Τρίτη, 21 Ιουλίου 2009

Λουσμένα με ένα απόκοσμο φως

Ο ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
JAMES ELLROY
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΛΟΫΝΤ ΧΟΠΚΙΝΣ
εκδ Άγρα

Η τριλογία του Λόυντ Χόπκινς μ’ έμαθε να γράφω. Ο Νυχτερινός Ταξιδιώτης (Because the Night) και ο Λόφος των Αυτοκτονιών είναι τεχνικά άρτια και πολύ καλά δομημένα. Πρόκειται για βιβλία με γοργή δράση, βίαια, σκληρά και μαύρα. Μου δίδαξαν την οικονομία στο γράψιμο και με προετοίμασαν για πιο φιλόδοξα μυθιστορήματα.
O αστυνομικός Τζανγκλ Τζακ Χέρτζογκ, ήρωας του Σώματος του Λος Άντζελες, έχει εξαφανιστεί. Ένα πολύνεκρο φονικό, που πραγματοποιήθηκε με όπλο προ της εποχής του Αμερικανικού Εμφυλίου, παραμένει ανεξιχνίαστο. Συνδέονται αυτές οι δύο υποθέσεις; Καθώς ο αρχιφύλακας Λόυντ Χοπκινς ανασυνθέτει το παζλ, πέφτει πάνω στα σκοτεινά μυστικά του σατανικού ψυχιάτρου Τζων Χάβιλλαντ.
Ο Δρ. Τζων Χάβιλλαντ, ο Νυχτερινός Ταξιδιώτης, είναι ψυχίατρος, που χειρίζεται μοναχικούς και αδύνατους ανθρώπους. Ασκεί την εξουσία του πάνω τους πάντα τις νύχτες. Παράλληλα, αντλεί από τους ασθενείς του πληροφορίες, προκειμένου να ενισχύσει την εξουσία του. Όλα αυτά μέχρι να βρεθεί στο δρόμο του Νυχτερινού Ταξιδιώτη ο Λόυντ Χόπκινς.

Τα μυθιστορήματα του Ελλρόυ μας ταξιδεύουν στα σκοτεινά μονοπάτια των ναρκωτικών και της τρέλας, στα θολά νερά της διεστραμμένης ευφυΐας. Λουσμένα με ένα απόκοσμο φως, αποπνέουν την παράξενη γοητεία ενός νέου όπλου.
Gilles Berton, Playboy
Αυτή εδώ τη φορά, δεν είναι υπερβολικό να μιλήσει κανείς για μια αίσθηση αγωνίας που χτυπάει σαν γροθιά το στομάχι, μια και τα πάντα είναι ελεγχόμενα, όλες οι αισθήσεις του συγγραφέα είναι ταγμένες στην υπηρεσία αυτής της εφιαλτικής ιστορίας.
J. Ondolini, Le Provençal
O πιο διεισδυτικός συγγραφέας αστυνομικών ιστοριών της γενιάς του.
Sunday Times

Η αρχή του δράματος

Αθώο αίμα
Π. Ντ. Τζέιμς
εκδ Καστανιώτη

Υπόθεση υιοθεσίας θα μπορούσε να είναι ο υπότιτλος σ' αυτό το αληθινά «αλλιώτικο» μυθιστόρημα της Π. Nτ. Tζέιμς. Πράγματι, όλα ξεκινούν «αθώα». Μια κοπέλα δεκαοχτώ χρονών, υιοθετημένη από ένα ζευγάρι τής ανώτερης αστικής τάξης, αποφασίζει να βρει τους φυσικούς της γονείς. Η πραγματικότητα, σκληρή και απρόβλεπτη, τη φέρνει αντιμέτωπη με δυο γονείς εγκληματίες. Ο πατέρας της βίασε ένα κοριτσάκι και η μητέρα της το σκότωσε για να μη μαρτυρήσει. Η αρχή του δράματος συμπίπτει με την αποφυλάκιση της μητέρας και με την απόφαση του πατέρα του θύματος να απονείμει ο ίδιος τη δική του δικαιοσύνη. Όλη η πλοκή του μυθιστορήματος οδηγεί στην τελική κάθαρση. Ο αναγνώστης, αν και γνωρίζει απ' τις πρώτες ήδη σελίδες τα θύματα και τους θύτες, δεν παύει να ακολουθεί με κομμένη ανάσα αυτό το μυθιστόρημα με τη θρίλερ εξέλιξή του, το οποίο ομόφωνα η διεθνής κριτική έχει κατατάξει στη «μεγάλη» λογοτεχνία…

Το σενάριο είναι το εξής:

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΛΑΪΚΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ
ΚΩΜΩΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ
ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ
εκδ Άγρα

Το έργο Ο Καραγκιόζης λαϊκός τραγουδιστής του Θωμά Κοροβίνη γράφτηκε με σκοπό να διαβάζεται αλλά και να παρουσιάζεται σε ζωντανές θεατρικές παραστάσεις ή παραστάσεις του θεάτρου σκιών. Αρκεί ο σκηνοθέτης ή ο καραγκιοζοπαίχτης να το τολμήσουν. Γιατί είναι αυστηρώς ακατάλληλο κι όχι μόνο για ανηλίκους. Η σκόπιμη και ενορχηστρωμένη περιθωριοποίηση και απαξίωση του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού και η μετάλλαξή του στην εποχή μας σε φτηνό εμπορικό σαχλοτράγουδο είναι τα κίνητρα του συγγραφέα. Και η διακωμώδηση αυτής της κατάστασης, ο στόχος του.
Το σενάριο είναι το εξής: η παντοδύναμη εταιρία ΠΑΛΑΙΟΝ ΜΑΣΤΡΟΠΟΝ, προστατευόμενη από τους ΓΑΜΑΣΤΕΡ ΜΠΟΫΣ, αντιμετωπίζει την κρίση των καιρών με τη διοργάνωση διαγωνισμού τραγουδιού. Ο διευθυντής ΛΙΝΟΣ ΛΑΤΣΑΣ ΚΑΙ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑΣ προτείνει τη δουλειά στον ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗ, ο οποίος την αναθέτει στον πολυμήχανο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ. Εκείνος με τη βοήθεια του μπερμπάντη ΣΤΑΥΡΑΚΑ αναζητά υποψήφιους σε ποικίλες λαϊκές γειτονιές. Στο φεστιβάλ, που μετατρέπεται σε ξέφρενο πανηγύρι, παίρνουν μέρος ο ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ, η ΓΙΩΡΓΑΙΝΑ και ο ΜΟΡΦΟΝΙΟΣ αλλά και νέοι ήρωες, όπως η κατσιβέλα ΛΕΪΛΑ ΚΑΛΤΑΚΑ, η Πόντια ΣΟΥΞΥ ΜΕΛΑ, η τραβεστί ΛΟΥΓΚΡΑ ΜΠΡΑΒΑ, η Κολωνακιώτισσα ΣΤΑΣΑ ΠΟΥΣΤΑΣΑ, η χωριατοπούλα ΛΙΤΑ ΠΕΙΝΑΛΑ, η σουσουράδα ΠΑΣΤΑ ΦΟΛΑ, η συνοικιακή καλλονή ΜΠΙΑ ΧΑΡΧΑΛΑ, η κονφερανσιέ ΚΡΙΣΤΑ ΧΑΛΑΣΤΡΑ, οι λαϊκοί γκόμενοι ΛΑΚΗΣ ΖΗΛΑΡΑΣ και ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΑΜΑΡΑΣ. Έπειτα από πολλά σπαραξικάρδια επεισόδια, τραγουδίσματα και ξεφαντώματα, διαγωνίζονται οι υποψήφιοι νικητές και το βραβείο μέσα σε γενική αποθέωση απονέμεται στον ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ.

Καλά φυλαγμένα μυστικά

Αναμνήσεις από την καταιγίδα
Γουίλλετ Μάρσια
εκδ Ωκεανίδα

Ένα σπίτι δίπλα στο ποτάμι κρύβει μια τραγωδία από τον καιρό του πολέμου.

Το παλιό σπίτι δίπλα στο ποτάμι κρατάει καλά φυλαγμένα τα μυστικά του εξήντα χρόνια τώρα. Η Έστερ έχει ζήσει εκεί τα χρόνια της νιότης της, τις βαριές απώλειες του πολέμου αλλά και τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα. Η Κλίο, η βαφτιστήρα της, τα ξένοιαστα καλοκαίρια της παιδικής της ηλικίας. Και ο Τζόνα λαχταράει να βρεθεί σ’ αυτό το μέρος όπου κατέφυγε η μητέρα του, παιδάκι ακόμα, στα δύσκολα χρόνια του πολέμου.
Γιατί όμως η μητέρα του δεν μιλάει ποτέ για κείνη την εποχή; Και γιατί αποφασίζει να μιλήσει για όσα ξέρει όταν βλέπει ν’ ανάβει μια σπίθα έρωτα ανάμεσα στην Κλίο και τον Τζόνα;

Οδηγίες για νέους συγγραφείς!

Δημοσιεύθηκε στο PUBLISHERS WEEKLY 08/06/2009 και σας το μεταφέρω αυτούσιο! Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον, δοσμένο με χιούμορ, χωρίς να χάνει τίποτα από τις αλήθειες (πικρές) που εμπεριέχει.
Ένας βιβλιοπώλης δίνει 10 χρυσούς κανόνες για να μείνεις
στην καλή πλευρά του βιβλιοπωλείου

1. Αν το βιβλίο σου πρόκειται να εκδοθεί από έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο, μπορείς να περάσεις και να συστηθείς στα κοντινά σου βιβλιοπωλεία Θα φανούμε κακοί και οι δύο όταν θα κυκλοφορήσει το βιβλίο και δεν θα έχουμε ακούσει ούτε για εκείνο ούτε για εσένα! Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να περάσεις και να πεις ένα γεια. Είμαστε φιλικοί. Επίσης: ποτέ μην κάνεις παρατήρηση αν δεν υπάρχει το βιβλίο σου. Οι βιβλιοπώλες, όπως και οι ελέφαντες, δεν ξεχνούν ποτέ.
2. Μην τηλεφωνείς ή περνάς περισσότερο από μία φορά την εβδομάδα για να μάθεις πώς πηγαίνει το βιβλίο. Ο ενθουσιασμός σου θα γίνει εκνευριστικός αν επιμένεις να ενοχλείς κάθε μία ώρα. Αν χρειαστούμε αντίτυπα του βιβλίου σου, θα τα παραγγείλουμε Και αν σε αναγνωρίζουμε στο τηλέφωνο από τη φωνή, δεν είναι γιατί έχουμε γίνει φίλοι, αλλά γιατί έχεις γίνει κολλιτσίδα.
3. Μην μας ζητάς να προτείνουμε το βιβλίο σου σε λέσχες ανάγνωσης. Το να θέλεις να εκβιάσουμε την πώληση του βιβλίου σου είναι σαν να εκβιάζεις κομπλιμέντο… είναι περίεργο!
4. Μην μετακινείς το βιβλίο σου κάθε φορά που έρχεσαι στο βιβλιοπωλείο Είναι δική μας δουλειά να το κάνουμε αυτό. Και μην κοροϊδεύεις τον εαυτό σου: το να τοποθετήσεις το βιβλίο σου στον πάγκο των ευπωλήτων δεν σημαίνει ότι είναι ή θα γίνει ευπώλητο.
5. Μην ζητάς πληροφορίες για τους ευπώλητους συγγραφείς. Ναι ,κάποιοι μένουν στην περιοχή. Ναι, μερικές φορές έχουμε τα νούμερα των τηλεφώνων τους και τα e-mails τους. Όχι, δεν θα σε φέρουμε σε επαφή με κάποιους για να τους στείλεις το βιβλίο σου. Και όχι, δεν θα σας συστήσουμε αν κάποια φορά βρεθείτε ταυτόχρονα στο βιβλιοπωλείο
6. Μην επιμένεις να ρωτάς το προσωπικό του βιβλιοπωλείου αν έχει διαβάσει το βιβλίο σου. Είναι σαν να τρως χυλόπιτα ζητώντας ραντεβού, μόνο που γίνεται μπροστά σε κόσμο και σε εβδομαδιαία βάση. Και μπορείς να είσαι σίγουρος ότι αν το διαβάσαμε και το αγαπήσαμε θα είσαι ο πρώτος που θα το μάθεις.
7. Όταν βρίσκεσαι στο βιβλιοπωλείο μην προσπαθείς να πείσεις τους πελάτες να αγοράσουν το βιβλίο σου. Αν ακούσεις κάποιον να μας ζητάει ένα μυθιστόρημα μυστηρίου μην τρέξεις να προτείνεις το δικό σου βιβλίο. Και αν ακόμη ήταν μυστηρίου –που δεν είναι, δεν είναι σωστή η συμπεριφορά σου.
8. Στείλε κόσμο να αγοράσει το βιβλίο σου. Ένας μεγάλος αριθμός συγγραφέων μάς έχει πείσει να τοποθετήσουμε τα βιβλία τους και δεν έχουμε πουλήσει ούτε ένα αντίτυπο. Σε υποστηρίζουμε, πρέπει να μας υποστηρίξεις
9. Μην στέλνεις τη μαμά σου, τον/την φίλη σου, τη baby sitter να μας κατασκοπεύσει Δεν θα τοποθετήσουμε το βιβλίο σου δίπλα στο ταμείο, στη βιτρίνα ή στα ευπώλητα επειδή θα μας το πουν. Και κυρίως μην στείλεις τη μαμά σου να μας υποδείξει τρόπους βελτίωσης της τοποθέτησης και προώθησης: η μαμά σου δεν διευθύνει το βιβλιοπωλείο
10. Παρακαλώ να σέβεσαι τα όρια μας. Μην μας ρωτάς για το βιβλίο σου όταν μας βλέπεις στην τράπεζα, όταν είμαστε σε ραντεβού ή όταν αγοράζουμε φάρμακα. Μια τέτοια συμπεριφορά θα σημάνει τη μεταφορά του βιβλίου σου στα πιο απόκρυφα και σκοτεινά μέρη του βιβλιοπωλείου και θα δεν θα εμφανιστεί ποτέ ξανά στο φως.

Αστυνομικό μυθιστόρημα σε νέες περιπέτειες

Ενα λογοτεχνικό είδος με σύγχρονους άξιους συγγραφείς και φανατικό κοινό
Της Τιτικας Δημητρουλια

Αστυνομικό μυθιστόρημα: καλοκαιρινό ανάγνωσμα, στο οποίο δεν επιστρέφει κανείς ποτέ, μιας χρήσεως; Λογοτεχνία ελαφριά και κατώτερης ποιότητας; Αναρωτιέται κανείς για πόσο καιρό θα εξετάζεται υπό τέτοια οπτική ένα είδος που μπορεί να καυχηθεί για έναν Πόε και το υπερασπιζόταν ένας Καμύ, ένα είδος στο οποίο όλο και συχνότερα καταφεύγουν οι συγγραφείς της αποδεκτής ως σοβαρής λογοτεχνίας, ως πηγή ανανέωσης. Αραγε, τα κακά ιστορικά μυθιστορήματα, που στις μέρες μας έχουν γίνει μόδα και εκδίδονται με το κιλό, ακυρώνουν το είδος; Εν πάση περιπτώσει, υπάρχουν αστυνομικά μυθιστορήματα εξαιρετικά, συγγραφείς στυλίστες και τεχνίτες φοβεροί και άλλοι μετριότατοι και κακοί. Και τα διαβάζει κανείς επίσης και τα απολαμβάνει, όπως και όλα τα μυθιστορήματα, αναλόγως με το κέφι του: άλλοτε για την παρηγορητική οικειότητα του ήρωα και λιγότερο για το μυστήριο καθαυτό, άλλοτε για την περίτεχνη κατασκευή του αινίγματος, άλλοτε πάλι για τον ρυθμό και τις ανάσες τους, για την εσωτερική τους μουσική ή για τους φωτισμούς τους, λοξούς και σκληρούς, στην πραγματικότητα που γεννά τη βία.

Περιμένουμε εναγωνίως τη συνέχεια, βέβαιοι πάντως ότι το νέο αστυνομικό ζει και βασιλεύει και το περιμένουν, καταπώς φαίνεται, εκ των πραγμάτων νέες δόξες.

Σκοτεινός τόπος
Τζιλιαν Φλιν
εκδ. Μεταίμχιο
Ο σκοτεινός τόπος είναι μια φάρμα. Ενα χρεοκοπημένο αγρόκτημα, που μια γυναίκα παλεύει κυριολεκτικά μέχρι θανάτου να το κρατήσει, μήπως και τα παιδιά της καταφέρουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή. Σ' αυτή τη φάρμα, θα βρουν τελικά έναν απίστευτα βίαιο θάνατο η μητέρα και οι δύο από τις τρεις κόρες και η Δικαιοσύνη θα αποδώσει το έγκλημα, κατά τη μαρτυρία της επτάχρονης τρίτης κόρης που επέζησε του μακελειού, στον δεκαεξάχρονο γιο της οικογένειας, που υποτίθεται είχε σχέσεις με σατανιστικούς κύκλους. Δεκαπέντε χρόνια μετά, η μικρή αδελφή αρχίζει να ερευνά και πάλι το συμβάν, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Η Φλιν είναι δεξιοτέχνης στο δέσιμο της πλοκής, με διφορούμενα, ανατροπές, αποκαλύψεις που οδηγούν στο κενό, προσημάνσεις που περνούν απαρατήρητες και άλλες παραπλανητικές. Η κύρια αρετή της όμως δεν έγκειται στην εξαιρετική ομολογουμένως διαχείριση του αινίγματος. Αλλά στη δύναμη με την οποία αποτυπώνει, όπως και στο προηγούμενο βιβλίο της, τα «Αιχμηρά αντικείμενα», την αμερικανική κοινωνία της επαρχίας, την αποξένωση, την αλλοτρίωση, την ασφυξία της. Τη φτώχεια της κυρίως, που κανείς τη μυρίζει σχεδόν στη ζωή της οικογένειας Ντέι, στα ρούχα των παιδιών, τα κατουρημένα σεντόνια, στα μπιφτέκια-συνονθύλευμα από αποφάγια, στη λαιμαργία και στην απομόνωση, στην κοπριά που ποτίζει τα δάχτυλα, στο αίμα που απλώς σφραγίζει τραγικά μια τραγωδία χωρίς αρχή και τέλος. Στην περιγραφή του κενού που καταβροχθίζει την κόρη που επέζησε και διαγράφεται μέσα από τα λόγια και τις πράξεις της και μόνο· της απελπισίας του γιου που για να μην τρελαθεί επινοεί δικές του αξίες, άσχετες με την πραγματικότητα.
Η δύναμη του βιβλίου έγκειται στον τρόπο με τον οποίο ζωγραφίζει τον θανατηφόρο περίγυρο, την μιντιακή παράνοια, την εμμονή των εγκλημάτων και την προσκόλληση σε καταδίκους, τους συλλόγους που προάγουν τα θεάρεστα αυτά ενδιαφέροντα, τον μικροαστικό φαρισαϊσμό που καταρρέει επαναληπτικά και δραματικά με το ελάχιστο φύσημα του αέρα, την απονέκρωση των αισθημάτων, την φονική πλήξη, την αίσθηση ότι δεν υπάρχει καμιά ασφάλεια, καμιά βεβαιότητα, κανένα αποκούμπι, ποτέ, πουθενά. Ενα περίκλειστο, γοτθικό, αφήγημα με ροκ υπόκρουση, τόσο σκοτεινό που του αναγνώστη δεν του φτάνει ο αέρας για να ανασάνει.

Κόκκινη Μασσαλία
Maurice Attia
εκδ. Πόλις
Μετά το «Μαύρο Αλγέρι», η «Κόκκινη Μασσαλία». Αυτή τη Μασσαλία, ο αστυνομικός Πάκο Μαρτίνεθ, γιος Ισπανού αναρχικού, δεν τη λατρεύει όπως ο Ιζό, ούτε και οι φίλοι του. Είναι το καταφύγιό τους, το λιμάνι των πιε-νουάρ, των Γάλλων της Αλγερίας, είναι ο τόπος της ξενιτιάς που κάποτε κάποτε τους θυμίζει τη γενέθλια γη. Μια πόλη όπου επικρατεί μια τρομερή αναταραχή. Ο υπόκοσμος αναδιαρθρώνεται. Το δεξιό παρακράτος αναδιοργανώνεται. Και στις παραμονές του Μάη του '68 οι φοιτητές οργανώνονται, ερωτεύονται, διαδηλώνουν, ανακαλύπτουν τους Πινκ Φλόιντ και τους Ρόλινγκ Στόουνς, τον Λέοναρντ Κοέν, τον Μπάροους και το LSD, κάνουν τον Αρτώ και τους υπερρεαλιστές προκήρυξη, ενώ οι φασίστες με τα μπλουζάκια με τον Τσε Γκεβάρα τούς σπάνε τα κεφάλια στις πορείες.
Στήνεται έτσι ένας ανελέητος χορός θανάτου: μια οιονεί εκπαραθύρωση, μια σταύρωση, κάμποσες εν ψυχρώ εκτελέσεις, το άγριο ξεκλήρισμα μιας ολόκληρης οικογένειας, ολίγες βεβιασμένες αυτοκτονίες. Στο επίκεντρο ο Πάκο και οι φίλοι του, που όλο και λιγοστεύουν. Ο Πάκο που πληγώνεται βαριά και μένει πιο μόνος από ποτέ. Σε μια χώρα που «μετά την κόκκινη κορύφωση - επανάσταση, λίγο έλειψε να γνωρίσει μια μαύρη έξαρση - ανάσταση». Στη διαδρομή για μια άλλη πόλη που του έχει κλέψει την καρδιά.
Το έντονο πολιτικό στοιχείο, που τόσο αναλυτικά παρατίθεται αλλά και τόσο οργανικά δένει με την πλοκή, θα δυσκολέψει ίσως κάποιους. Αυτό όμως εύκολα ξεπερνιέται αν μείνει κανείς στα βασικά: στον αριστερισμό, τη διαπλοκή, τη συμμαχία του παρακράτους με τον υπόκοσμο, τις προβοκάτσιες, τα φακελώματα, την πολιτική των παρασκηνίων. Παρότι λίγο του ξεφεύγει του Αττιά, που θυμίζει σε κάποια σημεία έντονα Μανσέτ -στο επεισόδιο της απαγωγής της Ιρέν λόγου χάρη, και όχι μόνο- είναι αξιοσημείωτο πόσο παρασύρει τον αναγνώστη και πόσο φέρνει στο νου -ή μήπως προοιωνίζεται κιόλας- οικεία κακά. Μεταξύ άλλων, υπάρχει και μια επίθεση με βιτριόλι σε μια γυναίκα που δεν συνεμορφώθη προς τις υποδείξεις.

Ερωτευμένα φαντάσματα
Paco Ignacio Taibo II
εκδ. Αγρα
Ο Ιγνάσιο Πάκο Τάιμπο ΙΙ δεν χρειάζεται εδώ και καιρό συστάσεις στην Ελλάδα. Τα νουάρ του μας συντροφεύουν εδώ και μια δεκαπενταετία όπως και ο Εκτορ Μπελασκοαράν Σάιν, ο μονόφθαλμος ντετέκτιβ με τις παράξενες παρέες, που του αρέσει να χώνει τη μύτη του στις ξένες υποθέσεις και ενίοτε τον πληρώνουν γι' αυτό· που μαγειρεύει για να νικήσει τη μοναξιά και δεν μπορεί να κόψει το κάπνισμα, αλλιώς θα το έκοβε το ρημάδι το τσιγάρο· που αναθέτει αποστολές στον ταπετσέρη φίλο του και αυτός τις βγάζει πέρα καλύτερα από τον ίδιο.
Μελαγχολικό, υπονομευτικά ειρωνικό, με το γνωστό χιούμορ του Τάιμπο, το νέο βιβλίο του Τάιμπο παρακολουθεί τον Εκτορα να πνίγεται όλο και περισσότερο στην Πόλη του Μεξικού, η οποία τρελαίνει τους κατοίκους της, προσπαθώντας να εξιχνιάσει εκ παραλλήλου τον φόνο ενός φίλου του παλαιστή και την υποτιθέμενη αυτοκτονία δύο εφήβων. Ο έρωτας, ανεκπλήρωτος, προδομένος, προσχηματικός, εγκληματικός, στοιχειώνει την αφήγηση, με τον Eκτορα να δίνει ο ίδιος τον τόνο, έχοντας μετατρέψει το σπίτι του σε μουσείο: οι εικόνες του κοριτσιού με την αλογοουρά, οι φωτογραφίες της που κλέβουν την ψυχή, καταλαμβάνουν κάθε επιφάνεια και συντηρούν την εμμονή του.
Eρωτας, λοιπόν, από τη μια και θάνατος από την άλλη. Ο διαβρωτικός καθημερινός θάνατος της απουσίας, του πένθους, της συνείδησης της ασυμβατότητας προς τον κόσμο που αλλάζει· ο κυριολεκτικός θάνατος για έναν έρωτα παλιό που ίσως μάλιστα ποτέ δεν υπήρξε, για ένα φάντασμα που συνεχίζει να ορίζει τον κόσμο των ζωντανών· ο δεύτερος κυριολεκτικός θάνατος μιας έφηβης, ενός κοριτσιού ερωτευμένου με τη ζωή και τον έρωτα, που έχασε τη μάχη από έναν έρωτα διεστραμμένο και αδίστακτο. Κι έμεινε η φωνή της να τη δικαιώνει, ως άλλο ένα φάντασμα από τα τόσα του βιβλίου, όλα ερωτευμένα και όλα ηττημένα. Eνας ματωμένος ντετέκτιβ στα σαράντα του ή μάλλον το φάντασμά του σε μια πόλη χωρίς αγάπες για καταφύγιο.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση