Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

Υποτροφίες για Έλληνες συγγραφείς από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας CNL

Οι Έλληνες συγγραφείς μπορούν να απευθυνθούν στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα υποτροφιών για συγγραφείς που φιλοξενούνται σε Σπίτια Συγγραφέων με σκοπό να αφιερωθούν απερίσπαστοι στο συγγραφικό έργο τους, αλλά και να συμμετάσχουν σε ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων και δράσεων που διοργανώνει ο φορέας φιλοξενίας. Βασική προϋπόθεση για συμμετοχή είναι η μετάφραση-έκδοση από γαλλικό εκδοτικό οίκο τουλάχιστον ενός έργου του συγγραφέα (ποίηση, πεζογραφία, θέατρο, δοκίμιο, εικονογράφηση). Για περισσότερες πληροφορίες στο Γραφείο Συγγραφέων του ΕΚΕΒΙ.

Το ετήσιο ραντεβού των Λεσχών Ανάγνωσης στη Θεσσαλονίκη

Η συνάντηση των Λεσχών Ανάγνωσης στη ΔΕΒ Θεσσαλονίκης αποσκοπεί στην άμεση επαφή κι ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα σε ανθρώπους που αγαπούν το βιβλίο και το δηλώνουν έμπρακτα δραστηριοποιούμενοι στο πλαίσιο μιας παρέας με κοινά ενδιαφέροντα. Η συζήτηση θα επικεντρωθεί στην εμπειρία των προηγούμενων χρόνων, την ενίσχυση του θεσμού του Βραβείου Αναγνωστών, στον εμπλουτισμό των δραστηριοτήτων τους (θέατρο, σινεμά, μουσική, επισκέψεις σε μουσεία-εκθέσεις κ.λπ.) αλλά και την επικοινωνία μεταξύ τους προτείνοντας βιβλία και συγγραφείς. Η συνάντηση έχει προγραμματιστεί για το Σάββατο 30 Μαΐου, στις 12.30 μ.μ. με τη συμμετοχή της Λένας Διβάνη, συγγραφεά και αντιπροέδρου Δ.Σ. του ΕΚΕΒΙ.

Το πρόγραμμα επιχορήγησης εκδηλώσεων σε βιβλιοπωλεία όλης της περιφέρειας

11εκδηλώσεις επιχορηγεί το ΕΚΕΒΙ ενισχύοντας τον χαρακτήρα των βιβλιοπωλείων ως κομβικό σημείο για την πολιτιστική δραστηριότητα σε τοπικό επίπεδο.
Συγκεκριμένα θα βρεθούν:
η Ελένη Μουρίκη στο «Λυχνάρι» της Δράμας (10/5), ο Δημήτρης Στεφανάκης στο βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης-Ξιφάρας» του Ηρακλείου Κρήτης (14/5), η Λίτσα Ψαραύτη στο βιβλιοπωλείο «Φ.Σκαρλακίδου» της Αλεξανδρούπολης (14-16/5) και στο βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης-Ξιφάρας» του Ηρακλείου Κρήτης (22/5), η Μαρίνα Αλεξίου στο «Αλφαβητάρι» των Τρικάλων (5/5), ο Γιάννης Καλπούζος στο βιβλιοπωλείο «Το δέντρο» της Ρόδου (8/5), η Αργυρώ Κοκορέλη στις «Επιλογές» Χανίων, στην Παιδική Λέσχη Ανάγνωσης του βιβλιοπωλείου (4-5-6/5), ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης στον ίδιο χώρο με τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης ενηλίκων (15/5), ο Νίκος Σιδέρης στο βιβλιοπωλείο «Πυξίδα» της Χίου (15/5), ο Αρης Στυλιανού στο βιβλιοπωλείο «Σύγχρονη Έκφραση» στη Λιβαδειά (18/5) και η Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη στο βιβλιοπωλείο «Μητσέλου» (12/5).

Μια επιστημονική διερεύνηση

Η Φυσική του Ανέφικτου
Μίτσιο Κάκου

Μτφ: Γιώργος Χρηστίδης
Τίτλος πρωτοτύπου: Physics of the impossible
εκδ Αβγό

Μια επιστημονική διερεύνηση στον κόσμο των ενεργειακών πεδίων, της τηλεπάθειας, της τηλεμεταφοράς και των ταξιδιών στο χρόνο.
Πριν από 100 χρόνια οι επιστήμονες θα έλεγαν ότι τα λέιζερ, οι τηλεοράσεις και η ατομική βόμβα ανήκουν στο χώρο του ανέφικτου. Σήμερα, πολλές τεχνολογίες και συσκευές επιστημονικής φαντασίας θεωρούνται εξίσου ανέφικτες. Από την τηλεμεταφορά στην τηλεκίνηση, ο παγκοσμίως διακεκριμένος φυσικός Μίτσιο Κάκου διερευνά τα θεμέλια και τα όρια των νόμων της φυσικής, και χωρίζει τις «ανέφικτες τεχνολογίες» σε τρεις κατηγορίες σύμφωνα με το πότε θα καταστούν εφικτές – εντός του επόμενου αιώνα, των επομένων χιλιετιών, ή ποτέ. Μέσα από μια γλαφυρή αφήγηση εξηγεί:
Πώς ο ηλεκτρομαγνητισμός θα μας επιτρέψει να κάνουμε τα αντικείμενα και τους εαυτούς μας αόρατους
Πώς θα ταξιδέψουμε στα αστέρια με τη χρήση κινητήρων αντιύλης, νανοπυραύλων και πανιών με λέιζερ
Πώς η τηλεπάθεια και η ψυχοκίνηση θα γίνουν κάποτε εφικτές μέσω των υπολογιστών και της νανοτεχνολογίας.
Γιατί η μηχανή του χρόνου δεν αντιβαίνει των νόμων της φύσης – και γιατί ίσως να μας επισκέπτονται ήδη ταξιδιώτες από το μέλλον.

... πορτραίτο του «δεύτερου φύλλου»

Τρεις Γυναίκες
Βασίλης Βασιλικός
εκδ Άγκυρα
Οι νουβέλλες Τρεις γυναίκες ανήκουν στο πρώιμο έργο του συγγραφέα και συνθέτουν μέσα από διαφορετικές ιστορίες και πρωταγωνιστές το πορτραίτο του «δεύτερου φύλλου», αλλά και της Ελλάδας στα χρόνια της ανοικοδόμησης. Πενήντα χρόνια μετά την πρώτη έκδοση, οι νουβέλλες του Βασίλη Βασιλικού δεν αναδεικνύουν μόνο εκ νέου τις αρετές του ενός συγγραφέα, που έμελλε σύντομα να σφραγίσει τα λογοτεχνικά πράγματα του τόπου, αλλά επί πλέον συνομιλούν με τα παραδοσιακά και ταυτόχρονα σύγχρονα ρεύματα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.
Ο Βασίλης Βασιλικός γεννήθηκε στη Θάσο, όπου διαδραματίζεται η πρώτη νουβέλα του παρόντος τόμου («Ρούλα»). Στη συνέχεια, πήγε στο Αμερικανικό Κολλέγιο «Ανατόλια», μία μαθητεία που τον βοήθησε για να μεταβεί αργότερα στην Αμερική και, παράλληλα, τον ενέπνευσε στη δεύτερη νουβέλα («Τα νεανικά χρόνια του Αλ Σόγερ»). Η τρίτη νουβέλα («Μάγδα») έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη, όπου ο ΒΒ ολοκληρώνειτην εφηβεία του.

Βασίλης Βασιλικός

H Athens Voice μιλάει με τον Βασίλη Βασιλικό για το νέο του βιβλίο με τίτλο «Τρεις γυναίκες» που πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 20 Μαΐου από τις εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ
Είμαι αυτοδίδακτος
Του Δημήτρη Φύσσα
Γνώρισα τον Βασίλη Βασιλικό παίρνοντάς του αυτήν ακριβώς τη συνέντευξη. Είναι ένας απλός στους τρόπους άνθρωπος, με «υπόγειο» χιούμορ, ευθύτητα και δίχως καμιά σοβαροφάνεια. Βρεθήκαμε με αφορμή το νέο του βιβλίο, που λέγεται «Τρεις γυναίκες» και κυκλοφορεί αυτό τον καιρό από τις εκδόσεις Άγκυρα.
Γιατί «Τρεις γυναίκες»;
Οι «Τρεις γυναίκες» είναι τρεις νουβέλες σε ένα βιβλίο. Η πρώτη λέγεται «Ρούλα – Το καλοκαίρι στο νησί», η δεύτερη «Έλεν - Τα νεανικά χρόνια του Τομ Σόγιερ» και η τρίτη «Μάγδα - Το σπίτι στο σταυροδρόμι». Γυναικεία ονόματα δηλαδή, συν υπότιτλοι.
Και πώς προκύψανε;
Ξέρεις, έχω ζήσει ένα μεγάλο διάστημα στο εξωτερικό, 35 χρόνια. Μετά από πολλές περιπλανήσεις στον κόσμο, εγκαταστάθηκα στην Ελλάδα οριστικά εδώ και τρία χρόνια. Τώρα που ταξινομώ εξαρχής το αρχείο μου, ανοίγοντας ένα μπαούλο, που ευτυχώς σώθηκε, ανακάλυψα ότι είχα γράψει –σε ηλικία 16, 19 και 21– τρεις νουβέλες. Εφηβικές νουβέλες.
Το έχετε ξαναδουλέψει καθόλου ή το βγάζετε όπως το βρήκατε;
Καθόλου, καθόλου. Τίποτα. Απλώς ο Κώστας Καλφόπουλος, ο επιμελητής της έκδοσης, έκανε ορισμένες περικοπές στη μεσαία νουβέλα. Γιατί εγώ τότε που την έγραψα είχα μόλις τελειώσει το σχολείο «Ανατόλια» της Θεσσαλονίκης, και τοποθετούσα τηδράση στο πλαίσιό του. Ο «Τομ Σόγιερ», όπως τον λέω, ήταν ένας καθηγητής μου εκεί. Κόβοντας το πού συμβαίνει και αφήνοντας την αφήγηση του Σόγιερ μόνη της, η νουβέλα απέκτησε μιαν αυτοτέλεια, ενώ στην πρώτη γραφή και η αρχή και το τέλος της αναφερόντουσαν στο σχολείο.
• Υπάρχει τώρα αναφορά στην «Ανατόλια»;
Όχι. Ό,τι αναφέρεται συμβαίνει στην Αμερική. Είναι η καθαυτό αφήγηση του Αμερικανού καθηγητή Ρόι Μόγιερ, που εγώ τον έκανα Τομ Σόγιερ. Λοιπόν στη νουβέλα ο άνθρωπος αυτός, ζωγράφος και ολίγον ομοφυλόφιλος (αυτό φαίνεται και στην αφήγηση) διηγείται τη ζωή του. Είναι η ιστορία του όπως εγώ τη μυθοποίησα. Η Έλεν είναι η γυναίκα που κάπως τον τραβάει από την ιδιατερότητά του.
• Οι άλλες νουβέλες;
Η «Ρούλα» είναι μια γυναίκα πολύ αυθόρμητη, θα δεις. Στη «Μάγδα», πάλι, έχουμε μια ιστορία που συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη του ’50 και έχει μια ορισμένη ιδιαιτερότητα. Θυμάμαι ότι τότε, όταν τις έγραφα, είχα μεταφράσει το “Grass Harp” του Τρούμαν Καπότε –τη μετάφραση την έχασα στη συνέχεια και δεν εκδόθηκε ποτέ–, άρα επηρεάστηκα από αυτό το βιβλίο και από τον Παβέζε.
• Εναρμονίζονται οι τρεις νουβέλες;
Αποτελούν ένα ομοειδές σύνολο, οπότε εκδίδονται μαζί, και με τη σημαντική παρότρυνση του Κώστα του Καλφόπουλου. Οι νουβέλες έχουν μια ενότητα αθωότητας και ρομαντισμού, όσον αφορά τον αφηγητή. Μπορούν να θεωρηθούν κάπως σαν πρόλογος για την τριλογία «Το φύλλο - Το πηγάδι - Τ’ αγγέλιασμα», γιατί έτσι φαίνεται πώς ένας συγγραφέας, γράφοντας, ωριμάζει.
• Γενικά, πώς εμπνέεστε;
Σχεδόν όλα τα βιβλία που έγραψα είναι αποτέλεσμα βιβλίων που διάβασα. Δεν μπορώ να γράψω ένα βιβλίο, αν ένα άλλο δεν μου έχει δώσει το έναυσμα. Φυσικά δεν μιλάμε για αντιγραφές. Όταν έγραψα τη «Διήγηση του Ιάσονα» είχα διαβάσει τον «Θησέα» του Αντρέ Ζιντ. (Το βιβλίο το μετέφρασα για τον εαυτό μου, για να μάθω πώς γράφει ο Ζιντ). Ο «Γλαύκος Θρασάκης» γράφτηκε επειδή διάβασα τη «Χλωμή φωτιά» του Ναμπόκοφ κι επειδή μ’ επηρέασε μια φράση από τη βιογραφία που έγραψε ο Σαρτρ για τον Φλομπέρ, ένα τρίτομο βιβλίο. Το «Ζ» δεν θα μπορούσα να το γράψω αν δεν είχα διαβάσει το «Εν ψυχρώ» του Καπότε. Αλλά υπήρχε κι ένας «ινστρούχτορας» που με πίεζε να το γράψω: ο σπουδαίος Μίμης Δεσποτίδης των εκδόσεων Θεμέλιο.
• Εξωτερική επίδραση λοιπόν.
Ναι. Όταν είχε έρθει ο Καμί στη Θεσσαλονίκη για μια διάλεξη, είχα πάει να τον ακούσω. Όπως τον άκουγα λοιπόν, ήταν έτσι οι φωτισμοί, έβλεπα έτσι τα μάτια του, που μου φάνηκε ότι μιλούσε προσωπικά σε μένα. Είπε: «Ο καλλιτέχνης, ο συγγραφέας, δεν είναι στην πλώρη του καραβιού, μπροστάρης. Ο συγγραφέας είναι κάτω, με τους κωπηλάτες».
• Μέσα σ’ όλα τα χρόνια που γράφετε, πώς βλέπετε την εξέλιξη της αφηγηματικής σας τεχνικής;
Εγώ είμαι αυτοδίδακτος. Μόλις το 1989, σε επανεκδόσεις των βιβλίων μου, συνειδητοποίησα ότι το βασικό πρόβλημα της λογοτεχνίας είναι το μοντάζ. Ο Ρόμπερτ Κίλι, όταν μετέφραζε στ’ αγγλικά την τριλογία «Το φύλλο – Το πηγάδι - Τ’ αγγέλιασμα», μερώτησε «ποιος αφηγείται;» και δεν ήξερα τι να του πω.
• Άρα σε γενικές γραμμές γράφετε αφού διαβάσετε κάτι άλλο ή αφού σας πιέσει κάποιος...
Ακριβώς. Εγώ δεν έχω φαντασία. Αν προσπαθήσω να γράψω κάτι εντελώς από μόνος μου, δυσκολεύομαι. Ξεκινάω χωρις να ξέρω τι θέλω να πω. Το έχω γράψει αυτό το πρόβλημά μου. Το βιβλίο μου «Η απολογία του Ζ» αρχίζει ακριβώς με τη φράση: «Κύριοι ένορκοι, δεν φταίω εγώ που δεν μπορώ να γράψω».
• Ωραίο αυτό! Ωστόσο, έχετε γράψει πολύ. Πόσα βιβλία;
Εκατό με εκατόν είκοσι, ανάλογα πώς τα μετράει κανείς. Εννοώ αν οι τριλογίες λογίζονται ένα βιβλίο ή από τρία κ.λπ.
• Τώρα τι γράφετε;
Κάτι ετοιμάζω, πεζό βέβαια. Αλλά είμαι προληπτικός, δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό πριν ολοκληρωθεί.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση