Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

νέες κυκλοφορίες βιβλίων

Το έπος του λυκόφωτος- Ο επίσημος οδηγόςς, Stephenie Meyer
«Η απόλυτη εγκυκλοπαίδεια για το Έπος του Λυκόφωτος Ο μοναδικός επίσημος οδηγός, πλήρως εικονογραφημένος με σχεδόν 100 έγχρωμες εικονογραφήσεις και φωτογραφίες. Το "Έπος του Λυκόφωτος: Ο Επίσημος Οδηγός" προσφέρει αποκλειστικό νέο υλικό στους αναγνώστες, και όλα όσα χρειάζονται για να εξερευνήσουν σε βάθος τον αξέχαστο κόσμο που δημιούργησε η Stephenie Meyer στο "Λυκόφως", τη "Νέα Σελήνη", την "Έκλειψη", τη "Χαραυγή" και τη "Σύντομη Δεύτερη Ζωή της Μπρι Τάνερ". Το "Έπος του Λυκόφωτος: Ο Επίσημος Οδηγός" περιλαμβάνει επίσης βιογραφικά των ηρώων, κομμένες σκηνές, μια συζήτηση με τη Meyer, γενεαλογικά δέντρα, πίνακες, εκτεταμένες παραπομπές και πολλά άλλα. Περιέχει εικονογραφήσεις διαφόρων καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένης και της Young Kim, εικονογράφου του Νο 1 μπεστ σέλερ των New York Times, Λυκόφως: The Graphic Novel, Τόμος 1. "Πάντα εκπλήσσομαι με τις σε βάθος ερωτήσεις των αναγνωστών μου για τους ήρωες και τον κόσμο του Λυκόφωτος", λέει η Stephenie Meyer. "Με τον Επίσημο Οδηγό, έλπιζα να μπορέσουμε να συμπεριλάβουμε όσο πιο πολλές λεπτομέρειες είναι δυνατό, μαζί και ιστορικά των χαρακτήρων, όπως το παρελθόν της Άλις. Είμαι κατενθουσιασμένη με τις διαφορετικές καλλιτεχνικές προσαρμογές που έκανε η Young Kim και οι υπόλοιποι ταλαντούχοι εικονογράφοι, συμπεριλαμβανομένου και του νυφικού της Μπέλλα. Ελπίζω οι αναγνώστες να νιώσουν ότι άξιζε η αναμονή!"»



Μετά την κρίση, Alain Touraine
Σπασμένη μνήμη, Καίτη Τσουρλάκη, Απόσπασμα Βιβλίου!
Το καλοκαίρι του έρωτα, Martin Amis
Άδειες Κυριακές, Μαρίνα Πετροπούλου, Απόσπασμα Βιβλίου!
Ιστορίες που τις είπε η Πέτρα, Μαρία Αγγελίδου, , Απόσπασμα Βιβλίου!

Έλξη, ο παράγοντας-κλειδί, Joe Vatale


Χωρίς χειροκρότημα, Λένα Μαντά
Δείτε το απόσπασμα του βιβλίου, πατώντας εδώ!
«Η Ειρήνη πάντα πίστευε αυτό που έλεγε η γιαγιά της: «Το ουράνιο τόξο είναι η σκάλα που χρησιμοποιούν οι ψυχές για να φτάσουν στον ουρανό?» Έτρεχαν μαζί και αναζητούσαν την άκρη του, μικρό κορίτσι εκείνη στο χωριό της κοντά στα σύνορα. Όνειρό της να γίνει δασκάλα, αλλά η μοίρα είχε άλλα γραμμένα. Για να αποφύγει ένα γάμο που της κανονίζει ο πατέρας της, η Ειρήνη θα βρεθεί στην Αθήνα, και δίπλα στη θεία της, τη μεγάλη τραγουδίστρια Βένια, θα γνωρίσει την λάμψη της σόουμπιζ αλλά και το σκοτάδι της. Ο έρωτάς της με τον Μάξιμο θα γίνει βορά στα θηρία των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι εκείνη θα τραβήξει πάνω της όλα τα πυρά και όχι μόνο τα τηλεοπτικά. Ίσως ήρθε η στιγμή να τα αφήσει όλα πίσω. Αξίζει όμως μια ζωή χωρίς χειροκρότημα;».

Η Ελλάδα των κρίσεων, Βασίλειος Μαρκεζίνης
Κόκκινο κοράλλι, Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη, Απόσπασμα Βιβλίου!
Στο τέλος της γης, David Grossman
Το φθινόπωρο της μάγισσας, Καίτη Οικονόμου, Απόσπασμα Βιβλίου!
Ο Ελληνούλης, το χάρτινο καραβάκι, Χρύσα Δημουλίδου, Απόσπασμα Βιβλίου!

PERIZITITO.GR

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Η βασίλισσα του ευπώλητου λυρισµού

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ

Η συγγραφέας που έχει πουλήσει 750.000 αντίτυπα και κυκλοφορεί το όγδοο µυθιστόρηµά της στις 6 Μαΐου

ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΠΙΜΠΛΗ

Λέει ότι το γράψιµο είναι «τρέλα, έρωτας, παράνοια και δάκρυ». Η ίδια ωστόσο επιδεικνύει ψυχρό επαγγελµατισµό. Γράφει κάθε πρωί (υπό τους ήχους του Πάριου) και «ξεφουρνίζει» ένα µυθιστόρηµα κάθε Μάιο, πάντοτε ερωτικό και πάντοτε µπεστ σέλερ, καθώς έχει κατορθώσει να σπάσει το φράγµα των 750.000 πωλήσεων. Σύµφωνα µάλιστα µε πρόσφατη έρευνα, έχει επηρεάσει τη ζωή τόσων Ελλήνων όσο και ο Ντοστογιέφσκι!

Πριν από µερικά χρόνια, είχα βρεθεί στην Κορώνη και έπινα καφέ µε έναν φίλο στην παραλία. Ηρθε ένα ζευγάρι φίλων του άγνωστων σε εµένα και κάθησε µαζί µας. Η κοπέλα, µετά τις απαραίτητες συστάσεις, µε ρώτησε µε τι ασχολούµαι. Μόλις της είπα ότι γράφω κυρίως για βιβλία, άνοιξε τα µάτια της διάπλατα, κράτησε το στόµα για λίγο µισάνοιχτο και τελικά τόλµησε την ερώτηση: «Ξέρετε τη Λένα Μαντά;». Της απάντησα ότι την ξέρω, όχι προσωπικά αλλά από τη συγγραφική της δραστηριότητα, και τότε µου είπε: «∆ιάβασα το “Σπίτι δίπλα στο ποτάµι” και δύο νύχτες ήταν αδύνατον να κοιµηθώ. ∆ιάβαζα και έκλαιγα. Εκλαιγα συνέχεια. Και δεν ήθελα να τελειώσει». Τη ρώτησα αν γνώριζε πως η αγαπηµένη της συγγραφέας είχε γράψει καινούργιο βιβλίο, το οποίο µόλις είχε κυκλοφορήσει. Περιέργως δεν το γνώριζε:

«Λέτε αλήθεια;». Αντί για άλλη απάντηση, της έδειξα µε το χέρι δεκαπέντε µέτρα πιο πέρα, όπου υπήρχε ένα υπαίθριο βιβλιοπωλείο. «Ναι, έχει βγάλει καινούργιο και είδα ότι το έχουν απέναντι στον πάγκο». Τα αντανακλαστικά της κοπέλας ήταν εκπληκτικά. Πριν ακόµα τελειώσω τη φράση µου είχε σηκωθεί και άρχισε να τρέχει προς τον υπαίθριο βιβλιοπώλη. Εννοείται πως ξέχασε να µε χαιρετήσει. Ούτως ή άλλως, µε είχε ξεχάσει.

ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ. Η Λένα Μαντά είναι, λοιπόν, η συγγραφέας φαινόµενο της τελευταίας πενταετίας. Είχε γράψει βιβλία και νωρίτερα, αλλά µε το µυθιστόρηµα «Το σπίτι δίπλα στο ποτάµι» έσπασε το φράγµα του πολύ µεγάλου κοινού και έκτοτε απογειώθηκε. Το «Σπίτι» έχει φτάσει τα 218.000 αντίτυπα, ίσως και γιατί δεν έχει απλώς γυναίκα ηρωίδα, αλλά έχει πέντε ηρωίδες, και κάθε γυναίκα µπορεί να αισθανθεί κάποια πιο κοντά της και να ταυτιστεί. Φυσικά, δεν φτάνει µόνο αυτό. Σε αντίθεση µε άλλες συγγραφείς που έγιναν βασίλισσες του ενός βιβλίου γράφοντας µεγάλα µπεστ σέλερ που τα αγόραζαν κυρίως γυναίκες – λ.χ. η Μάρα Μεϊµαρίδη µε τις «Μάγισσες της Σµύρνης» – η Λένα Μαντά ήρθε για να µείνει. Τα επτά µυθιστορήµατά της έχουν ξεπεράσει αθροιστικά τα 750.000

αντίτυπα. Και συνεχίζει ακάθεκτη καθώς στις 6 Μαΐου θα κυκλοφορήσει το όγδοο µυθιστόρηµά της.

Σε αυτό το είδος µυθιστορήµατος, πρωτεύον είναι οι σχέσεις, τα συναισθήµατα, ο έρωτας, το δράµα.

Την ταµπέλα του «ροζ» και του «άρλεκιν» δεν την έχει αποφύγει η Μαντά, αλλά εντέλει το πράγµα εξισορροπείται µια χαρά από τις καθηµερινές εκδηλώσεις λατρείας των αναγνωστριών της και τα σχόλια των θαυµαστριών στο προσωπικό της µπλογκ. Ούτως ή άλλως, και η ίδια δεν προσποιείται ότι έχει πρότυπο τον Προυστ. «Τα βιβλία µου έχουν θεµατολογία βγαλµένη από τη ζωή, µου αρέσουν οι γρήγορες εναλλαγές, αποφεύγω τις µακροσκελείς αναλύσεις, δεν µου αρέσουν οι µπερδεµένες καταστάσεις, θέλω ένα τέλος ελπιδοφόρο που να αφήνει µια ωραία γεύση», έχει πει.

Οχι πως, σε ορισµένες περιπτώσεις, δεν τοποθετείται δίπλα σε µεγάλους συγγραφείς. Σε πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου τέθηκε και το ερώτηµα: «Θα µπορούσατε να µου αναφέρετε δύο ονόµατα συγγραφέων των οποίων τα βιβλία επηρέασαν καθοριστικά ή άλλαξαν τη ζωή σας;» Πρώτος, µεποσοστό 16% θετικών απαντήσεων ήταν ο Νίκος Καζαντζάκης. Ακολούθησαν, µε ποσοστό 5% ο καθένας, ο Ντοστογιέφσκι, ο Καβάφης και η Μαντά. Πιθανόν, εξαιτίας φράσεων όπως η ακόλουθη: «Για µένα, έρωτας είναι µια φωτιά. ∆υνατή, αδηφάγα και ισοπεδωτική. Αν προήλθε από καλή ποιότητα ξύλου, θα αφήσει κάτι όµορφο όταν οι φλόγες πέσουν, και κάπου εκεί βρίσκεται η αγάπη». Πάντως, εκτός από λυρική συγγραφέας, είναι και ικανότατη επαγγελµατίας, παρότι εκείνη υποστηρίζει ότι «το να γράφεις είναι τρέλα, παράνοια, έρωτας, ψυχαναγκασµός, γέλιο, δάκρυ, αλλά επάγγελµα δεν είναι». ∆ουλεύει οκτώ µε δύο καθηµερινά, έξι ηµέρεςτην εβδοµάδα, οκτώ µήνες τον χρόνο. Οι µόνες περίοδοι κατά τις οποίες δεν γράφει είναι τα Χριστούγεννα,το Πάσχα και το καλοκαίρι. Αποτέλεσµα: είναι πάντα συνεπής στο ραντεβού µε τους αναγνώστες της, κάθε Μάιο. Και όχι µόνο αυτό... Στην πραγµατικότητα, όταν κυκλοφορεί ένα βιβλίο της έχει παραδώσει ήδη το επόµενο και γράφει το µεθεπόµενο! Για να το καταφέρει αυτό, κάθε πρωί στήνεται µπροστά στον υπολογιστή του γραφείου της µε διπλό καφέ και στοκ τσιγάρων. Εχει και ένα κοµπολόι που τη βοηθάει να σκέφτεται. Και ακούει, τουλάχιστον στην αρχή της ηµέρας, ένα τραγούδι δυνατά. Το ίδιο πάντα τραγούδι, το οποίο θα συνδεθεί µε το µυθιστόρηµα που γράφει.

Οταν έγραφε το «Τελευταίο τσιγάρο», το πιο πρόσφατο µυθιστόρηµά της, οι δικοί της σιχάθηκαν τον Πάριο γιατί όσο έγραφε άκουγε συνέχεια το «∆εν έχω άλλο θάνατο». Οταν, πάλι, έγραφε το «Ερωτας σαν βροχή» άκουγε συνεχώς τα «Απογεύµατα» της Γλυκερίας...

Το καλοκαίρι, που δεν γράφει, διαβάζει. Τι διαβάζει; Όταν ήταν µικρή διάβαζε Ξενόπουλο και τη «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου που αποτέλεσε για εκείνην, έχει πει, «πρότυπο ζωής». Τώρα διαβάζει κυρίως βιβλία, του ίδιου ύφους, σε γενικές γραµµές, µε εκείνα που γράφει: Ελένη Τσαµαδού, Καίτη Οικονόµου, Πασχαλία Τραυλού, Φιλοµήλα Λαπατά. Και διαβάζει µόνο Έλληνες, ποτέ ξένους συγγραφείς.

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ. Οπως συνηθίζει να λέει, όσο τη βοµβαρδίζουν οι ιδέες θα γράφει. Αν σταµατήσει αυτός ο βοµβαρδισµός θα σταµατήσει και το γράψιµο, αλλά δεν θα στενοχωρηθεί. Αλλωστε έχει γεννηθεί στην Πόλη (το 1964), µε ό,τι σηµαίνει αυτό. Οταν ήρθε στην Αθήνα, στα πέντε της χρόνια, ηµητέρα της, που στο µεταξύ είχε χωρίσει µε τον πατέρα της, έκανε δύσκολες, ακόµη και βαριές δουλειές για να τη µεγαλώσει. Από µοδίστρα µέχρι εργοδηγός. Εποµένως, είναι για εκείνη προφανές πως όταν η συγγραφική περιπέτεια τελειώσει θα συνεχίσει να κάνει ό,τι ήδη κάνει τώρα, το υπόλοιπο της ηµέρας της. «Είµαστε παραδοσιακή οικογένεια και εγώ µια κλασική νοικοκυρά. Μου αρέσει να βγαίνω µε τον άντρα µου, λατρεύουµε και οι δύο το θέατρο, διαβάζω και όταν µένω στο σπίτι πλέκω, κεντάω, φτιάχνω γλυκά και µαγειρεύω. Κάθε µεσηµέρι τρώµε όλοι µαζί», έχει πει σε συνέντευξή της. Εχει σπουδάσει νηπιαγωγός, αλλά δεν άσκησε ποτέ το επάγγελµα αυτό - ήταν σπουδές που της επέβαλαν οι γονείς της. Τα παιδιά της είναι µεγάλα, 25και 20 ετών. Ο Γιώργος, ο επιχειρηµατίας σύζυγός της, είναι αυτός που χτύπησε την πόρτα των εκδοτικών οίκων όταν εκείνη άρχισε να γράφει. Και είναι, ακόµη και σήµερα, εκείνος που διαβάζει κάθε βράδυ, πρώτος, ό,τι έχει γράψει εκείνη στη διάρκεια της ηµέρας.

Γράφω για τη φιλία, την οικογένεια, τον άνθρωπο και όλα εκείνα που η καθηµερινότητα έκρυψε σε ένα ντουλάπι. Αν αυτό είναι απλοϊκό, τότε θα συµφωνήσω µαζί τους. Αλλά η ευτυχία εκεί βρίσκεται, στα απλά
ΕΙΠΕ
ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΗΝ
Γράφει µεταµοντέρνα «άρλεκιν», σερβιρισµένα σαν υπερστολισµένη τούρτα γενεθλίων
ΚριΤιΚΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕρι∆Α «ποΝΤιΚι»

www.tanea.gr

Διαγωνισμός Μαίου 2011

Δηλώστε συμμετοχή γράφοντας ένα σχόλιο για το βιβλίο το οποίο σας άρεσε ενώ δεν το περιμένατε. Μόνη προϋπόθεση όπως πάντα να είσαστε ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ του blog. Ο διαγωνισμός λήγει στις 17/05 και ώρα 23:59. Το μυθιστόρημα που προσφέρεται είναι του Σοφία Βοϊκου "Το κόκκινο σημάδι". Καλή επιτυχία σε όλους!!!!

Νικήτρια διαγωνισμού Απριλίου 2011

Νικήτρια το νούμερο 13!! η Μαρία Παπ !!! μπράβο!!! καλή ανάγνωση!!!

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

πασχαλινό Νewsletter από το PERIZITITO.GR! Πασχαλινά Γιορτινά Βιβλία!

Πάσχα στην Κέρκυρα, Συλλογικό έργο
«Ξεφυλλίζοντας ο αναγνώστης το λεύκωμα θα γνωρίσει το ονομαστό Πάσχα στην Κέρκυρα. Από την Κυριακή των Βαΐων, μέχρι την Κυριακή του Πάσχα και την Λαμπροβδομάδα. Λιτανείες, περιφορές Επιταφίων, φιλαρμονικές, ακολουθίες στους ναούς, αναστάσιμες λειτουργίες, τοπικά έθιμα στην πόλη της Κέρκυρας αλλά και στην ύπαιθρο. Το κερκυραϊκό δρώμενο της Μεγάλης Εβδομάδας και της Λαμπρής μπορεί να εκτυλιχθεί μόνο στην Κέρκυρα, όπως και η Κέρκυρα δεν μπορεί να εκφράσει το παράξενο αίσθημα της χαρμολύπης μέσα από ένα άλλο τελετουργικό...


Υπέρ υγείας (Τόμος Β'), Μανώλης Μελινός
Μαγειρική του Αγίου Όρους, Επιφάνιος ο Μυλοποταμίνος Μοναχός
Η ίαση ως υγείας ολοκληρία, Φιλόθεος Φάρος
Ρωσικές πασχαλινές ιστορίες, Συλλογικό έργο
Πασχαλινά διηγήματα, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Παιδικά Πασχαλινά Βιβλία !
Μια πασχαλινή ιστορία, Brian Wildsmith
«Κάποτε, πριν από πολλά χρόνια, έφεραν στον Ιησού ένα γαϊδουράκι... Η θαυμαστή ιστορία των Παθών του Ιησού και της Ανάστασης, όπως την είδε το γαϊδουράκι που Τον κουβάλησε στη ράχη του ως τα Ιεροσόλυμα. Παρακολουθεί τον Μυστικό Δείπνο, βλέπει τον Ιησού να οδηγείται στον Πιλάτο, είναι εκεί όταν ο Ιησούς σταυρώνεται και συμμετέχει στη χαρά που φέρνει η Ανάστασή του. Κάθε Πάσχα, που ξαναθυμόμαστε αυτά τα γεγονότα, η μαγευτική νέα εκδοχή του Brian Wildsmith είναι ο ιδανικός τρόπος για να διηγηθούμε στα παιδιά τι έγινε από την Κυριακή των Βαϊων ως την Ανάληψη του Ιησού.

Το πρώτο μου πασχαλινό βιβλίο, Γρηγόρης Κανελλόπουλος, Έλενα Ελένη
Το πασχαλινό αυγό, Jan Brett
Πάσχα, Fiona Watt
Πού πήγε το Πάσχα;, Βαγγέλης Β. Ηλιόπουλος
Πασχαλινή διασκέδαση με 500 αυτοκόλλητα, Κέλλυ Δημοπούλου
Οι ωραιότερες πασχαλινές κατασκευές από χαρτί, Erika Bock

Σας ευχόμαστε Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

PERIZITITO.GR

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Παράκληση !!!!!!!!

Σας παρακαλώ δώστε προσοχή στον μοναδικό όρο συμμετοχής στο διαγωνισμό μας .... πρέπει να είσαστε ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ !!!! Ελέγξτε αν το profil σας εμφανίζεται στους ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, συνδεθείτε και έπειτα γράψτε το σχόλιο σας. Κάποια profil είναι "κλειδωμένα" και δεν μπορώ να δω αν έχουν κάνει εγγραφή και έτσι δεν λαμβάνουν μέρος στον διαγωνισμό .... είναι κρίμα να έχουμε τόσες συμμετοχές και να είναι άκυρες .....



εδώ είναι οι μέχρι τώρα ΕΓΚΥΡΕΣ συμμετοχές :

1katerina
2love2love
3Δέσποινα (Λιοπάρη)
4hlias76
5DrTeddy
6ioatsag
7Με λένε Νατάσσα (the bookeater)
8ioanna
9ρουλα
10Lia Panagiotidou
11εύα
12Εφη
13Μαρία Παπ
14Σέβη Ν
15Γιώργος Θ
16elenimaousvoz
17Tania M
18sakissmaro
19Fouskompouki
20desert rose
21ΝΙΚΟΛΑΟΣ (nick)
22xartofagos
23ATZELEN
24Έφη (καρδιά στη θάλασσα)
25ΣοφίαT
26antigoni
27tassia
28ΓΙΩΤΑ
29Angela
30Μυαλά Πανέ
31doramam
32butterfly77aleka
33Diana
34nouritsa7
35Βανέσσα
36Future Mom!
37lianna
38χαρουλα μητσακου
39AdNoctum
40mylife

Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Οι Ναΐτες πετάχτηκαν δίπλα

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΕΣ
αναζητήστε το στην Πρωτοπορία



Γιώργος Τσαντίκος

Οι Ναΐτες πετάχτηκαν δίπλα
Σχήμα: 14 x 21 εκ.
Σελίδες: 128
Σύνθεση εξωφύλλου: Ελένη Λαμπροπούλου
& Μιχάλης Φουντουκλής
ISBN: 978-960-99666-3-4
Τιμή: 10 €


Αυτό το βιβλίο δεν έχει Ναΐτες.
Πετάχτηκαν δίπλα για κάτι δουλειές και στο πόδι τους άφησαν εννιά ιστορίες, κοινωνικές κατά βάση, αλλά με ερωτική υπόσταση και πλοκή. Ιστορίες φανταστικές, εμπνευσμένες όμως από την καθημερινότητα, από δυο κουβέντες, μια εικόνα, ένα σύνθημα σε έναν τοίχο, ένα μονόστηλο εφημερίδας. Ιστορίες υπερβολικές και αληθινές ταυτόχρονα, που αν οι ήρωές τους ήταν αληθινοί, ίσως να ήθελαν να τις ζήσουν έτσι όπως περιγράφονται.
Μέχρι να επιστρέψουν οι Ναΐτες, αφήστε σημείωμα κάτω από την πόρτα.
http://voreiodytikes.blogspot.com

Βασίλης Αλεξάκης: «Γράφω για να πω κάτι που δεν ξέρω»


Βασίλης Αλεξάκης: «Γράφω για να πω  κάτι που δεν ξέρω»

«Τις μεγάλες επαναστάσεις στη γλώσσα τις έχουν κάνει οι νέοι»



«Κατοικεί» σε δύο γλώσσες, τα ελληνικά και στα γαλλικά. Είναι πολίτης του κόσμου. Βρίσκει έμπνευση στην  Αφρική. Και πιστεύει ότι αν ο σταθμός Λαρίσης ήταν καλύτερος, θα ήταν καλύτερο και το... μυθιστόρημά μας.
Ο Βασίλης Αλεξάκης είχε γυρίσει το προηγούμενο βράδυ από το Παρίσι. Το τηλέφωνο χτυπάει συνεχώς, είναι οι φίλοι του που τον αναζητούν. Παίρνει από τα χέρια μου το βιβλίο του «Η πρώτη λέξη». Μου εξομολογείται ότι δεν έχει δει ακόμη την ελληνική έκδοση, η γαλλική κυκλοφόρησε το φθινόπωρο στη Γαλλία με μεγάλη επιτυχία. Συνήθως γράφει στα ελληνικά τα μυθιστορήματά του και μετά τα μεταφράζει στα γαλλικά. Κοιτάζει το εξώφυλλο, του αρέσει. Παριστάνει μια σπηλιά με αποτυπώματα χεριών πάνω στην πέτρα. «Είναι σαν χαιρετίσματα» μου λέει. Στο μυθιστόρημά του αυτό ένας καθηγητής Συγκριτικής Φιλολογίας πεθαίνει και παροτρύνει την αδελφή του να αναζητήσει την πρώτη λέξη που είπε ο άνθρωπος. Ποια είναι άραγε η σχέση αυτού του βιβλίου με τα προηγούμενα. «Αν προσέξατε» μου λέει «η αφηγήτρια δεν έχει όνομα, για μένα είναι η Ελένη του “Τάλγκο”, αλλά γερασμένη πια». Η κουβέντα μας έχει ήδη ξεκινήσει.

- Το τελευταίο βιβλίο σας έχει βασικό ήρωα τον αδελφό της αφηγήτριας, Μιλτιάδη,ο οποίος πεθαίνει. Μοιάζει να είναι αυτοβιογραφικό. «Πράγματι, ο αδελφός μου πέθανε τρεις μήνες προτού αρχίσω να γράφω την “Πρώτη λέξη”. Ο θάνατός του όμως ήταν μια αφορμή. Ο θάνατός του ήταν κάτι οδυνηρό, μου αφαίρεσε τα πρώτα δεκαπέντε χρόνια της μνήμης μου. Με ποιον θα κουβεντιάζω πια γι΄ αυτά; Χρειαζόμουν όμως έναν έμμεσο τρόπο για να αναφερθώ σε αυτό το γεγονός, ένα θέμα. Οσοι νομίζουν ότι θα γράψουν ένα βιβλίο επειδή τους έτυχε κάτι σκληρό αυταπατώνται. Το ζήτημα είναι να βρεις το θέμα. Εψαχνα απελπισμένα να βρω ένα, μέχρι που σκέφτηκα το ποια μπορεί να είναι η πρώτη λέξη που είπε ο άνθρωπος. Ο γάλλος εκδότης μου, όταν του το είπα, καταχάρηκε. Ομως είχα έναν φόβο μήπως κάτι ανάλογο έχει ήδη γραφτεί, μήπως δηλαδή ξέρουμε ποια είναι η πρώτη λέξη. Πάω λοιπόν σε έναν γλωσσολόγο, τον ρωτάω με πολλή αγωνία- για να μη χάσω το ωραίο θέμα μου- αν ξέρουμε ποια είναι η πρώτη λέξη. Οχι, μου απαντά. Ανακουφίστηκα και στρώθηκα στη δουλειά».

- Οι λέξεις πάντα σας απασχολούσαν και στα προηγούμενα βιβλία σας, μου δίνετε την εντύπωση ότι η ζωή σας καθορίζεται από τις λέξεις. Εχουν οι λέξεις μια αυτονομία από το περιεχόμενό τους; Μπορεί να είναι μόνον τα γράμματα και ο ήχος τους ή είναι οι έννοιες που περικλείουν;
«Μμμ, δύσκολη ερώτηση. Οντως οι λέξεις μέσα μου έχουν μια σχετική αυτονομία. Οταν πρωτοπήγα στη Γαλλία άκουγα λέξεις σαν μουσικές που δεν τις καταλάβαινα. Προσπαθούσα από τη μουσική να μάθω τις λέξεις. Μάλιστα, κάποιες τις έμαθα στραβά επειδή ο ήχος τους ήταν ευχάριστος. Πάντα έδινα μια προσοχή στον ήχο, την προφορά. Με βοήθησε και η εκμάθηση της σάνγκο, αυτής της αφρικανικής γλώσσας μιας χώρας της Κεντρικής Αφρικής, που έμαθα τελευταία και στην οποία αναφέρομαι στο μυθιστόρημά μου “Οι ξένες λέξεις”. Και εκεί με γοήτευσε π.χ. η λέξη “πουπουλένγκε”, όπως στη Γαλλία όταν πρωτοπήγα μου άρεσε η λέξη “πετάς”. Και στις δύο γλώσσες η λέξη αυτή σημαίνει “τσούλα”, για μένα όμως είχε μια άλλη, απροσδιόριστη, ανάλαφρη σημασία».

- Τι σας απασχολεί προτού αρχίσετε να γράφετε; «Το τι με απασχολεί το ανακαλύπτω γράφοντας. Γράφω για να πω όχι κάτι που ξέρω αλλά για να πω κάτι που δεν ξέρω. Ξέρω να σκέφτομαι μόνον όταν γράφω, σαν να είναι το χέρι μου σοφότερο από μένα. Γράφοντας εντοπίζω τις απορίες μου. Το μυθιστόρημά μου είναι μια αφήγηση αποριών. Το δύσκολο βέβαια ήταν όλες αυτές οι απορίες να γίνουν μυθιστόρημα, και όχι μια βαρετή απαρίθμησή τους».

- Αν πάρουμε μια λέξη, τη βγάλουμε από το περιεχόμενό της και ορίσουμε με αυτήν κάτι άλλο. Διαμορφώνουμε άραγε μια νέα σχέση με τα πράγματα; «Ισως αυτό το παιχνίδι επηρεάζει τις έννοιες. Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία. Κάθε λέξη είναι η αφήγηση μιας περιπέτειας, πώς ξεκίνησε, πώς ταξίδεψε, πώς αλλοιώθηκε, οι αλλαγές της μορφής της. Για μένα κάθε λέξη είναι το οπισθόφυλλο ενός μυθιστορήματος. Οταν μαθαίνεις μια ξένη γλώσσα ανακαλύπτεις ότι τα πράγματα που ξέρεις έχουν μια άλλη ονομασία, και πιθανόν να ανακαλύψεις ότι είναι και κάπως αλλιώς. Π.χ. για τους Γάλλους ο άνθρωπος λέγεται homme (ομ), για τους τσιγγάνους λέγεται ρομ, το όνομά τους σημαίνει άνθρωπος. Αλλά με το ρομ δεν ανακαλείς ας πούμε τον ελληνάρα στο καφενείο αλλά ένα περιθώριο, τον τσιγγάνο. Οι λέξεις έχουν μια βαρύτητα, δεν είναι αέρας κοπανιστός».

- Πόσο ζουν οι λέξεις, αναρωτιέται ένας ήρωάς σας. Πόσο ζουν άραγε;
«Ενας γλωσσολόγος μου έλεγε ότι χάνουμε ένα 20% του λεξιλογίου μας κάθε χίλια χρόνια. Οι λέξεις πεθαίνουν αλλά βεβαίως γεννιούνται καινούργιες. Οι λέξεις δεν μας περιχαρακώνουν, δεν δημιουργούν έναν πύργο μέσα στον οποίο θα μας φυλακίσουν και εμείς θα αποκρούουμε κάθε ξένη λέξη. Οι γλώσσες είναι ανοικτοί υπέροχοι χώροι και ανάμεσά τους υπάρχουν γεφυρούλες που πας από τη μία στην άλλη και όλες τελικά ενώνονται μεταξύ τους. Είναι το αντίθετο αυτού του εθνικιστικού, ρατσιστικού ρεύματος που πάει να δημιουργηθεί».

- Τι εννοείτε;
«Οι Γάλλοι, για παράδειγμα, εδώ και χρόνια δεν υπογράφουν τη συνθήκη για τις μειονοτικές γλώσσες ενώ παράλληλα έχουν καταστρέψει τις επιμέρους τοπικές γλώσσες τους. Οι Ισπανοί κάνουν το ίδιο, η Κίνα αμφισβητεί ότι εκατομμύρια Κινέζοι μιλάνε άλλες γλώσσες. Υπάρχει μια νοοτροπία ότι η ενιαία γλώσσα θα εξασφαλίσει την ομοιογένεια του έθνους. Αυτό είναι μια αυταπάτη. Η ενιαία γλώσσα το μόνο που εξασφαλίζει είναι την πολιτική εξουσία... Και στη χώρα μας αν η Εκκλησία και η εξουσία δεν αντιδρούσαν, η δημοτική θα είχε επικρατήσει πιο εύκολα. Η γλώσσα στην πραγματικότητα είναι ένα ανοικτό πεδίο. Σε κάθε γλώσσα μέσα ο καθένας αισθάνεται ελεύθερος, και ο Σαρκοζί και ο Λεπέν. Ο αλγερινός συγγραφέας Κατέμπ Γιασίν μου έλεγε ότι “χρησιμοποιήσαμε τη γαλλική γλώσσα για να διώξουμε τους Γάλλους”».

- Το δίκτυο όμως δεν φτωχαίνει το λεξιλόγιό μας; «Υπάρχει ένας κίνδυνος. Η απλοποιημένη γλώσσα που είναι μέσον επικοινωνίας και ανταλλαγής προϊόντων είναι η πρακτική διάσταση της γλώσσας. Η διάδοση των αγγλικών σε όλο τον κόσμο μειώνει την αγγλική γλώσσα, η γλώσσα του Δικτύου δεν είναι αυτή του Ντίκενς. Πώς θα ήταν άραγε τα ελληνικά αν τα μιλούσαν μόνον οι πωλητές καταστημάτων; Μάλλον φτωχή. Με εκνευρίζει η εικόνα των ελληνικών περιπτέρων όπου όλοι οι τίτλοι των εντύπων που κρέμονται είναι στην αγγλική γλώσσα. Αναρωτιέσαι δικαιολογημένα σε ποια χώρα βρίσκεται αυτό το περίπτερο... Με εκνεύρισε η Γιάννα Αγγελοπούλου που έβγαλε τον λόγο της στους Ολυμπιακούς Αγώνες στα αγγλικά. Για ποιο λόγο να μην ακουστεί η υπέροχη μουσική μας γλώσσα; Οι συγγραφείς έχουν ευθύνη να καλλιεργούν τη γλώσσα. Βέβαια δεν φοβάμαι και δεν συμφωνώ ότι οι νέοι σήμερα δεν χρησιμοποιούν πλούσιο λεξιλόγιο. Αυτά τα λένε κάτι γέροι συντηρητικοί. Και τις μεγάλες επαναστάσεις στη γλώσσα οι νέοι τις έχουν κάνει. Παράδειγμα η κρεολική γλώσσα, μια πολύ δύσκολη γλώσσα που φτιάχτηκε από παιδιά».

- Υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει τη γλώσσα των πολιτικών; «Σίγουρα. Ακούμε καινούργιες λέξεις, που περιγράφουν τη σαπίλα και την ευδαιμονία της ελληνικής κοινωνίας. Βγήκαν στην επιφάνεια λέξεις νέες, όπως ο “λαϊκισμός”, η “αναδόμηση”... Δεν θυμάμαι να τις λέγαμε στο σχολείο. Υπάρχει ένα ύφος δήθεν φιλικό προς τον πολίτη που τον παρασύρει...».

- Τι αισθάνεστε: Γάλλος ή Ελληνας; Το Παρίσι σας εμπνέει περισσότερο στο να γράψετε από ό,τι η Αθήνα; «Δεν ζήτησα ποτέ τη γαλλική υπηκοότητα, παρά το ότι τα παιδιά μου έχουν διπλή υπηκοότητα. Ισως τα πρώτα δύσκολα χρόνια στη Γαλλία με καθόρισαν. Την αγαπώ τη Γαλλία αλλά είμαι και νιώθω Ελληνας. Οσον αφορά το Παρίσι, αισθάνεσαι πως είσαι σε μια πόλη όπου έχει ανθήσει το μυθιστόρημα. Κάθεσαι σε μια όχθη του Σηκουάνα και βλέπεις μια καγκελόπορτα πολύ κοντά στο νερό και λες “α! από δω βγήκε ο Γιάννης Αγιάννης με τον Μάριο στην πλάτη του”. Βέβαια και στην Αθήνα μπορείς να έχεις εμπνεύσεις. Αρκεί να το ψάξεις. Τώρα δεν χρειάζομαι ούτε την Αθήνα ούτε το Παρίσι, γι΄ αυτό πήγα και στην Αφρική- και εκεί μπορείς να γράψεις μυθιστόρημα. Οπωσδήποτε οι πόλεις εμπνέουν το μυθιστόρημα. Για παράδειγμα, όπου υπάρχει σοβαρός σιδηροδρομικός σταθμός υπάρχει και μεγάλο μυθιστόρημα. Αν πάσχει κάπου το ελληνικό μυθιστόρημα ίσως φταίει και ο σταθμός Λαρίσης που δεν μπορεί να εμπνεύσει...» (γέλια).

- Τι γράφετε τώρα, έχετε σκεφτεί το επόμενο βιβλίο σας; «Το επόμενο μυθιστόρημά μου θα έχει ως θέμα τους ήρωες των παιδικών μου χρόνων. Σκέφτομαι ότι έχω χάσει τους γονείς μου, έχασα πρόσφατα τον αδελφό μου, η μόνη οικογένεια που μου μένει είναι η οικογένεια των μυθιστορηματικών μου ηρώων, οι Τρεις Σωματοφύλακες, ο Ροβήρος ο κατακτητής, ο Γιάννης Αγιάννης... Αυτοί δεν πεθαίνουν ποτέ, είναι πάντα εκεί. Με αυτούς μεγάλωσα, είναι σαν τους θείους μου, σαν μια δεύτερη οικογένειά μου. Θέλω να τους ξαναβρώ».

«Ο Μαροκινός της Υπατίας είναι πιο Ελληνας από τον κύριο στο Παγκράτι που έχει κατακλέψει το Δημόσιο»

- Αναφέρεστε συχνά στους μετανάστες, πήρατε μάλιστα και πρωτοβουλίες υπέρ των μεταναστών τελευταία. «Αυτοί οι άνθρωποι διηγούνται τη δική μου ιστορία, όταν πρωτοπήγα μετανάστης στη Γαλλία. Δεν έχω περάσει τόσο χάλια, αλλά γνωρίζω πολλές περιπτώσεις μεταναστών που υπέφεραν. Η Ευρώπη δεν ομολογεί ότι επί δεκαετίες εκμεταλλεύτηκε την Αφρική, η Γαλλία που βρισκόταν εκεί πάνω από 100 χρόνια δεν έχει αποδώσει μία δεκάρα σε αυτές τις χώρες. Πρόκειται για πελώρια αδικία. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες αναπτύχθηκαν εν μέρει χάρη σε αυτούς. Οι κακόμοιροι Μαροκινοί της Υπατίας που υποστήριξα μαζεύουν την ελληνική ελιά, γιατί να μην τους υποστηρίξω; Μιλάνε τη γλώσσα μας και εγώ τους θεωρώ περισσότερο Ελληνες από κάποιον κύριο γεννημένο π.χ. στο Παγκράτι που έχει κατακλέψει το Ελληνικό Δημόσιο».

- Λέτε κάπου πώς γίνεται η φιλελεύθερη Γαλλία να έχει τόσες απαγορεύσεις. «Πρότειναν σε ένα ζευγάρι Κινέζων να φύγουν και να αφήσουν τα παιδιά τους στην Πρόνοια. Αν είναι δυνατόν! Συνεχώς υπάρχουν κανόνες περιοριστικοί ή και απάνθρωποι. Είπα μια μέρα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, στον εγγονό μου στη διάρκεια μιας βόλ τας μας στο Παρίσι να κάτσουμε με την πλάτη στο τοίχο και να βάλουμε ένα κυπελλάκι μπροστά μας για να μαζέψουμε λεφτά. Τρομοκρατήθηκε το παιδί. Ξέρει ότι οι κανόνες αυτό δεν το επιτρέπουν. Αντίθετα η Κεντρική Αφρική, που πηγαίνω συχνά, είναι μια χώρα που σε δέχεται όπως είσαι. Στην Αφρική περπατάς με έναν υπουργό στον δρόμο, αυτός χαιρετάει τον κόσμο, σταματάει κάποια στιγμή στη γωνία ενός δρόμου και κατουράει και μετά συνεχίζουμε την κουβέντα. Κανείς δεν παρεξηγείται, υπάρχει μια άλλη απλότητα. Εδώ με το που θα βγεις από την πόρτα σου είσαι αναγκασμένος να ακολουθείς κανόνες. Μήπως ζούμε λάθος, με τόσους κανόνες;..».


Βασίλης Αλεξάκης
Η πρώτη λέξη
Εκδόσεις Εξάντας, 2011
Σελ. 423, τιμή 22 ευρώ




συνεντευξη στον ΓΙΑΝΝΗ Ν.ΜΠΑΣΚΟΖΟ
www.tovima.gr

Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

Το νέο βιβλίο του Umberto Eco

Το νέο βιβλίο του Umberto Eco «Το κοιμητήριο της Πράγας» μόλις κυκλοφόρησε!

Το βιβλίο:
Μεταφράζεται σε 40 γλώσσες.
Έφτασε στην 9η έκδοση και ξεπέρασε τα 650.000 αντίτυπα σε δυο μήνες, στην Ιταλία.
Άγγιξε την 370ή χιλιάδα, μόλις 4 ημέρες μετά την κυκλοφορία του.

"Στη διάρκεια του 19ου αιώνα, ανάμεσα στο Τορίνο, το Παλέρμο και το Παρίσι, συναντάμε μια υστερική σατανίστρια, έναν αβά που πεθαίνει δύο φορές, μερικά πτώματα μέσα σ' έναν υπόνομο του Παρισιού, έναν Γαριβαλδίνο που ονομάζεται Ιππόλυτος Νιέβο και χάθηκε στη θάλασσα κοντά στο Στρόμπολι, το ψεύτικο bordereau του Ντρέιφους για τη γερμανική πρεσβεία, τη σταδιακή μεγέθυνση του πλαστογραφήματος που έγινε γνωστό ως Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, το οποίο θα εμπνεύσει στον Χίτλερ τα στρατόπεδα εξόντωσης, Ιησουίτες που δολοπλοκούν εναντίον των Μασόνων, Μασόνους, Καρμπονάρους και Ματσινιανούς που στραγγαλίζουν τους παπάδες με τα έντερά τους, έναν Γαριβάλδη αρθριτικό και στραβοκάνη, τα σχέδια των Μυστικών Υπηρεσιών του Πιεμόντε, της Γαλλίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας, τις σφαγές στο Παρίσι της Κομούνας, όπου ο κόσμος τρώει τα ποντίκια, αηδιαστικά και ρυπαρά στέκια εγκληματιών οι οποίοι, ανάμεσα στους ατμούς απ' το αψέντι, καταστρώνουν εκρήξεις κι εξεγέρσεις στις πλατείες, ψεύτικες γενειάδες, ψεύτικους συμβολαιογράφους, ψεύτικες διαθήκες, διαβολικές αδελφότητες και μαύρες λειτουργίες.
Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά Το όνομα του ρόδου, το οποίο καθιέρωσε τον Ουμπέρτο Έκο ως έναν από τους σημαντικότερους λογοτέχνες του εικοστού αιώνα, το πολυαναμενόμενο Κοιμητήριο της Πράγας αποδεικνύει ότι το ταλέντο του ιδιοφυούς Ιταλού διανοούμενου παραμένει αστείρευτο. ".

Μπορείτε να διαβάσετε το απόσπασμα του βιβλίου και να δείτε ένα βίντεο για το βιβλίο στο PERIZITITO.GR!

Παραγγείλτε τώρα το βιβλίο από το PERIZITITO.GR και θα το έχετε την επόμενη μέρα της παραγγελίας κατευθείαν στην πόρτα σας!!!



Και για σας που δεν έχετε διαβάσει κάποιο από τα βιβλία του Umberto Eco, σας παρουσιάζουμε κάποια από τα πιο γνωστά βιβλία του.



Καλό διάβασμα και μην ξεχνάτε να επισκέπτεστε τη νέα σελίδα του PERIZITITO.GR στο FACEBOOK για να ενημερώνεστε για όλες τις νέες κυκλοφορίες βιβλίων.

PERIZITITO.GR

νέες κυκλοφορίες βιβλίων Απριλίου 2011

νέες κυκλοφορίες βιβλίων και βιβλία που αναμένονται να κυκλοφορήσουν σύντομα με δυνατότητα προ-παραγγελίας!


Οι εραστές της γραφής, Πασχαλία Τραυλού
Δείτε το απόσπασμα του βιβλίου, πατώντας εδώ!
«Εραστής της γραφής είναι αυτός που περπατάει συνομιλώντας με τον ήρωά του, εκείνος που κρατάει συνεχώς σημειώσεις στο κουτί των τσιγάρων του, εκείνος που, ατενίζοντας τον ορίζοντα, βλέπει όχι ό,τι υπάρχει στην ευθεία των ματιών του, αλλά ό,τι εκτυλίσσεται στα άδυτα της ψυχής του. Τα ψέματα και οι αλήθειες, τα προσωπεία των ηρώων και των δημιουργών, οι συνειρμοί και τα σύμβολα, οι πληγές και τα οράματα, το φως και το σκότος, οι ιδέες που γίνονται λέξεις και οι λέξεις που φιλοτεχνούν "κοστούμια" ιδεών παίρνουν μια θέση στη χορεία αυτών των στοχασμών, προκειμένου να δώσουν κάποια εξήγηση για τον μεγαλειώδη όσο και ψυχοφθόρο έρωτα της γραφής.»


Το κοιμητήριο της Πράγας, Umberto Eco, ,Απόσπασμα Βιβλίου!
Το λουλούδι της Κριμαίας, Julia Gregson
Extras, Scott Westerfeld
Ανεμώλια, Ισίδωρος Ζουργός, Απόσπασμα Βιβλίου!
Η αγάπη στην πρίζα, Ιάκωβος Θ. Μαρτίδης

Το ημερολόγιο μιας ξενέρωτης 2, Renee Rachel Russell, Απόσπασμα Βιβλίου!


Το έπος του λυκόφωτος - (Ο επίσημος οδηγός), Stephenie Meyer
«Η απόλυτη εγκυκλοπαίδεια για το Έπος του Λυκόφωτος Ο μοναδικός επίσημος οδηγός, πλήρως εικονογραφημένος με σχεδόν 100 έγχρωμες εικονογραφήσεις και φωτογραφίες. Το "Έπος του Λυκόφωτος: Ο Επίσημος Οδηγός" προσφέρει αποκλειστικό νέο υλικό στους αναγνώστες, και όλα όσα χρειάζονται για να εξερευνήσουν σε βάθος τον αξέχαστο κόσμο που δημιούργησε η Stephenie Meyer στο "Λυκόφως", τη "Νέα Σελήνη", την "Έκλειψη", τη "Χαραυγή" και τη "Σύντομη Δεύτερη Ζωή της Μπρι Τάνερ". Το "Έπος του Λυκόφωτος: Ο Επίσημος Οδηγός" περιλαμβάνει επίσης βιογραφικά των ηρώων, κομμένες σκηνές, μια συζήτηση με τη Meyer, γενεαλογικά δέντρα, πίνακες, εκτεταμένες παραπομπές και πολλά άλλα. Περιέχει εικονογραφήσεις διαφόρων καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένης και της Young Kim, εικονογράφου του Νο 1 μπεστ σέλερ των New York Times, Λυκόφως: The Graphic Novel, Τόμος 1. "Πάντα εκπλήσσομαι με τις σε βάθος ερωτήσεις των αναγνωστών μου για τους ήρωες και τον κόσμο του Λυκόφωτος", λέει η Stephenie Meyer. "Με τον Επίσημο Οδηγό, έλπιζα να μπορέσουμε να συμπεριλάβουμε όσο πιο πολλές λεπτομέρειες είναι δυνατό, μαζί και ιστορικά των χαρακτήρων, όπως το παρελθόν της Άλις. Είμαι κατενθουσιασμένη με τις διαφορετικές καλλιτεχνικές προσαρμογές που έκανε η Young Kim και οι υπόλοιποι ταλαντούχοι εικονογράφοι, συμπεριλαμβανομένου και του νυφικού της Μπέλλα. Ελπίζω οι αναγνώστες να νιώσουν ότι άξιζε η αναμονή!"».

Το φθινόπωρο της μάγισσας, Οικονόμου Καίτη, Απόσπασμα Βιβλίου!
Ο Μεγάλος Νέιτ: Μια τάξη άνω κάτω, Lincoln Peirce, Απόσπασμα Βιβλίου!
Συμμαχία, Jonathan Fenby, Απόσπασμα Βιβλίου!
Κόκκινο κοράλλι, Ρένα Ζαΐρη -Ρώσση, Απόσπασμα Βιβλίου!
Η ομορφιά και η κόλαση, Roberto Saviano, Απόσπασμα Βιβλίου!


PERIZITITO.GR
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση