Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Επειδή έχει γίνει θέμα, θα ήθελα την γνώμη σας



ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/33217
Ανοιχτή επιστολή - ξέσπασμα της Χρυσηίδας Δημουλίδου για όσους δανείζονται τα βιβλία της (και δεν τα αγοράζουν)!

"Τόσο θράσος!" Η συγγραφέας λέει μερικές αλήθειες αλλά κυρίως λέει τερατώδεις υπερβολές...

ΣΧΟΛΙΑ (37)




Έγραψε στο Facebook το παρακάτω κείμενο με τίτλο:
ΥΠΟΘΕΣΗ ΔΑΝΕΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ...
ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ

Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες

Κάποια στιγμή θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε μερικά πράγματα και επειδή το κακό παράγινε, θα το κάνω θέμα. Πρέπει λοιπόν να μάθετε πως η συγγραφή, τουλάχιστον από την πλευρά μου, είναι επάγγελμα και όχι χόμπι. Επομένως αφού είναι επάγγελμα και ο άλλος μοχθεί για αναπαράγει έργο, θα πρέπει και να αμείβεται γι αυτό. Κάποιοι λοιπόν αναγνώστες, μου δηλώνουν με ιδιαίτερη μάλιστα υπερηφάνεια ότι δανείζονται όλα τα βιβλία μου απο δανειστικές βιβλιοθήκες ή τα ανταλλάσουν γιατί δεν έχουν χρήματα λόγω της οικονομικής κρίσης.



Όμως αυτό δεν είναι τωρινό, γινόταν πάντα από τότε που άρχισα να πρωτογράφω. Ως ένα σημείο το καταλαβαίνω, όμως δεν καταλαβαίνω, πως είναι δυνατόν ένα βιβλίο να βρίσκεται στις προθήκες δανειστικών βιβλιοθηκών μια εβδομάδα μετά την έκδοσή του και μάλιστα χωρίς την άδεια του συγγραφέα; Ένα βιβλίο για να μπει στις βιβλιοθήκες πρέπει να εχει κάνει τον κύκλο του που είναι 5 με 10 χρόνια, όχι όμως βιβλία που μόλις κυκλοφόρησαν.



Επίσης σχολεία και αναγνώστες μου ζητούν να τους χαρίσω βιβλία. Δηλαδή να πληρώσω για να τα αγοράσω, και μετά να χρεωθώ τα έξοδα αποστολής και να τους τα στείλω. Χώρια το πήγαινε έλα. Τόσο θράσος.



Αγαπητοί αναγνώστες θα πρέπει να μάθετε να σέβεστε τον μόχθο ενός δημιουργού. Ο συγγραφέας εργάζεται σκληρά και πληρώνει ένα απίστευτο τίμημα μοναξιάς και σωματικής υγείας γιατί καταπονείται όχι μόνο το σώμα του , αλλά και ο εγκέφαλος του. Και ενώ παράγει κοινωνικό και επιμορφωτικό έργο, αμείβεται στο κάθε βιβλίο του από 0.20 λεπτά έως 1 ευρώ [καθαρά], δηλαδή ψίχουλα. Τα άλλα πάνε υπέρ πίστεως και πατρίδος.



Επομένως το να ζητάτε εσείς να σας δίνει δωρεάν αυτή την σταγόνα μόχθου του, όχι μόνο τον υποβιβάζει σαν επαγγελματία, αλλά και τον πλήττει οικονομικά. Το ίδιο γίνεται και με τα λαθραία cd και ταινίες , αλλά εκεί τουλάχιστον πληρώνετε ένα ποσό. Στην περίπτωσή μας όχι μόνο δεν δίνετε δεκάρα τσακιστή, αλλά ζητάτε να πληρώσει επιπρόσθετα ο δημιουργός για να έχετε εσείς το έργο του. Μάλιστα κάποιοι αναγνώστες είχαν το θράσος να με βρίσουν και να με στολίσουν με χείριστα κοσμητικά επίθετα επειδή αρνήθηκα να τους χαρίσω βιβλία μου.



Οι δε δανειστικές βιβλιοθήκες έμειναν κατάπληκτες που δεν ήθελα να μοιράζω στους Έλληνες τα πνευματικά μου έργα δωρεάν, με πρόσβαλλαν επίσης με τα λεγόμενά τους λες κι εγώ βρίσκω τα προς το ζείν στον δρόμο κι αν αύριο μείνω κουλή η στραβή ή πάθω κάτι σοβαρό και δεν μπορώ να γράψω, αυτοί θα με ταΐσουν. Αν είναι έτσι, τότε να υπάρχει και δανειστική ταινιοθήκη και δανειστική ιματιοθήκη, πινακοθήκη, φαγοποτοθήκη κλπ.



Οι δανειστικές βιβλιοθήκες δημιουργήθηκαν με σκοπό να δανείζουν βιβλία που έκαναν το κύκλο τους και πλέον μένουν στα αζήτητα. Ήδη η δικηγόρος μου που είναι η καλύτερη στα πνευματικά δικαιώματα, ανέλαβε να το ψάξει. Βιβλία μου χαρίζω εκεί που κρίνω εγώ ότι πρέπει να δώσω και το κάνω με όλη μου την καρδιά. Οι υπόλοιποι καλό θα είναι να το σκεφτούν καλύτερα. Ποτέ στην ζωή μου, ακόμη κι όταν σπούδαζα και δεν είχα μια, δεν δανείστηκα βιβλίο. Έκανα οικονομίες και αγόραζα. Απλά ήμουν πολύ επιλεκτική. Πως στο καλό τα κατάφερνα να έχω πάντα βιβλία σπίτι μου;



Οι οικονομικές απώλειες που έχει ένας συγγραφέας είναι ανυπολόγιστες. Μη τον συγκρίνετε με τους εκδότες ή τους βιβλιοπώλες, εκείνοι είναι επιχειρηματίες θα βρουν την άκρη. Ο συγγραφέας στην Ελλάδα είναι η τελευταία τρύπα του ζουρνά. Εσείς οι ίδιοι αν αγαπάτε πραγματικά το βιβλίο και δεν είστε οι αναγνώστες αλεξιπτωτιστές , θα έπρεπε να συνδράμετε σ αυτή την προσπάθεια. Διαφορετικά καλύτερα να σταματήσουμε να γράφουμε και να αφιερώσουμε τον χρόνο μας στον εαυτό μας.



Η παρούσα επιστολή εγράφη μετά από συζητήσεις με πολλούς συγγραφείς που εξέφρασαν έντονα αυτό το παράπονο. Σας ευχαριστώ πολύ , αν κατανοήσετε αυτή την επιστολή μου..



Χρυσηίδα Δημουλίδου








ΠΡΟΧΕΙΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ

Θυμάστε όταν οι Metallica κλαίγονταν για το Napster στα τέλης των '90ς; "Δεν πληρωνόμαστε όταν κατεβάζετε τα τραγούδια μας δωρεάν", έλεγαν και πρωτοστατούσαν στις μηνύσεις εναντίον του σάιτ.

Ήταν ειρωνικό το θέαμα: οι πιο πλούσιοι μουσικοί της ροκ διαμαρτύρονταν επειδή θα έχαναν τα ψίχουλα των φτωχών! Κι ας είχαν δίκιο: το γεγονός ότι δεν έκαναν μια καμπάνια υπέρ των νέων, άπορων μουσικών που μπορεί να πλήττονταν απ' το Napster αλλά υπέρ των δισεκατομμυριούχων εαυτών τους τους έκανε να μοιάζουν υπερβολική.




Η κυρία Δημουλίδου προφανώς δεν είναι δισεκατομμυριούχος, όμως πραγματικά προκαλεί εντύπωση το ξέσπασμά της: αν παραπονιέται αυτή, με τις τόσες εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεις - τι να πουν όλοι οι υπόλοιποι. Χωρίς να καταλαβαίνει ότι προσβάλλει τους φανς της, λέει μερικές αλήθειες. Με τον τρόπο της όμως χάνει το όποιο δίκιο της. Ας έλυνε τα προβλήματά της ιδιωτικά - χωρίς να τα κοινοποιήσει και χωρίς να προκαλεί το κοινό αίσθημα ανθρώπων που δεν έχουν να φάνε ή συγγραφέων που δεν βγάζουν δεκάρα (και δεν τους φταίνε οι βιβλιοθήκες φυσικά).




Είμαι κι εγώ συγγραφέας (παιδικών βιβλίων) κι έτσι ας πω μια γνώμη: Προφανώς θα προτιμούσα όλοι να αγόραζαν τα βιβλία μου και κανείς να μην τα δανείζεται απ' τις βιβλιοθήκες. Προφανώς θα ήλπιζα αντί να πηγαίνουν χέρι χέρι τα αντίτυπα που αγοράστηκαν από παιδιά, κάθε παιδάκι να έχει αγοράσει το δικό του αντίτυπο. Αλλά αυτή είναι δική μου επιθυμία -άσε που δεν την είχα καν σκεφτεί μέχρι που διάβασα την επιστολή της Χ.Δ.- και δεν μπορώ να την απαιτήσω απ' τους άλλους.




Χίλιες φορές να με διαβάσει δωρεάν περισσότερος κόσμος, παρά να πλουτίσω!




Έχουν κυκλοφορήσει 12 βιβλία μου. Στον μικρόκοσμο της παιδικής λογοτεχνίας θεωρούμαι σούπερ τυχερός - τα περισσότερα έχουν πάει πολύ καλά, και ο εκδοτικός οίκος θέλει να γράφω κι άλλα. Εκτός αν μιλούσα μόνο υπέρ των πιο αδικημένων, δηλαδή εκτός αν μιλούσα για τους άλλους συγγραφείς παιδικών βιβλίων, αυτούς που δυσκολεύονται να εκδόσουν πάνω από ένα βιβλίο, αυτούς που οι εκδοτικοί τους ζητούν να πληρώσουν απ' την τσέπη τους, αυτούς που οι πωλήσεις τους είναι απογοητευτικές, θα ακουγόμουν προκλητικός.




Να κάτσω να κλαίγομαι εγώ που στο κάτω κάτω έχω ένα σωρό best sellers επειδή κάποιοι δανείζονται τα βιβλία μου από βιβλιοθήκες;! Να λέω ότι "Το κακό παράγινε"; Να υποστηρίζω ότι παράγω κοινωνικό και επιμορφωτικό έργο και να γκρινιάζω για την αμοιβή μου; Αυτά λύνονται είτε με την δικηγόρο, είτε ιδιαιτέρως - το να τα πεις δημόσια σου γυρίζει μπούμερανγκ.




Ποιον θα ενδιέφερε -εν μέσω κρίσης- το αν θεωρώ ότι δεν βγάζω αρκετά απ' τα παιδικά μου βιβλία (που θεωρώ ότι βγάζω υπέραρκετά, και είμαι ευγνώμων γι' αυτό); Και πώς μιλά η κυρία Δημουλίδου έτσι για όσους -αφελώς, έστω- της ζητούν βιβλία της; (Λέει: "Τόσο θράσος.") Υπάρχει λύση σ' αυτό. Μην τους στέλνεις. Παρέπεμψέ τους στον εκδοτικό οίκο. Τσατίσου, αλλά από μέσα σου. Κι αυτούς που σε βρίζουν σκαιότατα επειδή δεν τους χαρίζεις βιβλία -εδώ μαζί της, έχει χίλια δίκια- κάντους μήνυση.




First world problems αποκαλούνται κοροϊδευτικά όλα τα προβλήματα τύπου, "αχ, καταστροφή, γρατζουνίστηκε η Μερσεντές μου." Και ενώ ο κόσμος πεινάει, γκρινιάζει η κυρία Δημουλίδου για τα διαφυγόντα κέρδη της απ' τις βιβλιοθήκες. Θα την παραδεχτώ αν, χωρίς να νοιαστεί καθόλου για τα δικά της βιβλια (να τα αφήσει στις βιβλιοθήκες) κάνει καμπάνια για τα βιβλία άλλων, άπορων συγγραφέων. Εκεί θα είμαι μαζί της - αν εξαιρέσουμε τα δικά μας απ' την καμπάνια όμως.






ΥΓ1. Αν μιλάει για τον εαυτό της όταν λέει ότι οι συγγραφείς (βιβλίων που κάνουν 15 και 20 ευρώ) παίρνουν από 0.20 μέχρι 1 ευρώ, τότε να της πω ότι την έπιασαν κορόιδο.




ΥΓ2. Στο τέλος της επιστολής λέει με μια εσάνς απειλής: "Διαφορετικά καλύτερα να σταματήσουμε να γράφουμε και να αφιερώσουμε τον χρόνο μας στον εαυτό μας."




Όποιος γράφει, όχι επειδή το έχει ανάγκη, αλλά επειδή θέλει να βγάλει ακόμα περισσότερα λεφτά, ας σταματήσει κι ας αφιερώσει τον χρόνο του στον εαυτό του - κανένα πρόβλημα με μας. :)


*SOS! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τα καλύτερα (μη μηνύσιμα) σχόλια αναγνωστών της Δημουλίδου στο Facebook της


ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ






ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ


Τα καλύτερα (μη μηνύσιμα) σχόλια αναγνωστών της Δημουλίδου στο Facebook της


"Κοπελιά, αυτοτρολάρεσαι. Άμα δεν πάει καλά το μαγαζί κλείστο κι άνοιξε άλλο! Σε σουβλατζίδικο θα κάνειs μεγαλύτερο τζίρο!"








ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ


Το σπίτι της Χρυσηίδας Δημουλίδου!


Η Μαρία Σταματέρη πηγαίνει με κάμερα στο σπίτι της συγγραφέως. Είναι κομψό, λιτό κι απέριττο. Ή μάλλον όχι...







ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ


Συναντήθηκαν τα Μεγάλα Πνεύματα!


Το κάψιμο της ημέρας: Η πρόσφατη συνάντηση της Χρυσηίδας Δημουλίδου με την Ελένη Μενεγάκη. (Βίντεο)

5 σχόλια:

  1. δεν τη θεώρησα ποτέ συγγραφέα,μια φορά διάβασα βιβλίο της(το φιλί του δράκου)και θεώρησα εντελώς παιδαριώδη τη γραφή της...προσωπικά της χαρίζω όλα τα βιβλία της,ούτε τσάμπα δεν τα έπαιρνα...για να μην σχολιάσω το ήθος της...άσε καλύτερα...αφού ήσουν ανιμαλ πάρτυ καλή μου,ποτέ έγινες και συγγραφέας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εγω δεν εχω διαβάσει κανένα βιβλίο της, γιατί δεν μου άρεσε σαν άνθρωπος... επιβεβαιώθηκα τελικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο συγγραφέας, ο σωστός συγγραφέας, γράφει για το κοινό του, για τον εαυτό του, εάν δεν αγαπά αυτό που κάνει, και το βλέπει καθαρά σαν επάγγελμα, και -προφανώς- την κυρία την συγκεκριμένη δεν την ευχαριστεί, τότε καλύτερα να μην το κάνει καθόλου. Η συγγραφή για να πετύχει πρέπει να αποτελείτε από πνεύμα, ήθος και ανωτερότητα. Κάτι που συγκεκριμένα σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Προφανώς η υπογράφουσα την ανωτέρω επιστολή όπως αποδεικνύεται ξεκάθαρα από αυτά που ισχυρίζεται σε αυτήν, δεν έχει συνειδητοποιήσει τη νοηματική βαρύτητα της έννοιας 'συγγραφέας' και τις επακόλουθες συνέπειές της. Θεωρώ απαράβατο άγραφο κανόνα της ανθρώπινης ύπαρξης την παραδοχή ότι ανάλογα με το ρόλο που επιλέγει κανείς να υπηρετήσει, οφείλει να υπηρετεί όλα όσα εμπλέκονται σε αυτόν τον ρόλο, αρνητικά και θετικά με ισοδύναμο ζήλο. Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα γιατρό ο οποίος έγινε γιατρός γιατί αυτό επέλεξε συνειδητά με βάση κάποια δικά του διαμορφωμένα κριτήρια και ανάγκες. Πόσο λογικό πιστεύετε ότι είναι αυτός ο γιατρός να παραπονείται για τις βάρδιες ή τις άσχημες συνθήκες του νοσοκομείου στο οποίο δουλεύει, όταν τη στιγμή που επέλεξε να γίνει γιατρός ήξερε ότι τόσο οι βάρδιες όσο και οι μη καλές συνθήκες εργασίας είναι μέρος του επαγγέλματος του, λειτούργηματός του;;;;
    Όταν δε σου αρέσει κάτι προσπαθείς να το αλλάξεις. Αν μένεις απλώς στην εκδήλωση, έκφραση γκρίνιας και παραπόνων όχι μόνο το άσχημο που μπορεί να συμβαίνει δεν αλλάζει αλλά εξαπλώνεται σαν κακοήθης όγκος.
    Μία τέτοια κακοήθεια εξαπλώνεται λοιπόν όταν γινόμαστε μάρτυρες ανθρώπων που υπηρετούν τη γραφή με σκοπό τη δημιουργία πνευματικών καρπών που στόχο έχουν την τροφή του ανθρώπινου πνεύματος και αντί να την υπηρετούν ταπεινά ζητώντας από τη Μούσα τους να έχουν έμπνευση για να συμβάλλουν στον προβληματισμό και στην αφύπνιση της ανθρώπινης φυλής, δημιουργούν κάθε τι με όραμα την απόκτηση πλούτου.
    Θυμάστε προφανώς ότι στην Αρχαία Αθήνα το θέατρο ήταν δωρεάν πολιτιστικό αγαθό για τους πολίτες όπως και οι φιλοσοφικές συζητήσεις. Τα δε μαθήματα πλρώνονταν με βάση τα τιμήματα που είχαν οριστεί τότε. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι ο μαθητής δεν μετέφερε δωρεάν τις γνώσεις του σε μία κοινωνία που αγωνιζόταν να πηγαίνει μπροστά.
    Σίγουρα κάθε υπηρέτης του πολιτισμού έχει δικαίωμα σε μία ποιότητα ζωής, όπως όμως όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως του κοινωνικού τους ρόλου και της κοινωνικής τους θέσης. Από πότε θα πρέπει η μύηση στον πολιτισμό να πληρώνεται αδρά σε μία κοινωνία που οδεύει στην πλήρη εξαθλίωση κάθε μορφής εργασίας;;; Ίσα ίσα που σήμερα οι καιροί επιβάλλουν την αλλαγή στάσης και των προσδοκιών μας από κάθε τι που κάνουμε. Βασικός στόχος το μοίραμσα, η συνύπαρξη και ν αθυμηθούμε τα καλά της ανταλλαγής προϊόντων, υπηρεσιών, συναισθημάτων. Δυστυχώς τελικά η κρίση αντί να μάς φέρει στην επιδίωξη ενός καινούριου κοινού εγώ μάς οδηγεί όλο και πιο γρήγορα στην κατρακύλα του αρρωστημένου ατομικισμού. Δυστυχώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. δεν εχω λογια .....πραγματικα και εχω διαβασει πολλα βιβλια της
    σου εχω στειλει μηνυμα στο μαιλ σου βιβλιολατρεια οποτε μπορεις απαντησε μου ευχαριστω

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Προσαρμοσμένη αναζήτηση