νούμερο 4 FOS fotini νούμερο 51 Ελενα Βολιώτη
Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012
Σάββατο 16 Ιουνίου 2012
Έγκυρες συμμετοχές Ιουνίου 2012
1 ρουλα roylaexamilia78
2 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΚΑΡΛΗ kate_skarli
3 χαρουλα snxara
4 FOS fotini
5 Εύα evoulaki
6 Tania M
7 Dimitra
8 Akela akelas10
9 mary2002do
10 Eva evankass
11 ΓΙΩΤΑ
12 antogoni
13 Μπουρμπουλήθρα fenia_mx
14 maria
15 zizugataki
16 lena lenadive
17 ΑΝΝΑ ΤΣΑΓΚΑΛΗ varzeroulis
18 boulaki boulaboula
19 tsag.li
20 fiorentinas
21 ΛΑΖΑΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
22 gatakis
23 omorfonios
24 maratsag
25 erotiara
26 ruicosta
27 ΓΩΓΩ gwgw_kat
28 aggela ageladiv
29 Lia Panagiotidou
30 igorpana
31 avonbeautywoman
32 ATZELEN
33 ΤΖΙΝΑ
34 Utopia
35 ELENIKARD
36 Aggeliki Vasiliadou
37 athinave
38 Matina Ki
39 aggeliki
40 ΑΡΑΠΗ ΛΙΤΣΑ
41 ioanna
42 Ειρήνη Φραγκακη
43 Sou Lee
44 Vasiliki Psaropoulou
45 Konstantinos Antoniadis
46 tzeni tzeni.kaf
47 butterfly77aleka
48 ΓΙΩΡΓΟΣ+ΦΡΥΝΗ
49 Petra
50 Delta Web tv
51 Ελενα Βολιώτη
52 Natalie vaso9131
53 Diana artgiote
54 aggeliki999
55 Ελενη Αλεξανδριδου
56 mdrouga
57 afro_stef
58 lamprina variti
59 DiorDroug
60 gkertsosns
Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012
Η συμβολή της Σχολικής Βιβλιοθήκης στην εδραίωση της σχέσης παιδιού-βιβλίου
Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι τη σημερινή εποχή το ενδιαφέρον των παιδιών αλλά και των εφήβων, το μονοπωλούν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, το Διαδίκτυο, τα κινητά τηλέφωνα, η τηλεόραση και γενικότερα οι σύγχρονες τεχνολογίες.
Έτσι ο χρόνος που αφιερώνουν αυτά στο διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων περιορίζεται συνεχώς στο ελάχιστο. Το βασικό λοιπόν είναι, τα εξωσχολικά βιβλία να γίνουν συνήθεια στα παιδιά, με την προϋπόθεση βέβαια ότι το κάθε παιδί θα έχει εύκολη πρόσβαση σ’ αυτά. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί όσο καλύτερα γίνεται μια Σχολική Βιβλιοθήκη. Η ύπαρξη Σχολικής Βιβλιοθήκης επιβάλλεται να έχει δεσπόζουσα θέση στην εκπαιδευτική διαδικασία. Πρέπει να είναι βασικό συστατικό της νέας εκπαιδευτικής πραγματικότητας και απαραίτητο στοιχείο του κάθε σύγχρονου σχολείου, έτοιμη και ικανή να αντιμετωπίσει τις νέες εκπαιδευτικές απαιτήσεις. Μια καλή Σχολική Βιβλιοθήκη δίνει νέα πνοή και εμβαθύνει τη διαδικασία της μάθησης, διευρύνει τη διδασκαλία, δίνει στους μαθητές τα μέσα για να αντιμετωπίσουν τα ερωτήματά τους, τους μαθαίνει να επιλέγουν, να εκτιμούν και να ελέγχουν αυτά που διαβάζουν. Είναι δηλαδή ένα αναντικατάστατο στοιχείο της «ΥΓΕΙΑΣ» ενός σύγχρονου σχολείου.
Για όλους αυτούς τους λόγους που προαναφέρθηκαν είναι πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η δανειστική Βιβλιοθήκη του 3ου Γυμνασίου είχε καθημερινά καθ’ όλη τη διάρκεια της φετινής χρονιάς πάρα πολλούς επισκέπτες, μαθητές και των τριών τάξεων του σχολείου που δανείζονταν καθημερινά μεγάλο αριθμό – λογοτεχνικών – κυρίως βιβλίων.
Αρκεί να αναφέρουμε ότι φέτος ο δανεισμός βιβλίων έφτασε στον «αριθμό ρεκόρ»: 1020.
Επίσης εδώ και 4 χρόνια γίνεται 2 φορές το χρόνο στο Σχολείο ένας Εσωτερικός Λογοτεχνικός Διαγωνισμός – θεσμός που ξεκίνησε επί προηγούμενης διεύθυνσης κας Καλύβα και συνεχίζεται και σήμερα επί τωρινής κου Αργυριάδη – ο οποίος εξετάζει τον αριθμό των βιβλίων που έχουν δανεισθεί οι μαθητές, αλλά και το πόσο επιτυχή κριτική έχουν κάνει σ’ αυτά. Αυτό ελέγχεται σε ειδικό έντυπο που φέρνουν κατά την επιστροφή των βιβλίων από την υπεύθυνη της βιβλιοθήκης κ. Ανδρικοπούλου Αγγελική – φιλόλογο του 3ου Γυμνασίου.
Η Βιβλιοθήκη του Σχολείου δεν ανήκει σ’ αυτές που είναι οργανωμένες από το Υπουργείο Παιδείας. Είναι όμως, όπως ήταν πάντα, μια δανειστική Βιβλιοθήκη με πολύ σημαντικό ρόλο στο 3ο Γυμνάσιο, που έχει ένα δικό της ιδιαίτερα αξιόλογο χώρο, που περιλαμβάνει ένα μεγάλο όγκο βιβλίων (1800 περίπου βιβλία, παντός είδους, π. χ. Ελληνική Λογοτεχνία, Ξένη λογοτεχνία, ποίηση, μελέτες, δοκίμια, επιστημονικά βιβλία, τέχνη, ιστορία, θέατρο κ.λ.π.), που ανανεώνει κάθε χρόνο τα βιβλία κυρίως της Ελληνικής και Ξένης Λογοτεχνίας, που δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ απλά για το «φαίνεσθαι», αλλά κυρίως για το «είναι» της συγκεκριμένης σχολικής κοινότητας και των μαθητών της.
Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε, το ότι μια Σχολική βιβλιοθήκη λειτουργεί τόσο θεαματικά, βασιζόμενοι μονάχα στο μεράκι των υπευθύνων, και κυρίως στη θέληση και «δίψα» των παιδιών για μάθηση, είναι σίγουρα παρήγορο και ελπιδοφόρο.
Αγγελική Ανδρικοπούλου
Φιλόλογος-Υπεύθυνη σχολικής βιβλιοθήκης 3ου Γυμνασίου Αιγίου
Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012
Πρόκειται για ένα μαγικό ταξίδι
Το μαγικό ταξίδι
Αλεξάνδρου Γιάννης & Αλεξάνδρου Μαρίνα
εκδ Λιβάνης
Ο έρωτας, η μητρότητα, το Αιγαίο, οι μακρινές Ινδίες – τέσσερις κρίκοι σφιχτοδεμένοι. Στην οικογένεια του Σταύρου Λέοντος, καθένας έχει διαφορετικούς στόχους. Ζούμε μαζί τους απλές, μικρές χαρές, αλλά και δυνατά πάθη, αφού οι ήρωές μας δίνουν καθημερινά τις δικές τους μάχες. Πρωταγωνιστούν ο έρωτας και η μητρότητα. Περίγυρός μας είναι η Σύρος, με το καταγάλανο Αιγαίο που της ψιθυρίζει τρυφερόλογα, τα υπέροχα αρχοντικά και τους κήπους που λάμπουν στο φως, τα γραφικά δρομάκια της Ερμούπολης που κρύβουν δροσερές γωνιές. Η Μάρα, ασταθής κι επιπόλαια, προσγειώνεται από τη ζωή και εξελίσσεται σε αγωνίστρια και τρυφερή μητέρα, ενώ παραμένει μια γυναίκα με πάθος. Η Δάφνη, η μικρή της οικογένειας, βλέπει τα πράγματα ρεαλιστικά. Άραγε θα βρει το δρόμο για τον έρωτα; Όσο για τη Λυδία, την τραγική ηρωίδα, δραπετεύει από τον κλοιό, καταφεύγοντας στις Ινδίες. Ο Ορέστης την αγαπά και τη στηρίζει. Εκείνη, όμως, θα ανταποκριθεί; Ποια μυστικά θα οδηγήσουν τα βήματά της στη μακρινή Ανατολή; Τότε θα σκιστούν τα πέπλα και θα ξεκαθαρίσει η ομίχλη στην ψυχή της. Θα συναντηθεί με το πεπρωμένο της, γνωρίζοντας αναπάντεχα τη μητρότητα. Στις Ινδίες διασταυρωνόμαστε με την ιστορία. Εκεί, πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, έφτασε ο Μέγας Αλέξανδρος με τις στρατιές του. Θαμπωνόμαστε από το βάρος των ιστορικών στιγμών. Στη σημερινή εποχή, γοητευόμαστε από τον Ρεζά, επιβλητικό μαχαραγιά, αλλά και απόγονο των Μακεδόνων. Πάνω απ’ όλα, όμως, πρόκειται για ένα μαγικό ταξίδι – στο χρόνο, στο Αιγαίο, στις Ινδίες. Σταθμοί που μας συναρπάζουν…
Τις μακρινές εκείνες ώρες, αλλάζουν οριστικά την εικόνα που έχει για τη μητέρα της και για τον εαυτό της.
Μακρινές ώρες
Μετάφραση: Καλλιφατίδη Έφη
εκδ Ωκεανίδα
Το πολυαναμενόμενο μυθιστόρημα της συγγραφέα Κέιτ Μόρτον αρχίζει με ένα χαμένο γράμμα.
Το περιεχόμενό του αναγκάζει τη νεαρή Έντι Μπέρτσιλ να ταξιδέψει στο μυστηριώδες βασίλειο του κάστρου Μάιλντερχορστ, όπου η μητέρα της, δεκατριών χρονών τότε, περίμενε το βομβαρδισμό του Λονδίνου.
Η Έντι Μπέρτσιλ και η μητέρα της ποτέ δεν ήταν πολύ κοντά η μία στην άλλη, αλλά όταν φτάνει ένα γράμμα, χαμένο από καιρό, η Έντι αρχίζει να υποψιάζεται ότι η συναισθηματική απομόνωση της μητέρας της κρύβει ένα παλιό μυστικό.
Φεύγοντας δεκατριάχρονο κορίτσι από το Λονδίνο, για να γλιτώσει από τις βόμβες του πολέμου, η μητέρα της Έντι βρίσκει καταφύγιο στο Κάστρο Μάιλντερχερστ, κοντά στην οικογένειαΜπλάιθ. Εκεί ανακαλύπτει τον κόσμο των βιβλίων και της φαντασίας – έναν κόσμο συναρπαστικό, αλλά και επικίνδυνο.
Πενήντα χρόνια αργότερα, ενώ η Έντι κυνηγάει τις απαντήσεις στο αίνιγμα της μητέρας της, καταλήγει κι αυτή στο Κάστρο Μάιλντερχερστ και στις εκκεντρικές αδελφές Μπλάιθ. Μέσα στο ερειπωμένο κάστρο, η Έντι αρχίζει να ξετυλίγει το παρελθόν της μητέρας της. Υπάρχουν όμως κι άλλα μυστικά κρυμμένα στις πέτρες του κάστρου και η Έντι πρόκειται να μάθει περισσότερα απ’ όσα περιμένει.
Αυτά που μαθαίνει η Έντι για τις μακρινές εκείνες ώρες, αλλάζουν οριστικά την εικόνα που έχει για τη μητέρα της και για τον εαυτό της.
Ένα μυθιστόρημα στημένο με μαεστρία για έναν τόπο, για το παρελθόν, για τον απόηχο του χρόνου.
ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Κυριακή 10 Ιουνίου 2012
Θα ανοίξει άραγε την πόρτα της ευτυχίας ...
Πέρα από το νησί
Ρούλα Σαμαίλιδου
εκδ Σιδέρης
«Έλα, μαμά, πάμε. Μην ανησυχείς. Εγώ θα είμαι πάντα κοντά σου να σε βοηθώ, να σε προσέχω». Όταν η Αλεξάνδρεια τις διώχνει, έρχονται στο πέτρινο χωριό τους στο νησί κι έπειτα στην Αθήνα και το Λονδίνο. Σταθμοί, που θα ξετυλίξουν το νήμα της ιστορίας τους. Το παραμύθι γίνεται εφιάλτης. Από τον πλούτο στη φτώχεια, από την ευτυχία στη δυστυχία, από τη χαρά στη λύπη. Μια συγκλονιστική αγάπη γίνεται το κλειδί για τη μετέπειτα ζωή τους. Θα ανοίξει άραγε την πόρτα της ευτυχίας ή η ζωή θα συνωμοτήσει και θα τις οδηγήσει σε απρόσμενες καταστάσεις; Προδοσία, ενοχές, μυστικά, θα ανατρέψουν τα σχέδιά τους και θα σημαδέψουν τη ζωή τους. Άραγε θα υπάρξει ελπίδα στο αδιέξοδο; Η «κυρία μαμά» που γίνεται μαμά, το ασχημόπαπο που γίνεται κύκνος, η οικογένεια που διασκορπίζεται, μια αγάπη χωρίς μέλλον, τα χαμένα όνειρα και η προδοσία, πλέκουν τον ιστό της ζωής της Στέλλας και της Φωτεινής. Η ζωή, όμως, παίζει παράξενα παιγνίδια. Ποτέ κανείς δεν ξέρει τι του επιφυλάσσει το μέλλον...
Στη σκέψη της και μόνο ο ντετέκτιβ, αν και πέρασαν τόσα χρόνια, σκιρτούσε
Ντετέκτιβ Βάιο Γκολντ: Υπόκλιση σε ένα δαιμόνιο ρουά ματ
Εκδ bookstage.gr
Ο ντετέκτιβ Βάιο Γκολντ έρχεται αντιμέτωπος με έναν φόνο. Κάτι το οποίο δε θα προκαλούσε καμία έκπληξη αν μαζί με τον φόνο αυτό δεν ξαναζωντάνευε και το παρελθόν με τον πιο προκλητικό τρόπο, με την παρουσία της Πόλα Άσπιν.
Στη σκέψη της και μόνο ο ντετέκτιβ, αν και πέρασαν τόσα χρόνια, σκιρτούσε. Η παρουσία της δε, τον αφήνει άφωνο καθότι πρόκειται για μια γυναίκα που ακόμη και ο χρόνος σαγηνεύτηκε από την ομορφιά της και δεν την ακούμπησε. Μια γυναίκα με πλούτη, δύναμη, αθάνατη ομορφιά και ακόρεστη δίψα για έρωτα.
Ο ντετέκτιβ θα ανταποκριθεί στην παράκλησή της για βοήθεια. Θα καταφέρει όμως να μείνει σταθερός στις αρχές του ή θα αποπροσανατολιστεί με κίνδυνο να οδηγηθεί σε λάθος δρόμους;
Ο Βάιο Γκολντ καλείται να ανακαλύψει τον δολοφόνο του συζύγου της Πόλα Άσπιν. Γεγονός το οποίο αποδεικνύεται εύκολο για το δαιμόνιο ντετέκτιβ. Όμως κάτι δεν τον αφήνει να ησυχάσει και να ξεχάσει την υπόθεση.
Αισθάνεται ότι του έχει διαφύγει το σημαντικότερο και αυτό οφείλεται στην επιρροή που αυτή η γυναίκα έχει ακόμη επάνω του.
Αλλά πάνω απ’ όλα το καθήκον! Η ανακάλυψη όλων των στοιχείων του εγκλήματος είναι για τον Βάιο Γκολντ απείρως σημαντικότερη ακόμη και από τη μοναδική αληθινή αγάπη της ζωής του.
Ακόμη κι αν η ανακάλυψη αυτή αναγκάσει τον ντετέκτιβ να υποκλιθεί στη δαιμόνια γυναικεία τακτική!
Σάββατο 9 Ιουνίου 2012
μια σύγχρονη ερωτική ιστορία κεντημένη με την ελληνική μυθολογία
Μύθος
Βίβιαν Φόρτη
εκδ Διόπτρα
Το να ερωτευτείς τον καθηγητή σου είναι οπωσδήποτε κλισέ, αλλά και πώς μπορείς να το αποφύγεις όταν το βλέμμα του είναι τόσο σοφό και διαπεραστικό;
Η Δάφνη Δημητριάδη, δευτεροετής φοιτήτρια στην Αμερική, θα ερωτευτεί με την πρώτη ματιά τον εντυπωσιακό καθηγητή Φοίβο Κρίστιαν. Αγνοώντας τα σημάδια της λογικής και ακολουθώντας το ένστικτό της, θα δέσει τη ζωή της με το επικίνδυνο πεπρωμένο του. Το πεπρωμένο και τη βαριά ευθύνη να ανήκεις στον μυστηριώδη κύκλο των Δώδεκα.
Μέσα από τις σελίδες του Μύθου, ξεδιπλώνεται μια σύγχρονη ερωτική ιστορία κεντημένη με την ελληνική μυθολογία, αγωνία και δυνατά συναισθήματα. Η Βίβιαν Φόρτη ανοίγει μια ελάχιστη χαραμάδα για έναν κόσμο θρύλων, σε ένα βιβλίο που δεν θα μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου!
Αποσπάσμα
Αποσπάσμα
Μα τα σχέδια της μοίρας είναι πολύπλοκα
Γύρισε σελίδα
Όμηρος Αβραμίδης
εκδ Διόπτρα
Ο Άδωνης πάλεψε σκληρά στη ζωή του. Γνώρισε την πείνα, την εξαθλίωση, μα τα κατάφερε. Η αγάπη της Δανάης ήρθε να συμπληρώσει την ευτυχία του. Μα τα σχέδια της μοίρας είναι πολύπλοκα, κι αδιαφορούν για τις επιθυμίες των ανθρώπων. Σκιές από το παρελθόν ορθώθηκαν ξαφνικά μπροστά του αναγκάζοντάς τον να ντυθεί τα ρούχα του φυγά και να εγκαταλείψει χωρίς εξήγηση την αγαπημένη του.
Η Δανάη έμεινε απελπισμένη να τον ψάχνει, ενώ εκείνος μόνος κι απογοητευμένος από τη δικαιοσύνη, βρέθηκε να παλεύει με τις συγκυρίες και τη μικρότητα των ανθρώπων. Η τραγική διαδρομή του ανάμεσα σε δύο χώρες, θα αποδείξει πόσο κοντά στο έγκλημα μπορεί να βρεθεί κανείς όταν φτάσει σε κατάσταση απελπισίας.
Μόνη του παρηγοριά η αγάπη της Δανάης, που πάλευε για χάρη του από το δικό της μετερίζι. Αυτή ήταν η ανάσα, η ελπίδα του. Θα τον βοηθήσει άραγε η νοερή συντροφιά της μεγάλης του αγάπης να ξαναβρεί τον παλιό του εαυτό, να γυρίσει και πάλι στις παλιές του αξίες της τιμιότητας και της
Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012
Λογοτεχνικά Βραβεία Διαβάζω 2012: Οι βραβευθέντες
Σε μια ξεχωριστή εκδήλωση στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, με τίτλο «Λογοτεχνική και Ποιητική Συνάντηση στον Κήπο του Μεγάρου – Διαβάζω Ποίηση», το Περιοδικό Διαβάζω απένειμε στις 6 Ιουνίου 2012, για 16η χρονιά, τα Λογοτεχνικά του Βραβεία, τα οποία για πρώτη φορά συνοδεύονταν και από εικαστικά έργα, μια ευγενική προσφορά του Μουσείου Φρυσίρα.
Τα βραβεία απονεμήθηκαν με την ακόλουθη σειρά:
Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου:
Αγγελίδου Μαρία (κείμενο), Στεφανίδη Φωτεινή (εικονογράφηση), Ιστορίες που τις είπε η Πέτρα, Αερόστατο
Το βραβείο, το οποίο απένειμε η συγγραφέας, Σοφία Ζαραμπούκα, συνοδεύτηκε από το έργο της Ελένης Παυλοπούλου για την συγγραφέα και από το έργο της Κατερίνας Χαδουλού για την εικονογράφο αντίστοιχα
Βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για μεγάλα παιδιά:
Κατσαμά Ελένη, Κοσμοδρόμιο, Πατάκης
Το βραβείο, το οποίο απένειμε η Καθηγήτρια του Τμήματος Επιστημών της Προσχολικής Αγωγής και του Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Διαμάντη Αναγνωστοπούλου, συνοδεύτηκε από το έργο της Καλλιρρόης Μαρούδα
Βραβείο Ποίησης:
Γιώργος Μπλάνας, Στασιωτικά 1-50, Γαβριηλίδης
Το βραβείο, το οποίο απένειμε ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιάννης Παπακώστας, συνοδεύτηκε από το έργο της Μαρίας Γιαννακάκη
Βραβείο Λογοτεχνικού Δοκιμίου – Μελέτης:
Δημήτρης Τζιόβας, Ο μύθος της γενιάς του ΄30: Νεοτερικότητα, ελληνικότητα και πολιτισμική ιδεολογία, Πόλις
Το βραβείο, το οποίο απένειμε ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο London School of Economics, Νίκος Μουζέλης, συνοδεύτηκε από το έργο της Μαριλένας Ζαμπούρα
Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα (στη μνήμη του Ηρακλή Παπαλέξη):
Γιώργος Μητάς, Ιστορίες του Χαλ, διηγήματα, Κίχλη
Το βραβείο το οποίο απένειμε ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Νάσος Βαγενάς, συνοδεύτηκε από το έργο του Μιχάλη Αμάραντου
Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή:
Γιάννης Δούκας, Στα μέσα σύνορα, Πόλις
Το βραβείο, το οποίο απένειμε η συγγραφέας, Κική Δημουλά, συνοδεύτηκε από το έργο της Ντανιέλας Σταματιάδη
Βραβείο Διηγήματος – Νουβέλας:
Κώστας Παπαγεωργίου, Το νερό, Κέδρος
Το βραβείο, το οποίο απένειμε ο συγγραφέας, Στρατής Χαβιαράς, συνοδεύτηκε από το έργο του Περικλή Γουλάκου
Βραβείο Μυθιστορήματος:
Αλέξης Πανσέληνος, Σκοτεινές επιγραφές, Μεταίχμιο
Το βραβείο, το οποίο απένειμε η συγγραφέας, Ρέα Γαλανάκη, συνοδεύτηκε από το έργο του Θανάση Μακρή
Βραβείο Προσφοράς στο Βιβλίο (στη μνήμη του ιδρυτή του περιοδικού, Περικλή Αθανασόπουλου)
Το βραβείο απονεμήθηκε στον Γιώργο Χατζόπουλο για το σύνολο του πνευματικού του έργου και την προσφορά του στο χώρο του βιβλίου, από την Εκδότρια του Περιοδικού, Χριστιάνα Μυγδάλη
ΝΕΟ Βραβείο στη μνήμη του Νίκου Θέμελη, θεσμοθετημένο από το Δήμο Άνδρου
Θα απονεμηθεί στη συγγραφέα, Αλεξάνδρα Δεληγιώργη για το βιβλίο της Τρυφερός σύντροφος, Άγρα, μια μυθιστορηματική βιογραφία του Γεώργιου Σκληρού, στην Άνδρο, στις 20 Αυγούστου.
Τρίτη 5 Ιουνίου 2012
Mια επίσκεψη στο παρελθόν την εποχή του εμφυλίου πολέμου.
ΙΧΝΗ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ
Εκδ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Το αστείρευτο πηγάδι της μνήμης
Υπάρχουν γεγονότα, εμπειρίες και βιώματα που είναι καθοριστικά σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Όσος χρόνος και να περάσει κάποιος θα γυρίσει προς τα πίσω και θα τα σκαλίσει, θα τα ψάξει και θα ξανάρθουν στην επιφάνεια το ίδιο ζωντανά όπως τη στιγμή που συνέβησαν. Το μυθιστόρημα του Γιώργου Λίλλη είναι μια τέτοια δουλειά, μια επίσκεψη στο παρελθόν την εποχή του εμφυλίου πολέμου.
Το Μάρτιο του 1948, ο δεκάχρονος Περικλής γίνεται μάρτυρας της φρικτής δολοφονίας των γονιών του από τους στρατιώτες του Εθνικού Στρατού. Ένας αντάρτης, ο Αντρέας, αναλαμβάνει να πάει το παιδί στο μοναδικό του συγγενή, ένα θείο του στη Λαμία. Καθώς δεν μπορούν να ταξιδέψουν ελεύθερα παίρνουν το δρόμο μέσα από τα βουνά της Ευρυτανίας. Εκεί, ο Περικλής σχεδόν υιοθετείται από την ομάδα των ανταρτών που προσπαθούν να τον προστατέψουν, ενώ στο πρόσωπο της αντάρτισσας Μαρίας θα βρει μια δεύτερη μητέρα. Όταν τους συλλαμβάνουν τελικά, θεωρώντας ότι έχουν συγγένεια, στέλνουν τον Περικλή μαζί με τη Μαρία στη Μακρόνησο, όπου παραμένουν μέχρι το θάνατο της τελευταίας. Το ταξίδι του μικρού αγοριού συνεχίζεται μέσα από το ορφανοτροφείο μέχρι να έρθει η ώρα να φτάσει στη Λαμία και στο θείο του.
Την ιστορία αυτή την αφηγείται ο ηλικιωμένος Περικλής σε ένα νεαρό ερευνητή, καθώς ταξιδεύουν στα μέρη όπου έλαβαν χώρα τα γεγονότα. Τα κεφάλαια εναλλάσσονται: σε ορισμένα υπάρχει η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Περικλή και σε άλλα η τριτοπρόσωπη αφήγηση των γεγονότων τη στιγμή που συνέβαιναν. Με γλώσσα απλή, αλλά δυνατή και γεμάτη εικόνες από τη σκληρή ζωή των ανταρτών, ο συγγραφέας κάνει ένα ταξίδι στα δύσβατα μονοπάτια της Ευρυτανίας. Με γρήγορο ρυθμό και χωρίς περιττές λεπτομέρειες παρουσιάζει έναν αγώνα χωρίς ελπίδα για επιβίωση και δημιουργεί χαρακτήρες που είναι εξαιρετικά συμπαθείς, παρά τη σκληρή τους φύση.
Πρέπει να τονιστεί ότι ο ηλικιωμένος Περικλής είναι ένας ισορροπημένος χαρακτήρας που έχει συναίσθηση της πραγματικότητας και παρά την εμπειρία του στο βουνό και αργότερα στο κομμουνιστικό κόμμα, δεν φοράει παρωπίδες. Η παραδοχή του ότι λάθη και εγκλήματα γίνανε και από τις δυο πλευρές είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μπορεί να προσφέρει στο νεαρό ερευνητή. Η προσωπική του ιστορία είναι σκληρή, τον σημάδεψε και άργησε πολύ να συνέλθει, αλλά τελικά τον δίδαξε να διακρίνει το σωστό από το λάθος και να βρίσκει τη ζωή μέσα από την αγάπη που παίρνει και προσφέρει.
Αφροδίτη Δημοπούλου
Αυτός είναι ο κόσμος της Ανθής Πιερίδη
ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΙΝΑ ΜΗΛΑ
Εκδ ΒΕΡΓΙΝΑ
H Ανθή Πιερίδη γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Κάιρο. Σπούδασε αγγλική λογοτεχνία και μουσική. Ταξίδεψε πολύ. Συγχρόνως ασχολήθηκε εθελοντικά με τα πολιτιστικά, δημιουργώντας τον δικό της κόσμο.
Με αυτές τις εσωτερικές καταβολές, που διαμορφώνουν βλέμμα και σκέψη, μας παραδίδει τα «Χρυσοκόκκινα μήλα», ένα βιβλίο που αποτελείται από έξι νουβέλες. Αν και αυτόνομες, οι έξι αυτές ιστορίες παρουσιάζουν μια φυσική και λογική εξέλιξη περιγράφοντας τόσο τα ιστορικά γεγονότα όσο και τα κοινωνικά, τα οποία διαμορφώνουν την ελληνική κοινωνία και κατ΄ επέκταση την εξέλιξη της ζωής των ηρώων.
Η πρώτη νουβέλα με τίτλο «Εγώ ο Πηλιορείτης», προβάλλει ως η σημαντικότερη και ταυτόχρονα η βάση του βιβλίου. Η αφήγηση ξεκινά αμέσως μετά την κατοχή, εκτυλίσσεται στον εμφύλιο και φθάνει έως την περίοδο της μετανάστευσης, τότε που ξεκινά η διασπορά των Ελλήνων στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και, πιο συγκεκριμένα, στο Κάιρο της Αιγύπτου. Είναι ένα κείμενο δυνατό και ζωντανό, με την ντοπιολαλιά από τις πρώτες κιόλας σειρές να σε μεταφέρει από το τώρα, εκεί, στο τότε. Η σκληρότητα και η βαρβαρότητα καταγράφονται χωρίς η συγγραφέας να χαρίζεται στη μία ή στην άλλη πλευρά, αποτυπώνοντας την εποχή και ερμηνεύοντας παράλληλα τα μίση που φώλιασαν και δίχασαν τότε την Ελλάδα. Και τα οποία άφησαν τα ίχνη τους στις ψυχές των ανθρώπων μέχρι σήμερα, κρατώντας τους δέσμιους/σκλάβους εκείνων των ιδεών που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Σημαντικό στοιχείο εκείνης της εποχής η φτώχεια, μια κατάσταση που προϋπήρχε άλλοτε, να τους ενώνει γύρω από το οικογενειακό τραπέζι και άλλοτε πάλι, μετά τον πόλεμο, να τους κατατάσσει σε κοινωνικές τάξεις. Όμως, σε πείσμα όλων των δεινών εκείνης της εποχής, η συγγραφέας μας δίνει μια εικόνα της κοινωνίας, όπου παιδιά, γέροντες, νέοι, έρωτες, μόχθος, μίση, αντέχουν, συνυπάρχουν και ελπίζουν, διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο. Σύμμαχός της στις περιγραφές αυτές είναι η φύση που ανθίζοντας και ευωδιάζοντας ομορφαίνει την καθημερινότητα, ενώ η ελπίδα της αναγέννησης φυτρώνει παντού.
Η Ανθή Πιερίδη στα κείμενά της χρησιμοποιεί διάφορα είδη γλώσσας ανάλογα με τον ήρωα, διαφοροποιώντας τη γραφή της σε ντοπιολαλιά, παιδική, ανδρική ή απρόσωπη αφηγηματική. Έτσι, στο «Δε ρώτησα» αφηγείται σαν ένα μικρό παιδί που με μικρές, κοφτές προτάσεις εκφράζει τις απορίες και τα όνειρά του περιγράφοντας παράλληλα τον κόσμο των μεγάλων, στον οποίο δεν του επιτρέπεται ακόμη να μπει. Έναν κόσμο γεμάτο ερωτηματικά και ανομολόγητα μυστικά.
Αλλού πάλι με ανδρική γραφή, όπως στο «Γλύφω μόνο παγωτό», εκφράζει τις επιθυμίες και τις συνήθειες της κοινωνίας της εποχής στην οποία διαδραματίζεται η νουβέλα με ρεαλισμό, ανατροπή και χιούμορ. Αν και οι κοινωνικές σχέσεις αλλάζουν και τις ευλογεί και η Εκκλησία, το κίνητρό τους παραμένει σταθερό, «στο μας βολεύει έτσι». Με την αναγκαστική σιωπή στα υπογείως συμβαίνοντα, να παίρνει πάντα την εκδίκησή της, χρόνια μετά. Ωστόσο, οι αληθινοί έρωτες στο διήγημα «Μουριά» μοιάζει να ξανασμίγουν κι ας έχουν τα σώματα ωριμάσει. Η επιθυμία και η ανάμνηση διατηρούν τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια που είχαν κάποτε. Ενώ στον «Μαγεμένο Αύγουστο», αποτυπώνονται οι μικρές τοπικές κοινωνίες που στιγματίζουν και απομακρύνουν ό,τι δεν τους είναι οικείο. Καίτοι η ίδια αυτή κοινωνία είναι γεμάτη από μυστικά που ενώ τα ξέρουν όλοι, κανείς δεν τα συζητά.
Και τέλος η διασπορά. Στο Κάιρο της Αιγύπτου, με τις οικογένειες που άφησαν τη ζωή τους πίσω στην πατρίδα και εγκαταστάθηκαν εκεί. Δούλεψαν με μόχθο για να ζήσουν καλύτερα αυτοί και τα παιδιά τους. Αίγυπτος, μια χώρα δυνατή, κοσμοπολίτικη, αργή και νωθρή συγχρόνως, με τη μυρωδιά από τα μπαχαρικά, τα φούλια και τη σκόνη της να αιωρούνται στην ατμόσφαιρα. Εκεί το ελληνικό στοιχείο γιγαντώθηκε, πλούτισε, μορφώθηκε, κατέκτησε τον σεβασμό με την εργατικότητά του, χωρίς ωστόσο να απαλλαγεί ποτέ από τις ανθρώπινες μικροαδυναμίες του. Μέχρι που ο χρόνος τα κάλυψε όλα με τη δική του σκόνη. Ποια κληρονομιά να διεκδικήσεις πια; Όλα μπορούν να σου τα πάρουν, εκτός από τις αναμνήσεις σου εκεί. Αυτές είναι κλειδωμένες στο μυαλό. Όπως είναι κλειδωμένο στο μυαλό και το άρωμα από τους δρόμους του Καΐρου.
Αυτός είναι ο κόσμος της Ανθής Πιερίδη, τον οποίο μας αποκαλύπτει στα «Χρυσοκόκκινα μήλα». Οι ήρωες, μικροί και μεγάλοι, μάχονται να επιβιώσουν, να ερωτευθούν, να δημιουργήσουν. Άλλοτε βγαίνουν κερδισμένοι και άλλοτε πάλι το κατεστημένο τους προσπερνά, ενώ το πέρασμα του χρόνου τους δικαιώνει. Η συγγραφέας πλάθει έναν κόσμο γεμάτο δύναμη, όραμα, προσφορά και ευαισθησία, ταξιδεύοντας τον αναγνώστη στα γεγονότα που διαμόρφωσαν την ελληνική κοινωνία από τον εμφύλιο μέχρι σήμερα. Στα κείμενά της η φύση είναι πάντα παρούσα. Άλλοτε σαν λουλούδι ευωδιάζει και άλλοτε σαν γλάρος πετά πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Για να πάει πιο ψηλά.
Τούλα Ρεπαπή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Προσαρμοσμένη αναζήτηση