Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011

Μια φορά και ένα καιρό

Το Κουκλόσπιτο του Αισώπου
Ελισάβετ Αραβίδου

Εικονογράφηση: Αργύρης Πανταζάρας
εκδ Τετράγωνο

Για παιδιά άνω των 7 χρόνων

Μια φορά και ένα καιρό σε ένα δωμάτιο μαγικό ήταν συγκεντρωμένα όλα τα ζωντανά του βασιλείου των ζώων. Μονό που αυτά τα ζώα δεν ήταν αληθινά ήταν κούκλες θεάτρου από αυτές που χρησιμοποιούν, οι κουκλοπαίχτες στα κουκλοθέατρα. Αυτές οι κούκλες όμως ήταν διαφορετικές από τις άλλες που ήδη γνωρίζετε. Ήταν οι κούκλες ενός κουκλοπαίχτη, που ποτέ κανείς δεν είχε δει. Το μονό που ήξεραν για δαύτον ήταν ότι τον έλεγαν Αίσωπο και ότι ήταν πολύ σοφός άνθρωπος. Κάποιοι πίστευαν ότι κρυβότανε γιατί ήταν καμπούρης και άσχημος, με μια μύτη γαμψερή, δυο χείλη σαν μπαλόνια και όψη μελαμψή. Κάποιοι άλλοι ότι δεν υπήρχε καν κουκλοπαίχτης και ότι τα ζωάκια -κούκλες που έπαιζαν στις παραστάσεις του κουκλοθέατρου ήταν μαγικές και κάθε μέρα ζωντάνευαν. Τι άραγε να συνέβαινε στα αλήθεια; Ότι και αν ήταν όλα τα παιδιά του κόσμου αγαπούσαν πολύ τον μπάρμπα Αίσωπο και κάθε μέρα τραβούσαν κατά κει σιγοτραγουδώντας...


Είναι άσχημος, καμπούρης, με μια μύτη γαμψερή
με δυο χείλη σαν μπαλόνια και με όψη μελαμψή.

Παίζει θέατρο με κούκλες, τα παιδιά ψυχαγωγεί
κι όταν τύχει και μιλήσει, παροιμία θα σου πει:

«Ρόδα είναι και γυρίζει και μπροστά σου θα τα βρεις».

Στο Κουκλόσπιτό του Αισώπου τρέξε κι άκου όσα μπορείς,
κι όταν όλα ετοιμαστούνε και το σύνθημα ακουστεί:

»Τακ, τακ, τακ, παρακαλώ, καθίστε, η παράσταση αρχίζει».

Τότε μια σκόνη μαγική, ζωντανεύει τη σκηνή.

---------------------------------------------------
Η Ελισάβετ Αραβίδου ακροβατεί από τότε σχεδόν που γεννήθηκε. Αναπόφευκτα λοιπόν στο Πανεπιστήμιο, το αγαπημένο της μάθημα ήταν η Ακροβατική-Ενόργανη Γυμναστική, και αν και δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα σιωπηλή, υπηρέτησε με επιτυχία την τέχνη του σωματικού-ακροβατικού θεάτρου. Καθόλου τυχαίο δεν ήταν επίσης το γεγονός ότι η ομάδα θεάτρου που δημιούργησε έναν χειμώνα στα όρια της άνοιξης, ονομάστηκε «Σκηνοβάτες Ορίων». Κατόπιν έβαλε τις μάσκες της, τα σχοινιά της, μερικά οριακά σχισμένα πανιά και πολλή όρεξη σε μια βαλιτσούλα, και ταξίδεψε μέχρι το CIRCUS SPACE, γνωρίζοντας την τέχνη του Τσίρκο. Γυρνώντας στην Ελλάδα δίδαξε ακροβατική σε παιδιά του δημοτικού και του γυμνάσιου και επιστράτευσε νέα ομάδα ενηλίκων, ακροβατικού θεάτρου.

Από τότε ζει στο Λονδίνο, εργαζόμενη ως movement Director της Iris theatre Company και παράλληλα συνεχίζει τον πειραματισμό της πάνω στην τέχνη του τσίρκου και της ακροβατικής, βελτιώνοντας την φιλοσοφία του ακροβατικού θεάτρου που μέχρι τώρα έχει αναπτύξει. Το κουκλόσπιτο του Αισώπου ένα από τα πλέον παράτολμα παραμύθια της, αφού κατάφερε να δραπετεύσει από το συρτάρι με τον σωρό των παραμυθιών που έχει γράψει, αφήνοντας σκόπιμα μέχρι και αυτήν την στιγμή που μιλάμε το συρτάρι απειλητικά μισάνοιχτο.

Πλέοντας στ’ ανοιχτά


ΑΝΕΜΩΛΙΑ
Ισίδωρος Ζουργός

Εκδ ΠΑΤΑΚΗΣ
Πλέοντας στ’ ανοιχτά

Μια παρέα φίλων από τότε που ήταν παιδιά, εγκαταλείπουν όλες τις δεσμεύσεις τους, ξαφνικά ένα καλοκαίρι, και ξανοίγονται στo πέλαγο μ’ ένα ιστιοφόρο. Είναι ο «άναξ ανδρών», κατά κόσμον Δημήτρης Χριστοδούλου, χημικός, ο αδελφός του Χρήστος, νευρολόγος, ο Γέρος (Νικηφόρος), καθηγητής πανεπιστημίου, ο Στάθης, άνεργος πορτιέρης και ο αφηγητής Νίκος, φιλόλογος. Εγκαταλείπουν ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής και κυρίως τις οικογένειές τους, δηλ. μια σύζυγο που τον μισεί (ο Δημήτρης), μια άλλη που ασχολείται με την καριέρα της (ο Χρήστος), μια τρίτη που μάλλον αδιαφορεί έχοντας στρέψει τα θέλγητρά της σε έναν άλλο άνδρα (ο Νικηφόρος), μια που τον έχει χωρίσει προ πολλού παίρνοντας και τα παιδιά τους μαζί (ο Στάθης) και μια χαμηλών τόνων που όμως αφήνει να παρεμβαίνουν στη ζωή της η πατρική της οικογένεια και τα μεγαλοπιάσματά τους (ο Νίκος). Ξανοίγονται στο Αιγαίο οι φίλοι με τον «Θερσίτη» και καπετάνιο τον Δημήτρη, σε αναζήτηση της χαμένης τους νεότητας, για να ξανανιώσουν ζωντανοί εκεί λίγο πριν από τα πενήντα, αλλά και για να δοκιμάσουν να ξεκινήσουν από την αρχή, να ξαναγράψουν, αν γίνεται, το παρελθόν. Προορισμός η Ρόδος, εκεί όπου άρχισαν όλα, στην πενθήμερη εκδρομή της τελευταίας τάξης του σχολείου.

Το ταξίδι μοιάζει με μια επιστροφή αλλά και με μια εκστρατεία. Πόσω μάλλον που οι εταίροι, όταν επιβιβάζονται στο «Θερσίτη», μαθαίνουν από τους αδελφούς Χριστοδούλου ότι πρώτα θα περάσουν από τη Μυτιλήνη όπου λογαριάζουν να κλέψουν την Ελένη, πρώτο έρωτα του Χρήστου, που τον εγκατέλειψε ενώ ετοιμάζονταν να παντρευτούν. Η (όχι πλέον μυθική) Ελένη κρατά το μίτο της σωτηρίας τους. Ή μήπως όχι;

Η ομηρική λέξη ανεμώλια θα πει «λόγια του ανέμου», λέει στην προμετωπίδα του μυθιστορήματος ο συγγραφέας. Όπως αυτά που λένε στο κατάστρωμα του σκάφους οι «εταίροι» του Ζουργού, αδειάζοντας το ένα μπουκάλι ουίσκι μετά το άλλο, καπνίζοντας αναρίθμητα τσιγάρα. Σκέψεις και σχέδια που έμειναν στη μέση και απαιτούν τώρα την εκπλήρωσή τους. Συναισθήματα και δέσιμο που έδιναν νόημα στη ζωή τους. Τα επεισόδια διαδέχονται το ένα το άλλο, αλλά το όνειρο της φυγής, αντί να έρχεται πιο κοντά, όλο και ξεμακραίνει.

Τι να φταίει; Ότι δεν υπάρχουν πια βεβαιότητες, λέει κάπου ο κεντρικός ήρωας, βεβαιότητες όπως εκείνες με τις οποίες μεγάλωσαν (κι εκείνοι κι εμείς).. Ένα λίγο-πολύ σταθερό σχέδιο ζωής, για να υφάνουν, να προσθέσουν αλλαγές ή και να πετάξουν εντελώς. Άλλοτε υπήρχε αυτή η δυνατότητα: να ενσωματώσεις το καινούριο, ακόμα και το απρόβλεπτο, σε αυτό το σχέδιο και να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα από το οποίο να ξεκινήσεις, κανένα σημείο να πιαστείς αν στραβοπάτησες, καμιά δυνατότητα να πάρεις τη ζωή σου λάθος. Μαζί με τον Ζουργό πλέουμε κι εμείς σε αυτή την ανοιχτή θάλασσα όπου αρμενίζουν οι ήρωές του. Τους συμπονούμε, ίσως και να συμπάσχουμε μαζί τους, άλλοτε πάλι μας θυμώνουν με τις αδυναμίες τους ή την έλλειψη υπευθυνότητάς τους. Μας βοηθούν τα φωτίσουμε το «μέσα μας» – κι αυτό είναι, ίσως, το καλύτερο δώρο που μπορεί να μας κάνει η ανάγνωση ενός καλού λογοτεχνικού βιβλίου.

Βασιλική Χρίστη

Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011

Οι πρώτες μας εφηβικές μελαγχολίες

1 9 7 2
TΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Νίκος Μουρατίδης

εκδ Τετράγωνο

Συχνά μνημονεύεται η φράση του Νίτσε «Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς», εδώ όμως ισχύει το ό,τι δεν μας σκοτώνει μπορεί και να μας κάνει να σπάσουμε.

«Άνοιξα την ντουλάπα μου και έβγαλα δύο μεγάλα κουτιά. Τα ακούμπησα πάνω στο κρεβάτι και τα άνοιξα. Το περιεχόμενό τους, ενώ έπρεπε να το είχα πετάξει, ήταν ακόμη εδώ, για ώρα ανάγκης. Όπως τώρα. Για να μου φέρει το παρελθόν, που ήθελα να ξεχάσω, κατάμουτρα. Να το δω σαν θηρίο μπροστά μου και επιτέλους να μην τρομάξω. Να το αντιμετωπίσω και να το νικήσω. Αμ δε.
» Με χέρι που έτρεμε άρχισα να χαζεύω επιστολές, σημειώματα, μπιχλιμπίδια, σταυρουδάκια από κάποιες βαφτίσεις και μερικές φωτογραφίες δεμένες με μια μπορντό κορδέλα. Άρχισα να τις κοιτάζω μέχρι που είδα αυτή που έψαχνα. Εμένα και τον Νικόλα στα δεκαοχτώ μας να χορεύουμε σ’ εκείνο το πάρτι που είχε κάνει η αδελφή μου. Πριν προλάβουν να με ξαναπιάσουν τα κλάματα, την πέταξα μέσα στο κουτί κι έκλεισα το καπάκι. Το παρελθόν ήταν εκεί μέσα και ήταν ακόμη άγριο. Οι Σπέτσες ήταν ο τόπος που μου συνέβη το μεγαλύτερο πλήγμα της ζωής μου και δεν ήθελα όχι να τον αντιμετωπίσω, αλλά ούτε να ξανακούσω γι’ αυτόν».

Ένας ανεκπλήρωτος εφηβικός μεγάλος έρωτας ξαναζωντανεύει 40 χρόνια μετά. ‘Ένα ερωτικό μυθιστόρημα στο οποίο πρωταγωνιστούν η Ιωάννα, ο σύζυγος της ο Κώστας, ο εφηβικός της έρωτας ο Νικόλας, η κόρη της Κλειώ και ο γιός του Νικόλα ο Στέφανος.
Σύγχρονη πλοκή σε Αθήνα, Βρυξέλες, Λονδίνο και Σπέτσες αλλά και συναρπαστικά flash back από τα χρόνια της χούντας, της μεταπολίτευσης και γενικά της δεκαετίας του ’70.

Αφιερωμένο στον πρώτο μας εφηβικό έρωτα,
στις πρώτες μας απογοητεύσεις
και στις πρώτες μας εφηβικές μελαγχολίες.

----------------------------------------------------------------------------
Ο Νίκος Μουρατίδης γεννήθηκε στην Νίκαια του Πειραιά και ενώ σπούδασε σκηνοθεσία τον απορρόφησε ο κόσμος της μουσικής. Δούλεψε σε εταιρίες δίσκων, στο ραδιόφωνο και σαν δημοσιογράφος γράφοντας πάντα για μουσική. Διετέλεσε στέλεχος στις δισκογραφικές εταιρίες Polygram, CBS, EMI και Universal περνώντας από όλα τα πόστα: Δημόσιες σχέσεις, παραγωγή και A&R manager.
Έχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους Έλληνες καλλιτέχνες στο χώρο της μουσικής και του θεάτρου.
Έχει γράψει αρκετά σενάρια για την τηλεόραση, έχει πάρει και βραβείο σεναρίου, έχει συνεργαστεί σαν αρθρογράφος στα περισσότερα έντυπα, έχει κυκλοφορήσει δεκάδες συλλογές cd και έχει εκδώσει 6 βιβλία ανάμεσα στα οποία το μυθιστόρημα «Η Βραχονησίδα» και η συλλογή διηγημάτων «Εγώ ήμουν αντράκι».

Όσοι αρέσκονται να διαβάζουν για φαντάσματα


Ο ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ
Μάικλ Σκοτ
Εκδ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Μετάφραση Τατιάνα Σταυρουλάκη


Ο Μάικλ Σκοτ γεννήθηκε στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, όπου ζει και εργάζεται. Ξεκίνησε τη συγγραφική καριέρα του πριν από περίπου είκοσι πέντε χρόνια και σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους και πολυγραφότατους συγγραφείς. Του έχει απονεμηθεί ο τίτλος «Βασιλιάς της φαντασίας».

Ο Νίκολας Φλαμέλ ήταν ένας από τους πιο ξακουστούς αλχημιστές της εποχής του. Η αλχημεία είναι ένας αλλόκοτος συνδυασμός χημείας, βοτανολογίας, ιατρικής, αστρονομίας και αστρολογίας. Ήταν αντικείμενο μελέτης στην αρχαία Ελλάδα και την Κίνα. Όλα τα στοιχεία για τη ζωή του στο βιβλίο αυτό είναι αληθινά, βασισμένα όχι μόνο στα δικά του σωζόμενα έργα αλλά και σε όσα γράφτηκαν για εκείνον. Ο Νίκολας Φλαμέλ γεννήθηκε το 1330 και εξασκούσε το επάγγελμα του βιβλιοπώλη και αντιγραφέα. Ήρθε στα χέρια του το βιβλίο του Μάγου Αβραάμ το οποίο είχε γραφτεί πάνω σε φλούδα από κορμό δέντρου. Μαζί με τη γυναίκα του Περενέλ, ο Φλαμέλ ταξίδευε είκοσι χρόνια στην Ευρώπη προσπαθώντας να το μεταφράσει. Επιστρέφοντας στο Παρίσι στα τέλη του 14ου αιώνα ήταν αφάνταστα πλούσιος. Οργίασαν οι φήμες ότι είχε ανακαλύψει στο βιβλίο του Αβραάμ τα δύο μεγάλα μυστικά της Αλχημείας: τη δημιουργία της φιλοσοφικής λίθου, που μετέτρεπε τα κοινά μέταλλα σε χρυσό, και την κατάκτηση της αθανασίας. Κανείς δεν έμαθε τον τρόπο που πλούτισαν. Η Περενέλ πέθανε πρώτη. Το 1418 καταγράφηκε ο θάνατος του Ν. Φλαμέλ. Το σπίτι του πουλήθηκε και οι αγοραστές το έψαξαν αναζητώντας τα πλούτη του. Όμως δεν βρήκαν τίποτα. Αργότερα, κάποιοι παραβίασαν τους τάφους και ανακάλυψαν ότι ήταν άδειοι. Το Παρίσι συγκλονίστηκε από την αποκάλυψη. Έτσι, γεννήθηκε ο θρύλος των αθάνατων Φλαμέλ.

Στην ιστορία του Μάικλ Σκοτ, ο Φλαμέλ γίνεται μέντορας των Αμερικανών εφήβων Josh και Sophie Newman έπειτα από μια έντονη διαμάχη που περιγράφεται στην αρχή του βιβλίου. Ο Φλαμέλ ζει χάρη στο ελιξίριο που παρασκευάζει εδώ και αιώνες. Ο Dr John Dee προσπαθεί να κλέψει το βιβλίο του Αβραάμ του Μάγου, το πιο ισχυρό βιβλίο που υπήρξε ποτέ, ικανό να καταστρέψει τον κόσμο, καθώς μέσα του κρύβει το μυστικό της αιωνιότητας. Σκοπός του είναι να καταστρέψει την ανθρωπότητα. Η Sophie και ο Josh Newman είναι οι μοναδικοί που έχουν τη δύναμη να σώσουν τον κόσμο.

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει πρόσωπα υπαρκτά στην ιστορία αλλά και μυθολογικούς χαρακτήρες, όπως η Hekate and Bastet από την αιγυπτιακή μυθολογία, Morrigan από την Ιρλανδία, και άλλους γνωστούς ως “The Elder Race” και αναφορές από τη Βίβλο. Είναι γεμάτο από δράση και μαγεία. Όσοι αρέσκονται να διαβάζουν για φαντάσματα, βαμπίρ και μυθολογικές φιγούρες που είναι μισοί άνθρωποι και μισοί ζώα, θα βρουν ότι αυτό το βιβλίο είναι κατάλληλο γι΄ αυτούς. Για τους ήρωες υπάρχουν είσοδοι σε μαγικούς κόσμους, τρόποι να μεταφερθούν από τη μια χώρα στην άλλη και γενικά περιπέτεια και έντονη δράση.

Ευμορφία Ζήση

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011

Αναζητούν λύσεις

Aνάμεσα στο τικ και το τακ
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ
Λύο Καλοβυρνάς
εκδ Τετράγωνο

ιστορίες για ανθρώπους που δε χωράνε
ιστορίες σαν αυτές που ακούμε τυχαία και μας μένουν για χρόνια μετά



Όταν η Γη και ο Ουρανός γράφονταν με κεφαλαία, κι ήταν ακόμα ερωτευμένο ανδρόγυνο καταχωρισμένο στο ληξιαρχείο του Σύμπαντος, το Σκότος διαφέντευε όλη την πλάση. Ζούσε σ’ ένα αχανές παλάτι φτιαγμένο από μαύρο αχάτη. Από ’κεί αγνάντευε τον κόσμο και κάπου κάπου μαύριζε η καρδιά του… Σήμερα η Μαύρη Τρύπα μπεκροπίνει μοναχή της σ’ ένα κακόφημο μπαρ, γεμάτο αστρόσκονη. Το πρώτο ξαδέρφι της, το σκοτάδι, πέφτει σαν ψιλό αλάτι σε ανοιχτές πληγές, και οι άνθρωποι ξερνούν τις καταχωνιασμένες έγνοιες και τις απιθώνουν στην ποδιά της νύχτας σαν ματωμένα όνειρα. Αναζητούν λύσεις και διεξόδους, μα ψάχνουν βιαστικά, αναποδογυρίζουν και μπερδεύουν πολλά πράγματα μαζί, και τα κάνουνε κουβάρι βαρύ κι αγκαθωτό, που τους τσιμπά μόλις πάνε να πλαγιάσουν. Το πρωί το κρύβουν ή το πνίγουν σε θάλασσες ασχολιών.

Τα παλιά τα χρόνια ο κόσμος ήταν αλλιώς, η φύση άσπιλη κι αγνή σαν ντοκιμαντέρ. Οι άνθρωποι αλληλοσκοτώνονταν μόνο με πέτρες και ρόπαλα. Το ανθρώπινο είδος ήταν χωρισμένο στα δυο, και η Γη δεν είχε περισσότερο Μέσα απ’ όσο Έξω. Στα κλασικά παραμύθια, όποιος έψαχνε λύσεις, χωνόταν σ’ ένα δάσος με νεράιδες, μάγισσες, νάνους και κομπάρσους.

ΤΩΡΑ;

Η μεταπριγκίπισσα θα χωθεί στον παγκόσμιο ιστό του Διαδικτύου και θα ταξιδέψει στη Χώρα των Χιλίων Ψεμάτων μήπως βρει ξεσκονόπανα γι’ αστρόσκονη. Η όχι καλή πριγκίπισσα θα φλερτάρει με το παλικάρι που έπλεκε. Η ξανθιά και το βασιλόπουλο με τα γλυκοφίλητα χείλη θα γυρέψουν ένα πιάτο ζωή. Ο συγγραφέας που σκότωνε τις λέξεις θ’ αρχίσει να παρασκευάζει κρέμες για τις ρυτίδες του μπαμπά, ενώ το Περδόνι θα διηγηθεί ένα παραπόνου παραμύθι…

Για να ξέρετε, αυτό είναι ένα βιβλίο που δε χωράει στις τακτοποιημένες κατηγορίες «μυθιστόρημα», «διήγημα», «παραμύθι», «νουβέλα». Είναι λίγο απ’ όλα. Ανάμεσα στο τικ και στο τακ του ρολογιού, στο τικ και στο τακ της ύπαρξής μας, εκεί που φωλιάζουν οι φόβοι και λαγοκοιμούνται οι επιθυμίες, ο Λύο Καλοβυρνάς [www.lyo.gr] πιάνει το νήμα μυθοπλασίας και καθημερινότητας για να πει είκοσι και μία ιστορίες που θα θέλαμε να ζήσουμε, ιστορίες γι’ ανθρώπους που αναποδογυρίζουν τη ζωή ώστε να δουν τι γράφει στην ανάποδη πλευρά.

Κυριακή 7 Αυγούστου 2011

χωρίς να χαθεί ο λυρισμός

Ακούς το ξύπνημα της νύχτας;
Κοραλί Μπαρμπέν
εκδ Εκάτη

Νύχτα... Γεμάτη εκπλήξεις τα σκοτεινά μονοπάτια της. Κρύφτηκα στην αγκαλιά της παρασύροντας με σε κόσμους ήσυχους αλλά και επικίνδυνους. Κάτω από το φως των άστρων κοιμήθηκα και ξύπνησα. Με αγάπησε και την αγάπησα, με μόρφωσε και μου έδειξε την αλήθεια. Γένους θηλυκού, που από τη μια σε παρασύρει και από την άλλη σε βουτά στις παγίδες της. Το φεγγάρι και τα αστέρια με οδήγησαν, σαν μεγαλύτερα και αρχέγονα αδέλφια μου, σε παιχνίδια ομαδικά αλλά και μοναχικά. Την άκουσα να πονά, να δακρύζει, να γελά δυνατά, να φωνάζει με τα λάθη μου και να τρελαίνεται όταν έλειπα μακριά της. Άπλωσε τα πέπλα της πάνω μου και μ' έκανε αόρατη στον πόνο. Ξενύχτησε μαζί μου λέγοντας μου παραμύθια για όλους εκείνους που βάφτισε παιδιά της. Θέτω τα εξής ερωτήματα για τον καθέναν σας ξεχωριστά. Άκουσες τα παράπονα της? Τις αδικίες της? Τα αληθινά αισθήματα της? Τις σειρήνες που τραγουδούν γι' αυτή? Ακούς το ξύπνημα της νύχτας? 

Τα ποιήματα της πρωτοεμφανιζόμενης στο χώρο της ελληνικής ποίησης Κοραλί Μπαρμπέν, είναι ποιήματα δουλεμένα, με μια πρωτοτυπία που προσπαθεί να ξεπεράσει την δυσκολία των λέξεων και τα καταφέρνει με δυναμικό τρόπο, χωρίς ωστόσο να χαθεί ο λυρισμός που τα διαπνέει.

ένα βιβλίο που έρχεται μέσα από την δυσλεξία

 

Δυσλεκτικό στόμα δίγλωσσων τεράτων  

Δεν πρόκειται για ένα βιβλίο που μιλάει για την δυσλεξία αλλά για ένα βιβλίο που έρχεται μέσα από την δυσλεξία. Ένα αγόρι αφηγείται την παιδική ηλικία χωρίς το πρόσχημα της αθωότητας, προβάλλοντας την γλώσσα μέσα από μικρές ιστορίες με γεγονότα και πλάσματα της δυσλεκτικής πραγματικότητας.

Ο έρωτας όμως την ανέβασε


 

ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ ΣΜΑΡΑΓΔΙΑ
ΚΕΛΥ ΚΑΤΣΗ
εκδ Μοντερνοι Καιροι

Η Δανάη δε ζητούσε πολλά· ούτε καν από τον Γιώργο, που απέστρεφε προκλητικά το βλέμμα κάθε που εκείνη αναζητούσε μια επιβεβαίωση αγάπης. Δεν έψαχνε πολλά… Μια ζεστή χαραμάδα μόνο, για να χαρίσει λίγη αισιοδοξία στη δύσκολη ζωή της. Κι όταν χτύπησε την πόρτα του ψυχοθεραπευτή, του Κωνσταντή, ο μόνος που δεν περίμενε να της ανοίξει ήταν… ο έρωτας. Ο έρωτας όμως την ανέβασε πολύ ψηλά κι ύστερα την κατακρήμνισε σε μια τραγική δύση, την έσβησε κι από το φως έριξε τη ζωή της σε αιώνιο σκοτάδι. Το μόνο που απέμεινε είναι τα μάτια της, δυο δακρυσμένα σμαράγδια.

Μετωπική σύγκρουση. Κώμα.

180 δευτερόλεπτα 
Ελίνα Καρόλου
εκδ Τετράγωνο

Μετωπική σύγκρουση —Ι.Χ. με νταλίκα— και ο Άγγελος μένει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε κώμα. Τότε, κάπου εκεί ανάμεσα, στο μεταίχμιο ζωής και θανάτου, αρχίζει ένα ταξίδι αυτογνωσίας και συνειδητοποίησης.
Μετωπική σύγκρουση. Κώμα. Συνάντηση με νεκρούς φίλους και συγγενείς. Συνάντηση που καταφέρνει να τον κάνει να συναισθανθεί ότι εκείνο που αξίζει στη ζωή είναι η ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων, ο σεβασμός, το ενδιαφέρον για τον άλλο, η αγάπη ότι ετούτη η απώλεια είναι πιο οδυνηρή και από τη φυσική.
Μετωπική σύγκρουση. Κώμα. Κι’ αυτό το περίεργο ταξίδι του δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσει την καταστροφική συμπεριφορά του: την απώλεια δηλαδή της αγνότητας της ψυχής του, την αδιαφορία του για τους άλλους μπροστά στους στόχους και στα «ιδανικά» που θέτει πλέον ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας.

• Για όσους δεν έχουν χάσει τις ελπίδες τους και πιστεύουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει
προς το καλύτερο έστω και την τελευταία στιγμή.
• Για όσους δεν πιστεύουν ότι η ψυχή ζυγίζει 21 γραμμάρια.
• Για όσους πιστεύουν ότι μπορείς να πας και να… γυρίσεις πάλι πίσω.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

H Ελίνα Καρόλου γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1972. Μεγάλωσε στον Νέο Κόσμο και τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια ζει στον Γέρακα Αττικής. Από πολύ μικρή έγραφε σε ένα τετράδιο ιστορίες, ξεφεύγοντας έτσι από την πραγματικότητα και ζώντας σε έναν ονειρικό δικό της κόσμο. Τελείωσε τις Σχολές Ωμέγα με ειδικότητα Προγραμματιστή Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και μία σχολή γραμματέων. Εργάζεται ως γραμματέας και είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών.

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

Άμα σε πάρει το ταξίδι να ξεχαστείς ...

Επιτέλους βρήκα χρόνο και τελείωσα το βιβλίο "Στιγμές που ταξιδεύουν στις Πρέσπες" της φίλης μου της Φωτεινής Κωνσταντοπούλου.
http://vivliolatreia.blogspot.com/2011/02/blog-post_28.html

Ένα θα σας πω .... ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ !!! 

Η περιγραφή του τοπίου και των κατοίκων της περιοχής σε κάνει να θέλεις να πας και να γνωρίσεις τους ίδιους ανθρώπους ... την κυρία Φίφη για να σε ξεναγήσει σε όλα τα χωριά της περιοχής, τον ταχυδρόμο τον ψαρά με τις ιστορίες του....
Και βέβαια δεν μπορώ να μην αναφαίρω τα συναισθήματα και οι προβληματισμοί που μας δημιουργεί η αφήγηση. 
Τελικά Φωτεινή μου, το βιβλίο σου μπορεί να διαβαστεί από διάφορες ηλικίες .... 
Καλοτάξιδο εύχομαι και να συνεχίσεις έτσι, να μας δίνεις τέτοιες εικόνες.
Το βιβλίο είναι προσωπική έκδοση της συγγραφέως και θα το βρείτε επικοινωνώντας με την ίδια
fkonstantopoulou@yahoo.gr

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

η Σόνια Ζαχαράτου ξετυλίγει το μυθιστόρημα της.


ΣΟΝΙΑ ΖΑΧΑΡΑΤΟΥ  «Με γοητεύει η κλασική λογοτεχνία»

Συνέντευξη στη Δέσποινα Σαββοπούλου

Το ημερολόγιο που κρατούσε η Μαρία Θηρεσία Καρλότα, κόρη της Μαρίας Αντουανέτας και του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, όταν ήταν έφηβη μέσα στη φυλακή, στάθηκε η αφορμή ώστε να ξεκινήσει η Σόνια Ζαχαράτου να ξετυλίγει μυθιστορηματικά το κουβάρι της ζωής της μικρής πριγκίπισσας. Το τρίτο βιβλίο της συγγραφέως και δημοσιογράφου, με τίτλο Ρόδινη Στάχτη, είναι ένα ιστορικό αφήγημα σε πρώτο πρόσωπο, ένα μυθιστόρημα πολιτικό, που μας ταξιδεύει στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης, όταν ο άνεμος του Διαφωτισμού σάρωνε όλη την Ευρώπη και ο γαλλικός λαός, σύσσωμος στις επάλξεις, αγωνιζόταν για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Με τη λογοτεχνική της πένα, η Σόνια Ζαχαράτου μας παρουσιάζει την άλλη, ανθρώπινη πλευρά του παλατιού, καταθέτοντας μέσα στις σελίδες του βιβλίου της δυνατές περιγραφές και πολλαπλές εικόνες.

Τι σας προσέλκυσε στην προσωπικότητα της Μαρίας Θηρεσίας Καρλότα και γράψατε ένα βιβλίο για εκείνη;

Δεν με προσέλκυσε η δύναμη της προσωπικότητάς της, όσο η αντοχή της στις κακουχίες της ζωής. Προσπαθούσα να φανταστώ πώς μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος, όταν ξέρει ότι ο πατέρας του πορεύεται προς τον αποκεφαλισμό, όταν ξέρει το ίδιο για τη μητέρα του, για τη θεία του, τους φίλους του, όταν του σκοτώνουν τον αδελφό, κι όλα αυτά ευρισκόμενος μέσα στη φυλακή, ανήμπορος για οποιαδήποτε αντίδραση. Σε αυτήν την τραγικότητα να προσθέσουμε ότι την εποχή εκείνη, η Μαρία Θηρεσία Καρλότα, εγγονή της γνωστής αυτοκράτειρας, ήταν έφηβη. Κι ότι επίσης, όλο αυτό το ματωμένο σκηνικό έρχεται σε μία πλήρη αντίθεση με την έως τότε ζωή της. Μη ξεχνάμε ότι ήταν μια πριγκίπισσα, κόρη της Μαρίας Αντουανέτας και του Λουδοβίκου 16ου, μεγαλωμένη μέσα στην ευμάρεια και την πολυτέλεια των Βερσαλλιών. Έζησε, λοιπόν, μιαν ισχυρή ανατροπή που μου δημιούργησε μια μεγάλη περιέργεια και μια συμπάθεια.

Ποιες ιδιαιτερότητες ή δυσκολίες συναντήσατε γράφοντας ένα ιστορικό μυθιστόρημα;

Το πλήθος των πληροφοριών που έπρεπε να συγκεντρώσω και να ταξινομήσω. Από τα ρούχα της εποχής έως τους δρόμους του Παρισιού, από τα πολιτικά γεγονότα έως την ιστορία της Αυστροουγγαρίας και της Πρωσίας, από την τέχνη της ταπητουργίας έως τα βιογραφικά των επικεφαλής της Γαλλικής Επανάστασης, από την στάση των ξένων κρατών απέναντι στη βασιλεία που κατέρρεε και το φόβο της μετάδοσης του επαναστατικού «ιού» -που θα λέγαμε και σήμερα- έως τους πολέμους του Βοναπάρτη.

Πόσο μυθιστορηματική μπορεί να είναι μια ιστορική βιογραφία; Θα λέγατε ότι πρόκειται για μυθιστόρημα ή για βιογραφία;

Θα έλεγα ότι εμπλέκονται. Δεν πρόκειται για ιστορική βιογραφία, αλλά για μυθιστορηματική. Διότι έπλαθα με τη φαντασία μου τόσο τα παιχνίδια της Μαρίας Θηρεσίας με τα αδέλφια της και τους φίλους της όσο και το ό, τι διημείφθη ανάμεσα σ’ εκείνη και τον Ροβεσπιέρο, όταν την επισκέφτηκε στο κελί της. Η επίσκεψη αποτελεί πραγματικό συμβάν, όχι όμως και η συζήτησή τους. Πιθανότατα, η πραγματική συζήτηση να ήταν πολύ πιο δελεαστική και κραυγαλέα από τη φανταστική που ανέπτυξα.

Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που κάνει μια ζωή άξια να μεταφερθεί σε βιβλίο;

Υπάρχουν δισεκατομμύρια ζωές άξιες μυθιστοριογραφίας. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι έδωσαν την ζωή τους σε αγώνες, σε μεγαλουργήματα, σε ιδεολογίες, πόσοι θυσιάστηκαν σε βωμούς πατριωτικούς –η πρώτη θυσία που καταγράφεται είναι της Ιφιγένειας. Σκεφτείτε ότι όλα τα αγαθά που καρπούμαστε σήμερα είναι το αποτέλεσμα επίπονου μόχθου και μελέτης, ακόμα και φιλοδοξίας άξιων ανθρώπων. Αλλά σκεφτείτε επίσης και τους ανθρώπους που πνίγηκαν στα πάθη τους, απλησίαστα και από τη φαντασία μας ακόμα. Καθένας και μια ιστορία, κι ένα βιβλίο.

Χρησιμοποιείτε γλώσσα λογοτεχνική, προσφέροντας στον αναγνώστη πολλαπλές εικόνες. Τι σας ωθεί να υιοθετείτε αυτόν τον τρόπο γραφή; Πιστεύετε ότι είναι ανάγκη για το σημερινό αναγνώστη να ανακαλύψει ξανά αυτού του είδους τη γραφή;

Μα τι είναι η λογοτεχνία αν δεν είναι η τέχνη του λόγου; Η δημοσιογραφική γλώσσα; Η «ξύλινη» των δελτίων ειδήσεων; Η αναφορική των ρεπορτάζ; Μπορεί μόνον η πλοκή μιας υπόθεσης να είναι λογοτεχνία; Δεν πρέπει να εμμένει στο ανείπωτο της ομορφιάς της; Στις εικόνες; Στην ποιητική της διάθεση; Άλλωστε σε όλα τα είδη της τέχνης υπάρχουν πολλές σχολές και κινήματα. Εμένα με γοητεύει η κλασική λογοτεχνία όπως και, σε αντιδιαστολή, η αυτόματη γραφή, η οποία, ωστόσο, περικλείει την εικόνα, το όνειρο.

Πιστεύετε ότι η σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία είναι σε καλό δρόμο;

Πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ άξιοι λογοτέχνες, αλλά, δυστυχώς, η παραλογοτεχνία ανθεί και θολώνει τα νερά του αναγνώστη. Ας ελπίσουμε ότι πολύ σύντομα αυτό το είδος θα καταρρεύσει.

Δημοσιογραφία και λογοτεχνία, οι δύο σας ιδιότητες. Τι δίνει η μία στην άλλη;

Την επιθυμία της μελέτης και της έρευνας, την εμμονή στο σφιχτό λόγο, τα συνεχή ξαφνιάσματα για το πώς η μία μπορεί να δίνει τροφή στην άλλην.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», τεύχος 93, 28/7/2011

ιστορίες που πρέπει να παραμείνουν… εμπιστευτικές

Κάτι άλλαξε 
Χρήστος Ιωαννίδης
εκδ Τετράγωνο

Ήρωες «της διπλανής πόρτας» αφηγούνται περιπέτειές τους σε παραλίες του Αιγαίου, σε παγωμένους δρόμους της Στοκχόλμης και του Όσλο, σε σάουνες και ενοικιαζόμενα δωμάτια, σε αίθουσες αναμονής αεροδρομίων και βαγόνια τρένων, σε μπαρ και αγορές του βόρειου Λονδίνου. Βιώνοντας διαφορετικές καταστάσεις, μοιράζονται απόκρυφους πόθους. Υπομένοντας καύσωνες και χιονοθύελλες, υφαίνουν ιστορίες που πρέπει να παραμείνουν… εμπιστευτικές.

Μια ιστορία για εκείνους που χτίζουν τον κόσμο τους για να τον κατεδαφίσουν χωρίς κανένα δισταγμό

• Έξι χρόνια μετά τις σπουδές τους στο Λονδίνο, ο Άγγελος, ο Έρικ και η Ρόξυ αναθεωρούν τις επιλογές τους. Τα σχέδιά τους έχουν αποτύχει. Η φιλία τους ξεθωριάζει. Παγιδευμένοι σε ρόλους που δεν τους ταιριάζουν, προσπαθούν να ρίξουν αλλού το φταίξιμο.
• Η Λόττα απαιτεί από τον Άγγελο να δείξει ωριμότητα και αφοσίωση στη σχέση τους, όμως η επιμονή της ολοένα και τον απομακρύνει.
• Ο Μάγκνε περνά τα κρύα χειμωνιάτικα απογεύματα πλέκοντας, χωρίς να αποδέχεται πως η ερωτική περιπέτειά του με τον Άγγελο έχει εφήμερο χαρακτήρα.
• Η Ρόξυ, μια τρανσέξουαλ γλύπτρια, έχει χάσει την πίστη στον εαυτό της.
• Ο Έρικ ακολουθεί κατά γράμμα τους κανόνες του πειθαρχημένου προγράμματος που προϋποθέτει η καριέρα του, μα αισθάνεται αλλοτριωμένος και μόνος.

Θα μπορέσουν τα πράγματα να γίνουν ποτέ όπως ήταν παλιά; Ένα μυθιστόρημα που μας λέει όχι ότι «κάτι άλλαξε», αλλά ότι «τίποτα δε μένει ίδιο».

Στο εξώφυλλο το «Φθινόπωρο» από τις εποχές VANGELIS KYRIS 1999
Model: Itay Atias
Styling: Nicolas Georgiou
Grooming: Takis Mavrigiannakis

Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

Το πολυαναμενόμενο 3ο βιβλίο της τριλογίας «το τριανταφυλλάκι»

Το άγριο τριαντάφυλλο
Ντόνελι Τζένιφερ 
Μετάφραση: Μπουζαλά Ιωάννα 
εκδ Ωκεανίδα

Η ιστορία που ξεκίνησε με το Τριανταφυλλάκι και συνεχίστηκε με το Τριαντάφυλλο του χειμώνα φτάνει τώρα στη συγκλονιστική της κατάληξη με το Άγριο τριαντάφυλλο.

Λονδίνο 1914. Η αυτοκρατορία που έφτιαξε η Φιόνα Φίνεγκαν, δημιουργώντας το μεγαλύτερο οίκο τσαγιού στον κόσμο, εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Δίπλα της ο σύζυγός της, ο Τζο, δίνει κι αυτός τη μάχη του ως βουλευτής των Εργατικών για τα δίκαια των ανθρώπων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Καθώς ξεσπάει ο πόλεμος, ένα άλλο αγαπημένο πρόσωπο της Φιόνας, ο αδελφός της Σέιμους, θα κληθεί να δώσει τη δική του μάχη στους ωκεανούς, υπηρετώντας την πατρίδα του ως αξιωματικός στο Βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό. Όμως ούτε οι φλόγες του πολέμου θα σβήσουν από την καρδιά του τον έρωτά του για τη Γουίλα Όλντεν, η οποία δεν τον έχει συγχωρήσει που της έσωσε τη ζωή όταν έχασε το πόδι της στο Κιλιμαντζάρο, και τώρα αγωνίζεται κι αυτή για την Αγγλία στις ερήμους της Μέσης Ανατολής.

Με φόντο τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον αγώνα των γυναικών να κατακτήσουν δικαίωμα ψήφου και τις σκληρές δοκιμασίες των εξερευνητών στους πόλους και στις ερήμους, η ευτυχία των Φίνεγκαν δοκιμάζεται. Όμως ούτε ο πόλεμος, ούτε ο διπλός κατάσκοπος Μαξ φον Μπραντ, ούτε ο υπόκοσμος του Λονδίνου θα καταφέρουν να λυγίσουν την οικογένεια.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«Η Ντόνελι ολοκληρώνει την «τριλογία του Τριαντάφυλλου» με τη σαρωτική μεγαλοπρέπεια ενός επικού ρομαντικού μυθιστορήματος, την τραγωδία και το θρίαμβο μιας κλασικής σάγκα, και την περιπετειώδη δράση ενός θρίλερ. Οι χαρακτήρες της ξεπετάγονται τρισδιάστατοι μέσ’ από τις σελίδες, οι ιστορικές λεπτομέρειες μπερδεύονται με τις προσωπικές τους ιστορίες και η δράση τυλίγει τους αναγνώστες μεταφέροντάς τους από την προπολεμική Αγγλία, μέχρι πέρα στα Ιμαλάια και τις αφρικανικές ερήμους».
Romantic Times

«Οι αναγνώστες χαιρετούν τους παλιούς τους φίλους σ’ αυτό το τελευταίο μέρος της “τριλογίας του Τριαντάφυλλου” που τοποθετείται στις αρχές του 20ού αιώνα και ολοκληρώνεται με μια παρέλαση από εξερευνητές, περιπετειώδεις τύπους, μετανάστες, εγκληματίες, κατασκόπους και ντιλετάντες της υψηλής κοινωνίας. Η Ντόνελι πλέκει έξυπνα τις ιστορίες από το Τριανταφυλλάκι (2002) και το Τριαντάφυλλο του χειμώνα (2008) για να μας θυμίσει τι προηγήθηκε απ’ αυτή την ακόμη περισσότερο θυελλώδη και γοητευτικά μεγάλη σάγκα».
Booklist

«Καταιγιστική δράση… Απολαύστε το ταξίδι: περισσότερες από εξακόσιες σελίδες γεμάτες ρομαντικούς έρωτες, περιπέτειες και θριάμβους, κινηματογραφικά σκηνικά, ασταμάτητη αγωνία κι ανατροπές».
Publishers Weekly

«Η Ντόνελι μπολιάζει επιδέξια με ιστορικά γεγονότα την πλοκή, στήνοντας μια πολυεπίπεδη και γρήγορη αφήγηση. Οι αναγνώστες κυρίως των προηγούμενων έργων της περίμεναν μ’ ανυπομονησία αυτό το βιβλίο, που σίγουρα θα προσκομίσει και νέους θαυμαστές στη συγγραφέα».
Library Journal

Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς .....

Νίκος Μουρατίδης

 
mouratidis Συνέντευξη στη Δήμητρα Μαυρίδου

«Συχνά μνημονεύεται η φράση του Νίτσε Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς, εδώ όμως ισχύει το ό,τι δεν μας σκοτώνει μπορεί και να μας κάνει να σπάσουμε». 
Με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο, ο Νίκος Μουρατίδης μιλάει για την συγγραφική τέχνη, τα best sellers και τις νέες τάσεις στον χώρο του βιβλίου. 
Το νέο σας βιβλίο έχει ως κεντρικό άξονα έναν ανεκπλήρωτο έρωτα. Οι ερωτικές ιστορίες είναι ένα από τα συστατικά για να γίνει ένα βιβλίο best seller; Τελευταία βλέπουμε τέτοιου είδους βιβλία να κάνουν θραύση...
Το βιβλίο μου έχει θέμα του τον έρωτα αλλά δεν είναι τύπου Άρλεκιν. Δεν είναι όλα τα βιβλία που μιλάνε για έρωτα ροζ, ή λουστραρισμένα life style. Το δικό μου βιβλίο έχει πολύ πόνο, πολλή έρευνα γύρω από ψυχολογικές καταστάσεις, πολλή ηθογραφία και εξαιρετικά flash back από την εποχή της χούντας και της δεκαετίας του ’70.
Η ενασχόλησή σας με την τηλεόραση και την showbiz σας έχει επηρεάσει αρνητικά στο να γίνετε αποδεκτός από τη συγγραφική κοινότητα; Σας κρίνουν ενδεχομένως πιο αυστηρά;
Κάποιοι ναι. Έχω αντιμετωπίσει πολύ δυσπιστία σε κάποιες εκδηλώσεις και αρκετές δύσκολες ερωτήσεις, αλλά στο τέλος όλοι καταλαβαίνουν ότι η τηλεόραση για μένα είναι απλά μια δουλειά. Δεν ζω για την τηλεόραση και ούτε είναι το φόρτε μου. Τώρα για να καταλάβετε, δουλεύω στην τηλεόραση για να χρηματοδοτώ τις εκδόσεις Τετράγωνο.
Στην άλλη όψη του νομίσματος, η δημοσιότητα και το γεγονός ότι είστε αναγνωρίσμος βοηθάει στις πωλήσεις των βιβλίων σας;
Βεβαίως, και πιο πολύς κόσμος έρχεται στις παρουσιάσεις και πιο εύκολα με καλούν σε τηλεοπτικές εκπομπές να «διαφημίσω» κάποιο καινούργιο μου βιβλίο. Η τηλεόραση είναι ένα μαζικό μέσον που σχεδόν ότι δείχνει πουλάει.
Εσείς, νιώθετε συγγραφέας;
Το "συγγραφέας" είναι σίγουρα πολύ βαριά κουβέντα. Δεν τη δέχομαι, γιατί στο νου μου έρχονται όλοι εκείνοι οι μεγάλοι συγγραφείς και «υποκλίνομαι» μπροστά τους. Προς το παρόν αυτό που κάνω είναι να προσπαθώ, όταν γράφω κάτι, να το αφηγούμαι σωστά και να έχει ενδιαφέρον. Δηλαδή να γράφω καλά τις ιστορίες μου. Μου αρέσει πολύ όταν κάθομαι και γράφω. Είναι άκρως θεραπευτικό. Δεν ξέρω πώς αισθάνομαι. Σίγουρα πάντως επιχειρηματίας δεν αισθάνομαι καθόλου. Βαριέμαι τα νούμερα, τους αριθμούς. Εγώ θέλω δημιουργία. Να διαβάσω το βιβλίο, να φανταστώ το εξώφυλλο… Είμαι περισσότερο στο καλλιτεχνικό μέρος. Από μικρό παιδί ασχολήθηκα με τα συγγραφικά, τη μουσική, τον κινηματογράφο. Σπούδασα σκηνοθεσία και έτσι έγραψα και τα πρώτα μου σενάρια. Γράφω συνέχεια. Από 2 σειρές μέχρι μια παράγραφο. Και αυτό μεγαλώνει…
Προτιμάτε να γράφετε για ενήλικες ή για παιδιά;
Όλα μου αρέσουν. Για αυτό έχω κάνει και διαφορετικές εκδόσεις. Σίγουρα, τα παιδιά είναι πιο απαιτητικό κοινό. Δεν μπορείς να γράφεις ανακρίβειες και πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Το παιδί δεν το παραμυθιάζεις. Το παιδί θέλει αλήθεια, δράση, περίεργους ήρωες για να το κερδίσεις. Και πρέπει να γράφεις σαν να είσαι και ο ίδιος παιδί. Πώς θα σκεφτεί ένα παιδί, αν θα πει αυτή τη φράση, θα μιλήσει έτσι; Ξαναγύρισα στην παιδική μου ηλικία, θυμήθηκα τις σκανταλιές μου, τις κρυψώνες μου. Πράγματα που είχα βάλει στη άκρη. Κάνεις ένα flashback στην παιδική σου ηλικία άκρως… θεραπευτικό.
Κρίνοντας πλέον τα πράγματα εκ των έσω, τι είναι αυτό που κάνει ένα βιβλίο best seller;
Σίγουρα, ένα βιβλίο χωρίς ποιότητα, δεν μπορεί να γίνει best seller. Δεν ξέρω όμως τη συνταγή του best seller. Τα βιβλία για παράδειγμα που θυμίζουν λίγο «Άρλεκιν», γίνονται best sellers. Αν κοιτάξουμε τα πρώτα 5 βιβλία σε κυκλοφορία θα το διαπιστώσουμε εύκολα. Εγώ δεν ενδιαφέρομαι να βγάλω τέτοια βιβλία. Από την πρώτη στιγμή που άρχισαν να φτάνουν τέτοια κείμενα στον εκδοτικό οίκο δεν με ενδιέφεραν και με ευγενικό τρόπο τα απέφυγα. Με νοιάζει να βγάζω νέους ανθρώπους, με νέα οπτική στα πράγματα, νέα γλώσσα και νέα θέματα. Αυτό θέλω να κάνω και ας πουλάνε λιγότερο.
Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει την αγορά του βιβλίου;
Δεν μπορώ να πω ότι την έχει επηρεάσει ιδιαίτερα. Ίσα ίσα που νομίζω ότι σε εποχές τέτοιες ο κόσμος στρέφεται και σε πιο πνευματικά πράγματα. Φτάνει πια η σάχλα και όλη η ματαιότητα του lifestyle. Ο κόσμος έχει ανάγκη από ουσία.
Τα e-books είναι απειλή για το συμβατικό βιβλίο;
Στην Αμερική όσο πουλάει το ηλεκτρονικό βιβλίο, τόσο πουλάει και το τυπωμένο. Εδώ θα αργήσουμε ακόμα να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Πάντως δεν το βλέπω σαν απειλή. Εμένα με ενδιαφέρει ο κόσμος να διαβάζει, να ονειρεύεται και να γυμνάζει το μυαλό του. Το σημαντικό είναι ότι το διάβασμα είναι δημιουργία. Μπορεί τα βιβλία να μην μπορούν να σου μάθουν τον κόσμο, σου δίνουν όμως τα εργαλεία να τον καταλάβεις. Τώρα, αν κάποιον τον βολεύει το βιβλιαράκι ή η οθόνη δεν έχει σημασία. Εμείς, που έχουμε συνηθίσει με το βιβλίο, θα συνεχίσουμε με αυτό. Να το διαβάζουμε μπρούμυτα στο κρεβάτι μας, να το κρατάμε…


mouratidis_eksof
 Το βιβλίο "1972 - Το τελευταίο καλοκαίρι" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τετράγωνο.








Τετάρτη 27 Ιουλίου 2011

Ο ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ στις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Με μεγάλη χαρά οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ καλωσορίζουν τον διάσημο παραμυθά Ευγένιο Τριβιζά. Πολυβραβευμένος στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με πλούσιο συγγραφικό έργο, αγαπημένος συγγραφέας μικρών και μεγάλων, με περισσότερα από 180 βιβλία στο ενεργητικό του (παραμύθια, μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, κόμικς, αλφαβητάρια και εκπαιδευτικά βιβλία), ετοιμάζει μια νέα εικονογραφημένη παιδική σειρά που θα αρχίσει να κυκλοφορεί το πρώτο εξάμηνο του 2012 από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. Τα πολυμεταφρασμένα βιβλία του, που χαρακτηρίζονται από εντυπωσιακή πρωτοτυπία, αστείρευτο χιούμορ και γοητευτική φαντασία, θεωρούνται έργα διαπολιτισμικά, διαχρονικά και διηλικιακά.

Ο αγαπημένος σε μικρούς και μεγάλους «ποιητής παραμυθιών», όπως τον αποκαλεί ο Γ. Μπαμπινιώτης, «ο γοητευτικός συγγραφέας που αντλεί εικόνες, ρυθμούς και χρώματα από την αυθεντική παιδική ψυχή», όπως γράφει ο Κ. Γεωργουσόπουλος, κατορθώνει με το μοναδικό γλωσσοπλαστικό του ταλέντο, το αστείρευτο χιούμορ και την κοινωνική ευαισθησία να μαγεύει τους μικρούς και να συναρπάζει τους ενήλικους αναγνώστες όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Ο Boyd Tonkin, κριτικός της εφημερίδας Independent, τον συγκρίνει με τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, o Zack Zipes, στην Εγκυκλοπαίδεια Παιδικής Λογοτεχνίας της Οξφόρδης, σημειώνει ότι «χάρη στη μαεστρία του πάνω στη φαντασία, τη σάτιρα, τις μεταπλάσεις και το παιχνίδι της γλώσσας έχει εξασφαλίσει μείζονα θέση τόσο στη σύγχρονη ελληνική όσο και στη διεθνή παιδική λογοτεχνία», οι New York Times ασχολούνται με την κοινωνική σημασία του έργου του και το περιοδικό Economist αναφέρει ότι επιτυγχάνει το σχεδόν ακατόρθωτο. Παιδιά από τη Βραζιλία έως την Τουρκία και από το Μεξικό έως την Ιαπωνία μεγαλώνουν χρόνια τώρα με τα παραμύθια του.
Τα Τρία Μικρά Λυκάκια φτάνουν στην κορυφή της λίστας των ευπώλητων στην Αμερική, στην Κίνα Τα Μαγικά Μαξιλάρια διανέμονται σε ειδικές εκδόσεις στις οργανώσεις νεολαίας της χώρας, επιλέγονται για τα εκπαιδευτικά προγράμματα της Τουρκίας και πρόσφατα το Υπουργείο Παιδείας του Ισραήλ τοποθετεί την εβραϊκή μετάφραση της Τελευταίας Μαύρης Γάτας στη λίστα των προτεινόμενων βιβλίων προς όλα τα σχολεία της χώρας.

Περισσότερες πληροφορίες για τη νέα σειρά με τίτλο Εμπρός λοιπόν όλοι μαζί, καθώς και κριτικές για το έργο του Ευγένιου Τριβιζά θα βρείτε παρακάτω καθώς και στα συνημμένα αρχεία.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΕΙΡΑ


ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ
Πού πάνε οι εφτά γενναίοι στρατηγοί με τα χρυσά γαλόνια και τα εφτά κόκκινα κανόνια; Γιατί ο βασιλιάς ταΐζει με ρυζόγαλο έναν πιγκουίνο; Ποιος ροχαλίζει μέσα στον μπουφέ της Κούλας της κατσικούλας; Θα κόψει το τελευταίο πέταλο της μαργαρίτας ο Άβυ το κουνάβι;
Μια νέα σειρά ρυθμικών παραμυθιών με σπαρταριστούς χαρακτήρες και απολαυστικές περιπέτειες που έγραψε για σας ο Ευγένιος Τριβιζάς.
Τέσσερα ξεκαρδιστικά βιβλία ειδικά γραμμένα για να διαβάζονται από μικρούς και μεγάλους, από μεγάλους σε μικρούς και από μικρούς σε μεγάλους.

Ο ΑΒΥ ΤΟ ΚΟΥΝΑΒΙ ΚΑΙ Η ΦΙΦΙΤΣΑ Η ΝΥΦΙΤΣΑ
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ;
Ο ένας πίσω από τον άλλο, ο Άβυ το κουνάβι που μετράει τ’ αστέρια κάθε βράδυ, ο Βικέντιος το βόδι που ξεφλουδίζει ένα γινωμένο ρόδι, ο Μπίκι-Μπέκι το γελαστό λελέκι που μασουλάει ένα πεντανόστιμο μπουρέκι, η Μίνα η ερμίνα που φυσάει μια σερπαντίνα, η Φιόνα η χελώνα που φοράει ένα σκουριασμένο σουρωτήρι για κορόνα και ένας κέφαλος που τον τρελαίνει ο πονοκέφαλος, ξεκινάνε όλοι μαζί ένα ηλιόλουστο πρωί, για το θαυμαστό λιβάδι των ονείρων, αποφασισμένοι να μαδήσουνε μια μαργαρίτα και να μάθουνε επιτέλους ποιον αγαπάει η Φιφίτσα η όμορφη νυφίτσα με την κεντητή ποδίτσα. Τι θα αποκαλύψει όμως το τελευταίο πέταλο της μαργαρίτας;

Η ΚΟΥΛΑ Η ΚΑΤΣΙΚΟΥΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΟΥΚΟΥΛΑ
ΠΟΙΟΣ ΡΟΧΑΛΙΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΜΠΟΥΦΕ ΜΟΥ;
Ο ένας πίσω από τον άλλο, η Κούλα η κατσικούλα η καλή νοικοκυρούλα με την κόκκινη κουκούλα, ο Μπούνι-Μπούνι το στρουμπουλό μπαρμπούνι με το μπλε μπαστούνι, ο Ρίκι-Τίκι το σκανταλιάρικο ποντίκι με το βερικοκί σαρίκι, ο Χασμουριγιάμα το νυσταλέο λάμα με την κρεμ καφέ πιτζάμα και ένας μπαφιασμένος μπούφος που του πάει πολύ ο άσπρος του ο σκούφος, ξεκινάνε ένα απριλιάτικο πρωί για να ζητήσουν από τον ατρόμητο ιππότη που ζει στο αλαβάστρινο κάστρο να ανοίξει έναν μπουφέ μέσα στον οποίο φοβούνται ότι κρύβεται ένας επικίνδυνος δράκος. Όταν όμως ανοίγουν τον μπουφέ, κάτι απροσδόκητο τους περιμένει!

Ο ΧΑΡΥ ΤΟ ΜΟΣΧΑΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΛΥΧΝΑΡΙ
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΛΥΧΝΑΡΙ;
Ο ένας πίσω από τον άλλο, ο Χάρυ το τυχερό μοσχάρι που έχει αγοράσει ένα φτυάρι από το παζάρι, ο Τσίφι-Τσίφι το κοτσύφι που τρώει ένα καταΐφι, ο Λάλα το κοάλα που κουτουλάει μια μπαλωμένη μπάλα, η Νέλλη το κουνέλι που κουβαλάει ένα βαρύ βαρέλι ξέχειλο με χρυσαφένιο μέλι, η Μαριλού η συναχωμένη αλεπού που φταρνίζεται συνέχεια «αψού αψού αψού!» και ο Φάνης το φαγκρί που του αρέσουν όλα τα χρώματα εκτός από το γκρι, ξεκινάνε ένα πρωί μάνι μάνι για να δείξουνε στον πάνσοφο σουλτάνο με το χρυσό τουρμπάνι ένα μαγικό λυχνάρι που αλλάζει συνέχεια χρώματα. Τι παραμυθένια μυστικά κρύβει άραγε το παράξενο αυτό λυχνάρι;

H ΡΕΝΑΤΑ Η ΓΑΤΑ ΜΕ ΤΗ ΡΟΖ ΡΙΓΕ ΓΡΑΒΑΤΑ
ΠΟΙΟΣ ΖΟΥΖΟΥΝΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΜΟΥ;
Ο ένας πίσω από τον άλλο, η Ρενάτα η χαδιάρα γάτα με τη ροζ ριγέ γραβάτα, ο Λάρυ το μουλάρι με το κίτρινο φουλάρι, η Μιράντα το πάντα με τη δαντελένια τσάντα, ο Ρο-Ρο το μωρό καγκουρό με το χλιαρό μπιμπερό, η Γωγώ το γεράκι με το γαλάζιο ταγεράκι και δύο πολικές αρκούδες με εμπριμέ βερμούδες, ξεκινάνε ένα ανοιξιάτικο πρωί για να ζητήσουν από τον βασιλιά να στείλει στρατό, κανόνια και πυροβολικό για να κυνηγήσουν τη Φιφίκα την κιτρινόμαυρη σφήκα. Τι θα αποφασίσει όμως ο βασιλιάς που ταΐζει με ρυζόγαλο έναν πιγκουίνο; Θα κηρύξει τον πόλεμο ξαφνικά στη Φιφίκα τη σφήκα που ζουζουνίζει απειλητικά;


ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΟ ΤΡΙΒΙΖΑ


Όπως ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, έτσι και ο Ευγένιος Τριβιζάς γράφει σε μία από τις λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες της ευρωπαϊκής ηπείρου. Τα παραμύθια του, όμως, όπως και αυτά του Άντερσεν, έχουν τη δύναμη να αγγίζουν την καρδιά και το μυαλό των αναγνωστών όχι μόνο σε όλη την Ευρώπη, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Boyd Tonkin, The Independent

Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι ένας προικισμένος ποιητής παραμυθιών και θεατρικών έργων, που απευθύνεται σ’ όλους τους μικρούς αλλά και σ’ εκείνους από τους μεγάλους που μπορούν να ταξιδέψουν με το όνειρο και μέσα από την «ονειροφαντασία» να βρουν την ουσία της αντιποιητικής και παραποιημένης πραγματικότητας.
Γεώργιος Μπαμπινιώτης, Kαθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Δημιουργός πλασμάτων παράδοξων και φανταστικών χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Φρουτοπίας για την οποία κέρδισε δικαστική μάχη ενάντια στην εταιρεία Κόκα Κόλα, σε ό,τι αφορά την παραβίαση των πνευματικών του δικαιωμάτων, ο Τριβιζάς χάρη στη μαεστρία του πάνω στη φαντασία, τη σάτιρα, τις μεταπλάσεις και το παιχνίδι της γλώσσας έχει εξασφαλίσει μείζονα θέση τόσο στη σύγχρονη ελληνική όσο και στη διεθνή παιδική λογοτεχνία.
Zack Zipes (editor), The Oxford Encyclopedia of Children’s Literature, Oxford University Press, 2006

Μετρ του χιούμορ και των ανατροπών, μοναδικός στην Ευρώπη.
Cristie Davies, Bookbird

O λογοτεχνικός κόσμος του Eυγένιου Tριβιζά αποτελεί μία αποκάλυψη.
Miriam Gabriela Möllers, International Literature Festival Berlin

Mέσα στην ψυχρή επιστημονική τεχνική του εγκληματολόγου που χρησιμοποιεί τις λέξεις ως νυστέρι, κρύβεται μια υπέροχη φτερωτή στολή, μια οργιάζουσα φαντασία, ένας χείμαρρος λεκτικός, ένας γοητευτικός παραμυθάς.
Κώστας Γεωργουσόπουλος, κριτικός

Ένας συγγραφέας γοητευτικών βιβλίων.
Kirsty Wark, BBC Television Journalist & Broadcaster

Ό,τι καλύτερο μπορούσε να μας συμβεί, ειδικά στις μέρες μας, θαρρώ πως είναι ο Ευγένιος Τριβιζάς! Ο θαυματοποιός Τριβιζάς. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε, θα άξιζε να τον εφεύρουμε!
Φωτεινή Τσαλίκογλου, Καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ένας εφευρετικός, ανατρεπτικός συγγραφέας που απελευθερώνει το παιδί που κρύβεται μέσα σε όλους μας.
International Herald Tribune, Kathimerini Insert

Γιατί διαβάζονται αφειδώς τα βιβλία του Ευγένιου Τριβιζά ανά τον κόσμο, όταν άλλα σκονίζονται στα ράφια των βιβλιοπωλείων; Ίσως επειδή ο πολυβραβευμένος συγγραφέας μιλάει τη γλώσσα του παιδιού, αφουγκράζεται τη σύγχρονη πραγματικότητα και ταυτόχρονα πλάθει οράματα φανταστικών κόσμων ικανά να αποτελέσουν πρότυπα αλλαγής του δικού του κόσμου.
Το Ποντίκι

O Eυγένιος Tριβιζάς είναι ο καλύτερος παραμυθάς του καιρού μας. Σε κάθε έργο του το αποδεικνύει.
Eλευθεροτυπία (Βιβλιοθήκη)

Kάθε νέο βιβλίο, κείμενο, θεατρικό έργο του Eυγένιου Tριβιζά είναι ένα σημαντικό γεγονός, ακόμα κι όταν πρόκειται για λίγες αράδες ή ένα σχόλιό του. O λόγος του είναι ανακουφιστικός και διαυγής όσο λίγων συγγραφέων ή αυτών που αποκαλούμε «άνθρωποι της διανόησης». Kάθε φορά που ένα νέο βιβλίο του πέφτει στα χέρια μου, ανυπομονώ να διαβάσω τις σκέψεις του –διατυπωμένες με φράσεις ονείρου–, πασπαλισμένες με ζάχαρη, αλλά και με πικραμύγδαλο.
Nαυτεμπορική

O παραμυθάς Eυγένιος Tριβιζάς είναι ένα πρόσωπο αγαπημένο. Έρχεται από τα βάθη της φαντασίας στην πηγή της παιδικής μας ηλικίας, για να κάνει πραγματικότητα όσα κρύβουν τα όνειρά μας.
City Press

Eυγένιος Tριβιζάς, ο εθνικός μας παραμυθάς.
Το Βήμα

Πολυγραφότατος, διασκεδαστικός, στοχαστικός, εφευρετικός, πολύπλευρος, ανατρεπτικός… Mε ποιες και πόσες λέξεις να περιγράψει κάποιος τον «μάστορα» της γραφής, που ακούει στο όνομα Eυγένιος Tριβιζάς; Όποιος έχει «γευθεί» τις ιστορίες του καταπληκτικού παραμυθά έχει σίγουρα μαγευτεί και γνωρίσει έναν άλλο κόσμο, γεμάτο εκπλήξεις, που αγγίζει τον νου και την καρδιά.
Pιζοσπάστης

Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

"Όταν τα βιβλία εμπνέουν τους αναγνώστες " από το blog της κας Φωτου

Το δάκρυ του κρίνου κυκλοφορεί εδώ και ένα χρόνο. Θυμάμαι τους ενδοιασμούς που είχα στην αρχή, φοβούμενη τη συναισθηματική φόρτιση που έβλεπα στις σελίδες του. Η συγκίνηση που έδινε ήταν δυνατή πρώτα για μένα κι ας γνώριζα ότι η υπόθεση ήταν καθαρά αποτέλεσμα μυθοπλασίας. Αναρωτιόμουν αν είχα το διακαίωμα να ταράξω την ψυχική ηρεμία των αναγνωστών. Η συνέχεια με διέψευσε. Το βιβλίο βρίσκεται στη δέκατη έκδοση και εκατοντάδες αναγνώστες μέσα από email, το Facebook, τη σελίδα του βιβλίου στον εκδοτικό οίκο, επιστολές, τηλεφωνήματα (ακόμα και στο τηλέφωνο της υπηρεσίας μου απευθύνθηκαν για να με βρουν) θέλησαν να επικοινωνήσουν μαζί μου για να με συγχαρούν. Αυτό και μόνο είναι η δικαίωση η δική μου. Τους ευχαριστώ όλους για μια φορά ακόμα. Μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω. Τα κείμενα που πήρα ήταν απίστευτα.
Σήμερα το πρωί η Μαρία Κανελάκη, άγνωστη μέχρι τώρα σε μένα έβαλε στο facebook τους παρακάτω στίχους. Δε στέκομαι στην τεχνική τους, δεν είμαι ικανή να την κρίνω. Εκείνο που με συγκίνησε είναι το γεγονός πώς το βιβλίο μου άγγιξε την ψυχή της και την έκανε να αφιερώσει χρόνο για αυτό, να γίνει δημιουργική. Την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και τη βεβαιώνω ότι ενέργειες σαν τη δική της είναι που με κάνουν να βλέπω με ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη αυτό που κάνω.

"T ο δακρυ του κρινου"... σου δίνει συγκινησεις!!!
Ο σο κι αν εισαι δυνατος...σίγουρα θα δακρυσεις!!!

Δ άκρυα που παγώσανε... μαργαριτάρια μοιαζουν !!!
Α φησαν ομως μια πληγη...και την καρδια σπαράζουν!!!
Κ άποτε βρήκαν τη χαρα "τα μάτια" της Μερόπης...
Ρ όδινη έμοιαζε η ζωη... "αγάπη" ολο το βιος της!!!
Υ στερα ο ηλιος εσβησε...και ηρθε το σκοταδι...

Τ ι κι αν ξημέρωνε παντού??? για "κεινη" ηταν βράδυ!!!
Ο Μέμος την αγάπησε και στάθηκε κοντά της....
Υ πέφερε σαν έβλεπε "πως σπάραζε" η καρδιά της!!!!

Κ άποτε βρεθηκαν μαζι ο Αντώνης και η Μένη.....
Ρ ώτουσαν ...κι απορούσανε ..."άραγε..τι μας δένει"?
Ι σορροπούσαν σε σκοινί που έμοιαζε τεντωμένο....
Ν α 'ν' άραγε η απάντηση ...ίσως.."το πεπρωμένο"???
Ο μως κι αν άργησε να'ρθει...η ανατολή του ήλιου....
Υ πέγραψε τη λύτρωση... " ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΕΝΟΣ ΚΡΙΝΟΥ"!!!!

http://giotafotou.psichogios.gr/2011/07/blog-post.html

Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011

Ο Σταύρος Σταυρόπουλος

Ο Σταύρος Σταυρόπουλος στην εκπομπή
της Εύης Κυριακοπούλου "Η ζωή είναι αλλού"
Την Τετάρτη 27 Ιουλίου στις 9 μμ ο ποιητής και συγγραφέας Σταύρος Σταυρόπουλος είναι καλεσμένος στην εκπομπή της Εύης Κυριακοπούλου "Η ζωή είναι αλλού"  που μεταδίδεται από την ΕΤ1. Ο Σταύρος Σταυρόπουλος θα μιλήσει για τις λέξεις, τον έρωτα, τον χρόνο, και το καινούργιο του βιβλίο "Πιο νύχτα δεν γίνεται".

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

"Στο τζάμι το πακέτο έχει μεγαλώσει. Τα τσιγάρα έφτασαν το μέγεθος του υαλοκαθαριστήρα και τον ξεπέρασαν. Το φεγγάρι έσκυψε τη μύτη του, όπως σκύβει ο εκσκαφέας στα ερείπια, και χάθηκε πίσω από τα κομμένα σύννεφα. Το τετράδιο καλλιγραφίας του ουρανού ήταν γεμάτο. Σάπιο πορτοκαλί. Ο Θεός δεν θα είχε που να γράψει.
Για μια στιγμή νόμισα ότι όλα τα κεραμίδια των σπιτιών χύθηκαν πάνω μου και με έθαψαν. Δεν ήμουν εγώ. Το κορμί σου δίπλα μου σα να χόρευε.
Ήταν όπως το ήθελα: Σκισμένο, σε πυρκαγιά, με ανοιγμένες τρύπες παντού. Έτοιμο να στάξει.

Πάμε να γεννηθούμε αλλού, σου είπα. Ο χρόνος αυτός έχει πεθάνει". 


Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
O ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ   γεννήθηκε στο Μοσχάτο το 1961. Σπούδασε στο Παρίσι κοινωνιολογία και στην Αθήνα δημοσιογραφία, εγκαταλείποντας και τα δυο στη μέση χωρίς να πάρει πτυχίο. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί δέκα βιβλία του, ποίησης και πεζογραφίας. Τα τελευταία χρόνια διατηρεί μόνιμη στήλη στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στο ένθετο «Βιβλιοθήκη», ενώ δημοσιεύει τακτικά κείμενα στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο.
Από τους πεζογράφους θεωρείται ποιητής και από τους ποιητές πεζογράφος.
Είπαν για τον συγγραφέα:

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της ποίησης του Σταυρόπουλου είναι ένας ιδιότυπος σουρεαλισμός όχι με την έννοια της ποιητικής μανιέρας, της σχολής που για μια ολόκληρη εποχή επιβλήθηκε στο ποιητικό σύμπαν, αλλά με την έννοια της πρόθεσης της πραγματικής υπέρβασης του πραγματικού. Με συνδυασμούς που ξαφνιάζουν, αλλά που ποτέ δεν αποδεσμεύονται από την κυριαρχία του πραγματικού.
Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ, Ποιητική

Ο χρόνος για τον Σταυρόπουλο δεν είναι μια οπή προς την αιωνιότητα. Είναι ο αναπότρεπτος τοίχος και τα θρύψαλα που αφήνει. Είναι ο χρόνος ενός Προυστ, ενός Ελιοτ, ενός Γέιτς, ενός Αχτερμπεργκ, μιας Σέξτον, ενός Κοέν, ενός Ντίλαν. Μιας Αννα Καμιένσκα.
Βασίλης Ζηλάκος, Ελευθεροτυπία
Ο Σταύρος Σταυρόπουλος καλεί την γενιά του σ’ ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι για την αποφοίτηση της αθωότητας. Ασφαλώς δε, κατά τη δήλωση του Σαββόπουλου, «είναι ο αρχηγός σ’ αυτό το πανηγύρι».
Γιάννης Ευσταθιάδης, Δέκατα

“Ολυμπιονίκης – τσαγκάρης”

Μια Ζωή σαν Ring
Γιώργος Στεφανόπουλος

εκδ iWrite Publications, Εκδόσεις Πηγή

Από τα τσαγκαράδικα στο παλιό Μπουρνάζι στα μεγάλα σαλόνια πυγμαχίας του Λος – Άντζελες. Πόσο σπάνιο, πόσο τραγικό αλλά ταυτόχρονα και πόσο αισιόδοξο είναι το να φέρεις τον τίτλο: “Ολυμπιονίκης – τσαγκάρης”; Ένα βιβλίο βγαλμένο από τη ψυχή του Γιώργου Στεφανόπουλου, του καλύτερου και αξεπέραστου Έλληνα πυγμάχου των τελευταίων δεκαετιών, στο οποίο δεν φοβάται να αποκαλύψει τα πιο ακραία βιώματά του.

Ο Έλληνας «Ρόκυ» περιγράφει τη μοιραία πλοκή της καριέρας του και της ζωής του. Μια συναρπαστική αφήγηση σε παρασύρει να ανέβεις στο ring, να ξεσπάσεις μαζί του, να νιώσεις το αίσθημα της νίκης και της ήττας και από την κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης να ξανακαθίσεις μαζί του στα θρανία. Το μαγικό είναι ότι σου διεγείρει μια ακαταμάχητη επιθυμία να ταυτιστείς, να αγωνιστείς και εν τέλει να νικήσεις μαζί του, δίχως ωστόσο να είχες ποτέ την παραμικρή σχέση με το μποξ. Το βιβλίο αυτό σε κάνει εξ αρχής να αναρωτιέσαι: πώς ένα παιδί ανοίγει κατά λάθος μια πόρτα και βρίσκεται εκεί όπου έπρεπε να βρίσκεται; Τύχη; Πεπρωμένο; Πόσο μεγάλη είναι σήμερα η κατολίσθηση των αξιών ώστε από τη θριαμβευτική υποδοχή και το γκρέμισμα των τειχών στην αρχαιότητα, φτάσαμε στην απαξίωση ενός Ολυμπιονίκη από μια διαβρωμένη πολιτεία;

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το βιβλίο αρχαία τραγωδία; Ίσως… το μόνο σίγουρο είναι ότι ο αναγνώστης θα αγωνιστεί, θα πονέσει μέσα και έξω από το ring και στο τέλος θα επιβεβαιώσει ότι “όλα για κάποιο λόγο γίνονται”.
 
http://ring.iwrite.gr/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση