Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Ο ΛΥΚΟΣ ΤΟΥ ΦΘΟΝΟΥ.... από το προφιλ στο facebook Χρυσηίδα Δημουλίδου

από το προφιλ στο facebook
Χρυσηίδα Δημουλίδου

Ο ΛΥΚΟΣ ΤΟΥ ΦΘΟΝΟΥ....


Φίλοι μου, όσοι είστε φίλοι εδώ μέσα, αναγκάστηκα να παγώσω τον τοίχο μου όπως και την ανοιχτή σελίδα μου ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ, γι αυτό μη την ψάχνετε άδικα. Ο λόγος είναι ότι την Τρίτη 23 /10/2012, δέχτηκα μαΦωτογραφία: Ο ΛΥΚΟΣ ΤΟΥ ΦΘΟΝΟΥ....


Φίλοι μου, όσοι είστε φίλοι εδώ  μέσα, αναγκάστηκα να παγώσω τον τοίχο μου όπως και την ανοιχτή   σελίδα μου ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ, γι αυτό μη την ψάχνετε άδικα. Ο λόγος είναι ότι   την Τρίτη  23 /10/2012,  δέχτηκα μαζική επίθεση από τα λεγόμενα troll, δηλαδή άτομα με ψεύτικο προφίλ και ονόματα στο fb,  που απώτερος σκοπός  τους είναι η διαπόμπευση κάποιου ατόμου, κυρίως όταν είναι  γνωστός στο ευρύ κοινό. Όταν λοιπόν πέσει σύρμα στα troll,  η έκφραση «σήμερα έχουμε παρτυ» με τον τάδε, τότε αμέσως ενεργοποιούνται κάνοντας μαζική επίθεση και αναρτώντας στα blog τους, στο twitter,  fb και σ όλο τον διαδικτυακό χώρο, αισχρολογίες, τις περισσότερες φορές χωρίς να γνωρίζουν καν το άτομο ή τον λόγο που γίνεται η επίθεση. Έτσι διασκεδάζουν, τρεφόμενοι  από την γελοιοποίηση του άλλου.  O λόγος  έναρξης αυτού του πάρτυ που έγινε στην σελίδα μου ήταν ότι  τόλμησα να αναρτήσω  στον τοίχο  μου ένα κείμενο που έλεγε ότι τα  βιβλία   δεν πρέπει να πηγαίνουν σε δανειστικές βιβλιοθήκες πριν κάνουν τον λεγόμενο εμπορικό τους  κύκλο   και   πως ο συγγραφέας πρέπει να αμείβεται για την δουλειά του. Το αποτέλεσμα ήταν να δεχτώ καταιγιστικά πυρά από εκατοντάδες troll και  τα αισχρόλογα που εκτόξευσαν ήταν   όχι επιπέδου πεζοδρομίου, αλλά κάτι χειρότερο.  Εγώ προσωπικά  γνωρίζω ποιος υποκίνησε την όλη επίθεση,  γιατί βλέπετε μπορεί να έχω εχθρούς,  έχω όμως και φίλους. Επίσης  γνωρίζω ότι παρακολουθεί όλες τις αναρτήσεις μου. Ο συγκεκριμένος εκτός από troll,  είναι blogger,  δημοσιογράφος  και «συγγραφέας»,  που προσπαθεί μάταια να  γίνει γνωστός και φυσικά δεν θα τον κάνω εγώ λέγοντας το όνομά του. Όμως θα του πω δύο πράγματα. 
Για να είσαι συγγραφέας ή να  δημοσιογραφείς  πρέπει πάνω από όλα να έχεις ήθος. Παράλληλα πρέπει να  είσαι  ακριβοδίκαιος και αντικειμενικός. Το να έχεις ευχέρεια λόγου ή να γνωρίζεις καλό συντακτικό,  δεν σημαίνει πως έχεις και κρίση. Και για να έχεις   κρίση,  πρέπει να έχεις γνώσεις  και εμπειρίες.  Κάποτε η λέξη δημοσιογράφος  σήμαινε πάνω από όλα πληροφορώ και ενημερώνω το κοινό. Σήμερα  ελάχιστοι το κάνουν αυτό και αυτοί ναι, είναι δημοσιογράφοι.  Οι υπόλοιποι κόβουν και ράβουν κατά βούληση. Η νεότερες γενιές  των δημοσιογράφων, ειδικά των δημοσιογράφων- bloggers, νομίζουν πως τα κατέχουν  όλα, πως είναι οι μοναδικοί που σκέφτονται σωστά και έχουν δίκαιο, πως  όλοι είναι στραβοί εκτός από τους ίδιους . Και μετά παίρνουν ένα μολύβι και αρχίζουν να γράφουν στηριζόμενοι στο υπερφίαλο Εγώ τους,  που  είναι σαν  παραφουσκωμένο  μπαλόνι. Όμως τα παραφουσκωμένα  μπαλόνια είναι εύκολο να σκάσουν και να διαλυθούν στο πουθενά και από υπέροχες ιπτάμενες μπάλες να καταλήξουν λαστιχένια απομεινάρια. Η λέξη σεβασμός είναι απούσα  και  επομένως κατακρεουργούν   ευχαρίστως κάθε υποψήφιο θύμα που είχε την ατυχία να πέσει στα δόντια  τους. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αξιόλογοι bloggers που προσφέρουν σωστή ενημέρωση και κοινωνικό έργο μέσα απο τις αναρτήσεις τους και τους θαυμάζω απεριόριστα. 
Τα τελευταία χρόνια  διαπιστώνω  μετά λύπης μου πως η εκτόξευση λάσπης στο διαδίκτυο έχει γίνει αγαπημένο σπορ  κάποιων σε τέτοιο σημείο, που να καταντούν λιαν επικίνδυνοι. Και είναι επικίνδυνοι επειδή  δεν αντιλαμβάνονται ούτε τι λένε, ούτε τι γράφουν. Όταν ο εγκέφαλος φθάνει μέχρι ενός σημείου  μη δυνάμενος να δεί  περισσότερο από τα δικά του προορισμένα  όρια, τότε κάνει λάθη. Και μάλιστα τραγικά.  Έχω  έρθει αντιμέτωπη πολλές  φορές με τέτοιες «διάνοιες» και εκείνο που συμπέρανα  ήταν η   άρρωστη νοοτροπία τους που κυριολεκτικά με αηδίασε και που φυσικά οφειλόταν στην αποτυχία τους να γίνουν αυτό που ονειρευτήκαν. Αφού λοιπόν  κόβουν  και ράβουν  σύμφωνα με τα δικά τους μέτρα ρούχο για κάποιον,  που φυσικά ούτε του εφαρμόζει, ούτε του πηγαίνει, απαιτούν  να το φορέσει  και μάλιστα να πει  και ευχαριστώ. Κι αν τολμήσει να εναντιωθεί η   επίθεση θα είναι  ανελέητη.  Το να τα βάζεις με κάποιον που είναι περιορισμένης αντίληψης και απεριόριστης κακεχέντριας είναι πράγματι δύσκολο,  διότι άλλα λες εσύ και άλλα αντιλαμβάνεται εκείνος  και μάλιστα ασκεί και βάρβαρη κριτική εις βάρος σου με κορδωμένο ύφος του τύπου είμαι ο φωστήρας του κόσμου, προσκύνησέ με. 
Βέβαια τα παρασκηνιακά των εκδοτικών δεν τα γνωρίζει το πλατύ κοινό. Ας το αφήσουμε αυτό και ας πάμε στο κυρίως θέμα. Ο συγγραφέας αποτελεί τον συνδετικό και πιο ισχυρό κρίκο μιας τεράστιας οικονομικής αλυσίδας που δίνει θέσεις εργασίας σε χιλιάδες άτομα. Αν αύριο όλοι συγγραφείς ανέβαζαν δωρεάν τα βιβλία τους στο ιντερνέτ, αυτόματα θα έχαναν την δουλειά τους πολλοί ειδικευμένοι επαγγελματίες, όπως επιμελητές βιβλίων, γραφίστες , κειμενογράφοι, μεταφραστές, επιμελητές εξωφύλλων, γραμματείς, δημοσιοσχεσίτες, ιδιοκτήτες και υπάλληλοι χονδρικής βιβλίων, χονδρικές πρώτων γραφικών υλικών, πωλητές, διαφημιστές, οδηγοί μεταφορών βιβλίων, κούριερ, πλαστικοποιητές, εικονογράφοι, βιβλιοδέτες, κλπ κλπ . Κατ επέκταση εκδοτικοί οίκοι, βιβλιοπώλες και υπάλληλοι βιβλιοπωλείων, υπαίθριες αγορές βιβλίων. Επίσης θα άδειαζαν και οι δανειστικές βιβλιοθήκες . Και  τέλος ας μη αγνοούμε και την εφορία που παίρνει το 50% των κερδών και από αυτά πληρώνει τα έξοδα του κράτους…  
Η αγορά του βιβλίου  όπως ανέφερα δίνει χιλιάδες θέσεις εργασίας και είναι μεγάλη κινητήριος δύναμη στην παγκόσμια οικονομία. Για να συμβεί όμως αυτό, το βιβλίο  πρέπει να αγοράζεται. Και εκείνος που είναι ο πρωτεργάτης όλης αυτής οικονομικής δύναμης, είναι ο συγγραφέας  τον οποίο δυστυχώς δεν σέβεται κανείς.  Αν συγγραφείς κατέβαζαν τα μολύβια της, οι επιπτώσεις θα ήταν ανυπολόγιστες, τόσο που ούτε καν μπορείτε να φανταστείτε. 

Προσωπικά μετά από αυτό που συνέβη προχθές, κατάλαβα δύο πράγματα
1. Ότι   εξ αιτίας της κρίσης   κάποιοι έχουν μετατραπεί σε αγέλες πεινασμένων λύκων που κατασπαράζουν χωρίς ενδοιασμό όποιον   τους μπαίνει στο μάτι και κυρίως όταν είναι επιτυχημένος. 
2. Ότι το βιβλίο που γράφει ένας συγγραφέας δεν πρέπει να πωλείται, αλλά να διανέμεται δωρεάν…

Χρυσηίδα Δημουλίδουζική επίθεση από τα λεγόμενα troll, δηλαδή άτομα με ψεύτικο προφίλ και ονόματα στο fb, που απώτερος σκοπός τους είναι η διαπόμπευση κάποιου ατόμου, κυρίως όταν είναι γνωστός στο ευρύ κοινό. Όταν λοιπόν πέσει σύρμα στα troll, η έκφραση «σήμερα έχουμε παρτυ» με τον τάδε, τότε αμέσως ενεργοποιούνται κάνοντας μαζική επίθεση και αναρτώντας στα blog τους, στο twitter, fb και σ όλο τον διαδικτυακό χώρο, αισχρολογίες, τις περισσότερες φορές χωρίς να γνωρίζουν καν το άτομο ή τον λόγο που γίνεται η επίθεση. Έτσι διασκεδάζουν, τρεφόμενοι από την γελοιοποίηση του άλλου. O λόγος έναρξης αυτού του πάρτυ που έγινε στην σελίδα μου ήταν ότι τόλμησα να αναρτήσω στον τοίχο μου ένα κείμενο που έλεγε ότι τα βιβλία δεν πρέπει να πηγαίνουν σε δανειστικές βιβλιοθήκες πριν κάνουν τον λεγόμενο εμπορικό τους κύκλο και πως ο συγγραφέας πρέπει να αμείβεται για την δουλειά του. Το αποτέλεσμα ήταν να δεχτώ καταιγιστικά πυρά από εκατοντάδες troll και τα αισχρόλογα που εκτόξευσαν ήταν όχι επιπέδου πεζοδρομίου, αλλά κάτι χειρότερο. Εγώ προσωπικά γνωρίζω ποιος υποκίνησε την όλη επίθεση, γιατί βλέπετε μπορεί να έχω εχθρούς, έχω όμως και φίλους. Επίσης γνωρίζω ότι παρακολουθεί όλες τις αναρτήσεις μου. Ο συγκεκριμένος εκτός από troll, είναι blogger, δημοσιογράφος και «συγγραφέας», που προσπαθεί μάταια να γίνει γνωστός και φυσικά δεν θα τον κάνω εγώ λέγοντας το όνομά του. Όμως θα του πω δύο πράγματα.
Για να είσαι συγγραφέας ή να δημοσιογραφείς πρέπει πάνω από όλα να έχεις ήθος. Παράλληλα πρέπει να είσαι ακριβοδίκαιος και αντικειμενικός. Το να έχεις ευχέρεια λόγου ή να γνωρίζεις καλό συντακτικό, δεν σημαίνει πως έχεις και κρίση. Και για να έχεις κρίση, πρέπει να έχεις γνώσεις και εμπειρίες. Κάποτε η λέξη δημοσιογράφος σήμαινε πάνω από όλα πληροφορώ και ενημερώνω το κοινό. Σήμερα ελάχιστοι το κάνουν αυτό και αυτοί ναι, είναι δημοσιογράφοι. Οι υπόλοιποι κόβουν και ράβουν κατά βούληση. Η νεότερες γενιές των δημοσιογράφων, ειδικά των δημοσιογράφων- bloggers, νομίζουν πως τα κατέχουν όλα, πως είναι οι μοναδικοί που σκέφτονται σωστά και έχουν δίκαιο, πως όλοι είναι στραβοί εκτός από τους ίδιους . Και μετά παίρνουν ένα μολύβι και αρχίζουν να γράφουν στηριζόμενοι στο υπερφίαλο Εγώ τους, που είναι σαν παραφουσκωμένο μπαλόνι. Όμως τα παραφουσκωμένα μπαλόνια είναι εύκολο να σκάσουν και να διαλυθούν στο πουθενά και από υπέροχες ιπτάμενες μπάλες να καταλήξουν λαστιχένια απομεινάρια. Η λέξη σεβασμός είναι απούσα και επομένως κατακρεουργούν ευχαρίστως κάθε υποψήφιο θύμα που είχε την ατυχία να πέσει στα δόντια τους. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αξιόλογοι bloggers που προσφέρουν σωστή ενημέρωση και κοινωνικό έργο μέσα απο τις αναρτήσεις τους και τους θαυμάζω απεριόριστα.
Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνω μετά λύπης μου πως η εκτόξευση λάσπης στο διαδίκτυο έχει γίνει αγαπημένο σπορ κάποιων σε τέτοιο σημείο, που να καταντούν λιαν επικίνδυνοι. Και είναι επικίνδυνοι επειδή δεν αντιλαμβάνονται ούτε τι λένε, ούτε τι γράφουν. Όταν ο εγκέφαλος φθάνει μέχρι ενός σημείου μη δυνάμενος να δεί περισσότερο από τα δικά του προορισμένα όρια, τότε κάνει λάθη. Και μάλιστα τραγικά. Έχω έρθει αντιμέτωπη πολλές φορές με τέτοιες «διάνοιες» και εκείνο που συμπέρανα ήταν η άρρωστη νοοτροπία τους που κυριολεκτικά με αηδίασε και που φυσικά οφειλόταν στην αποτυχία τους να γίνουν αυτό που ονειρευτήκαν. Αφού λοιπόν κόβουν και ράβουν σύμφωνα με τα δικά τους μέτρα ρούχο για κάποιον, που φυσικά ούτε του εφαρμόζει, ούτε του πηγαίνει, απαιτούν να το φορέσει και μάλιστα να πει και ευχαριστώ. Κι αν τολμήσει να εναντιωθεί η επίθεση θα είναι ανελέητη. Το να τα βάζεις με κάποιον που είναι περιορισμένης αντίληψης και απεριόριστης κακεχέντριας είναι πράγματι δύσκολο, διότι άλλα λες εσύ και άλλα αντιλαμβάνεται εκείνος και μάλιστα ασκεί και βάρβαρη κριτική εις βάρος σου με κορδωμένο ύφος του τύπου είμαι ο φωστήρας του κόσμου, προσκύνησέ με.
Βέβαια τα παρασκηνιακά των εκδοτικών δεν τα γνωρίζει το πλατύ κοινό. Ας το αφήσουμε αυτό και ας πάμε στο κυρίως θέμα. Ο συγγραφέας αποτελεί τον συνδετικό και πιο ισχυρό κρίκο μιας τεράστιας οικονομικής αλυσίδας που δίνει θέσεις εργασίας σε χιλιάδες άτομα. Αν αύριο όλοι συγγραφείς ανέβαζαν δωρεάν τα βιβλία τους στο ιντερνέτ, αυτόματα θα έχαναν την δουλειά τους πολλοί ειδικευμένοι επαγγελματίες, όπως επιμελητές βιβλίων, γραφίστες , κειμενογράφοι, μεταφραστές, επιμελητές εξωφύλλων, γραμματείς, δημοσιοσχεσίτες, ιδιοκτήτες και υπάλληλοι χονδρικής βιβλίων, χονδρικές πρώτων γραφικών υλικών, πωλητές, διαφημιστές, οδηγοί μεταφορών βιβλίων, κούριερ, πλαστικοποιητές, εικονογράφοι, βιβλιοδέτες, κλπ κλπ . Κατ επέκταση εκδοτικοί οίκοι, βιβλιοπώλες και υπάλληλοι βιβλιοπωλείων, υπαίθριες αγορές βιβλίων. Επίσης θα άδειαζαν και οι δανειστικές βιβλιοθήκες . Και τέλος ας μη αγνοούμε και την εφορία που παίρνει το 50% των κερδών και από αυτά πληρώνει τα έξοδα του κράτους…
Η αγορά του βιβλίου όπως ανέφερα δίνει χιλιάδες θέσεις εργασίας και είναι μεγάλη κινητήριος δύναμη στην παγκόσμια οικονομία. Για να συμβεί όμως αυτό, το βιβλίο πρέπει να αγοράζεται. Και εκείνος που είναι ο πρωτεργάτης όλης αυτής οικονομικής δύναμης, είναι ο συγγραφέας τον οποίο δυστυχώς δεν σέβεται κανείς. Αν συγγραφείς κατέβαζαν τα μολύβια της, οι επιπτώσεις θα ήταν ανυπολόγιστες, τόσο που ούτε καν μπορείτε να φανταστείτε.

Προσωπικά μετά από αυτό που συνέβη προχθές, κατάλαβα δύο πράγματα
1. Ότι εξ αιτίας της κρίσης κάποιοι έχουν μετατραπεί σε αγέλες πεινασμένων λύκων που κατασπαράζουν χωρίς ενδοιασμό όποιον τους μπαίνει στο μάτι και κυρίως όταν είναι επιτυχημένος.
2. Ότι το βιβλίο που γράφει ένας συγγραφέας δεν πρέπει να πωλείται, αλλά να διανέμεται δωρεάν…

Χρυσηίδα Δημουλίδου

ΥΓ. Ως εκ τούτου μετά τα τελευταία γεγονότα, δεν θα αποδεχτώ άλλες προσκλήσεις φιλίας για ευνόητους λόγους και αποσύρω το υπό έκδοση βιβλίο μου Το σπίτι των Σκιών. Επίσης εξ αιτίας των troll που έκαναν μαζικές αναφορές στο fb ότι αναρτώ ρατσιστικά σχόλια με βίαιο περιεχόμενο και σεξουαλικά υπονοούμενα , το fb μπλοκάρισε τις σελίδες μου και δεν μπορώ να απαντώ ή να σχολιάζω.

10 σχόλια:

  1. καπου εχειδικιο πεσανε ολοι να την φανε σου εχω στειλει 2 μαιλ οταν μπορεσεις απαντησε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εφάκι μου δεν εχω λάβει email σου. vivliolatreia@gmail.com

      Διαγραφή
  2. Για να τη λυπηθούμε μας τα είπε αυτά;
    Όσα όλα αναφέρει για τις δανειστικές βιβλιοθήκες είναι εντελώς άστοχα. Οι βιβλιοθήκες λειτουργούν βάσει νόμων και όχι βάσει των ορέξεων των συγγραφέων.
    Η συγκεκριμένη συγγραφέας είναι βαθιά νυχτωμένη για το θεσμό των βιβλιοθηκών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και τώρα τι?Θα ανεβάσει κι άλλες επιστολές στο διαδίκτυο μπας και περισώσει ό,τι απέμεινε από τη συγγραφική της καριέρα?Δε σώζεται κυρία Δημουλίδου μου...Φροντίσατε η ίδια να την καταστρέψετε!Μαντέψτε ποιος θα βρεθεί στα αζήτητα λίαν συντόμως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. σου το ξαναεστειλα για κοιτα και στα ανεπιθυμητα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Προς ενημέρωσιν αναγνωστών:

    Troll /trolling είναι τελείως άλλο πράγμα.

    Δεν επρόκειτο για επίθεση αλλά για απολύτως επώνυμη κριτική της Ειστολής που δημοσίευσε η δημοφιλέστατη μυθιστοριογράφος.

    Μας σόκαρε το ήθος, το ύφος της αλλά και η ορθογραφία και το συντακτικό της.
    (Ακόμα κι εδώ, αφού γελοιποιήθηκε η αμάθειά της φαίνεται εμπιστεύθηκε το google για διόρθωση κι η ίδια βαρέθηκε να ξαναδιαβάσει το κείμενό της (δεν την αδικώ, κι εμείς βαριόμαστε) με αποτέλεσμα να έχουμε «Η νεότερες γενιές» αλλά όχι σχολεία (για σχόλια) όπως προχθές.

    Θα επαναλάβω λοιπόν:
    κρίναμε αυστηρά αλλά επωνύμως από τα επώνυμα blogs και προφίλ μας.
    Μπορείτε να μετανιώσετε Κυρία Δημουλίδου,
    μπορείτε να αναθεωρήσετε (όπως όταν κατεβάσατε την αρχική Επιστολή),
    μπορείτε ίσως να ζητήσετε και συγγνώμη για τη γκάφα σας να περιγράψετε ως αζήτητα τα κλασικά έργα (Καζαντζάκη) και ως 'Λιλίκα' τη Λιλή Ζωγράφου.
    Δε μπορείτε όμως να συνεχίσετε να παραπληροφορείτε τους αναγνώστες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μπραβο δαφνη χρονοπουλου
    βιβλιολατρεια μου πηρες το μαιλ μου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. vivliolatreia@gmail.com εχω κοιταξει παντου δεν το βρίσκω! από email μου στέλνεις; γραψτω να σου στειλω εγω πρωτη

      Διαγραφή
  7. «Όταν η μαλακία γίνεται κλινική περίπτωση». Π.χ. η ΔΑΦΝΗ και LIBRARIAN. Σας πληροφορώ ότι η ορθογραφία και το συντακτικό είναι δουλειά του επιμελητή και όχι ενός συγγραφέα. Αν στέκεστε εκεί και όχι στο περιεχόμενο ενός βιβλίου, τότε είστε άξια της τύχης σας. Την είδαμε και την Ακρίτα που ξέρει ορθογραφία τι μαλακίες έγραψε και γελοιοποιήθηκε. Καλά η γυναίκα είναι για τα πανηγύρια γενικότερα. Την Δημουλίδου την έφτιαξε ο κόσμος, την λατρεύει και το επόμενος βιβλίο της θα εκτοξευτεί στα ύψη γιατί μετά από αυτό αν την ήξερε η μισή Ελλάδα , την έμαθε και η άλλη μισή. Το κείμενο της παραποιήθηκε από δημοσιογράφο της lifo που στην κυριολεξία δεν χάνει ευκαιρία να αναρτά υβριστικά άρθρα εναντίον της. Μάλιστα έγραψε και μια επιστολή που την υπογράφει σαν 16χρονη μαθήτρια όπου η μαθήτρια γράφει «ντροπή σου που ζητάς λεφτά για τα βιβλία σου, ενώ εγώ που έγραψα ένα βιβλίο όταν έδινα πανελλήνιες [ στα 15 της δηλαδή] το μοίρασα δωρεάν». Μιλάμε για τον βλάκα! Αν υπάρχουν δέκα αξιόλογοι άνθρωποι που έχουν λόγο να βρίσκονται στο φβ, τρωκτικά σαν αυτόν τους έχουν κάνει να απέχουν. Η Δημουλίδου όπως είπε και στην τηλεόραση σε απαντηση στην Ακρίτα , εχει μέλλον μπροστά της γιατί έχει και ήθος και ταλέντο. Εσείς συγγραφίσκα Δάφνη που νομίζετε οτι γράφετε έχετε και άποψη; Να αναρτήσουμε δείγμα της ποίησης σας για να την απολαύσουμε όλοι μαζί.

    «περνάει πάλι η ώρα και δεν πάει σπίτι
    Ότι κι αν κάνει τώρα θα τον λενε αλήτη
    Θέλει μεγάλη μηχανή παν από τα κυβικά του
    Να γίνει κόκκινο πανί πρόκληση του θανάτου


    γυρνάει μες την μπόρα , εχει μεγάλη μύτη
    τσουλάει την κατηφόρα και τον φωνάζουν δύτη
    θέλει μαζί και την Φανή, τα θέλει όλα δικά του
    και γεύονται το ραβανί μαζί με την γιαγιά του…»

    υποκλίνομαι κλαπ κλαπ κλαπ

    Όσο περί νόμων των βιβλιοθηκών, αφήστε το διότι κάνουν κατάχρηση πνευματικών δικαιωμάτων και θα έπρεπε να έχουν την συγκατάθεση του συγγραφέα εφόσον βρίσκεται εν ζωή. Μάλλον εσείς περισπούδαστη βιβλιοεγάτρια δεν κατέχετε τους νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. πείτε μου τον λόγο που μας ενημερώνετε απο που θα αγοράσουμε τα βιβλία σας [ ο ΦΑΡΦΟΥΛΑΣ ] τα βιβλία σας και δεν τα διανέμετε δωρεάν και γιατί δεν υπάρχουν στις δανειστικές?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση