Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

έκδοση-Ψυχογιός

ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ
ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ

Κλαίλια… Ένα όνομα σταθμός στη ζωή της. Η μητέρα της αγάπησε την ηρωίδα του Ξενόπουλου και της έδωσε πριν πεθάνει το όνομά της. Μαζί όμως, της κληροδότησε χωρίς να το θέλει και τη μοίρα της λαμπερής κοντεσίνας. Υπήρχε και για κείνη ένας Παύλος. Βαθιά, απόλυτα ερωτευμένος. Για μια ζωή. Αλλά η Κλαίλια ήθελε να γνωρίσει τον έρωτα όπως τον μάθαινε από τα βιβλία. Και βρήκε τον Ντένη της στο πρόσωπο του Νικηφόρου. Η ιστορία του Ξενόπουλου ξαναγράφεται, πάλι ο Παύλος θα χάσει την Κλαίλια του, αλλά δεν θα πεθάνει. Θα μείνει δίπλα της να μαζεύει τα συντρίμμια που γέμισε τη ζωή της ο λάθος έρωτας. Ένας έρωτας που δεν θ'' αφήσει τίποτα όρθιο στη ζωή της, μέχρι ν'' ανακαλύψει πόσο τραγικό ήταν αυτό το λάθος…

ebook:





Πριν από πολλά χρόνια, οι χοροί μεταμφιεσμένων ασκούσαν πάνω μου ποιητική γοητεία. Όταν με πήγαιναν στα bal d''enfants του παγωμένου Φεβρουαρίου, όπως τα έλεγαν παλιά στα Χανιά, όταν χανόμουν σε ταινίες, μουσικές ή νουβέλες για τις παράδοξες τούτες γιορτές, κατακυριευόμουν απ'' τη σαγήνη μιας ιλιγγιώδους δυνατότητας: Η δυνατότητα να γίνεις για λίγο άλλος είναι μια ελευθερία απόλυτη! Οι χοροί μεταμφιεσμένων, ρωγμή άλλου τόπου, ονειρικού, αμφίβολου όσο και πιθανού, πρόσφεραν την ευχέρεια να βιώσεις, δίχως ενοχές, δίχως ντροπή ό,τι ψεύδεσαι, εκείνο που προτιμάς να ήσουν. Να φορέσεις το προσωπείο που σου εξιδανικεύει το πρόσωπο. Σήμερα έχασαν την αίγλη τους και όταν σπανίως μασκαρεύονται οι άνθρωποι, αυτό δεν έχει καθόλου απ'' την παλιά έξαψη. Ντύνονται, μηχανικά σχεδόν, γιατί είναι έθιμο, για να διασκεδάσουν κάπως αλλιώς, γιατί το απαιτεί μια κοσμική πρόσκληση. Ο ποιητικός βυθός της μεταμφίεσης έχει στερέψει. Λέω πως τούτη η αλλαγή δεν είναι ασύνδετη από τον τρόπο που πια λειτουργούμε. Η σύγχυση ταυτότητας και η επισημοποιημένη υποκρισία των ρόλων, η μειωμένη προσωπικότητα, ο χλιαρός χαρακτήρας που καλλιεργείται από άμυνα ως τύπος, η απουσία κέντρου ζωής, και η θεμιτή, η σχεδόν επιβεβλημένη διπλοπροσωπία για να κυκλοφορείς κοινωνικά, για να αντέχεις τον εαυτό σου, έχουν κάνει τη μεταμφίεση μια καθημερινή κοπιαστική και αγχώδη ρουτίνα. Προς τι λοιπόν να ονειρεύεσαι μια πρόσκληση σε τέτοιους χορούς; Το να σε ελκύει να μεταμφιεστείς και να το σχεδιάζεις με λαχτάρα προϋποθέτει ότι γνωρίζεις ποιος είσαι. Για να γίνεις συνειδητά άλλος, πρέπει να γνωρίζεις συνειδητά ποιος όντως είσαι. Πώς αλλιώς θα ξεχωρίσεις το ''''άλλος'''';
e-book
επανέκδοση
Οκτ 2009
Αγαπάμε τελικά τα πρόσωπα ή μόνο τον έρωτα αγαπάμε; Αγαπάμε αυτό που μας δίνουν ή αυτό που περιμένουμε να μας δώσουν; Τη μορφή τους πόσο αγαπάμε και πόσο τη μεταμόρφωση που σχολαστικά τους επεξεργαζόμαστε; Κι αυτό που περιμένουμε πόσο αντέχει να ελπίζει; Αντέχει! Κι εγώ δεν ξέρω αν είναι ευλογία ή κατάρα η αντοχή τούτη. Κι εγώ δεν ξέρω τι αξίζει πιο πολύ, η ειρήνη ή η αγωνία της ψυχής μας.

Εκδόσεις Ψυχογιός

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση