από τη ρετσινιά της φόνισσας και να αποκαλύψει σε όλο τον κόσμο τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη μοιραία μέρα.

Η σύζυγος και μητέρα Σερένα, από την άλλη, θέλει πάση θυσία να κρατήσει το παρελθόν της κρυμμένο από τους ανθρώπους που αγαπάει, και τα παλιά ένοχα μυστικά να μείνουν θαμμένα στην καρδιά της.
Η συνάντησή τους ύστερα από τόσα χρόνια θα είναι εκρηκτική και οι συνέπειες απρόβλεπτες, καθώς η αποκάλυψη των παλιών μυστικών απειλεί να τινάξει στον αέρα τις ζωές όλων και να τις μετατρέψει για μια ακόμα φορά σε κόλαση.

Άλλα βιβλία του ίδιου συγγραφέα
• Mε τα φτερά του Έρωτα
• Η κόρη της καλύτερής μου φίλης
• Καρδιά από πάγο (eBook)
• Κολλημένη με τη σοκολάτα
• Πρωινό από... Ζάχαρη

 

 

 

Χριστούγεννα 2011 !!!

 

Χρόνια Πολλά 

 

με υγεία και πολλά "ταξίδια" 

από χιλιάδες σελίδες αγαπημένων βιβλίων !!!

Ε-book

γράφει ο    

Νίκος Μπακουνάκης

Ρώτησα τον κ. Θανάση Ψυχογιό, των φερώνυµων εκδόσεων, πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει η ηλεκτρονική έκδοση της βιογραφίας του Στιβ Τζοµπς από τον Γουόλτερ Αϊζακσον.

Είναι, όπως ξέρουµε, η επίσηµη βιογραφία που κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε όλον τον κόσµο στις 24 Οκτωβρίου, λίγες ηµέρες µετά τον θάνατο του ιδρυτή της Apple. Μου είπε ότι πούλησε 600 αντίτυπα. Στην προφανή έκπληξή µου για τον µικρό, όπως νόµιζα, αριθµό αντιτύπων, µε πρόλαβε, ανταπαντώντας µου ότι πρόκειται για µια εξαιρετικά καλή επίδοση. Η χάρτινη έκδοση της βιογραφίας έχει σχεδόν αγγίξει τις 10.000 αντίτυπα, οπότε τα 600 αντίτυπα της ηλεκτρονικής έκδοσης είναι καλό ποσοστό στο σύνολο των αντιτύπων που έχουν πουληθεί. Ο κ. Ψυχογιός µού επεσήµανε ότι ηλεκτρονικά βιβλία προς το παρόν αγοράζουν µόνο άντρες, εποµένως... ηλεκτρονική τύχη έχουν µόνο τα «αντρικά» βιβλία, και ότι το καλύτερο ποσοστό ηλεκτρονικών προς χάρτινα είναι 10 προς 100.

Η αλήθεια είναι ότι η διείσδυση της ηλεκτρονικής ταµπλέτας ανάγνωσης στην ελληνική αγορά είναι πολύ χαµηλή. Αλλά και οι ταµπλέτες ανάγνωσης, όπως η Kindle της Amazon, που η τιµή της είναι µόνο 99 ευρώ, δεν υποστηρίζουν ακόµη τα ελληνικά. Ισως γιατί δεν βρίσκουν ενδιαφέρουσα την ελληνική αγορά. Οι έλληνες εκδότες, στην πλειονότητά τους, δεν παράγουν προς το παρόν ικανοποιητικό αριθµό ηλεκτρονικών βιβλίων µε διαδραστικές ιδιότητες, αλλά και οι αναγνώστες, που στην πλειονότητά τους είναι γυναίκες – σύµφωνα µε τις έρευνες, το 70% του αναγνωστικού κοινού –, αντιστέκονται.

∆εν υπάρχει αµφιβολία ότι κάποια στιγµή θα γίνει το «µπαµ», εκεί που δεν θα το περιµένουµε. Εχουµε το προηγούµενο της κινητής τηλεφωνίας. Οι αντιστάσεις θα καµφθούν και οι εκδότες θα τρέχουν. Μία από τις πιο παραδοσιακές χώρες στην ανάγνωση, η Γαλλία, ετοιµάζεται να κάνει το µεγάλο άλµα. Και από τις 30.000 ταµπλέτες που είχαν πουληθεί το 2010, εφέτος, µε αιχµή τα Χριστούγεννα, οι πωλήσεις θα φθάσουν τις 100.000. Η Kindle διαθέτει ήδη 45.000 τίτλους στα γαλλικά, έναντι 900.000 στα αγγλικά. Το ηλεκτρονικό βιβλίο είναι φτηνότερο κατά 20% σε σχέση µε το χάρτινο, ενώ οι κλασικοί είναι... πάµφθηνοι. Με 2,99 ευρώ όλος ο Βικτόρ Ουγκό είναι στην ταµπλέτα σας.

nbak@dolnet.gr

www.tovima.gr

Διαγωνισμός Ιανουαρίου 2012

Οι μηνιαίοι διαγωνισμοί συνεχίζονται και μάλιστα με 2 βιβλία!!!! Δηλώστε συμμετοχή γράφοντας ποιο ειναι το πρώτο πράγμα που σας "κερδίζει" όταν αγοράζεται ένα βιβλίο. Μόνη προϋπόθεση όπως πάντα να είσαστε ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ του blog (αν δεν ξέρετε πως, ζητήστε βοήθεια μέσω email). Ο διαγωνισμός λήγει στις 17/01/2012 και ώρα 23:59

Γεωργία Δεμίρη:
-Ζητείται επειγόντως γαμπρός

 
 Χρυσούλα Δημητρακάκη:
- Το θρόισμα του μεγάλου δρυγιά

Καλή επιτυχία σε όλους!!!!



παράκληση! στα σχόλια σας στους διαγωνισμούς μας, να γράφετε και το email σας, γιατί πολλοί δεν είναι μέλη και δεν το ξέρουν! έτσι θα μπορέσω να τους βρω και να τους βοηθήσω να γίνουνε, για να είναι έγκυρη η συμμετοχή τους!

Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΛΗΞΕΙ!!!

Διεθνές βραβείο Καβάφη 2011 για το «Μέρες Αλεξάνδρειας»

Νέα σημαντική διάκριση για τον Δημήτρη Στεφανάκη και τις «Μέρες Αλεξάνδρειας» μέσα σε λίγους μήνες. Μετά το Prix Méditerranée Étranger 2011, ο Έλληνας συγγραφέας απέσπασε το Διεθνές Βραβείο Καβάφη 2011 για την πεζογραφία (International Cavafy Award for prose).

Το βραβείο αυτό απονέμεται κάθε δύο χρόνια στο πλαίσιο των Καβαφείων, που διοργανώνονται από την ελληνική πρεσβεία στο Κάιρο, σε συνεργασία με το αιγυπτιακό Υπουργείο Πολιτισμού και την υποστήριξη του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδος και άλλων φορέων.

Ο Δημήτρης Στεφανάκης βραβεύτηκε σε ειδική εκδήλωση στο Small Hall της Όπερας τη Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου, ενώ δύο ημέρες μετά συμμετείχε σε διεθνή ημερίδα στην Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη, όπου μίλησε για τον Κωνσταντίνο Καβάφη.

Υπενθυμίζεται ότι οι «Μέρες Αλεξάνδρειας» στη γαλλική τους έκδοση ήταν επίσης υποψήφιες για το Prix du Livre Européen, «Βραβείο Ευρωπαϊκού βιβλίου», ενώ σύντομα αναμένεται να κυκλοφορήσουν στα Ισπανικά και στα Αραβικά.

«Μέρες Αλεξάνδρειας» του Δημήτρη Στεφανάκη από τις εκδόσεις Ψυχογιός. 

 

www.zougla.gr