Είναι μια ιστορία για τους ήρωες εκείνους που έκαναν τον πόλεμο τραγούδι

Οι θέοι του πολέμου

Μπούφεσης Αλέξανδρος
εκδ Λιβάνης

Το χρονικό δύο ηρώων και μιας εισβολής. Ο διαλυμένος από τις εκτελέσεις του Στάλιν Κόκκινος Στρατός θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη γερμανική πλημμυρίδα με μόνα όπλα στην αρχή το ρωσικό σθένος και ένα στρατηγό άξιο διάδοχο του Μιχαήλ Ιλαριόνοβιτς Κουτούζοφ. Οι βίοι των δύο στρατηγών, του πατέρα των τεθωρακισμένων αρμάτων, Γκουντέριαν, και του άντρα που έδωσε το φιλί της ζωής στον Κόκκινο Στρατό, Γκεόργκι Ζούκοφ, θα κινηθούν σε δύο παράλληλους άξονες, που θα χαράξουν την Ευρασία, καθώς τα χιόνια της στέπας βάφονται κόκκινα από το αίμα αμυνόμενων και επιτιθέμενων. Οι Θεοί του Πολέμου δεν είναι μόνο ένα έπος για αναστημένους ήρωες, ένα χρονικό δύο ηρώων-πολέμαρχων και μιας εισβολής, είναι επίσης η ιστορία του Ανατόλι και της Νάντια, που προσπαθούν να ξαναχτίσουν αυτό που η θηριωδία του πολέμου τους στέρησε. Είναι η ιστορία του Σεμπάστιαν και της Άνελι, που δηλητηριάστηκε από την ωμότητα των SS. Είναι μια ιστορία για τους ήρωες εκείνους που έκαναν τον πόλεμο τραγούδι, που με την έντασή του έφτασε μέχρι τα αφτιά της ανώτατης ηγεσίας του φασισμού και σφράγισε μια για πάντα τη μοίρα μιας αιματοκυλισμένης ιστορικά Ευρώπης.

σ' έναν ιστό μυστικότητας και φόβου

Κέιτ Φέρνιβαλ (Kate Furnivall) 

"Φυλακισμένη στο παρελθόν"

εκδ Ωκεανίδα

Στρατόπεδο συγκέντρωσης "Νταβίνσκι", Σιβηρία, 1933. Μέσα στην παγωνιά και την εξοντωτική δουλειά, η μόνη διαφυγή της Σοφίας είναι οι ιστορίες που της διηγείται η Άννα για το εκθαμβωτικό παρελθόν στο Πέτρογκραντ και για τον έρωτά της με τον φλογερό επαναστάτη Βασίλι. Όταν η Άννα αρρωσταίνει βαριά, η Σοφία αποφασίζει να δραπετεύσει για να βρει τον Βασίλι, να σώσει τη φίλη της. Αλλά η Ρωσία, κάτω από τη σιδερένια γροθιά του κομμουνισμού, δεν είναι πια η χώρα των αναπολήσεων της Άννας. Η Σοφία περιπλανιέται μέσα σ' έναν ιστό μυστικότητας και φόβου, και τότε ένας μεγάλος έρωτας απειλεί την υπόσχεση που είχε δώσει στην Άννα.

Και για σας που δεν έχετε ακόμη διαβάσει τα υπόλοιπα βιβλία της Κέιτ Φέρνιβαλ (Kate Furnivall) σας παρουσιάζουμε τα βιβλία της:

Ξαναδιαβάζοντας την «Αννα Καρένινα»

Γράφει η Λίζυ Τσιριμώκου

«Πριν από αυτόν τον κόμη δεν υπήρχε αληθινός μουζίκος στη ρωσική λογοτεχνία», ειπώθηκε για την ακρίβεια των ρεαλιστικών περιγραφών του Τολστόι. Στην Καρένινα ο αναγνώστης μπορεί να χρονολογήσει με σχολαστική ακρίβεια τη δράση, αρκεί να προσέξει τις μόδες, τις λογομαχίες, τις συζητήσεις στα σαλόνια.

Είκοσι χρόνια μετά τη μοιχαλίδα Μποβαρί(1857) του Φλομπέρ, ηΑννα Καρένινα απαθανατίζεται στην παγκόσμια λογοτεχνία και επαναφέρει δραματικότερα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας. Ο Λεβ Τολστόι (1828-1910) είναι ήδη καθιερωμένος συγγραφέας όταν, στην πιο ταραγμένη περίοδο της προσωπικής του ζωής, σχεδιάζει μια «φυσιολογία του γάμου» που βαθμηδόν θα καταλήξει σε τεράστια τοιχογραφία της ρωσικής κοινωνίας κατά τη δεκαετία του 1870 (η δράση του μυθιστορήματος αρχίζει το 1872 και λήγει στα μέσα του 1876). Το κείμενο, που μάλιστα τιτλοφορήθηκε αρχικά «Δύο Γάμοι», χωρίζεται σε οκτώ μέρη, καθένα από τα οποία περιλαμβάνει αρκετά κεφάλαια (περί τα τριάντα, κατά μέσον όρο).

Ηδέσιςκαι ηλύσιςτου δράματος προωθούνται από τον συγγραφέα με βάση δύο βασικές κατευθυντήριες γραμμές: τη γραμμή του ζεύγους Λέβιν- Κίτι και τη γραμμή του ζεύγους Βρόνσκι- Αννα, παρ΄ ότι παρεμβάλλεται διαμεσολαβητικά και ενεργά και μια τρίτη γραμμή που ακολουθείται από το ζεύγος Ομπλόνσκι- Ντόλι. Πρόκειται για πολυπρόσωπο μυθιστόρημα που εκπλήσσει με την αυτονόμηση των χαρακτήρων του, ακόμη και των πιο «βοηθητικών» ή δευτερευόντων: η παρουσία τους δεν εξυπηρετεί απλώς την πλοκή, δεν είναι απόλυτα χρηστική· τα πρόσωπα τείνουν σχεδόν να χειραφετηθούν και να προβάλουν μια καθαρά δική τους, εξατομικευμένη ζωή. Ωστόσο, είναι σαφές ότι ο Τολστόι συγχρονίζει και διαπλέκει τις ζωές επτά προσώπων: της Αννας και του συζύγου της Αλεξέι Καρένιν· του αδελφού της Αννας Καρένινα, Στεπάν Ομπλόνσκι, και της συζύγου του Ντόλι· της Κίτι, αδελφής της Ντόλι που γοητεύεται αρχικά από τον Αλεξέι Βρόνσκι, αλλά εν συνεχεία θα παντρευτεί τον Λέβιν. Η σαΐτα του χρόνου πηγαινοέρχεται ανάμεσα σε αυτές τις ζωές, παρακολουθώντας τες από κοντά, ενώνοντας και χωρίζοντας τα πεπρωμένα τους. Καθώς ο αριθμός επτά είναι μονός και οι ρόλοι αναδιανέμονται συνεχώς ανά ζεύγη ή τρίγωνα, πάντα «κάποιος περισσεύει», είτε αυτός είναι ο Λέβιν που, ερωτευμένος με την Κίτι, τη βλέπει να υποκύπτει στη γοητεία του Βρόνσκι, είτε ο σύζυγος Καρένιν που περιθωριοποιείται από τη λάμψη του συνονόματου εραστή Αλεξέι (Βρόνσκι) κ.ο.κ.

Δύο μητροπόλεις (Μόσχα, Πετρούπολη) με ιδιαίτερη αστική φυσιογνωμία και δύο φαμίλιες δίνουν τον τόνο ήδη από την έναρξη του μυθιστορήματος: μια μοιχεία και οι συνέπειές της φέρνουν στη Μόσχα την Πετρουπολίτισσα Αννα για να εξομαλύνει τις σχέσεις του αδελφού της με την Ντόλι. Στον σιδηροδρομικό σταθμό τη γηραιά κυρία, με την οποία συνταξίδευε, την υποδέχεται ο γιος της. Είναι η πρώτη συνάντηση Αννας- Βρόνσκι, με κακούς οιωνούς, δεδομένου ότι γίνονται μάρτυρες ενός φρικτού ατυχήματος (κάποιος έπεσε στις γραμμές του τρένου) που τους κατατρύχει αργότερα ως εφιαλτικό όνειρο. Η παρουσία της Αννας στη Μόσχα λειτουργεί θετικά (συμφιλιώνει τους συζύγους) και συνάμα αρνητικά (καταστρέφει το ειδύλλιο ΚίτιΒρόνσκι εν τη γενέσει του). Κατά την επιστροφή της στην Πετρούπολη, βλέποντας στον σταθμό τον Καρένιν, η Αννα προσέχει ξαφνικά τα πεταχτά αυτιά του συζύγου της. Είναι σαν να μην τα είχε «δει» πραγματικά ποτέ πριν, γιατί ποτέ δεν είχε ρίξει κριτικό βλέμμα πάνω τουήταν απλούστατα μέρος της καθημερινότητάς της. Τώρα τα πάντα έχουν αλλάξει...

Πολλά αλλάζουν και στις ζωές των άλλων. Ο Λέβιν και η Κίτι αντιλαμβάνονται ότι λειτουργούν σαν αδελφές, συμπληρωματικές ψυχές (η περίφημη σκηνή όπου χαράσσουν με κιμωλία στην πράσινη τσόχα τα αρχικά λέξεων και αμέσως ο ένας καταλαβαίνει τι εννοεί ο άλλος είναι ευρηματική στην απλότητά της). Ενώνονται με τα δεσμά του γάμου, δημιουργούν έναν νέο οικογενειακό θύλακα, αφοσιώνονται στη γη και ρυθμίζουν τη ζωή τους με τους κώδικες της υπαίθρου. Ο χαρακτήρας του Λέβιν διατηρεί πολλά στοιχεία από τον ίδιο τον συγγραφέα, τις φιλοσοφικές και θρησκευτικές ανησυχίες του, τις κυκλοθυμικές κρίσεις και την ευαισθησία του (ο Τολστόι βαφτίζει άλλωστε τον ήρωά του παραλλάσσοντας το δικό του όνομα, Λεβ). Είναι ο «άνθρωπος της φύσης», ο αυθόρμητος και ανεπιτήδευτος, που αισθάνεται πιο άνετα με τους μουζίκους παρά με τους εκλεπτυσμένους και κομψευόμενους της πόλης. Το σπιτικό που στήνει με την Κίτι και η αρμονική συμβίωσή τους λειτουργούν εν τέλει ως μεγάλο αντιπαράδειγμα στον αποτυχημένο γάμο της Αννας και στην αδιέξοδη ερωτική σχέση της με τον Βρόνσκι. Το ρυθμικό κέντημα της αντίστιξης στηρίζεται σε αυτούς τους πόλους, με θετικό και αρνητικό πρόσημο, αντίστοιχα.

www.tanea.gr

Το φθινόπωρο του 1878

Εκεί όπου ο καπιταλισμός ...

Οι εγκαταλειμμένοι  

Tzouliadis Tim

Εκδ Πατάκη

Οι Ηνωμένες Πολιτείες υπήρξαν κατεξοχήν χώρα υποδοχής μεταναστών και σχεδόν τίποτε δεν προοινωνιζόταν τη μετανάστευση χιλιάδων αντρών, γυναικών και παιδιών, στα βάθη της Ύφεσης της δεκαετίας του '30, από τη χώρα αυτή προς τη Ρωσία του Στάλιν. Εκεί όπου ο καπιταλισμός είχε αποτύχει, ο κομμουνισμός υποσχόταν αξιοπρέπεια για τον εργάτη, φυλετική ισότητα και τίμια εργασία. Αυτό το οποίο στην ουσία τούς περίμενε ήταν μια τεράστια προδοσία.

Με μια αξιοσημείωτη ιστορική έρευνα η οποία εκτείνεται σε εβδομήντα χρόνια πολιτικών αλλαγών, ο Τιμ Τζουλιάδης ακολουθεί αυτούς τους χιλιάδες ανθρώπους -ανθρακωρύχους και μουσικούς, αγρότες και μηχανικούς- από το Πίτσμπουργκ, το Ντιτρόιτ και το Λος Άντζελες, σε ένα επικό και τρομακτικό ταξίδι από το οποίο απέμειναν ελάχιστοι.

Ο Τζουλιάδης, μέσα από επίσημα αρχεία, απομνημονεύματα, ανταποκρίσεις από εφημερίδες και συνεντεύξεις, αναζητά το πιο προσεκτικά φυλαγμένο αρχείο της σύγχρονης ιστορίας για να ανασυνθέσει την ιστορία των μεταναστών. Μια ιστορία τιμιότητας, ζωντάνιας και ιδεαλισμού που προβάλλεται έναντι του βάρβαρου μηχανισμού καταστολής. Η αφήγησή του μάς οδηγεί από τις εξέδρες μιας ορχήστρας και τα παιχνίδια μπέιζμπολ στις νυχτερινές εκτελέσεις την εποχή της τρομοκρατίας του Στάλιν και στους τόπους των φόνων του Αρκτικού Κύκλου. Αποκαλύπτει την ιδιοτέλεια Αμερικανών διπλωματών, οι οποίοι αρνήθηκαν το άσυλο σε συμπατριώτες τους, καθώς και τους φονικούς πράκτορες του φανατισμού. Αναλύει διεθνείς σχέσεις και οικονομικά αίτια και διασώζει προσωπικές πράξεις καλοσύνης και αυτοθυσίας.

Εξαιρετικά ευφυές, αυστηρό και ακαταπόνητα ανθρώπινο, "Οι εγκαταλειμμένοι" είναι ένα κολοσσιαίο επίτευγμα.

Ο λαός δεν είναι κότα!

Ο Αντρέγιεφ βρίσκει ευκαιρία να αποτυπώσει την κοινωνική ένταση της εποχής και της χώρας του, στην επιστολή που απευθύνει κάποιος υποτελής στον κυβερνήτη-ήρωα του ομότιτλου διηγήματός του: «Αξιότιμε κύριε! Ο λαός δεν είναι κότα. (...) εμείς εξακολουθούμε να υπάρχουμε κι όπως ανάμεσά σας υπάρχουν αυτοί που θα κληρονομήσουν τον τίτλο της ευγενείας, δηλαδή οι τύραννοι, ανάμεσά μας είναι αυτοί που κληρονομικά θα ανήκουν στην εργατική τάξη, δηλαδή οι σκλάβοι».
Δεν είμαι οπαδός του αμείλικτου ρεαλισμού. Πιστεύω πως η αποτύπωση της κοινωνικής και ψυχολογικής πραγματικότητας, αν υποθέσουμε ότι αυτό αποτελεί έργο της λογοτεχνίας, χρειάζεται «πέταγμα», απογείωση, μια αποφασισμένα λοξή ματιά στα πράγματα, για να γίνει τέχνη. Τα δύο μεταφρασμένα διηγήματα του Αντρέγιεφ, γραμμένα στις αρχές του 20ού αιώνα, ολόφρεσκα και επίκαιρα σήμερα, διατηρούν αυτό το δυσπερίγραπτο «κάτι», που καθιστά τα κείμενα ανθεκτικά στον χρόνο και αξιανάγνωστα.
Ο Αντρέγιεφ είχε, υποθέτω, το εκρηκτικό ταλέντο να γράφει ευπώλητα κείμενα που λάτρευαν οι σύγχρονοί του, χωρίς αυτό να τα καθιστά ληξιπρόθεσμα. Τουναντίον. Αλλωστε, η νίκη της μεγάλης λογοτεχνίας είναι ο τρόπος που βρίσκει, κάθε φορά, να εισχωρεί στον πυρήνα της ανθρώπινης εμπειρίας. Από τις σπηλιές ώς τους ουρανοξύστες, η λογοτεχνία έδινε στην ανθρώπινη εμπειρία όνομα και πλοκή. Η πραγματική πραγματικότητα θα ήταν πιο φτωχή χωρίς τη λογοτεχνία, κι αυτό το ξέρουν καλά συγγραφείς κι αναγνώστες. Κι ο μάστορας Αντρέγιεφ, σίγουρα.

πηγή: www.tanea.gr

Η δολοφονία ενός ακόμη παιδιού

Παιδί 44

Σμιθ Τομ Ρομπ

εκδ ΠΑΤΑΚΗ

Σοβιετική Ένωση, 1953. Υπεύθυνο για την επιβολή του νόμου είναι το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας –η μυστική αστυνομία που η αγριότητά της δεν είναι καθόλου μυστική– επί της βασιλείας του οποίου ο λαός διατάσσεται να πιστεύει ότι το έγκλημα δεν υφίσταται.

Όταν όμως ανακαλύπτεται το πτώμα ενός αγοριού πάνω στις σιδηροδρομικές γραμμές στη Μόσχα, ο αξιωματικός Λέο Ντεμίντοφ –ήρωας πολέμου, τυφλά αφοσιωμένος στο Υπουργείο– μαθαίνει προς μεγάλη του έκπληξη ότι η οικογένεια του παιδιού είναι πεπεισμένη πως πρόκειται για φόνο. Οι προϊστάμενοι του Λέο τον διατάζουν να την αγνοήσει κι αυτός αναγκάζεται να υπακούσει. Κάτι μέσα του, όμως, του λέει ότι η υπόθεση κρύβει πολλά.

Το Υπουργείο, συναισθανόμενο τις αμφιβολίες του Λέο, δε διστάζει να τον απειλήσει, αναγκάζοντάς τον να γυρίσει την πλάτη του στο άλλοτε αγαπημένο του Κόμμα. Έχοντας περιπέσει σε δυσμένεια, εξόριστος μαζί με τη γυναίκα του, Ραΐσα, σε κάποια επαρχιακή πόλη στα βάθη των Ουραλίων, ο Λέο συνειδητοποιεί ότι το έγκλημα που βοήθησε να συγκαλύψουν στην πρωτεύουσα έχει συμβεί κι εδώ.

Η δολοφονία ενός ακόμη παιδιού.

Διακινδυνεύοντας τα πάντα, ο Λέο και η Ραΐσα αποδύονται στο κυνήγι ενός τρομερού δολοφόνου – ακόμη και με κίνδυνο να θεωρηθούν εχθροί του κράτους…

Άμεσα συνδεδεμένο με πραγματικά γεγονότα, το Παιδί 44 είναι ένα θρίλερ καταιγιστικής δράσης και, ταυτόχρονα, μια σπαρακτική καταγραφή της τρομοκρατίας που επιβάλλουν στους λαούς οι ίδιες οι κυβερνήσεις τους, εξετάζοντας την ενοχλητική αλήθεια του τι σημαίνει να προσπαθείς να επιβιώσεις κάτω από το ζυγό μιας δικτατορίας – και τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος θα τολμήσει να αντιδράσει.

Aφιλόξενος πόντος

Άξενος Πόντος
Αλεξάνδρου Γιάννης & Αλεξάνδρου Μαρίνα
εκδ Λιβάνη

Ά-ξενος πόντος (=αφιλόξενος πόντος) ή Μαύρη Θάλασσα ήταν η αρχαία ονομασία του γνωστού σε εμάς Εύξεινου Πόντου. Ο Ά-ξενος Πόντος απαντά πρώτη φορά στον Πίνδαρο τον 5ο αι . Ο Πόντος είχε χαρακτηριστεί έτσι λόγω της τρικυμιώδους και άγριας θάλασσας που δυσχέραινε τη διάπλευση των πλοίων. Προκειμένου να περιοριστεί η αρνητική χροιά της λέξης και να αποδυναμωθεί το δυσοίωνο μήνυμα, η ονομασία του μετατράπηκε κατ’ ευφημισμόν (αντικατάσταση μιας λέξης ή φράσης με μια άλλη λιγότερο αρνητική) σε Εύξεινο Πόντο, όταν αποίκισαν για πρώτη φορά τις ακτές του οι Μιλήσιοι, καθιστώντας τες μέρος του ελληνικού πολιτισμού.

Πόσο ά-ξενος μπορεί να είναι ο Πόντος για την ηρωίδα του μυθιστορήματος; Ποια είναι η Η Κάτια, μια Ελληνίδα από την Οδησσό, σύζυγος Ρώσου πρίγκιπα, ζει στην Αγία Πετρούπολη, στο περιβάλλον του τσάρου Νικόλαου Β΄. Ερωτεύεται, όμως, παράφορα ένα νέο Έλληνα από τον Πόντο και τον ακολουθεί στο δρόμο της επανάστασης.

Η λάμψη, το μεγαλείο και ο πλούτος των τσάρων εναλλάσσονται με δυνατό πάθος, έντονα συναισθήματα κι ένα μοιραίο έρωτα, που μας οδηγούν σε ανεπανάληπτες ιστορικές ώρες, κατά τις οποίες ξεσηκώθηκαν πλήθη ανθρώπων.

Πριγκιπικά σαλόνια, χοροί και αμύθητης αξίας κοσμήματα έρχονται σε αντίθεση με τα εργατικά κινήματα.

Ταξιδεύουμε σε χιονισμένα τοπία με τρόικες και έλκηθρα, τη στιγμή που τα τρένα των επαναστατών διασχίζουν την αχανή Ρωσία.

Ύστερα φτάνουμε στην Ελλάδα του 1920 και σιγά σιγά, με την πάροδο των χρόνων, οδηγούμαστε στο σήμερα.

Τώρα, μια νέα Ελληνίδα ιδιοκτήτρια εμπορικών καταστημάτων πηγαίνει στη σύγχρονη Αγία Πετρούπολη για να ανοίξει σαλόνι μόδας. Η νέα επιχειρηματίας επιστρέφει στο σπίτι όπου έζησε η προγιαγιά της, για να ζήσει στιγμές αγωνίας αλλά και αγάπης. Ποια θα είναι η σχέση της με τον ιδιοκτήτη της μεγαλύτερης ελληνικής κατασκευαστικής εταιρείας στη Ρωσία;

Τι ανακαλύπτουν ο Άλκης και η Ξένια, δύο νεαροί αρχιτέκτονες, ώστε να πέσουν θύματα απαγωγής; Ποιοι τους κυνηγούν; Ποιο μυστικό κρύβεται στα υπόγεια του μεγάρου;

Δυνατό ρομάντζο και μια σύγχρονη περιπέτεια δένουν μαζί σ’ έναν κρίκο τη Ρωσία, τον Πόντο, την Ελλάδα, τότε και τώρα.

Όταν ξεσπά η Οκτωβριανή Επανάσταση

Ηταν όλα αλήθεια, γλυκιά μου
Ευγενία Κόκκαλη
εκδ Λιβάνη

Η Σοφία, ορφανή από μητέρα, ύστερα από επιδρομή κομιτατζήδων στο χωριό της στη Μακεδονία, πουλιέται από τον πατριό της σε έναν προαγωγό και καταλήγει στην Οδησσό, όπου γνωρίζει τον πρίγκιπα Βαλόντια Αλεξέγιεβιτς και τον ακολουθεί ως γυναίκα του στην Αγία Πετρούπολη. Όταν ξεσπά η Οκτωβριανή Επανάσταση, ο Βαλόντια εκτελείται. Εκείνη κατορθώνει να διαφύγει, μαζί με την πριγκίπισσα Αναστασία Ρομανόφ, και φτάνουν έπειτα από ένα περιπετειώδες ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, όπου η Σοφία αναγκάζεται να δουλέψει ως τραγουδίστρια σε νάιτ κλαμπ. Η μοίρα της την οδηγεί τελικά στην Αλεξάνδρεια. Εκεί την ερωτεύεται το αφεντικό της, ο Λυμπεράκης Καρχσιούνης, και την παντρεύεται. Μαζί του ζει μια ήρεμη και ευτυχισμένη ζωή μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή, στην οποία εκείνος χάνει τη μικρότερη αδερφή του και η θλίψη τον καταβάλλει. Θέλοντας να κάνει μια καινούρια αρχή, της προτείνει να εγκατασταθούν στη Θεσσαλονίκη. Αλλά έχουν αρχίσει ήδη να πυκνώνουν τα σύννεφα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου…

Μια γοητευτική περιήγηση στους τόπους που σημαδεύτηκαν από τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα του προηγούμενου αιώνα, τα οποία διηγείται γλαφυρά μια γυναίκα που τα έζησε σε όλη τους την ένταση.

Το παράφορο ερωτικό πάθος δύο γαλαζοαίματων

Εστεμμένο πάθος

Διαμαντόπουλος Θανάσης Σ.
εκδ Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Πότε ένας έρωτας παύει να είναι προσωπική υπόθεση των εμπλεκόμενων και γίνεται παράγοντας του παγκόσμιου ιστορικού δράματος; Το παράφορο ερωτικό πάθος δύο γαλαζοαίματων μπορεί να εξαφανίσει από το χάρτη ένα ιστορικό κράτος, να καταλύσει ένα βασίλειο, να υποδουλώσει έναν μεγάλο λαό για πάνω από έναν αιώνα και να κληροδοτήσει στην Ευρώπη ολόκληρη μνήμες που την οδήγησαν επανειλημμένα στο αιματοκύλισμα; Στην Αγία Πετρούπολη του 18ου αιώνα, στα σαλόνια και τις κρεβατοκάμαρες των Ρομανώφ, στην Πολωνία του τελευταίου βασιλιά Στανισλάς Αύγουστου Πονιατόφσκυ -ενός από τους πολλούς εραστές της Μεγάλης Αικατερίνης που δεν μπόρεσαν ποτέ να την ξεπεράσουν-, στην Κριμαία, στο Παρίσι του Διαφωτισμού, στην Πελοπόννησο τις ημέρες του πρώτου ξεσηκωμού του γένους... Αλλά και στο Παρίσι της δεκαετίας του '70, στον απόηχο του φλογισμένου Μάη, όπου ζουν φιλόδοξοι έλληνες πολιτικοί, φοιτητές και εμιγκρέδες. Με πρωταγωνιστές τους εστεμμένους και τους φιλοσόφους του 18ου αιώνα, τον ανερχόμενο στρατηγό Βοναπάρτη, αλλά και τους υποψήφιους διαδόχους του 8αλερύ Ζισκάρ ντ' Εσταίν. Με χρονική απόσταση δύο αιώνων εκτυλίσσονται δύο ιστορίες, με τα ερωτικά και τα πολιτικά πάθη να συγχωνεύονται σε μια κατάσταση ανεξέλεγκτη με τελείως απροσδόκητη κάθαρση.

Τώρα που όλα έχουν πια ειπωθεί

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΒΑΝ ΝΤΕΝΙΣΟΒΙΤΣ
ΑΛΞΑΝΤΡ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ
εκδ Πάπυρος

Ο νομπελίστας συγγραφέας που πέθανε πρόσφατα, μεταφέρει σε αυτό το μυθιστόρημα-ορόσημο την προσωπική του εμπειρία από τα σταλινικά γκουλάγκ. Το "Μία ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς" είναι η σχολαστική καταγραφή μιας ημέρας από τη ζωή του κρατούμενου Σ-854 σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας του σοβιετικού καθεστώτος. Ο Ιβάν Ντενίσοβιτς, αρχετυπική μορφή Ρώσου αγρότη, γραπώνεται από μικρές καθημερινές κινήσεις και από τη σκληρή, άμισθη δουλειά του για να διατηρήσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την εσωτερική του ελευθερία μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες του στρατοπέδου.

Το μυθιστόρημα επανεκδίδεται από τις εκδόσεις Πάπυρος σε νέα μετάφραση από τα ρωσικά, συνοδευόμενο από το κείμενο της ομιλίας του Σολζενίτσιν για την απονομή του βραβείου Νόμπελ, στο οποίο συνοψίζονται οι απόψεις του για τη λογοτεχνία και την αποστολή της.

"Τώρα που όλα έχουν πια ειπωθεί για τον πιο γνωστό από τους αντιφρονούντες, δεν έχουμε παρά να βυθιστούμε και πάλι στην ανάγνωση του μεγαλειώδους έργου του που πρόσφερε στη Ρωσία έναν ακόμα Τολστόι. Ένα έργο που δίνει φωνή σε νεκρούς και επιζώντες των σταλινικών στρατοπέδων, στα οποία έζησε και ο ίδιος ο Σολζενίτσιν για οκτώ ατελείωτα χρόνια. Ένα έργο που ρίχνει λυτρωτικό φως στο έρεβος του εικοστού αιώνα... Ένα έργο που δείχνει πώς η φυλακή μπορεί να ελευθερώσει... Ένα έργο που μέσα στην άσβεστη καρδιά του έκρυβε τη διάλυση της σοβιετικής αυτοκρατορίας."

(Andre Clavel, Lire)

Τρομακτική εμπειρία

Λένινγκραντ. Κατάσταση πολιορκίας
Τζονς Μάικλ
εκδ Ωκεανίδα

Το 1941 ο στρατός του Χίτλερ πολιόρκησε το Λένινγκραντ. Αυτό που ακολούθησε ήταν μία από τις πιο συγκλονιστικές σελίδες της ιστορίας, αλλά και ο θρίαμβος της ανθρώπινης δύναμης.

Η πολιορκία του Λένινγκραντ ήταν ένα καλά προμελετημένο σχέδιο για την εξάλειψη από την πείνα του πληθυσμού της πόλης. Καθώς έπεφτε ο χειμώνας και τα αποθέματα τροφίμων λιγόστευαν, οι αρχές επέβαλαν δρακόντεια μέτρα στη διανομή τροφίμων, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μειώσουν τους θανάτους. Όσο εξαπλωνόταν η πείνα, τόσο φούντωνε ο πανικός.

Ως ιστορικός ειδικευμένος στην ψυχολογία των μαχών και στο ζωτικό ρόλο του ψυχισμού σε ακραίες καταστάσεις, ο Μάικλ Τζόουνς αφηγείται την ιστορία της πολιορκίας από την ανθρώπινη πλευρά της. Ανατρέχοντας σε μαρτυρίες απρόσιτες ως τώρα, αγγίζει ταμπού όπως η λεηλασία, οι συμμορίες κακοποιών, ο κανιβαλισμός.

Ωστόσο για πολλούς ανώνυμους πολίτες του Λένινγκραντ η πολιορκία σήμανε τον θρίαμβο του ανθρώπινου πνεύματος. Αντλώντας βαθιά από τα εσωτερικά τους αποθέματα εμψύχωσαν, παρηγόρησαν και βοήθησαν ο ένας τον άλλον.

Το κόστος της άμυνας του Λένινγκραντ ήταν τεράστιο. Όταν επιτέλους έφτασε στο τέλος της η πολιορκία είχαν πεθάνει πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες κι αυτοί που επέζησαν έμειναν σημαδεμένοι ανεξίτηλα από αυτή την τρομακτική εμπειρία.

Παγιδευμένοι στη λαίλαπα

Η Ρωσίδα παλλακίδα
Φέρνιβαλ Κέιτ
εκδ Ωκεανίδα

Ρωσία, 1928. Η Ρωσική Επανάσταση βρίσκεται στο απόγειό της και η αριστοκράτισσα Βαλεντίνα καταφεύγει μαζί με το κοριτσάκι της, τη Λίντια, στην Κίνα. Οι συνθήκες της ζωής τους εκεί είναι τρισάθλιες και για να μπορέσουν να επιβιώσουν, η Λίντια αρχίζει να κλέβει.Όταν χάνεται ένα βαρύτιμο κολιέ με ρουμπίνια, ο Τσανγκ Αν Λο, ένα ωραίο παλικάρι και ιδεολόγος κομμουνιστής, σώζει τη Λίντια από βέβαιο θάνατο.

Παγιδευμένοι στη λαίλαπα από τη σύγκρουση ανάμεσα σε κομμουνιστές και εθνικιστές, τις κινεζικές μαφίες και τον υποκριτικό συντηρητισμό των λευκών αποίκων, η Λίντια και ο Τσανγκ Αν Λο ερωτεύονται τρελά...

NEW YORK TIMES BOOK REVIEW: Μια κλασική ιστορία με μια σχεδόν ιδιοφυή πλοκή

Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΛΗΣΤΩΝ

ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠΕΝΙΟΦ

εκδ Ψυχογιός

Λένινγκραντ, 1941. Ο Λεβ Μπένιοφ θεωρεί τον εαυτό του "φτιαγμένο για εποχές στέρησης". Είναι ένας μικροκαμωμένος και πανέξυπνος νεαρός, παρθένος ακόμη, που δουλεύει εθελοντικά ως πυροσβέστης. Όταν ένας νεκρός Γερμανός αλεξιπτωτιστής προσγειώνεται στη γειτονιά του, ο Λεβ συλλαμβάνεται να κλέβει ένα μαχαίρι από το πτώμα και οδηγείται στη φυλακή, όπου μοιράζεται το κελί του με τον Κόλια, λιποτάκτη του Κόκκινου Στρατού. Οι δυο νέοι έχουν μία και μοναδική ευκαιρία να σώσουν τη ζωή τους: πρέπει να βρουν μια ντουζίνα αυγά για ένα συνταγματάρχη της μυστικής αστυνομίας που θέλει να τα χρησιμοποιήσει για την παρασκευή της γαμήλιας τούρτας της κόρης του. Σε μια χώρα που υποφέρει από το κρύο, την πείνα και τις στερήσεις, ο Λεβ και ο Κόλια ρίχνονται σε μια απίστευτη περιπέτεια, όπου μπλέκονται επικίνδυνοι ναζί, ατρόμητοι παρτιζάνοι και μια γυναίκα-φωτιά.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Προσωπική αρνητική κρίση

Γλυκιά μου cook, έχεις απόλυτο δίκιο Είναι πολύ εγωιστικό που έβαλα τον "Μπρούντζινο καβαλάρη" στις αρνητικές κριτικές, και βασικά όλη την τριλογία, αν και το τρίτο βιβλίο δεν το διάβασα.

Είναι το δεύτερο βιβλίο που μου δημιούργησε τόση αρνητικότητα, (το πρώτο ήταν "Οι αμαζόνες " του Steven Pressfield το οποίο άφησα στην άκρη από τις πρώτες 100 σελίδες) βέβαια πάντα αυτό είναι υποκειμενικό, γιατί αλλιώς δέχομαι εγώ κάποια βιβλία και αλλιώς κάποιος άλλος αναγνώστης.

Τα ιστορικά δρώμενα και τις μάχες τις εξιστορούσε υπέροχα, αλλά όταν άρχιζε να εμπλέκει την καθαρά προσωπική ζωή των πρωταγωνιστών, εκεί ειλικρινά ξενέρωσα. Δεν είμαι ούτε πουριτανή, ούτε σεμνότυφη, αντιθέτως θα έλεγαν όσοι με γνωρίζουν, είμαι πολύ open mind, απλά ίσως, για μένα πάντα, το παρουσίαζε χυδαία και δεν μου άρεσε αυτό. Είμαι συνηθισμένη να διαβάζω μυθιστορήματα με ιστορικά γεγονότα πάντα, περιπλανήσεις και ιστορική περιγραφή, και δεν θέλω να είναι έντονο το ερωτικό στοιχείο, τύπου φωτορομάντζο, και προφανώς επηρεασμένη από τις προτιμήσεις μου και την προσωπική μου άποψη το έχω κατατάξει εκεί, παρόλο που γνωρίζω πως η πλειοψηφία των αναγνωστών το λάτρεψε.

Το δεύτερο μέρος, πρέπει να μην είχε την ίδια απήχηση, αφού το μισό βιβλίο ήταν περίληψη του πρώτου, και για το τρίτο βιβλίο δεν μπορώ να εκφέρω άποψη καθώς δεν το έχω διαβάσει.

Για του φίλους του Ιστορικού μυθιστορήματος

ΣΟΦΙΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ
Γιώργος Λεονάρδος
εκδ Λιβάνη

1472. H πριγκίπισσα Ζωή Παλαιολογίνα προσφέρεται ως σύζυγος στον Ιβάν Γ΄ τον Μέγα. Το όνομά της αλλάζει σε Σοφία. Το Βυζάντιο "εισβάλλει" στη Ρωσία, αναδεικνύοντάς τη σε αυτοκρατορία... Από το Μυστρά στη Ρώμη κι από εκεί στη μεσαιωνική και σκοτεινή Μόσχα. Η πορεία της Ζωής-Σοφίας Παλαιολογίνας καθρεφτίζει την κατάρρευση ενός πολιτισμού και την ανατολή ενός καινούριου.

Κληρονόμος των αυτοκρατορικών τίτλων της Δεύτερης Ρώμης, της κατακτημένης πια Κωνσταντινούπολης, η τολμηρή πριγκίπισσα του Βυζαντίου ξέφυγε από τις μηχανορραφίες του Βατικανού για να δημιουργήσει, ως σύζυγος του Ιβάν Γ΄, το μεγαλείο της Τρίτης Ρώμης, της αναδυόμενης, δηλαδή, Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Η γιαγιά του Ιβάν Δ΄ του Τρομερού, η πρώτη τσαρίνα της Ιστορίας, η ορκισμένη αντίπαλος των Τουρκομογγόλων Τατάρων, που μέχρι τις μέρες της καταδυνάστευαν τα εδάφη της Ρωσίας, ζωντανεύει μέσα από τις σελίδες του καινούριου ιστορικού μυθιστορήματος του Γιώργου Λεονάρδου. Και μας φέρνει σε επαφή με πτυχές της Ιστορίας ελάχιστα γνωστές. Ιστορική πραγματεία, αγωνιώδες θρίλερ, ξύπνημα μνήμης για την πραγματική δύναμη της Ορθοδοξίας, το βιβλίο εισβάλλει με δύναμη ηλεκτρικού σιδηροδρόμου στο χώρο της ιστορικής συνειδητοποίησης.

"Ο Γιώργος Λεονάρδος το έκανε πάλι! Ξύπνησε μέσα μας την ανάγκη να ψάξουμε τις ελληνικές ρίζες της ιστορικής Ρωσίας, ανανεώνοντας και τη λατρεία μας για την Ιστορία. Πράγματι, ο Γιώργος Λεονάρδος ζωντανεύει την Ιστορία". (Ανδρέας Ανδριανόπουλος)

Έρωτες και κατασκοπία την εποχή της Περεστρόικα

Μην πας ποτέ μόνος στο Ταχυδρομείο

Κούλογλου Στέλιος

εκδ Ωκεανίδα

Έρωτες και κατασκοπία την εποχή της Περεστρόικα. Η ανατρεπτική δύναμη του έρωτα πρωταγωνιστεί σ' αυτό το συναρπαστικό ερωτικό θρίλερ – τη μεγαλύτερη εκδοτική επιτυχία του 2002-2003.
 

Πολιτικό παρασκήνιο, η διαφθορά και η παρακμή της σοβιετικής αυτοκρατορίας, πράκτορες της K.G.B., της Στάζι και του F.B.Ι., ένας ανήσυχος δημοσιογράφος που προσπαθεί να ανακαλύψει τον απαγωγέα ενός μικρού αγοριού, και πάνω απ' όλα η ανατρεπτική δύναμη του έρωτα πρωταγωνιστούν σ' αυτό το συναρπαστικό ερωτικό κατασκοπικό θρίλερ που εξελίσσεται στη Μόσχα, έναν περίπου μήνα μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου.

Tα μεγάλα ιστορικά γεγονότα δεν είναι ποτέ απρόσωπα. Παρασύρουν στη δίνη τους τη μοίρα όποιου βρεθεί στον δρόμο τους. Αυτό θα συνειδητοποιήσει και ο δημοσιογράφος-ήρωας αυτής της ιστορίας που εκείνο το πρωί στήθηκε στην ουρά, σε κάποιο ταχυδρομικό γραφείο της Μόσχας για να στείλει ένα φαξ στην εφημερίδα του. Ερωτεύθηκε την ωραία Ανατολικογερμανίδα που στεκόταν μπροστά του, χωρίς να ξέρει ότι αυτός ήταν ο τρόπος που είχε διαλέξει η μοίρα του για να τον ρίξει στη σκηνή της Ιστορίας, στα τέλη της δεκαετίας του '80, στις ανατροπές της Περεστρόικα, στο δράμα της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης και της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου.

O Στέλιος Κούλογλου αυτήν τη φορά δεν διασταυρώνει τις πληροφορίες για να ελέγξει την εγκυρότητά τους. Διασταυρώνει, με τη ματιά του συγγραφέα, τις μοίρες των χαρακτήρων του, για να μας ξεναγήσει στην εντελώς ανθρώπινη πλευρά της μεγάλης Ιστορίας.

Πρόκληση στους νεκροθάφτες των ανθρώπινων ψυχών.

Εμείς οι ζωντανοί
Άυν Ράντ
εκδ Ωκεανίδα

Η ιστορία ενός ασίγαστου, φλογερού και γενναίου έρωτα, που πετάει κατάμουτρα την πρόκληση στους νεκροθάφτες των ανθρώπινων ψυχών. Στα πρώτα χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία, χρόνια δύσκολα, σκληρά με νωπές ακόμα τις πληγές και τα μίση του πολέμου, τρεις άνθρωποι μπλέκονται σ' ένα συγκλονιστικό τρίγωνο έρωτα και πάθους: η Κίρα, μια κοπέλα που ονειρεύεται να γίνει μηχανικός, και δυο νέοι που την ερωτεύονται, ο Λεό, ένας αριστοκράτης, και ο Αντρέι, ένα εργατόπαιδο, αφοσιωμένος κομμουνιστής. Μέσα στη θύελλα των γεγονότων εκείνης της εποχής, οι νέοι αυτοί συγκρούονται με τη φοβερή πραγματικότητα σ' έναν αγώνα ζωής, επιβίωσης και ευτυχίας, έναν αγώνα απίθανα τραγικό, με εξάρσεις, καταστροφές, μικρότητες, αφάνταστες μεγαλοσύνες, που τελικά τους οδηγεί στη συντριβή.Μυθιστόρημα συγκλονιστικό, που καμιά καρδιά δεν μπορεί ν' αφήσει ασυγκίνητη, το Εμείς οι ζωντανοί, παρ' όλο που γράφτηκε πριν από εξήντα χρόνια, μένει πάντα ζωντανό στις προτιμήσεις των αναγνωστών όλου του κόσμου και επανεκδίδεται συνέχεια, σε πολλές γλώσσες. Γιατί εξιστορεί ένα βαθιά αληθινό ανθρώπινο δράμα. Νά πώς χαρακτηρίζει αυτό της το έργο η ίδια η συγγραφέας του, η Aυν Ραντ: «Το Εμείς οι ζωντανοί δεν είναι ένα μυθιστόρημα για τη Σοβιετική Ρωσία. Είναι ένα μυθιστόρημα για τον άνθρωπο ενάντια στο κράτος. Κεντρικό θέμα του είναι η ιερότητα της ανθρώπινης ζωής - χρησιμοποιώ τη λέξη ιερότητα όχι με τη μυστικιστική της έννοια, αλλά με την έννοια της υπέρτατης αξίας».

Μέτωπο 1942

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΩΝ ΕΣ-ΕΣ

ΧΑΣΕΛ ΣΒΕΝ

εκδ Κέδρο

Το Στάλινγκραντ γίνεται ο ομαδικός τάφος των Γερμανών. Μέσα από εφιαλτικές μάχες σώμα με σώμα, μεραρχίες ολόκληρες αποδεκατίζονται. Η Έκτη Στρατιά είναι ξεγραμμένη.
Μια μικρή ομάδα επιζώντων περιπλανιούνται στο αχανές όσο και αφιλόξενο ρωσικό τοπίο αναζητώντας σωτηρία. Αντιμέτωποι με τα εχθρικά πυρά, το κρύο, την πείνα και την εξάντληση. Ανάμεσα σε μια θάλασσα από σφαίρες, εκρήξεις οβίδων, φλεγόμενα τανκς και διαμελισμένα σώματα.
Ο Χίτλερ εξοργίζεται στην ιδέα ότι οι στρατηγοί του παραδίδουν τα όπλα. Ένα τηλεγράφημα βάζει τα πράγματα στη θέση τους:
ΔΙΑΤΆΣΣΩ ΠΟΛΕΜΗΣΕΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΡΑ, ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΦΑΙΡΑ.
ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ. ΒΑΣΙΖΟΜΑΙ ΣΕ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥΣ ΜΟΥ.
ΠΟΛΕΜΗΣΤΕ ΣΑΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ.
Μπροστά στο αναπόφευκτο τέλος, κάποιοι αξιωματικοί σκέφτονται την προδοσία. Και ένας νέος κύκλος αίματος αρχίζει…