Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

ΒΙΒΛΙΟ: Η ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΔΩΡΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Δείτε τις ιδέες του PERIZITITO για Δώρα τα φετινά Χριστούγεννα, με προτάσεις για κάθε γούστο και κάθε τιμή.

ΠΕΡΙΖΗΤΗΤΑ 2011

Χαρίστε ένα από τα πιο περιζήτητα λογοτεχνικά και μη βιβλία του 2011:

Για παραγγελίες, επικοινωνήστε με το PERIZITITΟ:
210 3808663 (από Ελλάδα)
22 349937 (από Κύπρο)

PERIZITITO

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

μέσα σε μία μόνο μέρα

Ζωή μια μέρα μόνο
Λαμπαδαρίδου - Πόθου Μαρία

Εκδ  Γκοβόστης

Μια ιστορία αγάπης που διαδραματίζεται μέσα σε μία μόνο μέρα. Στη διάρκεια της μοναδικής αυτής μέρας, οι δυο εραστές θα ζήσουν ολόκληρη την εμπειρία της ζωής τους. Επιθυμία, οργή, αίμα. Για να φτάσουν στην απόλυτη αγάπη που ακυρώνει τον θάνατο.


"Προσπάθησα να πλάσω ένα νέο μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης, δηλαδή του απόλυτου έρωτα και της ματαίωσής του. Με τη διαφορά πως τα πρόσωπα της νουβέλας είναι δυο καθημερινά παιδιά που θα πάνε τον μύθο πιο πέρα.
Με τη δύναμη της αγάπης τους θα κατακτήσουν τη νέκυια. Θα μπουν με τα σώματά τους μέσα στην ομίχλη του άλλου τοπίου. Για να το ευμενίσουν. Και κάθε χρόνο την ίδια ώρα θα λάμπουν πάνω στα νερά συμφιλιώνοντας το άβατο".

ιστορίες που γράφτηκαν στην πυρά και ενίοτε στην στάχτη της

Ηδονή στον κρόταφο
Ζυράννα Ζατέλη
εκδ Καστανιώτη 


Η Ηδονή στον κρόταφο διαβάζεται ως καλειδοσκοπική αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, ως ασπρόμαυρη μυθοπλασία με πρωταγωνιστές όλους τους έμψυχους και άψυχους κατοίκους του ζατελικού κόσμου. Συγγραφείς και οδοιπόροι, γνώριμοι και άγνωστοι, πληθωρικές υπάρξεις και ευδαίμονες μελαγχολικοί, γραφομηχανές που δεν σωπαίνουν αλλά και τσιγάρα-θέλγητρα που αναβοσβήνουν σε κάθε σελίδα του βιβλίου μαρτυρούν παράξενες συμπτώσεις, ιερές βλέψεις, επιθυμίες ανεκπλήρωτες και γι’ αυτό άφθαρτες, θανάτους-έρωτες συχνά παράφορους, γρίφους και μυστικά που αποκαλύπτει ο χρόνος, ο ίδιος ο αυτουργός που τα απέκρυψε.

Σπαράγματα μιας εξομολόγησης που αναδίδει ομίχλη και σκιές σαν γνήσιο παραμύθι, με ιστορίες που γράφτηκαν στην πυρά και ενίοτε στην στάχτη της.

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

ένα βαλκανικό παραμύθι

Το μοιραίο δείπνο
Ισμαήλ Κανταρέ
εκδ μεταίχμιο

Αργυρόκαστρο, φθινόπωρο 1943: Ένα μυστηριώδες δείπνο του γιατρού της πόλης με τον διοικητή των Ναζί δημιουργεί ερωτήματα. Τι έκρυβε εκείνο το δείπνο; Πώς μπορούν οι επιπτώσεις του να διαρκούν μέσα στον χρόνο, παρά τη μεταβολή του καθεστώτος και τη ριζική αλλαγή των ανθρώπων;
Με φόντο τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που διαδέχονται το ένα το άλλο στη γενέτειρά του (Οθωμανοί, Ναζιστές, Κομμουνιστές), ο Κανταρέ στήνει ένα γαϊτανάκι κωμικοτραγικών καταστάσεων, ένα βαλκανικό παραμύθι γραμμένο με μαεστρία και υποδόρια ειρωνεία. Μια αληθινή ιστορία που διερευνά τι σημαίνει να ζεις σε συνθήκες τυραννίας.

Μία από τις σημαντικότερες λογοτεχνικές φωνές της εποχής μας.
Metro

Το έργο του χαρτογραφεί έναν ολόκληρο πολιτισμό – την ιστορία, τα πάθη, τα φολκλόρ, τις πολιτικές περιπέτειες και τις συμφορές του. Ένας οικουμενικός συγγραφέας, ένας αφηγητής με ομηρικές καταβολές.
Πίτερ Κάρεϊ, συγγραφέας 

Τα ψέματα που λεμε στον ευατό μας

Ένα κάποιο τέλος
Τζούλιαν Μπαρνς
εκδ Μεταίχμιο
ΒΡΑΒΕΙΟ MAN BOOKER 2011

Ένα διεισδυτικό, αριστοτεχνικά γραμμένο μυθιστόρημα για τις ατέλειες και τις σκοτεινές κόγχες της μνήμης, για τις αυταπάτες μας, για τα ψέματα που λέμε στο εαυτό μας ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία, από έναν σπουδαίο συγγραφέα στο αποκορύφωμα της ωριμότητάς του.

Έχει όλα τα φόντα για να γίνει έργο αναφοράς στην αγγλική λογοτεχνία. Έξοχο ύφος, λεπτοδουλεμένη πλοκή, απόλυτη εξισορρόπηση μελαγχολίας και χιούμορ. Ένα βιβλίο που σε κάθε του ανάγνωση αποκαλύπτει νέα νοήματα.
Από το σκεπτικό της κριτικής επιτροπής του βραβείου Booker

Το καλύτερο ίσως βιβλίο του Τζούλιαν Μπαρνς μέχρι σήμερα. Μια υπέροχη ιστορία, ανθρώπινη κι αληθινή.
Irish Times

Ένα τέλειο μυθιστόρημα ευρωπαϊκής οικονομίας και δύναμης (απόηχοι Σνίτζλερ, απόηχοι Καμί)... Ο Μπαρνς ξεχωρίζει για το βάθος και το πνεύμα του από όλους τους σύγχρονους βρετανούς συγγραφείς.
The Times

Περισσότερα για το βιβλίο στο www.metaixmio.gr και στο
http://www.julianbarnes.com/bib/senseofanending.html.

Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

ξύλινη ρωσική κούκλα

ΜΑΤΡΙΟΣΚΑ
εκδ Βορειοδυτικές

Ματριόσκα είναι η παραδοσιακή, ξύλινη ρωσική κούκλα μέσα στην κούκλα. Καθώς τα κομμάτια της ανοίγουν, με κάθε μικρότερη μορφή που εμφανίζεται αποκαλύπτονται όλο και σκοτεινότερα μυστικά.

Ταυτόχρονα, Ματριόσκα είναι ένα πολυσυλλεκτικό έργο δεκατριών ανθρώπων που ποτέ δεν συναντήθηκαν όλοι μαζί. Λόγος, εικόνα και μελωδία συνθέτουν την όψη μιας χώρας που φθηναίνει και με κάθε γύρισμα σελίδας μοιάζει όλο και περισσότερο με τις ασπρόμαυρες σκέψεις και πράξεις μας.

Το ριζικό σου όμως

Ως την τελευταία πνοή
Γιαντάς Γιώργος
εκδ Λιβάνης

Τέλη του 1916 ήτανε που έφτασα στη Σμύρνη να βρω μια καλύτερη τύχη. Όσα ακολούθησαν από κει κι ύστερα δύσκολα τα χωρά ο νους. Λέω, τα ’ζησα; Kι όμως τα ’ζησα… Το τέλος του Μεγάλου Πολέμου της Ευρώπης, το όραμα του Βενιζέλου, τις εθνικές μας προσδοκίες, αλλά και τα συμφέροντα, τις ψεύτικες υποσχέσεις, τον άσβεστο διχασμό και την καταστροφή. Πολέμησα, έζησα τον έρωτα, πλήγωσα, αγάπησα. Το ριζικό σου όμως θα το διαβαίνει πάντα η τύχη; Κι η αγάπη; Θα σε περιμένει για πάντα; Δεν είναι γραμμένα εδώ μέσα μονάχα όσα είδα, μα είναι κρυμμένη κι η ζεστή αγκαλιά Εκείνης. Γι’ αυτήν έτρεξα να προλάβω τη φωτιά. Αυτή είναι η ιστορία μου…

Ωραία λοιπόν, η ζωή θέλει τόλμη

Με οποιοδήποτε τίμημα 
Στρατή Ευαγγελία
Εκδ bookstage.gr

Ζωή.
Τι σημαίνει άραγε αυτή η λέξη για τους περισσότερους από εμάς; Κατανοούμε ακριβώς τη σημασία της και την αξία της ή πορευόμαστε αδιαμαρτύρητα σε όποιο δρόμο νομίζουμε ότι είναι για μας; Δύσκολο να πεις με βεβαιότητα τι είναι ζωή και κατά πόσο ζεις αληθινά.
Η Λυδία εδώ μας δίνει τη δική της εκδοχή για το πώς αντιλαμβάνεται πως πρέπει να ζει τη ζωή της. Θεωρεί πως η αληθινή ζωή είναι για τους τολμηρούς, για τους πρωταγωνιστές. Οι άλλοι απλά πορεύονται συμπληρώνοντας το κάδρο γύρω από αυτούς που πρωταγωνιστούν.
Ωραία λοιπόν, η ζωή θέλει τόλμη. Και ποιο είναι το τίμημα παρακαλώ; Σίγουρα αρκετά μεγάλο ώστε να την κάνει ιδιαζόντως επιθυμητή. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο μεγάλο που αναρωτιέσαι: αξίζει τον κόπο;
Μια γυναίκα, ευτυχισμένη σύζυγος και αφοσιωμένη μητέρα, στο μέσο περίπου της ζωής της και ενώ όλα μοιάζουν ειδυλλιακά, έρχεται αντιμέτωπη με μια απρόσμενη εγκυμοσύνη. Το ιατρικό της ιστορικό όμως σε συνδυασμό με την ιδιόμορφη διαίσθησή της την κάνουν να παγώνει και μόνο στη σκέψη αυτής της εγκυμοσύνης. Πρέπει να διαλέξει. Είναι άραγε η ζωή της το πολυτιμότερο πράγμα; Ή μήπως το πολυτιμότερο πράγμα είναι να φέρνεις και να δίνεις ζωή;
Η Λυδία Χάαρντινγκ λοιπόν έρχεται να μας απαντήσει:
Ζωή, με οποιοδήποτε τίμημα! -Ακόμη και το θάνατο! 

Μεθύσι ο έρωτας

Μία αλήθεια χίλια ψέματα
Χιόνη Γεωργία
Εκδ ΆΛΔΕ Εκδόσεις

Μεθύσι ο έρωτας, πάντα καταφέρνει και εμφανίζεται απρόσμενα κάνοντας τη ζωή ένα όνειρο. Ποιος μπορεί να φανταστεί ότι το τυχαίο γκρέμισμα μιας σκαλωσιάς θα έχτιζε έναν μεγάλο έρωτα; Άλλο ένα βράδυ στο μπαρ τελείωσε και το ξημέρωμα βρίσκει την Θάλεια να επιστρέφει σπίτι της.

Ένα παραλίγο ατύχημα...

Μια αναπάντεχη συνάντηση με ένα γοητευτικό άνδρα...
&
Μια παρεξήγηση...

Η ηρωίδα ζει ένα δυνατό έρωτα με τα φωτεινά και τα σκοτεινά του σημεία.

Ένα βιβλίο που πέρα από την επινοημένη μυθοπλασία καταγράφει τις ανεπαίσθητες εκείνες λεπτομέρειες που δομούν την ανθρώπινη προσωπικότητα και συμπεριφορά.

Έτσι τα Χριστούγεννα του 1970

Το τανγκό των Χριστουγέννων  
εκδ Καστανιώτη

Ένα τανγκό για τα Χριστούγεννα γίνεται αφορμή να ανατραπεί ο «αμφίσημος» – έτσι κι αλλιώς– αισθηματικός κόσμος του Στρατοπέδου Βάτη στον Έβρο. Ένα τανγκό που ξεδιπλώνει ρυθμικά σχέσεις και απελπισίες μέσα από ξεκαρδιστικά δραματικές συγκυρίες. Καταγραφέας όλων αυτών ο Λάζαρος Λαζάρου, που γίνεται μάρτυρας ερώτων, θανάτων και εορταστικών πανικών. Έτσι τα Χριστούγεννα του 1970 θα καταχωρηθούν στη μνήμη του σαν σκοτεινός αισθησιακός εφιάλτης, που θα τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή με ένα αθεράπευτα ρυθμικό τανγκό.

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

Φυλάς μια στάλα έγκαιρη φωνή για τα παράλογα

Ζωή με λες
Γιάννης Φιλιππίδης
εκδ Άνεμος
 
… Αλλά βαρέθηκα να αισιοδοξώ μονάχα τα πρωινά, που ο ήλιος λούζει τις απέναντι ταράτσες, ή τα μεσημέρια, αυτά τα ήσυχα μεσημέρια, που τον θόρυβο της πόλης απορροφούν οι κυρίαρχες εξωτερικές τοιχοποιίες κι εγώ στέκομαι θαρρείς σαστισμένος, αφενός με την ομορφιά ν’ ανασαίνεις στην Ελλάδα και να ’σαι ακόμα νέος και υγιής και την ίδια στιγμή, να βουρκώνεις από αγωνία, για όσα φοβάσαι κι αργούν να ’ρθουν».

Η πόλη θα επιμείνω σ’ αγαπάει, επίτρεψέ της να κυματίζει τσιμέντα, υπερένταση και αριθμούς παραπανίσιους στις πρωινές λιακάδες του Απρίλη.
Μεγάλωσες θερίζοντας βλέμματα γελαστά, ανάμεικτα με σκέψεις και άνεμο, μα ούτ’ έναν κόκκο λύπης σου δε γλίτωσες ποτέ.
Τι αποφεύγεις να σκέφτεσαι; Φοβάσαι να διαφέρεις; Και πότε θα σιγουρευτείς, ότι αντέχεις ν’ αγκαλιάζεσαι από ζούγκλα; Άλλα ζωγράφιζες για σένα.
Βάλε εικόνα. Φαντάσου μέρες, που θα ντύσουν εποχές κι ευνοϊκότερες προσωπικές στατιστικές. Οι επιλογές κι όχι οι προσευχές, είναι αυτές που ψιθυρίζουν λύσεις σκόρπιες από ’κεί που δε φαντάζεσαι.
Φυλάς μια στάλα έγκαιρη φωνή για τα παράλογα και δύο ζάρια στα χέρια σου λευκά κι αναποφάσιστα, χωρίς πλεονέκτημα. Αλλά δεν είσαι μοναχά εσύ. Γύρνα πίσω στις λέξεις σου, ξεχώρισε το κόστος από τις υψηλές αξίες. Επικεντρώσου στα σημαντικά.

Η αγάπη μεγαλουργεί όταν εμβολιάζεται.

Μοιράζομαι και ωριμάζω
Καίτη Γρίσπου
εκδ Άνεμος

Τι φέρνει στην επιφάνεια ένας κοινός διαρρήκτης;
Τι εμποδίζει μια μοναχή να αποσχηματιστεί;
Τι οδηγεί στην αυτοκτονία έναν γιατρό;
Τι γράφει στη διαθήκη του ένας καπετάνιος;
Τι θα συμβεί όταν δύο αδέσποτα σκυλιά παρασύρουν ένα mountain bike και τον αναβάτη του;
Ποια συγκυρία έφερε δίπλα-δίπλα μια πολυτραυματία ειδική-φρουρό και τη σκηνογράφο του Εθνικού Θεάτρου;
Πώς ένας θάνατος μπορεί να είναι αφετηρία ελπίδας, η αυγή της ζωής;
Μια πολύχρωμη σβούρα που τυλίγει με το κορδόνι της φαινομενικά άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους, που είναι όμως οι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας.
Γιατί…
Ο πόνος λιγοστεύει όταν έχει συμπαραστάτες
Η μνήμη διατηρείται όταν τροφοδοτείται
Η αγάπη μεγαλουργεί όταν εμβολιάζεται.

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011

Ωραία λοιπόν, η ζωή θέλει τόλμη

Με οποιοδήποτε τίμημα 
Στρατή Ευαγγελία
Εκδ bookstage.gr


Ζωή.
Τι σημαίνει άραγε αυτή η λέξη για τους περισσότερους από εμάς; Κατανοούμε ακριβώς τη σημασία της και την αξία της ή πορευόμαστε αδιαμαρτύρητα σε όποιο δρόμο νομίζουμε ότι είναι για μας; Δύσκολο να πεις με βεβαιότητα τι είναι ζωή και κατά πόσο ζεις αληθινά.
Η Λυδία εδώ μας δίνει τη δική της εκδοχή για το πώς αντιλαμβάνεται πως πρέπει να ζει τη ζωή της. Θεωρεί πως η αληθινή ζωή είναι για τους τολμηρούς, για τους πρωταγωνιστές. Οι άλλοι απλά πορεύονται συμπληρώνοντας το κάδρο γύρω από αυτούς που πρωταγωνιστούν.
Ωραία λοιπόν, η ζωή θέλει τόλμη. Και ποιο είναι το τίμημα παρακαλώ; Σίγουρα αρκετά μεγάλο ώστε να την κάνει ιδιαζόντως επιθυμητή. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο μεγάλο που αναρωτιέσαι: αξίζει τον κόπο;
Μια γυναίκα, ευτυχισμένη σύζυγος και αφοσιωμένη μητέρα, στο μέσο περίπου της ζωής της και ενώ όλα μοιάζουν ειδυλλιακά, έρχεται αντιμέτωπη με μια απρόσμενη εγκυμοσύνη. Το ιατρικό της ιστορικό όμως σε συνδυασμό με την ιδιόμορφη διαίσθησή της την κάνουν να παγώνει και μόνο στη σκέψη αυτής της εγκυμοσύνης. Πρέπει να διαλέξει. Είναι άραγε η ζωή της το πολυτιμότερο πράγμα; Ή μήπως το πολυτιμότερο πράγμα είναι να φέρνεις και να δίνεις ζωή;
Η Λυδία Χάαρντινγκ λοιπόν έρχεται να μας απαντήσει:
Ζωή, με οποιοδήποτε τίμημα! -Ακόμη και το θάνατο!

Μυστικά και θησαυροί του βυθού για την πιο τρυφερή παιδική ηλικία

Παραμύθια της θάλασσας
Της Ευαγγελίας Στάθη

Εικονογράφηση: Βασίλης Γρίβας
εκδ Τετράγωνο

για παιδιά έως 7 ετών
Μυστικά και θησαυροί του βυθού για την πιο τρυφερή παιδική ηλικία

Οι εκδόσεις Τετράγωνο παρουσιάζουν στους μικρούς φίλους του καλοκαιριού και της θάλασσας ένα πολύχρωμο βιβλίο για τις καλοκαιρινές διακοπές με δύο παραμύθια βγαλμένα μέσα από τις καρδιές της Ευαγγελίας και του Βασίλη.
Δύο πολύ χαριτωμένες ιστορίες γραμμένες σε πρωτότυπους και συνάμα ευκολομνημόνευτους στίχους!
Συχνά τα καρχαριάκια, που είναι πολύ μεγάλα ψάρια και οι αθερινούλες, που είναι πολύ μικρά ψαράκια, χάνουν για λίγο το νόημα της ζωής, φοβούνται μπροστά σε απώλειες και αναρωτιούνται τι τους επιφυλάσσει το μέλλον.
Τι μπορεί να καθησυχάσει τέτοια πλάσματα; Υπάρχει κάποια παρηγοριά ή «συνταγή ευτυχίας»;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ Η ΩΡΑΙΑ ΚΑΡΧΑΡΙΝΑ
Ζήστε μια περιπέτεια στα μυστηριώδη νερά του ωκεανού, με ήρωες δυο καρχαριάκια. Μη φοβηθεί κανείς! Αυτοί οι καρχαρίες είναι ακίνδυνοι. Και ξέρετε γιατί; Γιατί ερωτεύονται και γίνονται τολμηροί εξερευνητές…
Αντιμέτωποι με το μεγαλύτερο φόβο, αυτόν της μοναξιάς, ανακαλύπτουν την αγάπη και μένουν αχώριστοι για πάντα.

ΛΑΜΠΡΙΝΗ Η ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΑΘΕΡΙΝΑ
Ακούσατε, ακούσατε! Προλάβετε την παράσταση της αθερίνας θεατρίνας μες στο βασίλειο του Ποσειδώνα. Μια ματιά στα παρασκήνια αρκεί για να ξεπεραστούν οι πιο κρυφοί σας φόβοι και να πιστέψετε στον εαυτό σας. Κυρίως αυτό!
Ξεκαρδιστικοί θεατές μπροστά στο παλκοσένικο του βυθού και μαθήματα θάρρους από μια αθερίνα σταρ… Στο τέλος του έργου, το μόνο που θα λάμψει είναι η δύναμη της ψυχής.

Και τα δύο παραμύθια μαθαίνουν στους μικρούς αναγνώστες πώς να αγαπούν τη ζωή και τα πραγματικά της χαρίσματα, αφού ταξιδέψουν στον ονειρεμένο κόσμο του θαλάσσιου βυθού μέσα από σύγχρονες, κατανοητές εικονογραφήσεις και έμμετρα κείμενα γεμάτα φαντασία και εκπλήξεις.
Σε μία εποχή όπου η συμφιλίωση με το περιβάλλον φαντάζει ως η πολυτιμότερη αξία, διαβάστε και ξαναδιαβάστε αυτά τα υπέροχα έμμετρα παραμυθάκια, που είναι αφιερωμένα στη θαυμαστή ζωή της θάλασσας.

Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει και παιχνίδι. Κάθε παιδί θα μπορεί να μπογιατίσει τις εικόνες του παραμυθιού με τα δικά του χρώματα.

Πάρτε μια μικρή γεύση.

- Κατερίνα η ωραία Καρχαρίνα

Θα ’χεις ακούσει, δε μπορεί
γι’ άγριους καρχαρίες
που τρώνε και δαγκώνουνε
και κάνουν φασαρίες

Άκουσα όμως πρόσφατα
μια ιστορία ακόμα
που πρόκειται, μου φαίνεται
για εξαίρεση κανόνα.

Ζούσε μες τον ωκεανό
μια άγρια καρχαρίνα
κι ήταν γνωστή με τ’ όνομα
η Ωραία Κατερίνα………………

- Λαμπρινή η ασημένια αθερίνα

Μια αθερίνα μια φορά, έχασε τ’ ασημί της
Το χρώμα το υπέροχο που είχε το κορμί της.
Μια ασημένια πινελιά στο διάφανό της σώμα
Που χάθηκε ένα πρωί κι ίσως την ψάχνει ακόμα.

Μια στεναχώρια αβάσταχτη, μιζέρια νύχτα μέρα
Γιατί στο χρώμα το ασημί στήριξε μια καριέρα.
Καημός και λύπη, φίλοι μου, δάκρυα σα δαχτυλήθρες,
Είχε γεμίσει η θάλασσα κλαμένες μπουρμπουλήθρες.

«Πως το’ έπαθα εγώ αυτό, που πήγε τ’ ασημί μου,
Που πήγε η λάμψη που ‘δινε νόημα στη ζωή μου;
Πως θα μπορέσω εγώ ξανά να πρωταγωνιστήσω;
Αν δε γυαλίζω πρέπει ευθύς το θέατρο ν’ αφήσω!!»

Θα καταλάβατε λοιπόν πως τούτη η αθερίνα,
Ήταν μια σταρ της θάλασσας, ήταν μια θεατρίνα.
Τη λέγανε όλοι Λαμπρινή, λόγω του ασημί της
Που έλαμπε και φώτιζε σαν όμορφος κομήτης.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση